DADDY ADONIS (FORBIDDEN PASSION SERIES) のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

ATASHA “We can talk now.” “No. In private and not in front of Adam.” “Okay, uhm, come on.” saad niya at binuhat si Adam. “Kiddo, why don’t you.. play here, mag-uusap lang kami ng mommy mo then I'll join you later.” saad niya na dinala si Adam sa isang kwarto sa Mansyon na punong-puno ng mga laruan. “Wow daddy! ang daming toys! Can I play here?!” “Yes! kunin mo lang kung anong gusto mo. Sayo lahat yan.” “Talaga po, daddy?! Wow! Thank you, daddy!” “You're welcome, Kiddo!” “Kaninong kwarto yan?” tanong ko. “Kay Migo… si Adam na ang gagamit ngayon.” Bigla akong nalungkot sa nalaman ko. Hindi biro ang mamatayan ng anak, hindi ko ma-imagine mismo sa sarili ko… pakiramdam ko ay sobrang bigat kapag anak ang nawala kumpara sa magulang. Pero hindi pa rin mapawi-pawi ang galit ko. Dinala ko si Adonis sa garden. “Usap daw pero naka mini dress. Mag-uusap ba tayo o magse-sex? mga damitan mo eh…” ngumisi siya ng sarkastiko ngunit hindi ko siya pinansin. “Ang layo ah, bakit k

ATASHANaalimpungatan ako nang maramdaman kong may humahalik sa aking leeg. Alam kong si Adonis iyon kaya’t bagama’t nahihilo pa ako sa antok ay inipon ko ang lakas ko upang magpumiglas, bumangon at mabilis na kinuha ang maliit na kutsilyong kanina ko pa inipit sa gilid ng lace panty ko. Itinutok ko kaagad iyon sa kanya at napaatras naman siya. “Sinasabi ko na nga ba may masama kang balak sa akin e! Walang hiya ka!” singhal ko sa kanya, nanlilisik ang mga mata ko sa galit na nakatingin sa kanya. “Atasha, relax, matalim yan, bakit ka may ganyan sa damit mo?!”“Dahil kabisadong-kabisado na kita Adonis, alam kong hindi ka papayag ng walang mangyari sa atin ngayong gabi! Subukan mo akong hawakan ulit talagang mapapatay kita at puputulin ko pa ‘yang kaligayahan mo! Wag mo akong subukan!” pagbabanta ko. “Okay… no. sige na, hindi na, matulog ka na lang ng matiwasay at ibaba mo na yan… matalim yan baka masugatan ka pa..” saad niya na kakamot-kamot ng ulo. “Lumayo ka sa akin!” saad ko na pi

ATASHA“Ughh.. ahhh.. ahhh– Adonis! tigilan mo na ako! kagabi ka pa ganyan!” saway ko sa kanya habang nasa bathtub kami at tinitira niya ako patalikod. Nakalagay ang isang paa ko sa hawakan ng bathtub kung kaya't nakabukaka talaga ako ng sobra.“Hindi ako titigil hangga't hindi kita nabubuntis ulit! sa akin ka lang Atasha… sa akin ka lang! naiintindihan mo?!” Gigil at madiin niyang sambit habang naglalabas-masok sa akin. Ang malaking burat niya ay talagang winawasak ang aking pagkababae.Mabilis siyang umuulos habang kapwa kami hingal na hingal.“Ahhh! fuck! Ahh kung alam ko lang na ganito gagawin mo sa akin sana hindi na lang ako nagpunta dito!” mariing ungol ko habang patuloy siya sa paglabas-masok sa aking butas. Ang mga kamay ko ay dumidiin sa pader at kulang na lang ay mangudngod na ang mukha ko doon. Kagabi pa talaga niya ‘to ginagawa at hanggang ngayong umaga ay ayaw niya pa rin ako tigilan dito sa shower! sinabi ko na ngang maliligo na ako ngunit himirit na naman siya ng isa

ADONIS Nang matapos ang lunch namin ay sinabi ni Mrs. Borromeo kay Atasha na ipasyal ako dito sa Mansyon nila kung kaya’t nandito kami ngayon sa may garden. Alam kong labag sa loob ni Atasha ang lahat ng nangyari kanina ngunit iyon talaga ang plano ko. Ang hingin ang kamay niya para sa isang kasal. Hindi naman ako bastos para basta-basta na lang siyang kunin sa magulang niya kahit pa may anak na kami. “Bakit mo sinabi kay mommy na magpapakasal tayo?!” “Atasha, iyon naman talaga ang plano natin una pa lang at saka nandyan man o wala si Adam, hindi magbabago ang isip ko sayo. Papakasalan pa rin kita.” “You agreed, kanina… diba nag-usap na tayo?” “Pumayag lang ako para tumigil ka na kanina, pwede ba, Atasha? hayaan mo na lang akong dumiskarte? Parang wala ka namang tiwala sa akin niyan e.” “Wala talaga, dahil mamamatay-tao ka!” singhal niya. Nakakausap niya ako ng ganito dahil malayo sa amin si Adam. “Oo Atasha, sige, mamamatay-tao na ako kung mamamatay-tao! pero oras na makila

ADONIS“O, isuot niyo ‘to!” saad ni Elliott na binato sa amin ang kung anong tela.“Ano yan?” tanong ko. “It’s an afghan head gear or a turban. Serves as a disguise too para hindi tayo makilala ng mga kalaban.” paliwanag ni Elliott. Nasa byahe pa kami ngunit ramdam kong malapit na kami sa destinasyon na aming pupuntahan. “Gagana ba yan?” tanong ko pa ulit. “Like I said, we have to try. Hindi nila basta-basta ibibigay sa atin si Boss Siobeh at Kent kaya ngayon pa lang, mag-isip na kayo ng plano kung paano tayo makakapasok sa kuta ng mga kalaban at kung paano natin sila maililigtas. They hate peace talks. Mabilis silang magalit at talagang maikli ang pasensya nila lalo na sa ating mga dayuhan. Para sa kanila, mas madali ang pumatay.”Napakamot ako ng ulo at napabuntong hininga. “Kapag nandoon na tayo, iikot ako. Titignan ko muna ang buong sitwasyon ng military base nila,, kailangan nating makabisado ang buong lugar na iyon at kung saan nakapihit sila Siobeh pagkatapos… saka tayo susu