All Chapters of PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก: Chapter 181 - Chapter 190

“มายังไงวะเพื่อน”เอริคเดินเข้าไปโอบไหล่เพื่อนรักอย่างมาร์ติน “สวัสดีค่ะพี่มาร์ติน”เรเน่ยกมือขึ้นไหว้แบบคนไทย มาร์ตินเพียงพยักหน้าเล็กน้อย “กูได้ยินว่ามึงจะกลับมา กูเลยแวะมาหา”มาร์ตินตอบกลับไปแต่สายตายังคงมองที่เอลิน่าไม่เปลี่ยน เอริคที่พอจะรู้ว่าเพื่อนรักมีใจให้น้องสาวตัวเอง และรู้ดีว่ามาร์ตินเป็นคนยังไง เขาก็จะไม่ไปทำตัวกีดกันแต่จะให้ทั้งสองได้ทำตามความรู้สึกของตัวเอง “เมื่อกี้มึงอาสาจะไปส่งเอลิน่าใช่ไหม” “ใช่” “งั้นถ้าเธอไม่อยากให้พี่ไปส่ง ก็ให้ไอ้มาร์ตินมันไปส่งละกัน”เอริคดันมาร์ตินให้ขยับเข้าไปใกล้เอลิน่า “แต่ มาร์ตินมาหาพี่นะคะฉันไม่อยากรบกวน..”เอลิน่าเอ่ยบอกอย่างเกรงอกเกรงใจ “ไม่เป็นไร มาหามันเมื่อไหร่ก็ได้” หมับ! ดึกกระเป๋าเดินทางมาไว้ข้างตัวเอง “นี่กระเป๋าเธอใช่ไหม” ถามจบไม่รอคำตอบก็เดินถือกระเป๋าออกจากบ้านไป เอลิน่าก็ต้องเดินตามไปอย่างเร็ว “ปล่อยให้ไปสองคนจะดีหรอคะ”เรเน่เดินมาคล้องแขนยืนมองพี่สาวตัวเองขึ้นรถไปกับมาเฟียที่ขึ้นชื่อของแคนนาดา “ไม่ต้องห่วง มาร์ตินไม่ใช่คนน่ากลัวแบบพี่”เอริคหันมาพูดก่อนจะหอมลงมาที่หน้าผากมน “ทำไมถึงได้หอมไป

เอริคลุกขึ้นปิดโทรทัศน์เดินไปยังห้องนอนแทรกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม พร้อมโอบกอดร่างบางของคนรัก เขาช่างโชคดีเหลือเกินที่มาเจอเธอ ถ้าวันนั้นเธอไม่เข้าห้องผิด เขาไม่จับเธอมา เขากับเธอคงไม่ได้รักกันมาถึงทุกวันนี้ และเขาก็คงจะเป็นมาเฟียที่ยังฆ่าคนเป็นผักเป็นปลาแน่ๆ แต่พอผ่านเรื่องราวมามากมายขนาดนี้มันก็ทำให้เขาเปลี่ยนไป “รักนะยัยกระต่าย” หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ เรเน่และเอริคเดินคล้องแขนมายังสะพานตรงมายังจุดที่เอวาลินตกน้ำ วันนั้นเธอเสียชีวิตทันที ส่วนเรื่องงานก็เป็นเอริคที่จัดการทุกอย่างให้ ไม่ได้มีใครทอดทิ้งเธอ… ฟึ่บ เรเน่วางช่อดอกไม้ลิลลี่สีขาวตามที่เอริคบอกว่าเธอชอบ ดอกลิลลี่สีขาวยังเป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์ อ่อนน้อมถ่อมตน และเป็นตัวแทนของสวรรค์.. “ถ้าได้เกิดมาบนโลกใบนี้อีกครั้ง ขอให้เธอได้รับความรักอย่างอบอุ่นนะเอวาลิน แต่จะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันก็คงดีนะ…”เรเน่เอ่ยออกมาอย่างอ่อนโยน “ไว้จะเอาดอกไม้ที่ชอบมาให้อีกนะ พี่สาว..” พรึ่บ! “พี่มีอะไรจะพูดกับเธอไหมคะ”เธอลุกขึ้นมาถามร่างหนา เอริคได้แต่ส่ายหน้า เขาคิดว่าเขาได้พูดและตัดสินใจทุกอย่างไปหมดแล้วตั้งแต่เมื่อตอนนั้

“วันนี้มันก็เป็นพิเศษของแกเหมือนกันนะ อย่าทำเหมือนมันเป็นวันพิเศษของฉันคนเดียวสิ” “รู้ไหม และอีกอย่างคนในครอบครัวก็ต้องการแกมากกว่าฉันอีก” เรเน่จับมือเพื่อนรักพร้อมส่งสายตาว่าไม่เป็นไรที่จะปล่อยเธอไว้คนเดียว พร้อมกับที่เธอมองไปยังครอบครัวของลูกแก้ว ทุกคนกำลังยืนรอตัวเอกอย่างเธอเหมือนกัน “โอเค แต่ครอบครัวอยู่กับฉันไม่นานหรอกพวกท่านมีไปงานแต่งญาติต้องไปต่ออีก” “ถ่ายรูปเสร็จแล้วฉันจะรีบมาหาแกนะ” หงึกๆ เรเน่พยักหน้ารับ “เดี๋ยวมานะเรเน่!” หันหลังมาตะโกนทิ้งท้าย “อื้ม! ไปได้แล้ว ยัยเพื่อนคนนี้จริงๆเลย”เรเน่ต้องโบกมือบ๊ายบายให้เพื่อนรักเดินหันไป ก็ยัยลูกแก้วเอาแต่เดินถอยหลังมองเธอ เดี๋ยวก็ได้สะดุดล้มหัวทิ่มพอดี หมับ “รอพี่นานไหมครับ…ที่รัก” น้ำเสียงทุ้มต่ำอย่างคุ้นเคยเอ่ยออกมาอย่างนุ่มนวล ขวับ! ร่างบางหันกลับมาหาร่างหนาที่สวมกอดเธอจากด้านหลัง มือที่โอบกอดเธอนั้นมาพร้อมกับช่อดอกทิวลิปสีชมพูขาวจัดเรียงอย่างสวยงาม เป็นช่อดอกไม้ที่ใหญ่กว่าทุกครั้งที่ร่างบางเคยได้รับมาเลย “นานกว่านี้ก็รอไหวค่ะ” โอบแขนกอดคอเขาไม่ยอมปล่อย ใบหน้าที่โน้มลงมาจนปลายจมูกแตะสัมผัสกัน “ขอโทษที

แชะ! ขวับ! “นี่มึงถ่ายตอนกูเผลอหรอวะ”เอริคหันไปบ่นใส่โรมิโอ “เผลอๆแหละดีดูไม่ปลอม มาครั้งนี้กูจะถ่ายให้ดีๆ” “เออ!” จากนั้นโรมิโอก็รับบทเป็นตากล้องจำเป็นให้เพื่อนรัก ตามถ่ายภาพคู่ให้ทั้งสองคนรวมไปถึงภาพเดี่ยวให้เรเน่ด้วย “ขอบคุณพี่โรมิโอนะคะที่มาถ่ายรูปให้” “ครับ ไม่เป็นไรขอบคุณมันเถอะไปลากตัวพี่ถึงสเปน” “พี่นี่ยังไม่เลิกไปบังคับให้คนอื่นมาอีกนะคะ” “ครั้งเดียว พี่จะไม่ทำแล้วครับ”ยิ้มหน้าเจื่อนให้เมียไปหนึ่งที “เรเน่~” เสียงตะโกนเรียกที่คุ้นเคย ลูกแก้วที่หอบช่อดอกไม้ กล่องของขวัญ พวงมาลัยเงิน และอีกมากมายจนมันล้นปิดหน้าปิดตาเธอกำลังเดินมุ่งตรงมาหาเรเน่ “ลูกแก้ว! ระวัง!” เรเน่ร้องบอกเพื่อนสาว เมื่อเธอเห็นว่าตรงที่ลูกแก้วกำลังเดินมานั้นเป็นพื้นต่างระดับ “ห๊ะ! กรี๊ดดดด” และใช่มันไม่ทันเสียแล้วลูกแก้วก้าวเท้าพลาดอย่างจัง!!! ลูกแก้วที่เดินมาแบบที่ไม่ได้ดูทางอะไรเลยก็ก้าวเท้าพลาดไปตามระเบียบ เพราะก็คิดว่าพื้นมันเท่ากันทั้งหมด ‘หัวแตกแน่!’ พวกของที่ถือมาด้วยก็ถูกปล่อยออกจากมือจนมันกระจัดกระจายเกลื่อนเต็มพื้นไปหมด หมับ โรมิโอรีบวิ่งเข้าไปคว้าร่างบางเข้า

เอริคเป็นคนชอบเก็บรายละเอียดและตั้งใจฟังคนรอบข้างทำให้เขาประมวลผลได้อย่างรวดเร็วและจดจำนิสัยเพื่อนๆของคนรักได้ “ใช่ค่ะพี่อีวานเชรด” ลูกแก้วจะชอบเรียกนามสกุลเอริคมากว่าชื่อเล่นเพราะเธอต้องการให้เกียรติเขาในฐานะเพื่อนเขยในเวลาอันใกล้!!!!“มึงว่างทั้งวันอยู่แล้วไม่ใช่หรอก็ฝากไปส่งลูกแก้วด้วยนะ” สองหนุ่มมาเฟียมองหน้ากันแต่ต่างความรู้สึก อีกคนสะใจที่ได้แกล้งเพื่อน ส่วนอีกคนอยากจะเข้าไปฆ่าเพื่อนตัวเองซะให้รู้แล้วรู้รอด “พี่บอกฉันมาเลย ว่าตั้งใจจับคู่อยู่หรือเปล่าคะ”เรเน่ที่เดินกลับมายืนข้างๆแฟนหนุ่มตัวเองเอ่ยกระซิบ “เปล่านะครับที่รัก มันดูชัดเจนขนาดนั้นเลยหรอ” ยังกล้าถามอีกนะมองจากดาวพลูโตยังรู้เลย “ดูไม่ออกจะแปลกมากกว่าอีกค่ะ” เรเน่กอดแขนเขาพร้อมกับมองไปที่เพื่อนรัก นี่ถ้าลูกแก้วรู้ว่าโรมิโอเป็นมาเฟียล่ะก็…มีหวังตามจีบแน่นอน… ตอนนี้คงจะเข้าใจว่าเป็นตากล้อง “พวกมึงเอาของไปเก็บที่รถไอ้โรม” เอริคหันไปสั่งลูกน้อง ออกคำสั่งจัดแจงเรียบร้อย ส่วนที่เรียกว่าโรมนั้นคือชื่อเล่นของโรมิโอ “ไม่ ๆ ไม่เป็นไรค่ะ” “เดี๋ยวเรียกgrabกลับเองได้ค่ะไม่อยากสร้างความลำบากให้คุณเขาไปมากกว่าน