Tous les chapitres de : Chapitre 131 - Chapitre 137

“เธอก็เหมือนกันแหละ”แก้มใสยิ้มตอบ เธอพอใจกับชีวิตในตอนนี้มากๆ มีความสุขที่ความสัมพันธ์เธอกับคู่หมั้นหนุ่มพัฒนามาขนาดนี้ได้ คาดหวังเหมือนกันว่าเหมันต์จะเสมอต้นเสมอปลายแบบนี้ตลอดไปหลายเดือนผ่านไป“สอบเสร็จสักที เหนื่อยเป็นบ้า”คนตัวเล็กที่เพิ่งสอบเทอมแรกเสร็จถอนหายใจอย่างโล่งอก“วันนี้ไปกินข้าวกันไหม ฉลองสอบเสร็จ”“ที่ไหนดี”เธอเองก็เห็นด้วยกับเพื่อนสนิท หลังจากที่ยกภูเขาออกจากอกได้“ร้านXXXไหมพี่เตชินท์จะไปด้วย”น้ำหวานที่ก้มหน้าก้มตาอ่านข้อความในมือถือตอบกลับมา“ได้หมด”แก้มใสเองก็ไม่ลืมโทรไปหาคู่หมั้นหนุ่ม เหมันต์บอกว่าจะมารับเขาเคลียร์งานออกมาได้เหมือนกันสรุปสามหนุ่มสามสาวมายังร้านอาหารแห่งนี้ ต่างคู่ต่างหวานไม่สนใจใคร แก้มใสนั่งสวีทกับคนรักหนุ่ม การเอาใจใส่ของเหมันต์มันทำให้เธอรู้สึกดีมากจริงๆ ทุกอย่างมันไม่ได้หวือหวามันเป็นสิ่งเล็กๆ แต่ทำให้เธอประทับใจไม่น้อยเลยพอหลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จสองหนุ่มสาวก็กลับมาที่ห้อง ส่วนใหญ่ทั้งสองมักจะทำกิจกรรมด้วยกันไม่ด

“กินข้าวกันเถอะ แม่พี่ให้แม่ครัวทำอาหารให้พวกเรา”แก้มใสพยักหน้า ใครบอกว่างานแต่งงานไม่เหนื่อยเธอเถียงใจขาดเลย แต่ก็อย่างว่ามันทั้งเหนื่อยทั้งมีความสุขเช่นกันความหิวทำให้คนตัวเล็กตักข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ เหมันต์มองมายังภรรยาสาวอย่างเอ็นดู อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปเธอลงโซเชียลของตนเอง แน่นอนพอเขาลงรูปแต่งงานก็มีคนมาคอมเม้นท์มากมายทั้งเพื่อนที่เรียนด้วยกันทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง ใครจะคิดว่าคนอย่างเขาที่เคยเจ้าชู้จะมีวันนี้ได้ ผู้ชายเจ้าชู้ใช่ว่าจะหยุดไม่เป็น เขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้นพอเจอผู้หญิงที่รักสุดหัวใจก็พร้อมจะถอดเขี้ยวเล็บทิ้งทันที  1 ปีผ่านไปชีวิตการแต่งงานไม่ได้เปลี่ยนไปอะไรมากมายเหมือนตอนที่อยู่กินกัน จะเปลี่ยนก็คงแค่ที่อยู่เมื่อก่อนเขาและเธออยู่คอนโดแต่ตอนนี้สร้างบ้านใหม่เป็นเรือนหอแล้ว แก้มใสเรียนจบแล้วไม่ได้ทำงานอะไรเพราะเขาไม่อยากให้เธอทำงาน หน้าที่นี้เป็นหน้าที่ของเขาเอง ส่วนเธอก็มีหน้าที่ดูแลเขาและมีลูกกับเขาในอนาคต เพราะตอนนี้ทั้งเตชินท์และสายลมก็นำหน้าไปแล้ว เรื่องนี้ชายหนุ่มไม่มีทางยอมแพ้เพื่อนแน่น

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จคนทั้งสองก็ขึ้นมานอนกอดกันอยู่บนเตียงเขาไม่ได้ร่วมรักกับเธอเพราะสงสารลูกน้อยเรื่องนี้เขาถึงต้องเว้นไปก่อนเหมันต์ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาควรจะต้องทำอยู่แล้ว อีกอย่างแค่ได้นอนกอดเธอเขาก็มีความสุขแล้ววันเวลาผ่านไปรวดเร็วการแพ้ท้องของแก้มใสก็มากขึ้นเรื่อยๆ คนตัวเล็กอาเจียนออกทุกเช้าเลย เหมันต์พอได้ยินเสียงภรรยาสาวอาเจียนก็รีบลุกขึ้นมาดูเธอ ไม่คิดเหมือนกันว่าการอุ้มท้องลูกสำหรับผู้หญิงมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น เขาอ่านหนังสือหาข้อมูลต่างๆ เพื่อที่จะดูแลภรรยาตัวน้อยได้“ไหวไหมแก้ม”“ไหวค่ะ”เธอยิ้มตอบกลับมาแต่ใบหน้าโทรมพอสมควร ถึงแม้จะเหนื่อยล้าแต่หญิงสาวก็อดทน“ไปนั่งก่อนเดี๋ยวพี่เอาน้ำผลไม้มาให้จะได้ดีขึ้น”“ค่ะ”ชายหนุ่มรีบลงไปเอาน้ำผลไม้มาให้ การเอาใจใส่ของชายหนุ่มมันทำให้คนตัวเล็กมีความสุข“พวกเจ้าตัวแสบทำไมถึงรังแกแม่ขนาดนี้หืม?”เหมันต์ลูบหน้าท้องโต ตอนนี้แก้มใสท้องเข้าสู่เดือนที่ 5 แล้วแต่ท้องของเธอใหญ่ขึ้นมามากเพราะว่าเธอไม่ได้มีลูกแค่คนเดีย

“ปั้มนมเสร็จแล้วเหรอแก้ม น้ำนมเยอะรึเปล่าลูก”“เยอะค่ะ พอสำหรับเจ้าอ้วนสองแสบเลย”ลูกชายเธอกินนมเก่งมากจริงๆ จนเธอแทบผลิตไม่ทันแล้วเนี่ย“ดีๆ มากินข้าวมาแม่ทำอาหารไว้เยอะเลยของบำรุงลูกทั้งนั้นเลย”เรื่องอาหารไว้ใจแม่เลี้ยงศรีจันทร์จริงๆ แก้มใสพยักหน้ายิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะนั่งกินข้าวพร้อมกับแม่ๆ ทั้งสอง ในตอนนี้ลูกชายของเธอหลับปุ๋ยไปแล้ว“อืมหนูแก้มแม่หาพี่เลี้ยงเจ้าแฝดได้แล้วนะ ลูกสาวป้าน้อยแม่บ้านที่บ้านแม่เอง จบพยาบาลมาทมีประสบการณ์”“งั้นให้เขามาลองงานก็ได้ค่ะคุณแม่”“เหลืออีกคนใช่ไหม แม่จะช่วยหาให้”มารดาของหญิงสาวเอ่ยขึ้นเพราะคิดว่าการเลี้ยงเด็กแฝดคงต้องจ้างพี่เลี้ยงทั้งสองคนเลยจะได้ไม่เหนื่อยมาก“ค่ะ คงต้องสองคนเลยไม่งั้นคงไม่ทัน”เธอเองก็ช่วยเลี้ยงลูกเพราะตอนกลางคืนลูกอยู่กับเธอมีพี่เลี้ยงก็ใช่ว่าใช่พี่เลี้ยงเลี้ยงตลอด 24 ชั่วโมง เธอจ้างมาให้ดูแลเกี่ยวกับลูกๆ ส่วนแม่บ้านก็ทำงานในส่วนของแม่บ้านไปไม่เกี่ยวข้องกัน“ดีเหมือนกัน ลูกจะได้มีเวลาพั