All Chapters of My Husband’s Half Brother’s Possession: Chapter 71 - Chapter 75

Agad na umayos ng tayo si Lazarro nang makita akong papalapit sa kaniya. I told him to wait upstairs because it’s cold here but he insisted na he’s fine here. Mas maganda raw kasi kung makakapag-usap at makakapag-paalam ako ng maayos kay Stacey, makakaabala lang daw siya kung sakaling sumama pa siya sa taas.“Are you done?” he asked once I’m in front of him. I nodded before looking up at him. He’s tall frame overshadowing me so I have to look up just to have a clear view of his eyes. My favorite features of him was his eyes, I love them even though most of the time it looks scary and empty.Lazarro cocked his head to the side as if he’s looking something on it, then his forehead creased. Tatanungin ko na sana siya kung may dumi ba sa mukha niya nang bigla na lang umangat ang isang kamay niya at pinunasan ang mga tulong luha sa pisngi ko.I was too stunned to even speak or react, I just stood there, eyes open wide and lips parted.“You cried so much today. Your eyes were sore.” his vo

"Hi..." Isang pamilyar na lalaki ang lumapit sa akin. Sa lahat ng taong naririto kasama ko, siya lang ang tila pamilyar sa akin. Wala akong matandaan kung paano ako nakarating dito o kung bakit ako narito at sino ang mga taong nakapalibot sa akin. Marami sila, dalawang nakasuot ng kulay puting damit at nakangiting pinagmamasdan ako, nakapwesto sila sa paanan ng kama ko. May dalawang tao rin na nakatayo sa gilid ng kama. Isang babae at lalakeng hindi ko kilala. Nakangiti ang lalaki sa akin habang hawak niya sa bewang ang babaeng lumuluha sa balikat niya. Lahat sila'y pinagmamasdan ako. Pero bakit ganon... Hindi ko sila kilala. Wala akong matandaan. Kahit ano. Blanko lang ang utak ko at kahit anong pilit kong mag-isip, patuloy na bumabalik ang utak ko sa parehas na senaryo. Ang senaryo ngayon.Nagulat ako nang biglaan kong naramdaman ang isang mainit na palad, binalot nito ang maliit kong kamay. Balak ko sanang hugutin ito pero kusang huminto ang katawan ko nang makita kung sino a

The sun was warm, filtering to the acacia tree of the two-storey house in front of me. The air smelled fresh cut of grass, damp earth and jasmine. It smells home. A home I barely remember, yet my heart recognized it instantly. Masasayang tawanan ang umalingaw-ngaw sa likod bahay. Kusang gumalaw ang mga paa ko upang sundan ang tawanan na iyon. Malakas ang kalabog ng puso ko habang palakas din nang palakas ang tawanan. The laughter was melodic and full of life. My chest tightened at every steps. A woman with beautiful black wavy hair was sitting on the swing, her face glowing with happiness. May hawak siyang maliit na batang babae, ang mga daliri niya ay pabirong kumikiliti sa tiyan ng bata. The child was howling a laughter at every tinkling of her fingers, her little hands clutching the woman's dress. Then, a man walked out of the house. His holding two glasses of iced tea. He looks strong with sharp jaw and gintle smile reaching his eyes. Nilapag niya ang dalawang babasaging baso