All Chapters of กลรักวิศวะเลว/กักขังรักวิศวะเลว/พันธะรักคู่หมั้นวิศวะเลว: Chapter 91 - Chapter 100

นั่งพักหายเหนื่อยได้ไม่นานสายลมก็พาคนตัวเล็กเข้ามาในไร่ในสวนของผู้เป็นตา เขาเดินชมธรรมชาติไปหยิบผลไม้ให้คนตัวเล็กกินไป บ้านหลังนี้นอกจากตาของเขาแล้วยังมีคุณยายน้อยภรรยาใหม่ของตาเขานั่นเอง ยายของสายลมเสียชีวิตไปนานหลายปีแล้วผ่านไปนานคุณตาของเขาถึงมีเมียใหม่ซึ่งเขาก็ไม่ได้คิดขัดขวางอะไรเพราะมันเป็นความสุขของตา ภรรยาใหม่ของตาก็รู้จุดยืนของตัวเองแถมยังใจดีกับหลานชายคนเดียวของบ้านอีกด้วย อย่างเช่นวันนี้พอรู้ว่าสายลมจะพาภรรยามาแนะนำให้รู้จักยายน้อยก็เข้าครัวกับแม่บ้านเตรียมทำของโปรดมากมายให้กับหลานทันที“ที่นี่บรรยากาศดีเหมือนกันนะ”“อืม บรรยากาศดีไม่ต่างจากเชียงใหม่เลย คิดซะว่ามาซ้อมฮันนีมูนก็แล้วกัน”“หืม ซ้อมเหรอ”“อืม หลังจากเรียนจบลมจะจัดงานแต่งงานทันทีรอค่อยไปเที่ยวต่างประเทศด้วยกันนะ”“อันที่จริงไม่ต้องไปถึงต่างประเทศก็ได้ แค่ในประเทศไทยก็พอไม่ว่าที่ไหนถ้ามีสายลมอยู่ด้วยเราก็มีความสุขแล้ว”หญิงสาวพูดจาออดอ้อนซึ่งการกระทำนั้นของเธอทำให้ชายหนุ่มเอ็นดูเธอมากขึ้น เพราะเดี๋ยวนี้คนตัวเล็กไม่ค่อย

“ขึ้นไปพักบนห้องเถอะ แดดยังแรงอยู่ค่อยออกมาเดินเล่นทีหลัง”เขาจับมือคนตัวเล็กให้ขึ้นไปบนห้องนอนของเขา ในตอนนี้ไม่ต้องกลัวใครจะมองไม่ดีเขาสามารถจับมือถือแขนพาเธอขึ้นไปห้องนอนส่วนตัวของเขาได้ยังไม่ต้องสนใจใคร แม่บ้านทุกคนในบ้านที่ในตอนแรกรู้เรื่องนี้ก็พากันตกใจไม่น้อยต่างคนก็แสดงความดีใจให้กับวันใหม่ที่ได้มีสามีอย่างคุณชายของบ้านอย่างนี้ คิดเอาไว้แล้วว่าทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้เพราะคุณชายของพวกเธอไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่ไหนเลยยกเว้นแต่วันใหม่คนนี้คนเดียวตั้งแต่เด็กยันโตทั้งสองนอนเล่นกันอยู่บนเตียงเวลาไม่ได้มีธุระทำอะไรต่างคนก็ต่างพักผ่อนกันอย่างเงียบๆ พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดกันมากขึ้นเพราะอนาคตต่อจากนี้เขาและเธอก็ต้องเดินไปพร้อมกัน จะตัดสินใจทำอะไรก็มักที่จะพูดคุยกันเสมอ ไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวหรอกเรื่องอื่นๆรวมถึงเรื่องไร้สาระชายหนุ่มก็มักจะพูดคุยกับหญิงสาวทุกอย่าง เขาทำแบบนี้มาโดยตลอดจนวันใหม่เองก็ชอบที่อีกฝ่ายไม่มีความลับกับเธอเลยหลายเดือนผ่านไปในที่สุดสองหนุ่มสาวก็เรียนจบมหาวิทยาลัย ทั้งสองถ่ายรูปร่วมกันโดยมีครอบครัวมาแสดงความยินดีให้กับคนทั้งสอ

“ชอบผู้หญิงเรียนเก่ง”“น้องแก้มก็เรียนเก่ง”“หมายถึงเก่งแบบเรียนต่างประเทศ จบอินเตอร์ มีการศึกษาที่ดี เธอก็เห็นว่าฉันก็ไม่ค่อยชอบเรียนมากถ้าจะมีแฟนก็อยากได้แฟนฉลาดๆ หน่อย”“น้องแก้มไม่เข้าใจคะ”คนตัวเล็กเอียงคอพร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มด้วยความไม่เข้าใจ “ไปเรียนต่างประเทศดิ จบแล้วฉันจะแต่งงานกับเธอทันทีเลย”“ไปเรียนต่างประเทศหรอคะ น้องแก้มไม่อยากไปอ่ะ”“งั้นก็แล้วแต่ ฉันก็ไม่สนใจเธอหรอกต่อให้พ่อบังคับฉันก็ไม่รักเธอ”“พี่จะรักน้องแก้มจริงๆ เหรอถ้าน้องแก้มเรียนเก่งๆ จบจากมหาวิทยาลัยดังๆ”เหมันต์นึกขำที่คนตัวเล็กถามอะไรแบบนี้ออกมา นี่โง่หรืออ่อนต่อโลกกันแน่วะ“ใช่ ต้องเป็นมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด, มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์, มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดด้วยนะ ฉันถึงพอใจ”ชื่อมหาวิทยาลัยที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมาทำเอาคนตัวเล็กอ้าปากค้างทันทีถึงแม้ว่าเธอจะพอ

“รถตู้ดีกว่ามึงคิดว่าไงไอ้ลม”“กูได้หมด”“งั้นก็รถตู้เถอะกูเหนื่อยขับรถ”“ได้ ๆ เดี๋ยวกูจัดการให้”เหมันต์เป็นคนจัดการทุกอย่างสำหรับไปเที่ยวในครั้งนี้ สถานที่บ้านพักตากอากาศของครอบครัวของชายหนุ่มอยู่ติดทะเลบรรยากาศดีมากๆ พอมาถึงก็เริ่มปาร์ตี้กันทันที ชายหนุ่มเปิดเพลงเสียงดังมีสาวๆ ที่เขาจ้างมาดูแลเรื่องเครื่องดื่มไม่ใช่ว่าจะจ้างมานอนทุกครั้งเสียหน่อย ผู้หญิงพวกนี้ดีกว่าผมผู้หญิงที่เขาดีลในผับก็ตรงที่พวกเธอไม่เคยเรียกร้องเกินกว่าหน้าที่ไม่เคยมางี่เง่าแสดงความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของเขา คะนิ้งผู้หญิงคนนั้นทุกวันนี้ก็พยายามโทรมาแต่ชายหนุ่มแทบไม่สนใจ บอกแล้วไงว่าเขาไม่ใช่พวกอยากมีพันธะกับใครจ่ายเงินแล้วก็จบไปถูกใจอยากจะเอาอีกค่อยว่ากันแต่ส่วนใหญ่มันไม่มีหรอกเขาไม่เคยนอนกับใครซ้ำเลย เหมันต์รู้ตัวเองดีว่าไม่ใช่คนดีอะไรเขามันก็แค่ผู้ชายธรรมดาๆ ที่รักสนุกแต่ปลอดภัยก็เท่านั้นเองอีกด้าน“แก้มว่าไงนะคะลูก”“แก้มจะเรียนต่อที่นี่คะ”หญิงสาวตัดสินใจบอกมารดาว่าเธอจะเรียกที่นี่ไม่กลับไ

“พวกไหน?”“ก็คนที่เราเล่าให้ฟังเมื่อวานไง กลุ่มวิศวะน่ะ”ก่อนหน้านั้นแก้มใสบอกเพื่อนถึงรุ่นพี่กลุ่มนี้ เพราะมีเหตุการณ์นักศึกษาตบตีกันแย่งเตชินท์ พอได้มาเจอเหมันต์ที่ชมรมมันทำให้หญิงสาวแทบทำตัวไม่ถูก เธอไม่ยอมหันหน้ากลับไปปิดหน้ากากอนามัยอย่างมิดชิดอีกด้วยเหมันต์ที่กำลังพูดคุยกับเพื่อนเพราะดูเหมือนเพื่อนสนิทของเขาอย่างเตชินท์จะถูกใจรุ่นน้องสาวคนนี้ แต่ทว่าสายตาของชายหนุ่มก็บังเอิญเห็นผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ คนที่เพื่อนหมายตา มองจากด้านหลังมันทำให้เหมันต์นึกถึงใครอีกคนแต่พอคิดว่าคนตัวเล็กในยามนี้คงอยู่ต่างประเทศก็ไม่ได้สนใจอะไรอีกหลังจากที่อาจารย์ปล่อยแก้มใสก็รีบเดินออกจากห้องแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเพื่อนของเธอถูกรุ่นพี่เรียกเอาไว้ คนตัวเล็กจึงยืนรออยู่ไม่ไกลมากนักแต่พอเห็นเหมันต์กับกลุ่มเพื่อนเดินออกมาแก้มใสก็หันหน้าหนีไม่มองไปทางนั้นทันที ในใจของเธอในยามนี้รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อยกลัวว่าชายหนุ่มจะรู้ว่าเธอกลับมาแล้วแต่พอเห็นว่าเหมันต์ไม่ได้คิดที่จะมองมาทางเธอแก้มใสก็พ่นลมหายใจออกมา“เดี๋ยวกูมานะ”เมื่อเห็นเพื่อนพูดคุยกับ