เกมรักทายาทมาเฟีย (25+)

เกมรักทายาทมาเฟีย (25+)

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-31
Oleh:  โนเนจังTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
94Bab
8.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หญิงสาวหลงเข้ามาสร้างพันธะกับทายาทมาเฟียที่ชอบฉวยโอกาส และมองเธอเป็นเพียง 'ลูกหมา' ตัวหนึ่ง และใช่...เธอต้องอยู่ใต้บัญชาของเขา จนกว่าเขาจะเบื่อ

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ เกมรักทายาทมาเฟีย

Gracie

My fiancé is gay.

That was the thought echoing through my head as I stood there frozen, watching a scene I could never unsee. I stared at the man thrusting into my fiancé’s ass, and at Charles moaning like a goddamn whore in heat.

This was my fiance, the man I was supposed to marry in five days. The man I had shared a bed, a future, a life with for five whole years. But he was there, legs spread wide, eyes rolled back in bliss I had never seen cross his face when he was with me.

I couldn’t breathe anymore, everywhere felt like it was spinning. The sound of skin slapping against skin filled the room. I wanted to look away, but I couldn’t. My eyes stayed locked, watching as if my brain couldn’t register that this was real.

“Ah, fuck, Mark… yes, I love this… fuck… you’re so big.” Charles moaned, and the words hit me like punches to the gut.

My hand flew to my mouth, pressing hard to keep the nausea down. My heart felt like it had been torn from my chest and shoved down a garbage disposal. Was this a nightmare? Was I going to wake up in our apartment, beside him, with his arms around me and none of this real?

“Fuck yeah, Charles, baby,” the man grunted. “Take my big boy. Take him good.”

“Ah, daddy! Give me your big boy!!!”

Tears burned the back of my eyes. My knees buckled slightly, and I reached out to the doorframe for support. Daddy? He had never called me anything in bed. What was I saying? He had never seemed that interested in sex with me. Two minutes. That was the amount of minutes he took before he came. Anytime I asked him for more, he would say he was tired or he would just give me a disgusted look before leaving.

My mind raced, spiraling out of control.

Is he gay? Bisexual? Has he always been like this? Had he been faking it with me? All these years? Every kiss, every time he said I love you, every plan we made for the future, was it all a lie?

I felt humiliated, sick, and like a goddamn fool.

How do women process this? How do they act when they find out their supposedly straight fiancé is getting his back blown out by another man days before the wedding? But what was I saying? Most women haven’t caught their future husband mid-thrust with another man.

I felt something wet on my cheeks. My hand lifted, brushing my skin. I hadn’t even realized I was crying.

“Fuck, yes, I’m close!!” Charles moaned from the bed.

I shook my head slowly, like maybe if I shook hard enough, I could wake up from this twisted reality. But the sound of him panting, the sight of them tangled together was still there.

I laughed bitterly. “You know what?” I said, voice hoarse, barely above a whisper. “You’re really fucking shameless, Charles.”

They froze and Charles’s head whipped toward me. His eyes stretched wide in panic. He scrambled away from the man between his legs, grabbing at the nearest blanket and yanking it over himself like that could somehow undo what I’d just seen.

“G-Gracie…” he stammered, his voice cracking. “What… what are you doing here?”

I pressed harder against the wall, still wiping at the tears with the back of my shaking hand, trying to stay on my feet.

“What am I doing here?” I repeated slowly, meeting his eyes. “That’s the first thing you have to say? After I walk in on this?”

He shook his head, still clutching the blanket. “No. No, it’s not— it’s not what it looks like.”

“Not what it looks like? Not what it looks like?!”

I pushed off the wall, legs wobbling, hands balled into fists. “Charles, you’re cheating on me with a fucking man. In our bed. In the house we brought to live together after our wedding. You are spreading your ass for someone else, moaning his name like you have never been fucked before, and you have the audacity to tell me it’s not what it looks like? What exactly does it look like, then?

He opened his mouth, but nothing came out. His face crumpled as he looked at me with shame, guilt, and mostly fear.

“You’re a bastard,” I hissed. “After everything I’ve done for you. After five years of loyalty, patience, planning our goddamn future together, this is what I get in return? This is who you are when I’m not looking? How dare you do this to me!”

The man who had been inside him only moments ago rolled his eyes and sat up. “Jesus,” he muttered. “How dramatic.”

He started pulling on his clothes, unbothered. “I don’t want to be caught up in this mess, Charles. I’m out.”

Charles turned to him, panicked. “Mark, wait— I’m sorry. I didn’t know—”

Mark cut him off with a dismissive wave. “It’s fine. You were right about her, though. She is dramatic.”

That did it. Something inside me snapped. My whole body shook with rage. Why were they acting like this was normal? Why were they not on their knees begging? Why was no one crying but me? He didn’t even look surprised, that meant he knew Charles was already in a relationship and still went ahead and fucked him on our bed.

“You fucking asshole!”

I stormed toward him, hand raised, ready to deliver the slap he damn well deserved, but before I could reach him, Charles moved fast.

“Stop it, Gracie!” he shouted, grabbing my wrist and yanking me back. His grip was tight, fingers digging into my skin. “What the hell are you doing?!”

“What am I doing?” I spat, eyes blazing. “Stay out of it, bastard! Wait for your fucking turn.”

I jerked toward Mark, but Charles stepped in front of me again, blocking my path. “Don’t be delusional,” he said coldly. “I won’t let you touch him. Don’t even dare.”

My heart dropped. He sounded so… protective of him.

The man he cheated with. The man who had just mocked me, smirked at me, and walked out of bed with my fiancé like this was some goddamn sitcom.

“Why?” I whispered, stunned. “Why are you protecting him? Are you seriously defending him? After what you did to me? Shouldn't you be on your knees right now?”

Behind Charles, Mark straightened his shirt, not even trying to hide the smugness on his face. Then he looked at me like I was something stuck to the bottom of his shoe.

“Why are you surprised?” he said, shrugging casually. “Did you honestly think he ever liked you in the first place? Use your brain, girl.”

My mouth opened, but no sound came out.

“If it weren’t for your families being involved,” Mark continued, “do you really think he’d even look at someone like you?”

My vision blurred with anger. I could feel the blood roaring in my ears. “Let me go,” I growled through gritted teeth, yanking at my arm. “Let me go this instant, Charles!”

“No!” he barked. “Stop it, Gracie!”

I shoved him hard enough to make him stumble back a step. I charged toward Mark, ready to slap the smug off his goddamn face but Charles lunged between us and in a flash, his hand shot out and slapped me hard.

My head jerked to the side, cheek burning at the sudden impact.

“Don’t you fucking dare lay a hand on Mark!”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
94 Bab
บทนำ เกมรักทายาทมาเฟีย
‘ตึก ๆ ตึก ๆ ตึก ๆ’เสียงฝีเท้าดังกระชั้นตามความเร็วของร่างเล็กที่วิ่งออกมาจากนรกขุมที่สอง“หยุด...”“ปล่อยฉันไปเถอะนะคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจหลอกคุณ! ตอนนั้นฉันหมดหนทางจริง ๆ”ร่างสูงของเขาก้าวเดินตามพร้อมกับชักปืนที่เหน็บอยู่ที่เอวออกมาตั้งลำ ‘แกร๊ก’ และจากนั้นก็ไม่รอช้ายกขึ้นเล็งไปที่ร่างบอบบางที่วิ่งห่างออกไปอย่างไม่คิดชีวิต“หุบปากซะ และหยุดวิ่งหนี ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ”เมื่อหญิงสาวเหลียวมองเห็นปืนกระบอกดำขลับ หัวใจก็ผวาหล่นไปพร้อมกับฝีเท้าที่หยุดชะงักอยู่กับที่เธอรู้ว่าเขาทำจริง รู้ว่าเขาเป็นใครที่ไม่ควรต่อกรด้วย... และตอนนี้ชีวิตและหัวใจที่เต้นระส่ำมันก็ขึ้นอยู่ที่ปลายนิ้วเขา“ฉันผิดไปแล้ว”“ชู่ว~ไม่พูดแบบนั้น... ไม่พูด”เสียงนั่นไม่ได้ทำให้หญิงสาวเบาใจได้เลย เพราะหลังจากนั้นริมฝีปากสวยก็ค่อย ๆ เผยยิ้มอย่างเยือกเย็น ก่อนที่เขาจะเดินมาประชิด พร้อมกับใช้ปืนกดเข้าที่กลางแผ่นหลังของเธอ‘กึก’“กลับเข้าห้องไปทำหน้าที่ของเธอโบนัส”หน้าที่ที่ว่า... ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่ามันคืออะไร โบนัสกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอค่อย ๆ หันหลังกลับไปมองเส้นทางเดิมที่วิ่งมาด้วยแววตาไหวระริก“ชะ... ช่วยบอกได้ไหมคะ ฉ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | ชนวนเหตุ
สนามบินสุวรรณภูมิ“แม่คะ เอาพาสปอร์ตหนูไปเช็คอินให้ก่อนนะ”“ทำไมแม่ต้องไปก่อน โบนัสจะไปไหนลูก”“ไปธุระนิดหน่อยค่ะแม่ และถ้าหนูมาไม่ทันแม่เข้าเกตก่อนเลยนะ เอาพาสปอร์ตหนูไปด้วยได้เลย ไม่ต้องห่วงหนู”แม่มองหน้าฉันอย่างไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ฉันทำเรื่องคอขาดบาดตายมา ตอนนี้เรากำลังถูกตามล่า ทางเดียวที่จะรอดคือหนีออกจากประเทศนี้และหลบซ่อนตัว“ไม่ได้นะโบนัส เราต้องไปด้วยกัน เราอุตส่าห์หนีจากมันได้แล้วนะลูก”ฉันหันมองข้างหลังก่อนจะรีบขยับไปด้านหน้าจับเบาะลุงขับแท็กซี่ เพราะตอนนี้รถตู้สีดำหลายคันกำลังขับใกล้เข้ามาทุกที“ลุงคะ ขับเร็วกว่านี้ได้ไหม”“ไม่ได้หรอกหนู ตรงนี้ควบคุมความเร็ว”“ขอร้องล่ะค่ะ หนูจะตกเครื่องแล้ว”ลุงมองฉันผ่านกระจกหลังก่อนจะถอนหายใจออกมาเสียงดังเฮือก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมทำตามที่ขอ รีบเหยียบคันเร่งตรงไปที่สนามบินด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นจากนั้นฉันก็รีบเตรียมพร้อม รวบสายกระเป๋าคล้องแขน และหยิบเงินที่แลกให้แม่ทั้งหมด เพราะระหว่างที่ลงจากรถวิ่งเข้าไปในตัวอาคารจะเกิดเหตุอะไรขึ้นก็ไม่รู้“อะไรโบนัส ให้เงินแม่หมดเลยเหรอ”“แม่เอาไว้ก่อนค่ะ หนูกลัวหาย ไปเช็คอิ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | ประเมินสินค้า
(แม่จะปล่อยให้โบนัสใช้ชีวิตคนเดียวได้ไง)(ประกาศครั้งสุดท้ายจากสายการบิน Whalefly Airline ผู้โดยสารเที่ยวบินWF245 ที่จะเดินทางไปออสโล...)“แม่คะ สายการบินเรียกขึ้นเครื่องแล้ว แม่ไปอยู่กับป้าที่นอร์เวย์เถอะนะ หนูจัดการธุระเสร็จจะรีบตามไป”(เมื่อไหร่ลูก)“ไม่นานค่ะ เชื่อใจหนูอีกครั้งนะแม่”แม่เงียบไปสักพักจนเสียงประกาศดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง และใช่ค่ะครั้งนี้มีชื่อแม่และชื่อฉันเป็นผู้โดยสารสองคนสุดท้ายที่ยังไม่ขึ้นเครื่อง(เขาเรียกแล้ว ถ้ายังไงโบนัสรีบบินตามมานะลูก)“ค่ะ หนูจะตามไปให้เร็วที่สุด เดินทางปลอดภัยนะคะ” ไม่ทันที่แม่ฉันจะตอบ คุณแทนทิวก็กดวางสายและโยนมือถือฉันทิ้งไปเบาะด้านหลังฉันมองหน้าเขาตาเขม็งแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะตอนนี้มีแต่ตัว แม้แต่เสื้อผ้าหรือเงินก็ไม่มีสักบาท แต่ระหว่างนั้นเขาก็ค่อย ๆ ลดปืนลงช้า ๆ ใช้ปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบไล้ตามกรอบหน้าของฉัน“เธอกล้ามาก... ที่หลอกคนอย่างฉัน”“ขอโทษค่ะ ฉันผิดไปแล้ว”“ฉันไม่รับคำขอโทษ... จะรับแค่สิ่งที่เธอตกลงไว้เท่านั้น”ฉันเม้มปากแน่น สิ่งที่ตกลงกันเป็นเรื่องศักดิ์ศรีฉันเอง ฉันต้องยอมเป็นของเขา... ไม่ใช่แค่เป็นผู้หญิงในบัญชา แม้แต่หมา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | ต้นเหตุ
สองเดือนก่อนหน้า มหาวิทยาลัย T“ขนมจีบจ้า~ เร่เข้ามา ๆ อร่อยไหมไม่รู้ รู้แต่คนขายร้อนเงิน”“เหมยลี่แกพูดแบบนั้นจะขายได้ไหมเนี่ย”“ขายไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ไม่ใช่ขนมจีบของฉัน แต่เป็นของแก ฮ่า ๆ”ฉันกลอกตาใส่เพื่อนตัวเอง แต่ฉันร้อนเงินจริง ๆ ช่วงนี้ต้องเก็บหอมรอมริบให้ได้มากที่สุดเพื่อตั้งตัวกับแม่ และขนมจีบนั้นแม่ฉันก็ทำเอง เลิกคลาสแรกเสร็จฉันจะเอามาขายที่โรงอาหาร ถ้าวันไหนยุ่งมาก ๆ ก็ฝากแม่ค้าแถวนั้นช่วยขายให้เนื่องจากล็อกร้านค้าที่ทางมหาวิทยาลัยจัดสรรยังไม่เต็ม เลยอนุโลมให้นักศึกษาที่ต้องการหารายได้เสริมวางของขายได้โดยไม่เก็บค่าเช่าสักบาทซึ่งมีฉันคนเดียวละมั้งที่เอาของมาขาย นักศึกษาที่มหาวิทยาลัยนี้รวย ๆ กันทั้งนั้น อีกอย่างมาจับจองทีไรก็ไม่เห็นมีใครมาแย่งเลย“เออ แล้วแกเก็บเงินได้เยอะยัง เรื่องวีซ่าอะไรเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”“พอประมาณแล้วล่ะ ส่วนวีซ่ารอพิจารณา แต่ไม่น่าจะมีปัญหานะ เพราะป้าฉันเขียนใบเชิญมาแล้ว”เหมยลี่พยักหน้า“อืม ๆ แล้วเรื่องเรียนแกแน่ใจนะว่าจะไม่รอเรียนให้จบก่อน อีกปีเดียวเองนะเว้ย”“ฉันรอไม่ได้แล้วแก แกก็รู้ว่าที่ผ่านมาฉันกับแม่เจออะไรมาบ้าง ฉันไม่รอให้มันฆ่าแม่ฉันหร
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | Z-LION
หลังจากนั้นก็มีผู้ชายคนหนึ่งลงจากรถเฟอร์รารี่สีแดง หล่อไม่แพ้กัน เขาขาวมาก ที่สำคัญแขนลำคอเต็มไปด้วยรอยสักกราฟฟิค ซึ่งลงมาถึงก็หยิบบุหรี่ขึ้นคาบและป้องมือจุดไฟสูบทันที“พี่ไดอาาาาา แบดบอยมาก อยากโดนฟันแล้วทิ้ง”ฉันหันไปตีเพียะที่แขนเหมยลี่“แกพูดอะไรเนี่ย”“จริง ๆ นะแก ว่าแต่เขามาทำอะไรกันนะ”คำถามของเหมยลี่ไร้ซึ่งคำตอบ และเสียงฮือฮาของสาว ๆ ไม่ได้จบลงแค่นั้น เพราะรถหรูแมคลาเรนคันสุดท้ายเปิดประตูออกมาพร้อมกับร่างสูงที่ก้าวลง“คิมซอจุน...” ใครพูดชื่อเขาก็ไม่รู้ แต่ผู้ชายคนนั้นเหมือนหลุดออกมาจากซีรีส์เลย สูงยาวเข่าดีมีคลาส ฉันไม่แปลกใจแล้วทำไมสาว ๆ ถึงรอคอยที่จะเจอ และZ-LION ถูกขนานนามขนาดนี้จนพวกเขาสามคนเดินมาที่ตึกที่เรากำลังอยู่ สาว ๆ ก็หนาว ๆ ร้อน ๆ สะกิดกันทันที ที่น่าแปลกฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นที่หัวใจเต้นแรงด้วย ก็ยิ่งใกล้... ยิ่งหล่อ ปกติฉันไม่เคยหลงในรูปร่างหน้าตาใครหรอกนะ แต่ทำไมตอนนี้ฉันต้องเห่อไปกับคนอื่นด้วยแรงดึงดูดของพวกเขามันมหาศาลจริง ๆ“จะมาถึงแล้ว ๆ”เหมยลี่สะกิดแขนฉัน ใช่ฉันรู้เพราะมองอยู่ตลอด สามคนนั้นเดินคุยกันมาปกติ ขณะที่ผู้ชายชื่อไดอารีบสูบบุหรี่เข้าปอดให้หมดมวน ก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | ความช่วยเหลือแรก
“แม่เชื่อใจลูกเสมอโบนัส ที่แม่ลังเลเพราะกลัวว่าลูกจะเป็นอันตรายไปด้วย อย่าลืมสิเรามีกันแค่สองคนนะ... ป้าก็อยู่ตั้งเมืองนอก ถ้าเกิดเราถูกฆ่าตายขึ้นมาไม่มีใครรู้เลยนะ”ก็จริง... ฉันถึงอยากพาแม่หนีไปไง เพราะนับวันความรุนแรงของอีเสี่ยนั่นยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่การหนีครั้งนี้ฉันต้องทำการบ้านให้ดี เราจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด“หนูจะทำทุกทางให้เราหนีมันได้” แม่มองฉันทั้งน้ำตา“จ้ะ แม่เชื่อใจลูก ขอโทษนะที่แม่รักคนผิด”“อ้าว กลับมาแล้วเหรอลูกสาวคนสวย” เราสองคนหันมองไปที่บันไดใหญ่กลางบ้าน ที่ตอนนี้เสี่ยอ๋าพ่อเลี้ยงของฉันกำลังกอดเอวพริตตี้หุ่นเอ็กซ์คนหนึ่งเดินลงมา“คุณทำแบบนี้ได้ไง ทำไมไม่เห็นหัวแม่ฉันบ้าง”เสี่ยอ๋ายิ้ม“ก็แม่เธอมันแก่แล้วสาวน้อย ฉันก็อยากกินเด็กที่มันเอ๊าะ ๆ รุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอบ้าง”ตอนที่บอกว่ารุ่นราวคราวเดียวกันกับฉัน สายตาอีเสี่ยมองฉันอย่างโลมเลีย จนแม่ต้องรีบเดินมาขวางไว้ แล้วมองตามเสี่ยอ๋าจนมันมาหยุดยืนตรงหน้าเรา“ห้ามแตะต้องโบนัสนะเสี่ย”“เธอกลัวอะไร? ฉันไม่ทำร้ายลูกสาวของเราให้เสียของหรอก ฮ่า ๆ”ฉันเกลียดมัน เกลียดเสียงหัวเราะ เกลียดหน้า เกลียดคำพูดสองแง่สองง่ามกวนประสาทข
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | บังเอิญ
“เฮ้ย มันอยู่นั่น!”ฉันหันขวับตามเสียงลูกน้องเสี่ยอ๋า และเมื่อเห็นว่าพวกมันกำลังชี้และวิ่งมาที่ฉันจึงไม่รอช้ารีบเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งทันที ก่อนที่ลนลานหันไปบอกเขา ให้ล็อกรถ“ล็อกรถเลยค่ะ ล็อกรถเลย”เขาไม่ล็อก ไม่รีบร้อนอะไรเลย แค่หันมายิ้มให้ฉันก่อนจะออกรถอย่างเอ้อระเหย นั่นก็คือขับช้า ๆ เคลื่อนรถผ่านพวกมันให้ฉันเสียวสันหลังเล่นแต่ขณะที่ผ่าน ฉันกลับเห็นพวกมันถอยออกห่างรถคุณแทนทิวท่าทางตกใจ และมองที่สติกเกอร์สิงโตบนกระจกรถเขาตาเบิกกว้าง‘ไลออน... ระ รถไลออน’‘เชี่ย จะซวยไหมวะ’ซวยงั้นเหรอ? ทำไมต้องซวย? หรือพวกมันจะรู้ว่าคุณแทนทิวเป็นใครแต่เมื่อฉันหันไปมองคุณแทนทิวด้วยความสงสัย เขาก็ตบเกียร์เหยียบคันเร่งทันที‘บรื้นนนนนน’รถสปอร์ตหรูปล่อยเสียงท่อดังกระหึ่มและพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วต่อหน้าพวกมัน ฉันจับสายเข็มขัดนิรภัยแน่นพร้อมกับหลับตาปี๋ หัวใจเต้นเร็วรัวยิ่งกว่าตอนวิ่งหนีลูกน้องเสี่ยอ๋าอีกพุทโธ ธัมโม สังโฆ...ยังไม่อยากตายตอนนี้ ฉันยังมีแม่ที่ต้องดูแลนะ“เธอกลัวสินะ...” ฉันเปิดตาขึ้นทันทีเมื่อเขาถามขึ้นมา“ปะ เปล่าค่ะ แค่ไม่ชิน ฉันไม่เคยนั่งรถแบบนี้”เขายิ้มที่มุมปากและหันมามองฉันที่
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-23
Baca selengkapnya
โบนัส | ที่พึ่ง
ได้ใกล้ขนาดนี้แล้วยังจะให้จับอีกเหรอ เขาปฏิบัติกับผู้หญิงทุกคนแบบนี้ไหมนะ?แต่สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจจับแขนเขาเดินเข้าไปในห้องที่เรียกว่าบ้าน เสี่ยอ๋าที่ว่ามีอิทธิพลไม่ได้เศษเสี้ยวคุณแทนทิวเลย เพราะบ้านที่เขาว่ามันคือเพนท์เฮาส์เพดานสูงมีชั้นลอย กลางห้องมีโคมไฟวงแหวนโมเดิร์น ผนังถูกตกแต่งทันสมัยคุมไปด้วยโทนสีดำ เทา ขาวดูราบเรียบ... แต่ลึกลับน่าค้นหายังไงชอบกล แถมด้านในก็มีแม่บ้านราว ๆ แปดคน บอดี้การ์ดอีกนับสิบที่รอการกลับมาของเขา เพราะทันทีที่เราหยุดยืนกลางเพนท์เฮาส์ก็มีน้ำและผ้าเช็ดมือมาเสิร์ฟให้เราเลย“ดูแลโบนัสด้วย”เมื่อเขาสั่งแม่บ้านเสร็จ แม่บ้านก็หยิบผ้าเช็ดมือกับน้ำให้ฉัน ก่อนที่ฉันจะรับมาแล้วก้มหัวขอบคุณเล็กน้อยและเดินกะเผลก ๆ ไปนั่งที่โซฟาแทนแปลกจังเขาจำชื่อฉันได้ด้วยแหะ ผู้ชายคนนี้ใส่ใจมาก“หิวไหม?” คุณแทนทิวนั่งลงข้าง ๆ และหันมาถาม ซึ่งฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย ใช้สองมือโอบแก้วน้ำเย็นแล้วก้มหน้าลง“ไม่หิวค่ะ ขอบคุณนะคะ... คุณใจดีกว่าที่คิด ว่าแต่คุณไปทำอะไรแถวนั้นคะ”“ขับรถเล่น”“บังเอิญดีจัง ถ้าไม่เจอคุณป่านนี้ฉันไม่รู้จะเป็นยังไง”ฉันพูดเสียงอ่อยแล้วก้มมองเท้าตัวเอง เพราะวิ่งออก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-28
Baca selengkapnya
โบนัส | ความหวังเดียว
ทำไมเขาต้องไม่อยากเห็น... ฉันอยากถามคำถามนี้มาก แต่ในใจลึก ๆ ก็ไม่กล้า กลัวว่าถ้ารู้มากกว่านี้จะไม่ดีกับตัวเอง“ถ้าเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงของฉัน คุณจะไม่เดือดร้อนใช่ไหมคะ”“ไม่... ฉันฆ่ามันได้ภายในหนึ่งชั่วโมง”เขาพูดคำว่าฆ่าออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่ตอนนี้ฉันยังไม่อยากให้ถึงขั้นนั้นมันรบกวนเขามากไป แค่ขอให้แม่ได้ออกมาก่อน เพราะถ้าอีเสี่ยขังท่านไว้ฉันไม่รู้เลยว่าท่านจะได้กินข้าวกินน้ำรึเปล่า“ถะ ถ้าไม่มากไป... ช่วยแม่ฉันได้ไหมคะ ตอนนี้แม่ฉันถูกขัง ฉันกลัวว่า...” ฉันพยายามอธิบายแต่คุณแทนทิวกลับพยักหน้าเข้าใจ และชิงพูดขึ้นมาก่อน“พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาเธอจะได้เจอหน้าแม่ ไปพักผ่อนเถอะ...”ฉันนั่งนิ่งมองหน้าเขา แปลกใจที่มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? และที่สำคัญเขาชิลมาก พูดจบก็ส่งแก้วไวน์ให้แม่บ้านรินให้ ก่อนที่ฉันจะถูกเชิญเข้าห้องนอนที่อยู่ฝั่งซ้ายของเพนท์เฮาส์ระหว่างเดินฉันมองเขาเป็นระยะก็ได้กลับมาแค่รอยยิ้ม ท่าทางสบาย ๆ นั่น ทำให้ฉันไม่รู้ว่าที่พูดมาทั้งหมดเขาพูดเล่นหรือพูดจริงจนเข้ามาในห้องนอน“คุณโบนัสอยากเปลี่ยนชุดไหมคะ ในตู้มีชุดนอนอยู่ค่ะ”“ชุดนอน? เอ่อ... ชุดนอนของใครคะ”“เป็นเสื้อเชิ้ตคุณแทนทิวค่ะ”
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-28
Baca selengkapnya
โบนัส | รู้จักสมาชิก Z-LION
“เอ่อ... คุณแทนทิวมาจอดรอใครคะ” ฉันรีบก้มลงไปถาม จนได้พบกับรอยยิ้มแสนอบอุ่นของเขา พึ่งสังเกต... เขามีลักยิ้มเล็ก ๆ ที่ข้างแก้มด้วย“รอเธอ”“รอฉันเนี่ยนะ?”“อืม... ขึ้นรถสิ ไปงานวันเกิดเพื่อนฉันด้วยกัน”ฉันยังไม่ตอบตกลง แต่พอเหมยลี่เพื่อนตัวดีได้ยินว่าเขาชวนเธอก็รีบเปิดประตูรถและดันหลังฉันขึ้นไปเลย แถมตอนนี้ยังรีบโบกมือบ้ายบายไล่ฉันทางอ้อมอีกด้วย“เดี๋ยว ๆ เหมยลี่ ฉันต้องไปเดินห้างเป็นเพื่อนแกไม่ใช่เหรอ?”“แกไปกับคุณแทนทิวเถอะฉันไปเดินคนเดียวได้” จากนั้นเหมยลี่ก็เดินมาใกล้ ๆ รถแล้วป้องปากกระซิบ“มีคนมองเต็มเลย รีบไปเถอะ”“โอเค ๆ พรุ่งนี้เจอกันนะแก”“จ้า เพื่อนรัก”และเมื่อกระจกรถหรูเลื่อนปิดคุณแทนทิวก็รีบออกรถทันที งานวันเกิดเพื่อนที่ว่าคืองานวันเกิดของคนชื่อไดอา และงานก็จัดที่หอพักของเขาที่อยู่ใกล้มหาลัยนี่เองซึ่งเราใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึง หอพักเป็นตึกสิบชั้นรั้วค่อนข้างทึบสีดำด้าน ด้านหน้ามีป้ายเขียนว่า ‘Z-LION’ บนรูปปั้นหัวสิงโตสีทองอร่าม และเมื่อขับมาด้านในไปที่ลานจอดใต้ตึกรั้วทึบนั้นก็ปิดลงเราเข้ามาอยู่อีกโลกที่ลักซ์ชัวรี่ รถซุปเปอร์คาร์สิบคัน บิ๊กไบค์จอดอยู่เต็มไปหมด หอพักน
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-28
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status