All Chapters of Pantasya ni Tasya: Forbidden Desire 1 (SSPG): Chapter 131 - Chapter 140

Dominic's Point of View I didn't disturb her nang dumating ako. Pero hindi ko din nagawang magpahinga. I went straight to the study area. Isunubsob ang sarili sa trabahong naantala. But my thoughts are all over the place.Bumaba lang ako nang makaramdam ako ng antok. I need some coffee to stay awake.Kaya pumunta ako sa kusina. Naupo ako roon. This time around, gising na si Tasya. Hindi nga ako nagkamali. Naramdaman ko ang presensiya niya kaya tumingala ako. Hindi ko mapigilang itago ang nararamdaman kong dismaya nang magtagpo ang mga mata namin. Pumasok muli sa isipan ko ang naging post niya kagabi. Tumayo ako. Umatras siya. Walang salitang namutawi sa mga bibig namin. Pero sapat na ang tensiyon sa katawan namin at sa buong paligid para matantong may bagyong parating. Bagyo sa sistema ko na noon ko pa pinipigilan. Umatras muli siya nang humakbang ako palapit sa kinaroroonan niya. Hindi tantiyado. Halata sa bawat hakbang ko ang bigat na dinadala ng kalooban ko.Umaatras siya na p

Dominic's Point of View Kaya ko ba? Katanungan na bumagabag sa akin ng ilang araw. I thought I had an answer when I saved Trisha from drowning in front of Taysa, pero wala pa pala.Because right now, I am here again. Giving Tasya something so she can stay where I can visit and see her. Para hindi siya tuluyang makaalis sa buhay ko."Bakit mo ito ginagawa, Dominic?" tanong niya nang habulin ako sa may pinto pagkatapos kong ibigay sa kaniya ang susi ng condo unit na inakalang binenta ko na ni Trisha.I couldn't. Pinundar ko ang condo na iyon sa dugo at pawis ko. That's why I keep it. May sentimental value sa akin ang lugar na iyon. At lalong magkakaroon dahil kay Tasya.Napatda ako sa ginawa niyang pagyakap sa aking likuran. Kumuyom ang kamao ko nang sagutin siya."I'm doing this because of Trisha..."Napakaduwag ko. Noon at ngayon. Duwag pa rin ako. Mas matapang nga si Romnick sa akin. Because he chose to be free.The scandal eventually subside. Nabalitaan kong sinusubukan i-fix ni B

Dominic's Point of View "Dom, invite Tasya to our house..." Nagtaka ako nang ibinilin na Trisha iyon. "I want to see her," dagdag niya. "Gusto ko siyang kumustahin." "I'll try," ika ko na lang. Kilala ko na siya. Hindi naman siya mangungulit kung hindi ko iyon magawa. Lumapit siya sa akin. Nasa pinto na ako at ready na talagang umalis papunta sa trabaho."Thank you..." sabi niyang tumingkayad at humalik sa akin. Medyo natigilan ako. Hindi kasi sa pisngi ko siya humalik kundi sa mga labi ko. At nang bumuka iyon ay lalo niyang pinalalim ang halik. Ewan ko. Wala akong maramdaman. Pero dahil asawa ko siya tinugon ko ang halik dahil nga...asawa ko siya. "Hmmmm," ungol na lumabas sa bibig niya habang naghahalikan kami. My mind is telling my body to respond well. Ayaw kong mahalata niya na napipilitan lang ako. So I kiss her back. Siya din lang naman ang pumutol niyon. "I love you, Dom..." ika niya nang magbitiw ang mga labi namin. "I love you..." balik ko. Pero

Dominic's Point of View "Tasya! Tasya!" tawag ko sa pangalan ni Tasya habang nakapikit at pinaglalaruan ang kaibugan ko sa baba. I need a release. A satisfaction. Damn! I miss her."Fùck!" mura ko nang lumabas ang likidong naipon. Tumalsik iyon sa tiles kung saan ako. I am showering at hindi mapigilan ang pagpantasya kay Tasya. Isang linggo na bukas. Uuwi naman siya hindi ba? She didn't bother to text me o kahit man lang mag-update sana kung kumusta siya. And it makes me anxious and think kung may balak pa ba siyang bumalik.On the other hand, Trisha always updates me on what she's doing and where she is. Mukhang nag-eenjoy siya kahit hindi ako kasama. Buti naman. Ako dito, lalong nalilito. Lalong nababaliw kung ano ba talaga ang dapat kong gawin. After I shower, hubad akong nagtungo sa kuwarto kung nasaan ang mga damit ko. Medyo tumutulo pa ang tubig sa aking buhok kaya inabot ko ang tuwalya na nakatiklop ng maayos para gawing pamunas maging sa aking katawan.Habang nagbibihis ay

Dominic's Point of View Pasulyap sulyap ako kay Tasya habang nasa biyahe kami. Mukha pa rin siyang tuliro at nag-aalala."Are you okay?" tanong ko na tinanguhan lamang niya. "You said you are going to visit a nephew..." sabi ko. "Is that him?" Ika ko pa. Habang hinuhuli ang reaksyon niya. Is he really your nephew, Tasya?"He called you, Nanay?" Ika ko. Ngumiti siya. But I sense that her smile was fake."He called everyone, Nanay," sagot niya. Pagkatapos ay umiwas siya sa paningin ko.Tumutok muli ang mga mata ko sa daan. Pero tila wala doon ang isipan ko. Nasa bata kanina. He looks fragile. He is sick, I saw it. Noong binuhat ko siya, para lamang siyang papel. Pero ang lubos na hindi ko makalimutan ay ang mga mata ng bata. Parang nakita ko na iyon. Saan ko ba siya talaga nakita? Sino ba ang batang iyon?"What's wrong with him?" tanong kong lumambot bigla para sa bata. Gusto kong malaman. Maybe I can help. "Mayroon siyang—" Pasagot na siya nang makuha ang atensiyon naming dalawa