PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก

PSYCHO มาเฟียโรคจิตเสพรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-04
Oleh:  ClarisTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
202Bab
4.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เรเน่สาวน้อยกำพร้าเมื่อชีวิตเธอต้องเข้าไปพัวพันกับมาเฟียโรคจิตอย่างเอริคอย่างไม่ตั้งใจ และเขาเองก็ไม่ยอมจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ เพียงเพราะอยากเห็นน้ำตาของเธอ แต่เขาคงไม่รู้ว่าผู้หญิงธรรมดาคนนี้นี่แหละที่จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล

Lihat lebih banyak

Bab 1

แนะนำตัวละคร

“Sial!” pekiknya sambil menendang ban sepeda motornya yang kempes.

Jalanan sepi. Jam sudah menunjukkan pukul sebelas malam. Motor yang dikendarai seorang pemuda mogok di tengah jalan. Ban motornya kempes.

Dia merogoh saku celananya, mengambil ponsel.

“Halo, Tam. Cepetan datang ke Jl. Melati 10, ban motorku kempes.” Rayhan langsung menyuruh sahabatnya menjemput begitu panggilan terhubung. Tanpa menunggu jawaban, dia mematikan telepon.

Pemuda yang sedang sial itu bernama Rayhan Pradipta Putra. Seorang pengusaha muda yang tampan dan mandiri. Orang yang dia hubungi adalah Adhitama Rahardja, sahabat setianya sejak kecil. Mereka berdua merintis usaha dari nol hingga sukses tanpa campur tangan orang tua, yang kebetulan juga pengusaha sukses.

Rayhan menunggu sambil duduk di atas motor. Samar-samar dia mendengar teriakan minta tolong. Dia pun bangkit dari duduknya.

“Tolong… tolong!”

“Ada yang minta tolong, tapi di mana?” gumamnya, mencari asal suara.

“Tolong… tolong…!” terdengar lagi suara perempuan.

“Benar, ‘kan, suara cewek minta tolong. Kayaknya dari sana,” gumamnya lagi. Rayhan berlari ke arah suara itu. Ternyata, seorang gadis cantik hendak dilecehkan oleh tiga pemuda.

“Hey!” teriak Rayhan. Ketiga pemuda itu menoleh ke arahnya.

Rayhan langsung menghajar ketiga pemuda itu tanpa ampun. Perkelahian tak terelakkan. Rayhan yang menguasai bela diri, dengan mudah mengalahkan ketiga pemuda mabuk itu. Mereka lari ketakutan.

Rayhan menghampiri gadis itu. Baju bagian depan gadis itu sudah robek. Rayhan terkesiap. Tanpa sadar, dia menelan ludahnya. Ini kali pertama dia melihat pemandangan seperti itu.

“Dia terlihat mempesona,” batinnya.

Rayhan merasa gugup. Gadis yang ditolongnya itu memeluk dan menangis. “Terima kasih, kamu sudah menyelamatkan aku,” ucapnya lirih. Isak tangisnya masih terdengar. Rayhan membalas pelukan gadis itu untuk menenangkannya.

‘Kenapa aku deg-degan begini?’ batin Rayhan. Jantungnya berdebar kencang saat gadis itu memeluknya.

Mereka masih berpelukan saat beberapa warga datang. “Hey! Apa yang kalian lakukan!” teriak seorang pria berusia empat puluhan.

“Jangan berbuat mesum di sini! Dasar anak muda tidak punya moral!” hardik pria berkumis tebal.

“Kami tidak melakukan apa-apa, Pak. Saya hanya menolong dia yang hendak dilecehkan oleh pemuda yang mabuk,” jelas Rayhan.

Saat gadis itu hendak berbalik untuk menjelaskan kesalahpahaman, Rayhan melarangnya. Dia justru mempererat pelukannya.

“Diam dan jangan berbalik! Aku tidak mau mereka melihatnya,” bisik Rayhan.

Anindira Putri, nama gadis berusia dua puluh tahun itu, hanya mengerutkan dahi. Dia bingung dengan ucapan Rayhan, namun tidak membantah. Dia terus memeluk Rayhan.

“Kalian masih saja mengelak!” sergah pria berkumis tebal.

“Ayo kita bawa ke rumah Pak RT saja, biar Pak RT yang mengurus masalah ini!” seru warga lain.

“Tunggu sebentar, Pak. Kami janji akan ikut,” pinta Rayhan. Dia melepaskan pelukannya dan melepas jaketnya untuk dipakaikan pada gadis itu.

“Tunggu, Pak!” teriak Tama, berlari menghampiri mereka. “Ada apa ini?” tanyanya saat sudah berhadapan dengan Rayhan dan para warga.

“Kamu siapa?” tanya seorang bapak paruh baya.

“Saya temannya, Pak,” jawab Tama, menunjuk Rayhan. Dia baru sadar ada seorang gadis yang memeluk Rayhan. “Dia siapa, Rey?”

“Dia–” ucapan Rayhan dipotong oleh pria berkumis tebal.

“Nanti saja, jelaskan di rumah Pak RT,” selanya. Mereka semua menuju rumah Pak RT, diikuti Tama.

Sesampainya di rumah Pak RT, warga menjelaskan tuduhan mereka.

“Nama kamu siapa?” tanya Pak RT santun, menunjuk Rayhan.

“Nama saya Rayhan, Pak,” jawabnya sopan.

“Rayhan Pradipta Putra,” sahut Tama. Dia sengaja menyebut nama belakang Rayhan, agar Pak RT tahu siapa yang sedang diadili. Bagus Pradipta, ayah Rayhan, dikenal dermawan dan sering menyumbang warga kampung.

Pak RT terdiam sejenak. “Baiklah, Rayhan, tolong kamu panggil orang tuamu ke sini!” suruhnya. “Kamu, siapa namamu?” tanyanya pada Anin.

Rayhan menyuruh Tama menghubungi ibunya.

“Nama saya Anin, Pak,” jawab Anin sopan sambil menunduk.

“Panggil orang tuamu kemari!” perintah Pak RT dengan lembut.

“Orang tua saya sudah meninggal, saya tinggal berdua dengan kakak saya,” lirih Anin, menyeka air matanya.

“Panggil kakakmu kemari,” kata Pak RT, suaranya melembut.

Anin mengangguk dan segera mengirimkan pesan pada kakaknya.

Rayhan mengusap punggung Anin untuk menenangkannya. Anin kembali memeluknya, menangis di dada bidangnya.

Tama heran melihat sikap Rayhan yang biasanya dingin pada wanita, tiba-tiba bersikap hangat pada Anin.

Tidak butuh waktu lama bagi Riyanti Pradipta untuk tiba di rumah Pak RT.

Riyanti menatap Rayhan. ‘Apa benar ini putraku yang dingin, tiba-tiba memeluk erat seorang perempuan cantik?’ gumamnya dalam hati.

“Silakan duduk, Bu!” Pak RT membuyarkan lamunannya.

“Iya, Pak.” Riyanti duduk di hadapan Pak RT.

“Begini, Bu. Anak Ibu tertangkap basah oleh warga saya, sedang melakukan hal yang tidak senonoh terhadap gadis ini,” jelas Pak RT, menyampaikan laporan warga.

“Tenang, Pak. Kita bisa bicarakan ini baik-baik. Saya janji besok akan menikahkan mereka. Tolong jangan sampai pihak luar tahu masalah ini! Pak RT juga akan saya undang ke pernikahan anak saya. Datanglah besok di pernikahan anak-anak saya,” ucap Riyanti santun.

“Mi! Aku enggak melakukan apa pun, aku cuma menolong dia yang hendak dilecehkan,” protes Rayhan.

“Kami percaya, Sayang.” Riyanti mengusap pundak Rayhan.

“Kalau Mami percaya, terus kenapa Mami mau menikahkan aku dengan wanita yang belum aku kenal?” tanya Rayhan.

“Karena Mami pengin banget punya menantu,” sorak Riyanti kegirangan.

“Aku enggak mau dipaksa menikah dengan gadis yang belum aku kenal,” tolak Rayhan tegas, tanpa melepaskan pelukannya pada Anin.

“Enggak kenal, tapi kok peluk-pelukan?” sindir Riyanti sambil terkekeh.

Mendengar sindiran itu, Rayhan dan Anin langsung melepaskan pelukan mereka. Keduanya tampak salah tingkah.

Pak RT menengahi, "Masalah ini saya anggap selesai. Terima kasih sudah melapor ke saya dan tidak main hakim sendiri. Sekarang, biar masalah ini diselesaikan baik-baik oleh keluarga mereka."

Seorang bapak berkumis tebal ikut menasihati, "Lain kali, jangan pacaran di jalanan. Hargailah perempuan, seperti kamu menghargai ibumu sendiri. Jangan permalukan dia, apalagi kalau cuma mempermainkannya."

"Iya benar!" sahut warga lain, "Kalau berani berbuat, harus berani bertanggung jawab! Jangan cuma mau enaknya aja, giliran ketahuan malah bilang enggak kenal!"

Rayhan hanya diam menelan semua omelan warga. Ia tidak ingin membantah atau melawan. Ia cuma ingin segera pulang dan menyelesaikan masalahnya dengan tenang di rumah. Sementara itu, di sudut ruangan, Tama menahan senyum melihat sahabatnya dimarahi habis-habisan oleh warga.

Setelah para warga bubar, Riyanti mengajak Rayhan dan Anin pulang. Ia berpamitan kepada Pak RT. "Baiklah, Pak. Kami pamit, ya."

Riyanti, Tama, Rayhan, dan Anin pergi meninggalkan rumah Pak RT.

"Besok, kalian harus menikah," perintah Riyanti dengan tegas, saat mereka sudah berada di luar.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Claris
Claris
ฝากเอ็นดูพี่เอริคด้วยนะคะ ถ้าชอบเรื่องราวพี่เอริคกับเรเน่ แวะมารีวิวกันน้า~
2026-01-29 21:27:49
2
0
202 Bab
Destiny 1
ในห้องโถงกว้าง ผนังหินอ่อนลวดลายสีดำสนิทสลับกับกระจกเงาสีทองวาววับ บนเพดานหลุมมีแชนเดอเรียอันใหญ่ที่ทำหน้าที่เป็นแสงไฟให้ความสว่างเพียงหนึ่งเดียวในเวลานี้ แสงสีนวลของมันไม่มากมายถึงขนาดทำให้ห้องทั้งห้องสว่างไสวอย่างถ้วนทั่ว แต่ก็มากพอจะส่องลงมาบนร่างซูบผอมที่นอนหมอบอยู่บนพื้นหินที่เย็นเฉียบ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเขียวช้ำสลับกับรอยกรีดและรอยแตกที่ผสมปนเปกันอยู่บนผิวหนังหยาบของชายผู้นั้นอย่างไม่อาจคิดจินตนาการถึงความเจ็บปวดที่ต้องพานพบเลยทีเดียวโลหิตสีแดงฉานไหลเลอะไปบนพลาสติกสีใสที่ถูกนำมาลองไว้ ไม่ให้เลือดสกปรกต้องเปรอะเปื้อนลงหินอ่อนราคาแพงร่างกำยำในชุดสูทผูกเนกไทสีดำสนิทดูคล้ายมัจจุราชมาปิดวิญญาณแต่แท้จริงแล้วมันก็เป็นเพียงยูนิฟอร์มในเวลาทำงานก็เท่านั้น เดินผละออกจากร่างที่นอนกระอักเลือดออกมาจนตัวงอบนพื้น มาหาผู้เป็นนายเพื่อรายงานความล้มเหลวจากการคาดคั้นในครั้งนี้ ในมือยังคงถือท่อนเหล็กหนาสำหรับการทรมานอยู่“นายท่านครับ” เสียงใหญ่เอ่ยเรียกนายท่านของตนด้วยท่าทีนอบน้อม “…”“มันไม่ยอมปริปากบอกอะไรเลย”“คิดว่าต่อให้ทรมานจนตาย มันก็คงไม่ยอมพูดครับ”“หึ” มุมปากหยักคาบบุหรี่ยี่ห้อดังเหยี
Baca selengkapnya
Destiny 2
เช้าวันใหม่ท้องฟ้าปลอดโปร่งแสงพระอาทิตย์ยามเช้าส่องแสงแทรกผ่านผ้าม่านสีครีมอ่อนเข้ามากระทบกับร่างบางบนเตียงนอนสีขาวขนาดสามฟุตเหมาะสำหรับนอนคนเดียว ร่างบางนอนหลับสนิทแม้แสงแดดที่อบอุ่นสาดส่องมาที่เธอก็ตาม ถ้านี่เป็นวันธรรมดาเธอคงจะรีบลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำของเธอคือการไปมหาวิทยาลัย แต่วันนี้พิเศษหน่อยเพราะเป็นวันหยุด เธอเลยขอใช้วันหยุดนี้ทดแทนพลังงานที่ใช้ในการเรียน การทำงานมาทั้งอาทิตย์ของเธอไปกับการนอนหลับพักผ่อนจนเต็มอิ่ม วันนี้เธอคิดไว้แล้วว่าจะไปซื้อของมาตกแต่งห้องให้น่าอยู่น่ามองมากกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้เรเน่ นิชานันท์ ศิริไพบูลย์ เด็กสาวที่เหลือเพียงตัวคนเดียว สิ่งเดียวที่เธอจำได้นั้นคือเธอเกิดมาในบ้านเด็กกำพร้า ที่มีชื่อว่า บ้านโอบอุ้ม เมื่ออายุครบ18ปี เธอได้ตัดสินใจออกมาจากบ้านที่เคยดูแลเธอมาตั้งแต่เป็นทารก เรื่องในอดีตของเธอคุณแม่ที่ดูแลเธอมาเล่าว่าเจอเธอที่หน้าประตูรั้วอยู่ในวันที่ฝนตก คุณแม่พรฟ้าได้ยินเสียงเด็กร้องเธอจึงเดินออกมาก็พบกับร่มคันใหญ่บังสิ่งมีชีวิตน้อยในตะกร้าถักสีน้ำตาลถูกห่อด้วยผ้าไหมพรมขนนุ่มสีม่วงอ่อนๆและจดหมายที่เขียนไว้ว่า _ได้โปรดดูแลเด็กน้อยคนนี้แทน
Baca selengkapnya
Destiny 3 การพบกัน
ณ คลับชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานครย่านอโศก ห้องลับชั้นบนสุดของคลับสำหรับVVIP ภายในทาสีดำสนิทและตกแต่งด้วยกระจกล้อมรอบตามความชอบของประธานคลับ มองจากภายนอกกูดูเป็นคลับธรรมดาของผู้คนที่ชอบเที่ยวในยามราตรี แต่ใครกันจะรู้ว่าเป็นเพียงธุรกิจเล็ก ๆ ที่เอริคเปิดไว้เจรจาการค้ากับลูกค้าในประเทศไทยในวันนี้ก็เช่นเคยที่เขาได้มาที่ประเทศไทยเพราะธุรกิจการซื้อขายอาวุธและโคเคน… ธุรกิจดำมืดที่เขานั้นได้ทำมันไม่ได้ทำให้เขารู้ว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดหรือเลวร้ายอะไรเพราะสำหรับเขาแล้วให้ทำยิ่งกว่านี้ก็ย่อมได้ในห้องมีเพียงแสนไฟจากแชนเดอเรียหรูหราด้านบนส่องแสงให้ได้เห็นบุคคลที่น่าเกรงขามที่สุดจากอิตาลี แสงเงาจากแชนเดอเรียส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลาของมาเฟียหนุ่มนั่งไขว่ห้างแขนทั้งสองข้างพาดไปที่โซฟา ที่รอบข้างมีหญิงสาวนั่งอยู่เคียงข้างคอยปรนนิบัติ ดูแลเขาทั้งสองข้าง ถัดไปยังมีลูกน้องอีกหกคนยืนเฝ้าอยู่ตามมุมห้อง และมือขวาอย่างนิคที่ยืนอยู่ข้างๆไม่ห่างกายนายท่านของเขาเลย ฝั่งตรงข้ามคือลูกค้าเก่าที่มาติดต่อซื้ออาวุธและยากับเอริคอยู่บ่อยครั้ง “เข้าเรื่องเลยละกัน ผมเตรียมเงินมาแล้วแต่ขอผมเช็คของที่ท่านนำมาหน่อยได
Baca selengkapnya
Destiny 4
เพนท์เฮ้าส์หรูใจกลางเมืองกรุงตึกสูงเฉียดฟ้า เป็นเพนท์เฮ้าส์สุดหรูของเอริคความสูงนั้นไม่ต้องพูดถึงมีทั้ง80ชั้น โดยตั้งแต่ชั้น70ขึ้นไปจะเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเอริค ส่วนชั้นอื่นจะปล่อยให้ไฮโซซื้อเป็นที่อยู่อาศัย นิคขับรถมายังชั้นใต้ดินของเพนท์เฮ้าส์ขึ้นลิฟต์สำหรับรถมายังชั้นที่สำหรับจอดรถ เมื่อจอดรถยนต์เรียบร้อย ลูกน้องที่คอยดูแลโรงจอดรถก็เดินมาเปิดประตูรถยี่ห้อโรลส์ลอยซ์สุดหรูฝั่งคนนั่งด้านหลังให้กับนายท่าน แต่เมื่อมองเลยไปจากนายท่านแล้วกลับพบว่ามีผู้หญิงนั่งมาด้วยสร้างความประหลาดใจแต่ที่แปลกไปมากกว่านั้นคือเลือดที่ไหลจากมือเธอ เสื้อผ้ามีรอยเลือดติดเต็มตามเสื้อบริเวณโดยรอบที่มือเธอก็มีอยู่“จะมองอีกนานไหม”“ขออภัยครับนายท่าน”“ไอ้นิคมาอุ้มเธอไปที่ห้องกู”“?!” นิคได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ“ครับนายท่าน ผมโทรตามคุณหมอโอลิเวอร์อีกไม่ถึงครึ่งชั่วคุณหมอจะมาถึง”เอริคเดินตรงไปที่ลิฟต์ทางขึ้นที่จะไปยังห้องส่วนตัวของเขา ชายหนุ่มที่ไม่เคยสนใจอะไรแต่เขารู้สึกแปลกใจกับการกระทำของเธอ ผู้หญิงคนนี้ถ้าร้องไห้มันจะทำให้เขามีความสุขขนาดไหนกัน ไม่เคยไม่มีใครที่จะไม่ร้องไห้ต่อหน้าเขาแต่นี่เธอไม่มีน้ำตา
Baca selengkapnya
Destiny 5
ช่วงเวลาตีสองใกล้จะตีสาม ห้องนอนหรูที่ตอนนี้ไม่หลงเหลือแสงไฟจากแชนเดอเรียด้านบนแล้ว ภายในห้องมืดสนิท สิ่งที่ได้ยินคือเสียงเครื่องปรับอากาศที่ยังคงทำงาน และลมหายใจของคนสองคนที่ร่างกายแนบชิดติดกัน เรเน่ที่หมดสติไปตั้งแต่ตอนที่โดนพาตัวมา เธอเริ่มรู้ตัวแต่มึงจะขยับตัวกลับขยับตัวไม่ได้แม้แต่น้อยร่างกายถูกกอดหลังจากคนที่อยู่ข้างกายเธอ เธอใช้เพียงมือด้านซ้ายสำรวจร่างกายตัวเองพบว่ายังใส่เสื้อผ้าอยู่ “โล่งอก คิดว่าจะไม่มีโอกาสได้ตื่นมาใช้ชีวิตแล้ว” เธอยกมือขวาขึ้นในความมืดละรู้ในทันทีว่ามีอะไรบางอย่างเจาะอยู่ที่มือ และมีสายยาว ๆ คงจะเป็นน้ำเกลือ?เรเน่เพียงแต่เดาไปในความมืด “เขาไม่ได้ฆ่าฉัน แต่พาฉันมารักษาเหรอ?” “แล้วทีนี่โรงพยาบาลอย่างั้นใช่ไหม” แต่โรงพยาบาลมีเตียงนอนที่นอนสบายขนาดนี้เลยหรอ ละนอนพอสำหรับสองคนด้วยหรอ เรเน่ได้แต่นอนคิดทุกอย่างมืดดำมองอะไรไม่เห็นเลย “แล้วใครกอดฉันอยู่เนี่ย!” “อึดอัดนะไอ้บ้านี่” เรเน่พยายามใช้มือข้างซ้ายแกะมือร่างหนาที่กอดรัดตัวเธอให้ออกแต่ยิ่งเธอพยายามแกะมือหรือยกแขนเขาออกแค่ไหนคนที่กอดเธออยู่ก็ยิ่งออกแรงมากขึ้นเธอเลยต้องใช้มืออีกข้างมาช่วยแต่ก็
Baca selengkapnya
Destiny 6
เช้าวันรุ่งขึ้นท้องฟ้าแปรปรวนมืดครึ้มมีเมฆหนา นักพยากรณ์อากาศได้กล่าวว่าวันนี้มีพายุโซนร้อนจากประเทศจีนพัดมากระทบทานตอนเหนือของประเทศไทย บรรยากาศที่มืดครึ้มอย่างนี้เป็นสัญญาณเตือนอะไรหรือเปล่านะเอริคตื่นขึ้นด้วยความสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาหลายปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยรู้สึกเต็มอิ่มกับการได้นอนหลับพักผ่อนเลย แต่ไม่รู้ทำพอมีเธอมาอยู่ข้างกายมันทำให้เขาสบายใจอย่างบอกไม่ถูก แสงไฟด้านบนจากแชนเดอเรียคริสตัลหรูเปิดอัตโนมัติเมื่อถึงเวลาในยามเช้า เอริคหันไปมองร่างบางที่ยังคงหลับสนิทในอ้อมกอดเขา“เธอเป็นใครกันแน่นะ หรือมียาวิเศษอะไรในตัวถึงได้ทำให้ฉันสบายใจแบบนี้”เอริคพูดพลางยกยิ้มก้มลงไปจูบปากชมพูเล็กเป็นกระจับ จูบไล่ลงมาจากปากเลื่อนมาคางไล่ลงมาที่คอขาว มือหนาเลื่อนจากที่กอดอยู่ที่เอวบาง เปลี่ยนเลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวหนึ่งเม็ดสองเม็ดสามเม็ด แสดงให้เห็นหน้าอกขาวเนียนสู่สายตาคม เอริคเลื่อนใบหน้าเข้าไปสูดดม ความหอมหวานในตัวเธอปลุกสัญชาตญาณความเป็นผู้ชายของเขา เจ้าดุ้นแข็งตั้งขึ้นดันเป้ากางเกงจนตุงร่างบางที่ถูกก่อกวนจากร่างหนาลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกจั๊กจี้บริเวณหน้าอกสับผัสที่เหมือนม
Baca selengkapnya
Destiny 7
เมื่อเดินมาถึงที่ห้องทรมานพวกคนทรยศเอริคนั่งลงที่โซฟาด้านหน้าไอ้คนที่มันกล้ามาลวงความลับเขาร่างกายมันสะบักสะบอมตัวเขียวช้ำ เอริคหยิบมีดที่ซ่อนไว้ด้านหลังออกมา กระชากผมมันให้เชิดหน้าขึ้น“มึงกล้ามากที่อยากจะเจอกู”“แอ่ก ผมขอร้อง ไว้ชีวิตผมเถอะครับ แอ่กๆ ผมมีสิ่งที่ท่านต้องการ”“สิ่งที่กูต้องการงั้นเหรอ”“สิ่งนั้นมันคืออะไร ถ้ามึงพูดมาแล้วมันทำให้กูจะไว้ชีวิตมึงได้กูก็จะฟัง”“ผมรู้เรื่องของผู้หญิงที่นายท่านกำลังตามหา”“หึ จับมันใส่โซ่”เอริคแสยะยิ้มคำพูดที่ออกจากปากไอ้พวกนี้นับสิบนับร้อยคนที่ใช้เรื่องนี้มาอ้างกี่ครั้งที่เขาเชื่อแต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ไอ้พวกนี้พูดความจริงเลยสักครั้งเรเน่หาทางเปิดประตูห้องนอนอยู่นานใช้สารพัดพิธีแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าประตูห้องนอนจะยอมเปิดมันเป็นระบบสแกนหน้าและนิ้ว เธอคงไม่มีทางหนีออกไปจากที่นี่ได้ ความสิ้นหวังเข้าเกาะกินหัวใจ เรเน่นั่งกอดเข่าอยู่ข้างประตูมีทางเดียวคงต้องรอให้เขามาเปิดให้ติ๊ด ติ๊ดเสียงจากด้านนอกประตูว่ามีคนกำลังจะเข้ามาด้านในเรเน่รีบเงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียว่ามีคนกำลังจะเปิดประตูเข้ามา คงจะเป็นเขา เขาคงตั้งที่จะมาปล่อยเธอออกไปแล้วสินะแต
Baca selengkapnya
Destiny 8
เครื่องจักรหยุดลงตามคำสั่งของเอริคในทันที เขาดึงเธอให้ลุกขึ้นแล้วพาเดินไปหาไอ้คนที่เกือบจะตายแต่เรเน่มาช่วยต่อชีวิตมันให้ไดพอมีลมหายใจได้ต่อไปก็อาจจะสักห้านาที..“มึงรู้จักเธอ? หรือว่าเธอเป็นพวกเดียวกับมัน”ตุบเอริคผลักเรเน่ลงไปที่พื้นอย่างแรง เรเน่ส่ายหัวไปมาเธอไม่ใช่พวกเดียวกับใครเลย เธอเป็นเพียงนักศึกษาที่มาทำงานพาร์ทไทม์ก็แค่นั้นทำไมชีวิตเธอต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ แค่เป็นเด็กกำพร้ายังไม่มากพออีกเหรอ นี่ยังจะมาตายแบบนี้อีก ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตเลย“ไม่ อึก เธอไม่ใช่พวกเดียวกับผม อึก เราทำงานในคลับเดียวกันผมเป็นรุ่นพี่เธอ” เรเน่จ้องมองไปหาคนที่พูดก็พบว่าเป็นรุ่นพี่ที่คอยดูแลเธอตอนที่ฝึกงาน เขาใจดีมาก อะไรทำให้เขามีสภาพนี้“แล้วมึงเรียกเธอทำไม!”“ผมแค่จำเสียงเธอได้ครับ อึก ท่าน อย่าทำอะไรเธอเลยนะครับเธอไม่เกี่ยวอึก เชิญนายท่านฆ่าผมได้เลยแต่ถ้าท่านฆ่าเธอท่านต้องเสียใจไปตลอดชีวิต”“หึ ทีนี้มึงไม่กลัวตาย มึงมีสิทธิ์อะไรมาร้องขอชีวิตให้เธอ ชีวิตมึงเองยังเอาไม่รอดแล้วน้ำหน้าอย่างมึงมาขู่กูเหรอ!!!”เอริคหยิบมีดขึ้นมาปักลงไปกลางหัวใจผู้ชายข้างหน้าต่อหน้าต่อตาเรเน่“มีคนออกตัวปกป้องเธอจนตาย
Baca selengkapnya
Destiny 9
เรเน่ถูกพาตัวกลับมาอยู่ในห้องนอนสุดหรูเหมือนเดิมและยังมีคนมาคอยยืนเฝ้าเธอที่หน้าประตูมากกว่าสองคน เรเน่ยังคงช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธออยากจะลืมแต่ใครจะไปลืมได้ลงเห็นคนที่เห็นกันอยู่ทุกวันโดนมีดปักลงที่อก เลือดที่ไหลมาโดนตัวเธอนั้นมันน่ากลัวเหลือเกิน ดูท่าแล้วเขาคงจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ“โชคดีที่ตอนนี้ปิดเทอมใหญ่ไม่ต้องไปมหาลัย ไม่งั้นมีหวังติดเอฟแน่”ถึงจะโดนกักขังเธอก็ไม่ลืมที่จะห่วงเรื่องเรียนมันเป็นสิ่งสำคัญกับเธอ เธอจะไม่ยอมเสียอนาคตเพราะคนรวยเสียสติที่จับตัวเธอมากักขังไว้หรอกนะ ตำรวจก็คงจะช่วยอะไรเธอไม่ได้แล้วแบบนี้เธอจะต้องทำยังไง เธอยังต้องตามหาแม่นะเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงตั้งแต่เธอถูกพาตัวมาที่ห้อง เรเน่ถือวิสาสะอาบน้ำและหยิบเสื้อผ้าในตู้ขนาดใหญ่ที่มีเสื้อผ้าผู้ชายมากมายถูกจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย เธอหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำมาสวมใส่ไว้แทนเสื้อผ้าตัวเก่าที่เปื้อนเลือด เวลาหลายชั่วโมงที่ผ่านมาเรเน่พยายามทำให้จิตใจเธอสงบและคิดหาวิธีที่จะออกไปจากที่นี่“ไม่ว่ายังไงฉันก็จะออกไปจากที่นี่ให้ได้ถึงจะต้องเจ็บตัวก็ตาม”ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดเรเน่เมื่อได้ยินเสียงกดรหัสที่หน้าประตูเธอก็รีบคลา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status