The Face She Borrowed のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Hindi makapaniwala si Mirella sa mga nakikita niya habang nakaupo sa harap ng entablado. Ang ilaw ay sumasayaw sa katawan ng babaeng naroon—isang anyong pamilyar, isang ngiting minsang kanya. Ang bawat indayog ng babae sa tugtog ay parang gumuguhit ng linya sa pagitan ng nakaraan at kasinungalingang pilit niyang pinaninindigan. Ang babae ay siya. O, mas tama, ang babaeng dati siyang siya. ‘Hindi maaari… hindi… paano?’ naguguluhang tanong nito sa kaniyang isipan. Suot nito ang itim na bestidang halos lumulubog sa liwanag ng bawat hakbang. Kumikislap ang balat nito sa ilalim ng mga ilaw, at sa bawat paglingon ng babae, ay may bahid na pantasya na hindi kayang itago. Ang mga tao sa paligid ay tila nahipnotismo, pati na rin siya. Ganoon pala ang itsura niya kapag nabihisan... maski siya ay napahanga sa sarili nitong mukha. Sa tabi niya, naramdaman ni Mirella ang bahagyang paggalaw ni Cassian. Hindi niya kailangang lumingon, ramdam niya ang bigat ng tingin nito, ang paghigpit ng pa

Sa mga sumunod na araw ng pananatili ng babae sa mansyon, tila ba nagbago ang lahat. Ang dating tahimik na tahanan ay naging trono ng isang reyna na walang korona. Lahat ng gusto ng babaeng iyon ay agad na naibibigay. Isang salita lang, tumatakbo ang mga tauhan para paglingkuran siya, mula sa pagkain hanggang sa mga mamahaling alahas na iniaabot mismo ni Cassian. Si Mirella naman, tahimik lang sa isang sulok, pinipilit sanayin ang sarili sa sakit ng nakikita, kung paano ang lalaking minsan niyang nakasama ay ngayo’y para bang alipin ng isang babae na nakilala lang niya sa Bali. Hanggang isang hapon, habang nag-aayos siya ng ilang papeles sa sala, narinig niya ang malakas na tinig ng babae mula sa itaas. “Hoy! Pakibuhat ang mga gamit ko!” Hindi agad siya tumugon, iniisip na baka tinatawag ang isa sa mga kasambahay. Pero nang marinig niya ulit, nakatitig na pala ito sa kaniya. “Pakiakyat sa itaas!” Napalingon siya, kita sa mukha ng babae ang iritasyon. “Anong sabi mo?”

Habang pinupunasan ni Mirella ang marmol na mesa sa sala, napatingin siya sa malalaking larawan nina Cassian at Eleanora sa dingding. Dati, sa bawat tingin niya roon ay tila may kumikirot sa dibdib niya. Ngunit ngayon, natutunan na niyang sanayin ang sarili na huwag magpa-apekto. Alam niyang dapat na siyang magsimulang maghanap ng kasagutan kung bakit baliw na baliw si Cassian sa dati nitong mukha gayong mag-asawa sila ni Eleanora. Hindi man naiitindihan ni Mirella ang mga nangyayari sa ngayon, ngunit kaylangan na niyang kumilos para alamin ang totoo. Gustuhin man niyang iwanan ang buhay niya noon ngunit kung hindi niya haharapin ang nakaraan, patuloy lang siyang magtatanong sa sarili habang unti-unting kinakain ng takot at kawalang-katiyakan ang buong pagkatao niya. Pinanganak siyang may alam sa tama at mali. At kung may umaabuso sa kanya, alam niyang panahon na para lumaban. Ngayon, hawak man ng impostora ang mukha nito, at hawak din niya ang mukha ni Eleanora, siya pa rin ang t

“Mom, what have you done?” Galit na sigaw ni Cassian mula sa kabilang linya ng kaniyang telepono habang padabog na sinarado ang pinto ng opisina niya. Ramdam pa rin niya ang init ng dugo mula sa meeting at ang kawalan niya ng kontrol sa naging desisyon ng board. Kaagad namang umalis ang impostorang si Mirella dahil sa pagkapahiya nito kanina. “What is it, Cassian?” tanong ng mommy niya. Hindi na niya napigilan ang sarili. “The marriage, Mom! Ang kasal namin ni Eleanora—LEGAL daw. Legal! Ano ‘tong narinig ko sa abogado ko?!” May maikling katahimikan sa kabilang linya, parang naghinay-hinay ang mommy niya bago nagsalita. “Yes. I made it legal.” Napakuyom ang kamao ni Cassian. “Why would you do that, Mom? Bakit mo ginawa ‘yon nang hindi ko alam?!“ Mariin ang sagot ng mommy niya, walang bakas ng pagsisisi. “Because you needed to grow up, Cassian.” Napaatras si Cassian, hindi makapaniwala sa sagot ng ina. “What?!” “Pinoprotektahan lang kita. Alam ko ang ginagawa mo

Naisip ni Mirella ang isang bagay na hindi niya dapat iniisip pero hindi niya mapigilan. Cassian gets affected. Tuwing may lalaking lumalapit sa kaniya, iba ang tingin ng lalaki. Sumisikip ang panga nito at nagsasara pa ang kamao. At oo, nagseselos nga ito. Alam niya at ramdam niya. At hindi siya maaaring magkamali. Ganoon na ganoon ang titig nito noong nasa Bali sila, mga titig na parang ayaw siyang maagaw kanino man. Kung hindi niya kayang lumapit sa puso ni Cassian ngayon, baka kaya niyang gisingin ito. Kaya nabuo ang plano niya. Isang delikado, mapanganib, pero kailangan niyang subukan. Ang makuha si Cassian. Habang nasa villa sila, biglang lumapit ang impostora kay Cassian, nakayakap sa braso nito na para bang gusto talagang ipamukha kay Mirella kung sino ang ‘may-ari’ sa lalaki. “Bar tayo mamaya?” tanong ng impostora. Tila sabik na sabik. Cassian sighed, pagod na pero nagpipigil pa rin. “You are going to sing?” “Huh?! Hell no!! Bakit ko naman gagawin yun?” Ca