All Chapters of เกมรักทายาทมาเฟีย (25+): Chapter 31 - Chapter 40

คุณซอจุนและคุณไดอาเดินผ่านฉันไปขึ้นรถ ตามด้วยนักพนันไฮโซคนอื่น ๆ ที่ยิ้มเดินออกไปอย่างมีความสุข แต่คุณแทนทิวเขาไม่ได้พูดอะไรเลยรถก็ไม่สตาร์ทให้ รอจนบอดี้การ์ดยกสามสาวออกมาขึ้นรถตู้และปิดประตูโกดัง“นายครับ แน่ใจใช่ไหมครับจะให้พวกผมกลับก่อน”“อืม พาผู้หญิงสามคนนี้ไปทิ้งและโทรเรียกรถพยาบาลไปรับด้วย” ฉันหันไปมองแวบหนึ่งเห็นบอดี้การ์ดถือกระติกเล็ก ๆ และพลอยโล่งอก ในนั้นต้องเป็นนิ้วที่ถูกตัดออกไปแน่ ๆจริง ๆ แล้วคุณแทนทิวไม่ได้โหดร้ายอย่างที่คิดใช่ไหม... หรือการเก็บนิ้วไว้ให้ผู้หญิงคนนั้นต่อ เป็นข้อเสนอของเพื่อนคนอื่น ๆ“หากนายมีอะไรโทรหาพวกผมได้นะครับ พวกผมจะสแตนบายรอหน้าปากซอย จะไม่ไปไหนจนกว่านายจะออกมา”“อืม...”เขาตอบสั้น ๆ ในลำคอ และหลังจากนั้นบอดี้การ์ดทั้งชายและหญิงก็เดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไป แต่... ทำไมเขาต้องกลับคนสุดท้าย จะอยู่ต่อเพื่อ?“ไม่กะ... อุ๊บ!”ฉันเบิกตากว้างยกมือดันอกคุณแทนทิว เพราะทันทีที่หันไปถามริมฝีปากนุ่ม ๆ ก็ฉกฉวยจูบทันที และเขาไม่หยุดแต่เพียงเท่านี้ ยังจับฉันดันไว้กับรถและแทรกความหวานนุ่มของตัวเองเข้ามาด้วย“อื้อออ”ฉันหลับตาลงสงบสติอารมณ์ตัวเอง เพราะหัวใจเต้นแรงม

(เร็วสิวะพนันจะเริ่มแล้ว)“รถติดฉิบ มึงเปิดได้เลยลงคนที่หน่วยก้านดีให้กูสักห้าล้าน”(แล้วไอ้เวรไดอาล่ะ แม่งพวกมึงจะไปด้วยกันทำซากอะไรวะ ทิ้งกูไว้คนเดียวกับสาว ๆ เดี๋ยวกูก็โดนรุมโทรมหรอก)ผมหันไปมองไอ้ไดอา และพยักหน้าบอกให้มันตอบคนในสาย ซึ่งตอนนี้ผมกำลังเชื่อมต่อบลูทูธกับไมค์ในรถอยู่ทุกคำที่ไอ้ซอจุนพูดมันจึงได้ยินด้วย ซึ่งไอ้เกาหลีแม่งพูดมากฉิบ ผีเจาะปากมารึไง“กูมาลองรถ มึงลงให้กูได้เลยห้าล้านเท่าไอ้แทนทิว”(พวกมึงมันรวยจริง ๆ รถก็พึ่งซื้อหญิงก็เปลี่ยนบ่อย และ...)ผมตัดสายผ่านพวงมาลัยมัลติฟังก์ชันแล้ววางมือที่พวงมาลัยรถสปอร์ตคันใหม่ของตัวเองด้วยความหงุดหงิด“วันเชี้ยไรวะรถติดฉิบหาย มึงออกขวาดิ”พอไอ้ไดอาเสนอ ผมจึงตบไฟเลี้ยวแล้วหักพวงมาลัยรถออกทางเลนขวาคิดว่าพอไปตามทางรถเมล์ได้ แต่เสือกมาติดแหง็กเพราะรถเมล์คันโบราณเหมือนซากเหล็กที่จอดแช่อยู่อีก“เชี้ยอะไรวะเนี่ย”“คนพลุกพล่านสัส ช่วงเย็นทำใจเถอะว่ะ”ผมมองตรงไปที่รถเมล์คันหน้า รอว่าเมื่อไหร่มันจะเคลื่อนออกไปสักทีเผื่อว่าผมจะได้ขับตามและแทรกเข้าเลนอื่นได้การพนันที่เกิดขึ้นผมไม่อยากไปช้า เพราะผมชอบเห็นคนสู้กันตายไปข้าง แม่งสนุกดีแต่ขณะท

ตอนแรกผมตั้งใจไม่บอกคนในครอบครัวตั้งใจพาไปเปิดตัวทีเดียว แต่เรื่องนี้ผมคงปล่อยไว้ไม่ได้ ผมจึงบอกให้บอดี้การ์ดส่งแม่บ้านแฝงเข้าไปในบ้านเสี่ยอ๋าให้เร็วที่สุด ก่อนที่จะตัดสินใจไปพบพ่อที่เพนท์เฮาส์ที่ตึกใหญ่กลางกรุงบ้านผมนอกจากเป็นมาเฟียดูแลระบบขนส่งโลจิสติกส์ทางเรือ อากาศ ยังมีธุรกิจอื่นอีกมากที่เราร่วมลงทุน โดยเฉพาะอสังหาริมทรัพย์ ตึกสูงในกรุงเทพหลายตึกที่ปล่อยเช่าสำนักงานก็เป็นอีกหนึ่งธุรกิจของครอบครัวผมตึกไลออน“ท่านครับคุณแทนทิวมาขอพบ”ต่อให้เป็นลูกในไส้แต่จะเข้าออกห้องทำงานพ่อ ผมต้องผ่านด่านบอดี้การ์ดก่อนเสมอและเมื่อด้านในอนุญาตมาบอดี้การ์ดถึงเปิดประตูและก้มคำนับให้ผมเข้าไป ผมเดินล้วงกระเป๋ากางเกงไปหาพ่อที่นั่งเซ็นเอกสารที่โต๊ะทำงาน ข้างขวามีบอดี้การ์ดห้าคน ซ้ายห้าคน และระหว่างทางเดินที่ไม่ได้นับก็ยืนเรียงแถวเป็นระเบียบรอต้อนรับผม“มีอะไรว่ามา” เจ้าพ่อมาเฟียเอ่ยถามเรียบ ๆถ้าถามว่าผมหน้าเหมือนใครก็คงเหมือนท่านนี่แหละ ยิ่งมีอายุยิ่งหล่อและมีความสุขุม พ่อเป็นคนมีอิทธิพลจนคนใหญ่คนโตของประเทศนี้เกรงกลัว เราไม่หยุดขยายอำนาจขยายธุรกิจ“ผมชอบผู้หญิงคนนึง”“อืม”“แต่ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในคว

ฉันจับมือทักทายลุงเมฆแล้วก้มลงแสดงความเคารพ ก่อนจะถอยมาสนใจเค้กส้มที่แม่คุณแทนทิวกำลังแกะออกจากกล่อง“นี่เลย... ชิ้นนี้ของหนูโบนัส”ฉันยิ้มและมองเค้กที่ท่านเลื่อนมาให้ คุณแทนทิวรวยชาติตระกูลดีและอยู่สูงกว่าฉันมาก ๆ แต่แม่ของเขาไม่รังเกียจฉันเลย ท่านน่ารักมากจริง ๆ พูดคำยิ้มคำ และพอฉันชิมเค้กให้ก็ทำท่าตื่นเต้นเหมือนเด็ก“อร่อยไหม ๆ ? ไม่หวานไปใช่ไหม?”“อร่อยมากค่ะทำขายได้เลย”“ขายใครจะซื้อ แม่ได้แค่ทำให้ลูกหลานกินเท่านั้นแหละ”“แม่ของโบนัสทำขนมจีบอร่อยมากแม่ อยากให้แม่ลองเหมือนกัน” คุณแทนทิวค้ำเคาน์เตอร์บอกแม่ของเขา แต่นั่นทำให้ลุงเมฆมองทันที และมองอย่างตั้งใจฟังด้วย“แล้วตอนนี้แม่หนูโบนัสอยู่ไหนจ๊ะ ทำขนมจีบขายบ้างไหม?”“แม่หนูไปนอร์เวย์แล้วค่ะ แต่หนูทำได้เหมือนกันไว้มีโอกาสจะทำไปฝากนะคะ”เท่านั้นแหละท่านก็หันไปยิ้มกับลูกชายตัวเอง“แหมแทนทิวนี่ตาถึง หาแฟนได้เป็นแม่บ้านแม่เรือนดีจัง” คนถูกชมยิ้มตอบแม่“ระดับผมไม่มีพลาด ว่าแต่แม่จะกินข้าวเย็นด้วยไหมครับ ถ้ากินก็รีบกินกันเถอะแม่จะได้รีบกลับ” ใช่ค่ะ คนเป็นแม่ถึงกับถลึงตาใส่ลูก“อะไรกันแทนทิว รีบไล่แม่กลับเชียวนะ”“ก็ผมกำลังคลั่งรัก อยากอยู

น้ำแข็งก้อนเล็กค่อย ๆ ย้ายไปตามแผ่นหลัง ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะก้มลงตาม และใช้ปลายลิ้นลากชิมหยาดน้ำที่ละลายออกจากน้ำแข็งฉันแทบทรุด...ปล่อยชุดคลุมร่วงหล่นลงพื้นจนเผยให้เห็นชุดนอนสั้นจิ๋ว และใช่... มาเฟียหนุ่มหยุดริมฝีปากของตัวเอง ปล่อยให้น้ำแข็งที่กำลังละลายไหลลงไปที่บั้นท้ายผ่านช่องทางรัก ความเย็นยะเยือกทำฉันตัวสั่น แต่ก็ไม่หยุดไขว่คว้ามัน... อยากให้เขาทำอีก และจะทำมากกว่านี้ก็ได้ถ้าเป็นเซ็กส์ฉันยอมรับทุกบทบาท ขอแค่เขาไม่ทำในสิ่งที่ฉันกำลังกลัวก็พอ“อื้อ~”“เธอหยุดสวยสักวันไม่ได้รึไง... ฉันหลงแทบบ้าอยู่แล้ว” เขาว่าจบก็จับฉันนั่งบนโต๊ะและดันให้นอนลง ก่อนที่จะมองสำรวจอย่างพินิจ คอฉันแห้งผาก เลือดสูบฉีด มองตามสายตาคมที่ไล่ลงไปยังเบื้องล่างใจเต้นแรงบนหัวคือหน้าต่าง... ถ้าเขาเปิดและดันฉันลงก็ตายแล้ว ขวามือเป็นขวดเหล้าถ้าเขาคว้ามาทุบหัวฉันฉันก็อาจจะตายได้ ทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัวล้วนอันตรายจนสุดท้ายเขาโน้มลงจุมพิตเบา ๆ ที่หน้าผากฉัน ไล่ความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกไป“เรามาหาอะไรทำแก้เบื่อเถอะที่รัก”“ทะ ทำอะไรคะ”“ชอบถูกตีไหม”ฉันส่ายหน้าทันที ก่อนที่เขาจะใช้ปลายนิ้วชี้ลากไล้ไปตามลำตัว ผ่านลำค