All Chapters of เกมรักทายาทมาเฟีย (25+): Chapter 41 - Chapter 50

“เป็นยังไงบ้าง ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าวิ่งไปไกล”คุณแทนทิวรีบเดินมาหาแล้วช้อนตัวฉันอุ้มไปที่เก้าอี้ชายหาด และขณะที่บอดี้การ์ดรีบวิ่งไปหากล่องปฐมพยาบาลมาให้ เขาก็นั่งยอง ๆ หยิบน้ำเปล่าราดเท้าล้างเลือดให้ฉันแต่มันแสบมาก ฉันชักเท้ากลับทันทีเมื่อเขาเทน้ำลงมา“อยู่นิ่ง ๆ”“แสบค่ะ”“อดทน”“เหมือนคุณจะรู้ว่าฉันจะเหยียบเปลือกหอยเลยนะคะ ถึงห้ามไม่ให้วิ่งไปทางนั้น”“อืม... ก่อนที่เราจะมา ชายหาดบริเวณหน้าวิลล่าฉันสั่งให้คนมาโกยเปลือกหอยออกแล้ว ถึงบอกไม่ให้วิ่งไกล”ฉันมองหน้าเขา ถึงแม้ว่าคนที่นั่งอยู่จะก้มหน้าล้างแผลให้อยู่ก็ตาม ใส่ใจจัง... ขอให้การมาเที่ยวของเราครั้งนี้ฉันได้รู้จักตัวตนจริง ๆ ของเขาด้วยเถอะเมื่อราดน้ำเปล่าราดน้ำเกลือทำแผลให้ฉันเสร็จ คุณแทนทิวก็อุ้มฉันกลับไปวิลล่า แต่รู้ไหมว่าเขาทำอะไรให้... เขาอุ้มฉันไปนั่งที่ห้องน้ำถอดเสื้อผ้าเปียก ๆ ออก เพื่อเปลี่ยนชุดตัวใหม่“ฉันทำเองได้ค่ะ”“ฉันทำให้ เธอคงยืนลำบาก”“แต่ว่า...”“อย่าดื้อ ฉันเป็นห่วงนะ”พอได้ยินคำนั้นฉันก็หยุดชะงักทันที ยอมนั่งลงอีกครั้งและมองหน้าเขาแทน บอกตามตรงนะ... ฉันไม่เคยได้รับการดูแลแบบนี้จากผู้ชายคนไหนมาก่อน ฉันเสียพ่อตั

ปลายนิ้วที่ร่ายวนตามกลีบกุหลาบกดเข้าไปและถอนออก เขาทำแบบนี้อยู่หลายรอบจนน้ำหวานอาบเรียวนิ้ว“เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเลยโบนัส”“อื้อ~” ฉันครางตอบ“ยิ่งเวลาต้องการฉัน และเสร็จใส่ฉัน... ฉันยิ่งหลงเธอแทบบ้า”ว่าแล้วนิ้วซนก็กดเข้าจนสุดก่อนจะงอเกี่ยวกระทุ้งด้านในช้า ๆ ในขณะที่เอวบางยกขึ้นหาความวาบหวามที่ไม่จบสิ้น และไม่เพียงแค่นั้นเจ้าของนิ้วยังก้มลงกดลิ้นเชยชิม เพิ่มความกระสันเพิ่มความเสียวซ่านอีกเท่าตัวมือฉันขยุ้มผมคุณแทนทิวกดลงอย่างไม่เกรงใจ และที่สำคัญเด้งเอวหาเร่า ๆ จนปลายลิ้นร้อนเร่งเร็วกว่าเก่า เขาตวัดตรงจุดศูนย์กลางความสาว ทั้งเม้มทั้งดูดเต็มปาก ก่อนจะป่ายโกยความสุขสมของฉันกลืนลงคอเสียงกลืน ‘อึก’ ทำสติฉันกระเจิง และเขาก็ทำมันอีกหลายรอบ“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา จะตายแล้วค่ะ เสียวตรงนั้น พะ พอแล้ว อ๊ายยยย!”สิ้นคำโอดครวญท้องน้อยฉันก็หดเกร็งจนต้องยกเอวขึ้น คุณแทนทิวถอนปากออกและเลียริมฝีปากเบา ๆ ก่อนที่จะยืนเข่าแล้วปลดเปลื้องตัวเอง ฉันมองตามหายใจหอบ... แต่เมื่อเผลอสบตากับสายตาของนักล่าที่มองลงมา หัวใจดวงน้อย ๆ ก็เต้นแรงด้วยความตื่นเต้น“เมียครับ...”“คะ...”“อวดของดีให้ดูหน่อย”ฉันมองตามมือห

“เออ รู้แล้ว”ฉันกับเหมยลี่มองหน้ากัน ไม่รู้ว่าคู่นี้เป็นแฟนกันไหม ถ้าเป็นคงจะเป็นคู่รักที่ฮาร์ดคอมากพี่พิพลอยมาช่วยฉันทำอาหารกับเหมยลี่ ส่วนพวกสามหนุ่ม Z-LION ไปนั่งกินเหล้าและสูบบุหรี่ที่ริมสระว่ายน้ำ ตอนทำอาหารเราสามสาวได้คุยกันสัพเพเหระ จนฉันได้รู้ว่าพี่พิพลอยคือทายาทมหาเศรษฐี และมีตำแหน่งใหญ่ในบริษัทเกรย์ไทม์ที่เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์เบอร์ต้นของประเทศไทยแต่เธอไม่ใช่ลูกจ้างนะเป็นลูกสาวแท้ ๆ เลย“พี่พิพลอยปังไม่ไหว”“ปังอะไร กว่าพี่จะขึ้นตำแหน่งได้เลือดตาแทบกระเด็น พ่อพี่เข้มงวดมากพี่ทำงานยิ่งกว่าลูกจ้างซะอีก”เธอบ่นกระปอดกระแปดแล้วดันจานกระเทียมที่พึ่งปอกเสร็จให้ฉัน พร้อมกับเหมยลี่ที่เด็ดขั้วพริกเสร็จพอดี ฉันทำแค่น้ำจิ้มซีฟู้ดและเตรียมน้ำจิ้มอย่างอื่น เช่นโชยุวาซาบิ เกลือผสมพริกไทย อย่างอื่นพวกอาหารทะเลทางร้านจัดการล้างและเตรียมมาให้แล้วแต่ระหว่างที่ฉันกำลังใส่วัตถุดิบลงเครื่องปั่น เหมยลี่ก็ชวนพี่พิพลอยคุยต่อ“พี่พิพลอยเป็นแฟนคุณไดอาเหรอคะ” พี่พิพลอยส่ายหน้า“เปล่า พึ่งรู้จักเมื่อกี้นี้เอง” ฉันกับเหมยลี่มองหน้ากันทันที เดี๋ยว ๆ จ้อจี้เหรอเนี่ย“ก็อย่างที่เขาบอกนั่นแหละเก็บพี

“ฉันคิดดีแล้วค่ะ”ว่าจบฉันก็เดินไปล้างหน้าล้างปากที่อ่างล้างหน้า แต่อยู่ในสายตาคุณแทนทิวตลอดเวลา เขาไม่ยอมไปไหนเลยเอาแต่ยืนมองฉันนิ่ง ๆ จนฉันปิดน้ำ... เงยขึ้นมองตัวเองผ่านกระจกเงา ร่างสูงก็เดินมาสวมกอดจากด้านหลัง“ขอให้เป็นข่าวดีของฉันนะ”ฉันก้มหน้าลงมองมือตัวเอง ไม่กล้าสบตาเขาแม้แต่ในกระจก สิ่งที่ทรมานที่สุดตอนนี้คือความคิดของตัวเองและสัญชาตญาณการเอาตัวรอด มันกำลังสู้กันอย่างหนักในสมองของฉัน“เราออกไปข้างนอกกันเถอะค่ะ”ฉันบ่ายเบี่ยงหันไปยิ้มให้เขา ก่อนจะตัดสินใจเดินนำออกมาที่ห้องโถงที่บอดี้การ์ดยืนอยู่ และเมื่อคุณแทนทิวตามออกมาเขาก็สั่งให้บอดี้การ์ดไปพาตัวเหมยลี่ขึ้นมาทันที ลมพัดเข้ามาผ่านหน้าต่าง... ผ้าม่านปลิวไสว ห้องโถงเพดานสูงโปร่ง แต่ทำไมฉันอยู่แล้วอึดอัดขนาดนี้ ระหว่างที่รอเหมยลี่เราไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ และไม่ได้นั่งที่โซฟาด้วยซ้ำ ยืนรอเงียบ ๆ จมอยู่กับความคิดของตัวเองจนในที่สุด... มันถึงเวลาหัวใจฉันปวดหนึบทันทีที่เห็นหน้าเพื่อนสนิท“นายครับ คุณเหมยลี่ขึ้นมาแล้ว”พอเอ่ยบอกหน้าประตูขออนุญาต บอดี้การ์ดก็เดินนำเพื่อนสนิทฉันเข้ามา เธอหยุดยืนตรงหน้า ขณะที่คุณแทนทิวอยู่ข้างหลัง กล

“ฉันจะกลับไปหาคุณแทนทิว”“แกแน่ใจนะ”“แกดูสิ่งที่เขาทำสิ ยังไงเขาก็จะทำทุกอย่างให้ฉันกลับไปอยู่แล้ว! โคตรผิดหวังในตัวเขาเลย เรื่องแผนสกปรกฉันอุตส่าห์ลืมแล้วนะ แต่นี่ฉันเจอแผนสกปรกกว่า!”เหมยลี่จับมือฉันแล้วมองหน้า แต่สายตาที่มองมาดูเป็นห่วงฉันมาก เพราะสามวันมานี้ฉันทุกข์ใจกินอะไรไม่ค่อยลง มีแต่เธอเท่านั้นที่คอยปลอบและช่วยแก้ปัญหา“สิ่งที่เขาทำมันรุนแรงมากเลยนะเว้ย แกกลับไปครั้งนี้มันไม่ใช่แค่ความรักอย่างเดียว แต่เป็นความโกรธ อารมณ์ และบ้าบออะไรอีกก็ไม่รู้ แกจะรอดเหรอ?”ฉันเช็ดน้ำตาออกจากแก้มตัวเอง ฉันพอแล้ว ตายก็ตายรอดก็รอด ถ้าอยากรู้อะไรฉันจะถามทั้งหมดและทำใจยอมรับซะ ฉันจะไม่ทนหรือวิ่งหนีอีกต่อไปแล้ว เพราะยังไงชีวิตนี้ฉันก็หนีเขาไม่พ้น“ไม่รอดก็ตายไง ถ้าฉันตายฝากดูแลแม่ด้วยนะเหมยลี่”“เฮ้ยบ้าอย่าพูดแบบนั้น แกคิดดูก่อนได้นะ... เสี่ยอ๋ามันไม่ไปหาแม่แกเร็ว ๆ นี้หรอก กว่ามันจะได้วีซ่าก็เป็นเดือน ๆ”“เขาเก็บเสี่ยอ๋าไว้ขู่ฉันขนาดนี้ ถ้าฉันช้าต้องมีอะไรอีกแน่ ๆ ฉันผิดเองที่ไว้ใจคุณแทนทิว โง่เองที่เชื่อทุกอย่างที่เขาทำและหลงรักเขา แต่ฉันไม่ยอมให้เสี่ยอ๋าทำอะไรแม่เด็ดขาด ฉันจะจัดการเอง จะไม่ห