ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Pantasya ni Tasya: Forbidden Desire 1 (SSPG) / บทที่ 151 - บทที่ 160

บททั้งหมดของ Pantasya ni Tasya: Forbidden Desire 1 (SSPG): บทที่ 151 - บทที่ 160

189

Chapter 150

Tasya's Point of View"Tasya, ano ka ba, ang tigas ng ulo mo talaga. Sinabi ng huwag ka ng pumunta sa maisan at baka mapaano ka pa," pagalit na ika ni Tatay Simeon. Nasalubong ko siya pabalik na at ako naman ay papunta pa lamang. "Tay, gusto ko lang mag-exercise," sabi ko. Medyo bagot na rin ako sa bahay. Gusto ko ng ibang environment. "Tasya, baka maaksidente ka. Alam mong hindi maganda ang daan sa maisan..."Tama si Tatay Simeon. Pabundok kasi ang maisan na nabili ko. Mas mura kaysa sa patag na lugar."Halika na. Balik na tayo..." ika ni Tatay Simeon. Iginiya ako pabalik sa bahay. Hindi pa naman ako nakalalayo.Napailing na lang ako. "Ikaw nga itong may sakit, Tatay. Pero ikaw pa itong lagi sa maisan..." sabi ko. May katulong naman siya doon. Mas gusto lang niya talaga na laging nakabantay. Mahilig talaga siya sa tanim. Sabagay, mas naging healthy nga si Tatay ngayon. Nakatulong ang bagong lugar. "Kailangan kong maging malakas. Aba, ayaw ko pang iwan ang nanay mo. Pati ikaw at m
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 151

Tasya's Point of View Lagi si Doc Joey sa property na nabili ng pinsan niya. Lalo na kapag weekends na day off niya sa clinic. Pero siyempre walang day off sila Nanay Flora at Tatay Simeon sa pagship sa aming dalawa. Minsan parang gusto ko na lang silang ikulong sa loob ng bahay para hindi na nila naiistorbo si Doc Joey. Imbes na matapos ang ipinapagawa nito, sila pa ang iniintindi. "Nay, Tay, buntis ako at magkakaroon ng anak! Huwag niyong itulak si Doc Joey sa akin," saway ko sa kanila isang araw. "Naku Tasya, magkakaroon ng anak pero wala ka namang asawa. At hindi ka naman namin itutulak sa kaniya kung hindi namin nakikita na masyado siyang maalaga at concern sa iyo." At talagang may rason pa sila. Ako na lang talaga ang nahihiya sa mga pinaggagawa nila. Alam ko naman na ginagawa nila ito para may makasama ako sa buhay sakaling mawala sila. Means inihahanda nila ang puwedeng mangyari. "Hindi ko kailangan ng lalake sa buhay ko. Sapat na kayo at mga anak ko," sabi ko. Pero
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 152

Tasya's Point of View Nanghina ang mga tuhod ko. Buti na lang at nakakapit ako sa hawakan sa terasa kung hindi, baka napasalampak na ako sa sahig.Umihip ang hangin. Hindi naman malamig pero pakiramdam ko, may bumuhos na tubig sa akin na puno ng yelo.Muli akong lumingon sa kaniya. Sinubukan kong itago ang panghihina. Ano man ang pakay niya. Paano man niya ako nahanap. Kailangan hindi ako magpakita ng anumang kahinaan. Or else, hindi ko mapoprotektahan ang sarili ko lalo na ang mga anak ko mula sa kaniya. Bumaba ako mula sa second floor ng bahay nang magkaroon ako ng lakas. Hinugot ko ang buong lakas sa katawan ko para magkunwaring okay lang. "Tasya anak..." nag-aalalang tawag sa akin ni Nanay Flora nang makitang tila nagmamadali ako sa pagbaba ng hagdan. Ni hindi ko na naisip na buntis ako sa pagmamadali kong harapin si Dominic.Si Dominic na nanatiling nakatayo sa kinatatayuan."Anong ginagawa mo rito? Paano mo ako nahanap?" Iyon agad ang bungad na tanong ko. Walang pakialam sa i
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 153

Tasya's Point of View I don't know why. Pero wala ako magawa kundi ang lumuha. Gusto kong lumaban. Gusto kong ipaglaban ang kapayapaan na tinatamasa ko noong wala na siya sa buhay ko. Pero hindi ko magawa. Dahil sa totoo lang, part of me, I want him to stay and be with me. Na ako ang piliin niya.Is it because of my pregnancy hormones? Nagiging mahina na ba ako? Emotional na masyado?O part of me, na-miss ko siya. Nangulila ako sa kaniya. Dahil sabihin man na hindi puwede. Na hindi dapat dahil kasalanan.I just miss him. Ilang beses ko man na itanggi sa sarili ko. Pero sa akin na lang iyon. Hindi niya puwedeng malaman. Dahil bali-baliktarin man namin ang mundo. May asawa siyang tao. Kapatid ko pa."I'll stay..." ulit niya. Na para bang ipinapaintindi sa akin na wala siyang balak umalis. Tumalikod siyang muli pagkatapos sabihin iyon."Dom..." mahinang tawag ko sa pangalan niya. Nanatili kasi siyang nakatalikod sa akin. Na para bang may itinatago.Napasinghap akong muli nang maglakad
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 154

Tasya's Point of View"Tasya, abay bakit nariyan na kayo? Nalingat lang kami, sa kuwarto na kayo napadpad..."Nabilaukan ako sa sarili kong laway nang biglang bumungad si Nanay Flora sa pinto. Buti na lang at hindi niya kami naabutan sa hindi kanais-nais na sitwasyon. Nakatayo si Dominic habang nakaupo pa rin ako sa kama. Iyon lang, mukhang hindi maitatago sa kaniya ang nagulong kobre kama. "Hinahanap kita, hindi pa pala umaalis ang bisita mo?" tanong niya. Napatingin siya sa loob pero mabilis din naman iniiwas ang tingin sa akin.Hindi ipinanganak kahapon si Nanay Flora. Alam kong may kung anong pumapasok na sa kaniyang isipan. At batay sa panakang tingin niya sa akin, naghihintay lamang siya ng pagkakataong makausap ako ng sarilinan.Tumingin siya kay Dominic na ngayon ay inilapag ang bag sa mesa.Paano ko kaya siya ipagtatabuyan kung mariin niyang ipinahayag na hindi siya aalis."Aba, siya ba ang pinsan ni Doc Joey?" Biglang tanong ni Nanay Flora. Teka, oo nga pala. Muntikan ko
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 155

Tasya's Point of View Hindi ako makatulog sa gabing ito. Sa tabi lang na kuwarto, naroon si Dominic, natutulog na siguro. The unbothered king ang peg. Kanina kahit kakaiba na siya titigan ng dalawang matanda noong kumakain kami, wala siyang pakialam. Ako na lang ang nagpaliwanag kila Nanay At Tatay na mananatili siya doon ng ilang araw. Oo ilang araw lang ang sinabi ko dahil kukumbinsihin ko pa rin siyang umalis na at balikan si Trisha.Iyon naman ang dapat, hindi ba? Iyon ang mabuting gawin. Gaya pa rin ng pananaw ko noon. Hindi ko gugustuhin na maging kabit. Nagkasala ako, oo, pero hindi ko ilalagay ang sarili ko sa mahirap na posisyon.Pabiling biling ako sa higaan. Hindi dahil sa buntis ako at mahirap matulog kundi dahil sa kumakain sa aking sistema.Muli akong napatingin sa pader na namamagitan sa aming dalawa.Natutulog na kaya talaga siya? O gaya ko rin ba siya na hindi gustong dalawin ng antok dahil sa mga kumakain na kung anong agam-agam at mga iisipin.Napanguso ako. Bak
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 156

Dominic's Point of ViewNakatanaw ako sa bintana. Tinititigan ang isang bulto ng taong nasa terasa. Yakap niya ang kaniyang sarili habang naglalabas ng hindi ko mabasang emosyon ang kanyang mukha.She looks delicate. Lalo na dahil sa malaki niyang tiyan. Nawala ang aura niyang palaban na gaya noon. The Tasya that never backs down. Ang Tasya na dahilan kung bakit ako nagagalit, nababaliw. She stirs my emotions in different ways before.She still does so. Pero sa ibang paraan na ngayon. At mas lalo yata akong nahuhulog dahil doon.Nakatayo ako sa loob ng isang kuwarto sa bahay na mismong katapat lang ng bahay nila Tasya. Pinili ko ang kuwartong ito dahil sa tanaw na tanaw ko lamang siyang mula dito.Nakatitig ako sa kaniya nang bigla siyang lumingon sa gawi ko. Did she feel I was watching?Though I didn't react or hide. Dahil alam ko naman na hindi niya ako makikita na naroon. My windows have a one-way mirror effect maging sa gabi. I want it this way, dahil gaya nito, gusto kong makita
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 157

Tasya's Point of View Niyakap ko ang aking sarili na napatitig sa katapat na bintana sa may terasang kinatatayuan ko. Pakiramdam ko kasi, may nagmamasid sa akin.Wala akong makita kundi ang repleksyon ng nasa labas. Masyadong private ang may-ari para gawin iyon. Sabagay, para siguro sa ikakapanatag ng loob nilang pamilya.Wala pa naman tao roon. Pero bakit pakiramdam ko, may mga matang nakamasid? Kaninang umaga pa na ganoon ang pakiramdam ko. Gabi na, pero hindi nawala sa akin ang ganitong pakiramdam."Tasya...nariyan ka na naman? May problema ba?" tanong ni Nanay Flora na lumapit sa akin.Napatingin ako sa kaniya. Hindi ko pa naipapaliwanag sa kanila ang tungkol kay Dominic. Ang bigla niyang pagdating at bigla niyang pag-alis. Hindi siya nagtatanong pero alam kong naghihintay lang si Nanay sa akin na ako mismo ang magsabi. Nirerespeto niya ang pananahimik ko. Pero hanggang kailan ako mananahimik? Hanggang kailan ko ililihim sa kanila ang lahat?Kinakain ako ng aking kunsensiya. Hi
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 158

Dominic's Point of View I heard the commotion. The loud cry of help. Hindi na ako puwedeng magtago pa para hindi makita ni Tasya. Agad akong sumaklolo."What's happening?" tanong ko nang mabuksan ang pinto at tumungo sa isang kuwarto. Si Tatay Simeon ay nakahandusay sa sahig, umiiyak. Pero nagawa pa niya akong pagbuksan nang kinalampag ko ang kanilang front door.Nagulantang ako sa nasaksihan.Yakap ni Tasya ang katawan ni Nanay Flora. Tumingin siya sa akin. Luhaan ang kaniyang mga mata."Dominic...si Nanay Flora..." she tried to tell me something sa putol-putol na pananalita.I look at nanay Flora. As soon as I saw her. I know, she was peacefully resting. And she's not going to wake up again.I try to calm down as I call Joey. Sinabi ko ang nangyayari. Siya din ang nagpadala agad ng ambulansiya. Though I know it's too late.Kasama nila ako sa loob ng ambulansiya. Yakap ko si Tasya. I can't let her go like this. Alam ko kung gaano niya kamahal ang Nanay Flora niya. She's shaking. Cry
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 159

Dominic's Point of ViewI supported Tasya all the way. Tahimik siya. Hindi niya ako ipinagtabuyan pero ramdam kong asiwa pa rin siyang naroon ako. Lalo na noong nahimasmasan na siya. Unti-unting natanggap ang pagkawala ng kanyang Nanay Flora.May ilang mga taong nagsidalaw sa burol. As I heard about the others, bago pa lamang sila roon at wala pa talagang kakilala. Kaya iilan lang talaga ang nakikidalamhati sa kanila. There's no relatives, too. Hindi ko naman kilala kung meron man. At hindi ko din alam kung gugustuhin nilang ipaalam ang pagkawala ni Nanay Flora kay Trisha.Because she's still a family member. Pangalawang araw na ng burol ni Nanay Flora. Tasya stays beside the coffin. Nakabantay lang siya roon. Hindi na umiiyak pero kita ko. Ramdam kong nilalabanan lamang niya ang lungkot. I just hope that she really is okay. That's she's still that strong woman I knew.Tatay Simeon seems to be okay. Inaasikaso niya ang ilang mga bisita na nakilala na nila doon. Siya ang nakikipag-usa
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
141516171819
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status