All Chapters of DADDY ADONIS (SPG): Chapter 81 - Chapter 90

ADONIS Mabilis akong umikot sa kuta ng kalaban ng mag-isa. Alam ko na kung saan nakapiit si Siobeh at Kent. Hindi ko akalaing magagawa ko ito ngunit ligtas din naman akong nakabalik sa base na ginawa namin. Uhaw na uhaw ako ng makabalik ako sa base namin kung kaya't ipinaligo ko sa katawan ko ang isang bote ng mineral water. “Boss?! kamusta?!” “Okay na, nakita ko na. Aatake tayo ng lunchtime kaya kumain na kayo ng maaga.” saad ko na tumingin sa wristwatch ko. Alas dyes na ng umaga. Sakto para sa binigay ni Siobeh na 18 hrs. “They are planning to show to their people how powerful they are. Gusto nilang bitayin si Siobeh at Kent sa may bayan.” paliwanag ko sa kanila. “Mga walang awa!” asik ni Jhondo. Lumapit sa akin si Abbigael at binigyan ako ng isang plato ng napakaraming kanin at sabaw na hindi ko malaman kung ano. “Eat.” saad niya kung kaya't kinuha ko iyon at nilantakan ko na. Napatango-tango ako habang kumakain dahil masarap naman pala. Papaitan ata ‘to. “Uhm…

ADONIS “Okay, there's the mission over there, Jhondo, sasamahan mo akong pakawalan si Siobeh at Kent. Elliott, you will be in charge of the tear gasses and Jumbo, you will drive our military jeep okay? Amir, secure the bombs at wag mong pakakawalan hangga't hindi ko sinesenyas.” “Masusunod, Boss!” sabay-sabay nilang sabi sa akin. “Mapanganib ang misyon na ‘to siguro naman ay aware na kayo. Alam ko naman na matagal na kayong handa pero iiwasan pa rin natin syempre na may mamatay kahit isa sa atin, that's why we have Dra. Abbigael here.” “Talaga ba? bobombahin ninyo ang lugar na ito? I’m afraid you can't, Mr. Salcedo.” saad ni Abbigael. “Why is that?” “There's innocent people over there, children… mothers, the elderly. Gusto lang nilang mabuhay ng payapa kahit pa narito sila sa impyernong lugar na ito! but if you still continue that plan… I’m afraid I have to quit! hindi kaya ng sikmura ko na may madamay na mga inosenteng tao! Isa akong doktor, ang misyon ko ay magduktong ng b

ADONIS “Niligtas ka na nga, galit ka pa? tss! fucking ungrateful brat!” saad ni Aarav. “Palagi ka na lang late! alam mo bang muntik na akong mapugutan ng ulo doon?! ni-hindi mo man lang ba iniisip na pwede kang mawalan ng magandang asawa?” “Baby boo boo, hindi ko naman hahayaang pugutan ka nila ng ulo. Dadaan muna sila sa akin.” “Yan, puro ka yabang, palagi ka na lang late!” singhal ni Siobeh ngunit naglakad siya papunta kay Aarav sa harapan ng helicopter. “At saka… hinahanap ka na ni jam-jam.” dagdag pa ni Aarav. Hindi ko alam kung paano naaatim ng mag-asawang ‘to na ganito ang linya ng trabaho nila habang nagpapalaki ng anak. Siguro ay talagang napakahirap. Nilisan na namin ang lugar na iyon. Nakahinga na rin ako ng maluwag. Makakasama ko na rin si Adam at Atasha sa wakas. Niyakap ko ang inip at pananabik sa isiping iyon. Nang makalapag kami sa Pilipinas ay gusto ko na kaagad puntahan sila ngunit nag collapsed ako sa sobrang pagod. *** Nagising ako sa Poseidon Bar.

ATASHA “You're mine, Atasha, kaya wag ka ng magtangkang maghanap ng iba.” saad niya at humalik sa aking leeg. Ibinigay ko ulit ang sarili ko sa kanya ngayong gabi, katulad ng dati kong ginagawa pero hindi ko maiwasang masaktan dahil kasalanan ko kung bakit agaw-buhay ngayon si Terrence. Hindi pa rin siya nagigising. “What's wrong? still thinking about that bastard, hmm?” “Adonis…” “Wag mo ng sisihin ang sarili mo. Nakita ko ang lahat ng nangyari. It's his fate, Atasha.” Mabilis na tumulo ang mga luha ko ngunit pinahid niya ng marahan iyon. “Wag ka ng umiyak, makakasama yan sa baby natin.” “Adonis, hindi ko alam kung paano tayo humantong sa ganito… at sobrang nato-trauma na ako. Please, bigyan mo naman ako ng assurance na hindi mo na kami iiwan ulit.” muling tumulo ang mga luha ko at napahagulgol na ako ng iyak. “Hinding-hindi na, pangako yan…” “Takot na takot ako… tuwing aalis ka, tuwing magpapaalam ka, hindi ako mapakali pakiramdam ko parang mauulit ulit yung lima

ADONISPinagsisisihan ko ang mga sumunod na nangyari, sana ay hindi na lang talaga ako sumama pa kay Atasha. “O, mga anak, nandito na pala kayo, siya nga pala, ito si Ana at ang anak niyang si Nathalie.” pakilala ni Mrs. Borromeo sa mga bisita niya ngunit tila hindi mapigilan ang silakbo ng aming mga damdamin. “Adonis?... Adonis, anak!” tumulo ang mga luha sa kanyang mukha at akmang sasalubungin ako ng yakap ngunit umatras at lumayo ako. “Wag mo akong… matawag-tawag na anak! Wala akong inang kagaya mo!” Nagulat si Atasha at si Mrs. Borromeo sa nasaksihan nila ngunit ang mga mata ko ay galit na nakatingin sa walang kwentang babae na ngayon ay tumatangis sa harapan ko. Nasusuklam ako sa kanya at umiigting ang panga ko sa galit. “Anak? Anak mo siya, Ana?”“Siya ang anak ko kay Rafael… Alicia.” “Ano?” hindi makapaniwalang sabi ni Mrs. Borromeo. “Adonis…” saad ni Atasha na tila nag-aalalang tumingin sa akin. “Adonis, anak, matagal akong nangulila sayo, magpapaliwanag ako… nakikiusap