NATHALIE “Naiintindihan ko, Adonis, sige… mauna na ako, Nathalie, Anak… magpakabait ka dito sa kuya mo…” “Nay… nay, hindi, wag mo akong iwan dito, nay!” nagsimula akong maiyak at magpanic. “Nathalie, Anak, nasa Mansyon ka na ng mga Salcedo, ligtas ka dito. Wag kang mag-alala, bibisitahin nalang kita dito, pangako.” saad ni nanay na halos maiyak na rin. Niyakap ko siya ng mahigpit. “Nay, hindi ko kaya… umalis na lang tayo dito, Nay…” “Hindi, Anak, dito ka nararapat. Ibibigay sayo ng kuya mo ang buhay na hindi mo naranasan sa akin.” “Pero Nay, hindi ko kailangan lahat ng ‘to kung hindi kita kasama…” “Anak, wag ng matigas ang ulo mo, kapakanan mo lang ang iniisip ko. Gusto kong maging maganda ang future mo kapag nawala ako.” “Nay, wag mo akong iwan dito, nakikiusap ako, Nay… parang awa mo na, isama mo na lang ako sayo. Umuwi na tayo sa probinsya.” “Hindi pwede Anak, naibenta na natin nag bahay natin doon, wag kang mag-alala, sa una lang yan, magiging maayos din nag kalag
Read more