Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé의 모든 챕터: 챕터 81 - 챕터 90

Bahagyang tumango si Kaizan habang pinapanood sina Don James at ang asawa nito na tuluyang umalis.Lumapit si Stephen at tumabi sa kanya. Marahang tinapik ang balikat ni Kaizan, saka sumulyap kay Inara na may mapanuksong ngiti. “Hindi ko in-expect na mag-aasawa ka agad. ‘Di ba ikaw pa ‘yung nagsasabing wala kang balak magpakasal?”Biglang bumaba ang temperatura sa paligid.Tumigas ang ekspresyon ni Kaizan. Kumislap ang malamig na liwanag sa madilim niyang mga mata habang sinulyapan si Stephen. “Sineryoso mo talaga ‘yung mga kalokohan natin noong bata pa tayo?”Tumawa nang malakas ang lalaki, walang pakialam. Inakbayan niya si Kaizan, halatang nasa magandang mood. “Okay, okay. Ang tagal na nating ‘di nagkakasama. Tara, inom tayo?”“Bumalik na rin si Wyatt,” malamig na sagot ni Kaizan. “Dapat sumama rin siya.”Walang paalam. Walang kahit isang sulyap o salita para kay Inara. Hinayaan niyang hilahin siya ni Stephen at umalis kasama nito.Samantala, si Stephen, gaya ng dati, walang kamala

Bahagyang natigil ang kamay ni Kaizan habang hinahaplos ang buhok ni Zandri. Saglit siyang nanahimik, parang may pinagdadaanan sa isip, bago tuluyang nagsalita. “Sige. Dito na lang muna ako tonight. Sasamahan kita.”Biglang napatingala si Zandri. Namumugto ang mga mata niya, puno ng pag-asa at takot na baka mali ang narinig niya.“Talaga?” mahina niyang tanong.Tumango si Kaizan at hinila siya papalapit, marahang hinihimas ang likod niya para pakalmahin siya.Alam niya kung bakit ganito si Zandri. Naiintindihan niya ang takot at pangangailangan nito. Pero ang pag-intindi, hindi ibig sabihin may maipapangako siya.Mahigpit na niyakap ni Zandri ang baywang niya at idinikit ang pisngi sa dibdib niya. “Kaizan, alam kong may asawa ka na. Alam kong hindi na dapat ako lumapit pa. Hindi maganda para sa’yo, at hindi rin patas kay Miss Inara. Pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko. Miss na miss kita. Every single moment.”Nanahimik si Kaizan. Dahan-dahan niya itong inihiga, tinakpan ng ku

Umatras nang umatras si Inara hanggang sa dumikit na ang likod niya sa malamig na pader. Wala na siyang urungan. Patuloy pa ring lumalapit si Kaizan, mabigat ang presensya, parang sinasakal ang hangin sa pagitan nila.Tiningnan niya si Inara mula ulo hanggang paa. Gusot na ang dating elegante niyang damit, hindi na maayos ang itsura. Mukha siyang marupok, disheveled, pero sa kakaibang paraan, mas lalo siyang naging kaakit-akit.Matagal nang alam ni Kaizan na delikado si Inara sa sarili niyang tahimik na paraan. Isang maliit na demonyo, kung tutuusin. Pero hindi niya inakala na kahit sa ganitong sitwasyon, kaya pa rin nitong guluhin ang puso niya.“Inara, huwag mong isipin na dahil kamukha mo si Zandri, puwede kang—”“Tama na.” Bigla siyang sumabat, matalim ang boses. Namumula ang mga mata niya, puno ng luha, pero diretso siyang tumingin kay Kaizan. “Hindi mo kailangang sabihin ang mga salitang ‘yan para lang insultuhin ako. Alam ko kung nasaan ang lugar ko.”Bahagya siyang huminto at

Napahinto sandali si Wyatt nang marinig niya ang sinabi ni Zandri. Tumingin siya rito, may halo ng pag-aalinlangan at bigat sa mga mata, bago marahang nagtanong, parang takot sa posibleng sagot. “Zandri, tatanungin lang kita. Kung sakali na… kung hindi talaga makipag-divorce si Kaizan kay Inara… ano ang gagawin mo?”Biglang nanigas ang mukha ni Zandri. Parang may manipis na ulap na bumalot sa dati niyang malumanay na mga mata. Bahagyang paos ang boses niya nang sumagot. “Ako… hindi ko alam.”Napatawa si Wyatt, pero walang saya. Isang mapait at self mocking na tawa. Tatlong taon na ang nakalipas, dapat noon pa niya naintindihan. Sa puso ni Zandri, iisa lang ang puwedeng laman. Si Kaizan lang.Sumandal si Zandri sa kanya, puno ng pagkalito at gusot ang mga mata. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at matagal na nanahimik, bago marahang nagsalita. “Wyatt, sabi ni Kaizan, hindi muna raw siya makakapunta sa ospital these days. Alam mo ba kung ano bang pinagkakaabalahan niya?”Hindi agad

Pagdating ni Inara sa entrance ng restaurant, sinalubong siya ng isang gwapong waiter na may professional na ngiti.“Miss, may reservation po ba kayo?” tanong nito.Bahagya siyang tumango at mahinang nagsalita. “Kay Arlend Kaizan El Davion po.”Pagkarinig pa lang sa pangalan ni Kaizan, agad naging mas magalang ang waiter. Bahagya itong yumuko at iniabot ang kamay. “Please follow me, miss.”Sinundan niya ang waiter paakyat sa second floor. Pagdating doon, napahinto siya.Tahimik ang buong palapag. Walang ibang tao. Isang mesa lang ang nandoon, may sinding kandila at pulang rosas sa gitna.Napadaan ang gulat sa mga mata ni Inara. Saglit siyang nag-isip bago nagtanong. “Ni-reserve ba niya buong floor?”Sanay siyang punuan ang first floor ng restaurant na ito. Imposibleng ganito katahimik ang second floor kung hindi sinadya.Bahagyang tumango ang waiter. “Opo, Miss. Gusto niyo po bang maunang mag-dessert?”“Hindi na.” Marahan niyang iniling ang ulo. Tiningnan niya ang oras sa relo. May ka