Lahat ng Kabanata ng Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Kabanata 101 - Kabanata 110

Dahan-dahang lumingon si Inara, tinititigan ang malamig na mukha ng lalaki sa kama, at mahina siyang tumawag. “Kaizan… tulog ka na ba?”Pagkasabi niya, tila humigpit ang hangin sa buong kwarto. Wala ni kaunting galaw, tanging katahimikan lang ang sumagot sa kanya.Matagal siyang naghintay. Pinakiramdaman niya ang bawat tunog, kahit ang banayad na paghinga ng lalaki. Nang wala pa ring reaksyon, muli siyang tumawag, mas maingat at mas mahina. “Kaizan…”Wala pa ring gumalaw.Doon pa lang, bahagyang gumaan ang pakiramdam niya, parang may tinanggal na mabigat sa dibdib. Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama, maingat ang bawat kilos na para bang kahit ang tela ay maaaring mag-ingay.Hindi na siya nag-abala pang magsuot ng sapatos. Tiptoe siyang lumapit sa safe sa gilid ng silid, sinisigurong hindi magdudulot ng kahit anong kaluskos ang bawat hakbang.Walang password ang safe. Kailangan lang ng dahan-dahang pag-ikot ng lock para bumukas.Pagkabukas niya, agad niyang nakita ang isang malii

Nang makauwi si Kaizan noong gabing iyon, ramdam na ramdam ng buong villa ang bigat ng katahimikan na sumabay sa kanya mula sa pagpasok pa lang sa pinto. Hindi siya nagtagal sa sala, hindi rin siya tumingin sa paligid. Diretso lang ang lakad niya, tila pagod na pagod, ngunit may kakaibang lamig sa bawat hakbang niya na parang may iniinda siyang hindi niya gustong ipakita.Sa itaas ng hagdan, kanina pa naghihintay si Zandrae.Hindi siya mapakali buong araw. Mula pa kaninang umaga, paulit-ulit niyang iniisip kung ano ang mangyayari kapag tuluyang lumala ang sitwasyon. Kapag may mali siyang nagawa, o kapag may nasabi si Inara na magtutulak sa lahat palabas ng kontrol niya. Sa isip niya, bawat oras na lumilipas ay parang mas lalong lumiliit ang espasyo para sa kanya.Kaya nang makita niyang pumasok si Kaizan, agad siyang kumilos.Hindi na siya naghintay kahit isang minuto.Bago pa man makapasok si Kaizan sa kwarto para magpahinga, mabilis siyang bumaba ng hagdan at hinarang ito sa hallway

“Inara, hindi ko na itutuloy ito ngayon dahil kay Dad. Simula ngayon, lumayo ka na kay Zandrae. Kapag umulit pa ito, hindi na kita patatawarin.”Malamig ang banta na binitawan niya, walang bahid ng pag-aalinlangan sa boses. Sa sandaling iyon, para bang biglang huminto ang mundo niya. Hindi na siya pinakinggan, hindi na rin siya tinanong. Isang hatol ang ibinigay sa kanya na walang pagkakataong ipaliwanag ang sarili. Sa loob ng dibdib niya, unti-unting gumuho ang natitirang pag-asa na kumakapit pa roon.Napangiti siya pero hindi ito dulot ng saya. Wala iyong kasing pait. Dahan-dahan siyang tumingala sa kanya at mahinahong nagsalita. “Huwag kang mag-alala. Lalayo ako sa Miss Zandrae mo. Sabihin mo rin sa kanya na lumayo sa akin, kasi ayaw kong mapagbintangan nang wala sa oras.”Kumunot ang noo niya. Halatang hindi niya nagustuhan ang narinig. “Hindi ba ikaw ang tumulak sa kanya?”Bigla siyang tumayo mula sa kinauupuan. Diretso ang tingin niya, malamig at matalim, pero kontrolado pa rin

Dinala si Wyatt sa back garden. Habang papalapit pa lang siya, napansin na agad niya ang benda sa braso at likod ng kamay ni Zandrae. Biglang nanlamig ang tingin niya at agad siyang lumapit, bakas ang pag-aalala sa mukha niya.“Zandrae, anong nangyari sa kamay mo? Sino ang nanakit sa’yo?”Pagkarinig nito, agad na kumurap si Zandrae at parang doon pa lang siya bumigay. Unti-unting nag-ipon ng luha ang kanyang mga mata. Tumingin siya kay Wyatt na parang kawawa, kinagat nang mahina ang labi bago nagsalita.“Wyatt… gusto ko lang naman makasama si Kaizan. Hindi ko kailangan ng kahit anong titulo. Pero bakit… bakit hindi ako matanggap ni Inara?”Humigpit ang panga ni Wyatt. Kumunot ang noo niya, halatang pilit pinapakalma ang sarili bago sumagot.“Zandrae, huwag ka umiyak. Sabihin mo sa akin ang buong nangyari. Ako ang bahala sa’yo.”Tumango si Zandrae habang umiiyak, parang siya ang inaapi sa sitwasyon. Pinunasan niya ang luha sa pisngi niya at nagsimulang magkwento habang nanginginig ang

Napansin ni Butler Renan ang pamumutla ng mukha ng amo. Hindi lang ito simpleng pagod. Halatang may mabigat na iniisip. Lumapit siya nang maingat. “Don Adalvino, anong nangyari?” Humugot ng malalim na buntong-hininga si Don Adalvino. Para bang bawat paghinga niya ay may kasamang bigat sa dibdib. Pinisil niya ang kanyang sentido bago sumagot. “Tumawag si Atty. Zeke. Pumunta raw si Kaizan sa law firm para magpagawa ng divorce agreement.” Tumigil siya saglit, parang masakit bigkasin ang susunod na salita. “Hindi pa rin siya nagbabago ng isip tungkol sa hiwalayan. Ano sa tingin mo, Renan?” Hindi niya naituloy ang sasabihin at muling napabuntong-hininga. Halatang hindi niya alam kung saan siya lulugar, bilang ama, o bilang taong gustong ayusin ang lahat. Si Butler Renan, na matagal nang nasa tabi ng pamilya, alam na ang mga ganitong sitwasyon. Hindi ito simpleng problema. May kasamang emosyon, relasyon, at kapangyarihan. Sandali siyang nag-isip, tapos bumulong sa tainga ng a