All Chapters of เสน่ห์รักนางร้ายข้ามภพ: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่ 22 ไม่คิดว่าจะพลาดพลั้ง 2ส่วนทางด้านลี่เอ๋อร์ เมื่อได้รับคำสั่งจากพระชายา นางจึงรีบเดินมาด้านหน้า ก่อนจะบอกเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับองครักษ์ที่รออยู่ เพื่อให้นำไปรายงานกับชินอ๋องทันทีที่ได้ยินและรับรู้เรื่องราวทั้งหมด องครักษ์ผู้นี้จึงรีบไปทางด้านงานเลี้ยงฝั่งบุรุษ เพื่อที่จะรายงานเรื่องทั้งหมดให้กับผู้เป็นเจ้านายได้รับรู้เมื่อเข้ามาทางด้านงานเลี้ยงฝั่งบุรุษ เขาจึงได้รีบรายงานให้ชินอ๋องทราบ และทันทีที่หยางเฟยหลงได้ยิน สายตาก็เกิดประกายความเหี้ยมโหดออกมา“ช่างหาเรื่องตายเสียแล้ว มันผู้ใดที่กล้าเล่นงานชายาของข้า ก็อย่าหาว่าข้าอำมหิตก็แล้วกัน” เขากล่าวอย่างเย็นขา จนแม้แต่องครักษ์ก็ถึงกับขนลุกกล่าวจบหยางเฟยหลงก็เดินเลี่ยงออกมาจากงานฝั่งบุรุษ โดยไม่ให้ผู้ใดสังเกตได้ ก่อนจะลัดเลาะไปยังตำหนักรับรองด้วยใจที่เป็นกังวล เขากลัวว่าจะเกิดเหตุร้ายกับชายาของตนเองส่วนทางด้านหนิงหว่านซู เมื่อเข้ามาในห้องเรือนรับรองแล้วก็รู้สึกถึงความผิดปกติ มองไปทางใดก็ไม่พบผู้คนอื่น ในใจก็คิดว่า ‘นางกำนัลผู้นี้น่าจะเป็นคนของไป๋ซือหราน แต่เอ๊ะ..นี่มันกลิ่นของอะไร’นางเริ่มรู้ตัวแล้วว่าถูกหลอกให้มาที่นี่แต่เม

ตอนที่ 24 ข้าจะช่วยเจ้าเอง 2แต่ทว่าไม่เพียงพอสำหรับคนที่ต้องพิษราคะ หนิงหว่านซูต้องการมากกว่านั้น นางมองไปที่มังกรยักษ์ในมือของชินอ๋อง ก่อนจะลุกผวาเข้าไปหา นางผลักให้เขาลงนอนแล้วจับมังกรมาชักรูด สายตาก็มองปลายหัวหยักที่เริ่มมีน้ำไหลซึมออกมา‘คงอยากมากเหมือนกันสินะ แล้วใหญ่ยักษ์ขนาดนี้มันไม่ใช่แท่งหยกแล้ว มันคือมังกรยักษ์ดี ๆ นี่เอง เอาล่ะ ชาติที่แล้วได้แต่เคยดูหนังไม่เคยเจอของจริง ชาตินี้ก็เอาหน่อยก็แล้วกัน ก่อนจะตายเพราะพิษบ้าๆ นี่’ นางคิดอยู่ในใจจากนั้นนางก็ทำในสิ่งที่ทำให้ชินอ๋องถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะนางอ้าปากและก้มหน้าดูดลงที่ปลายหัวมังกรอย่างแรง จากนั้นก็ลากเลียไล้ลงมาที่ลำตัว“อ่าร์สส หว่านซู เจ้ากำลังจะทำให้ข้าขาดใจตาย” ชินอ๋องคำรามออกมาเพราะความเสียวซ่าน เขานอกมือขึ้นลูบผมของนางอย่างรักใคร่ หนิงหว่านซูได้ยินเสียงคำรามนั้นก็ยิ่งได้ใจ นางอ้าปากแล้วค่อย ๆ อมมังกรเข้าไปในปาก จนตอนนี้หัวมังกรไปจุกอยู่ที่คอหอยของนาง ทำให้นางน้ำลายไหลเยิ้มออกมา จากนั้นก็ยกหัวขยับเข้าขยับออกโดยที่ดูดรูดมังกรไว้ด้วย“โอ้ววววว ชายาของข้า เจ้าช่างทำให้ข้าสุขเหลือเกิน” ชินอ๋องที่นอนดูนางดู

ตอนที่ 26 สำหรับหม่อมฉันมันคือความผิดพลาด 2ทุกคนเมื่อเห็นใบหน้าที่ชัดเจนของชายหนุ่มผู้นี้ จึงได้ร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะเป็นชินอ๋องผู้เหี้ยมโหด แทนที่จะเป็นชายเลี้ยงม้าอย่างที่นางกำนัลและคุณหนูตระกูลไป๋ได้บอกไว้ ในตอนที่สนทนากันที่หน้าเรือนเมื่อครู่นี้“เอ่อ...เหตุใดท่านอ๋องจึงมาอยู่ในเรือนนี้เพคะ แล้วสตรีนางนั้นคือผู้ใดกัน” ไป๋ซือหรานแทบจะล้มทั้งยืนอยู่แล้ว เพราะไม่คิดว่าเรื่องราวจะกลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง กับสิ่งที่นางได้วางแผนไว้ แต่เพราะความอยากรู้ให้แน่ชัด จึงเอ่ยปากถามไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ข้าเป็นถึงชินอ๋อง แล้วเหตุใดข้าจึงมาอยู่ที่นี่ไม่ได้เล่า ในวังแห่งนี้ข้าจะไปที่ใด ข้าต้องรายงานเจ้าด้วยหรือ แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงมากันมากมายเช่นนี้ ข้าต้องการความเป็นส่วนตัวกับชายาของข้า” น้ำเสียงที่ชินอ๋องกล่าวออกมานั้นช่างเกรี้ยวกราดดุดันสิ้นดี ทำให้ทุกคนรู้ว่าเวลานี้ชินอ๋องกำลังโกรธอย่างมากไป๋ซือหรานไม่อยากจะเชื่อหูและสายตาตนเอง นางคิดในใจว่า ‘เหตุใดทุกอย่างจึงไม่เป็นอย่างแผนการที่ข้าได้วางไว้ เหตุใดชายผู้นี้จึงเป็นท่านอ๋องไปได้’หนิงกุ้ยเฟยเมื่อเห็นว่าเหตุการณ์ไม่ได้ร้า

ตอนที่ 28 จัดการคุณหนูไป๋ (2)ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องราวที่น่าตกใจเกิดขึ้นที่เรือนรับรอง แต่ทว่างานเลี้ยงก็ยังดำเนินต่อเช่นเดิม และแม้จะมีความเกรงกลัวต่อชินอ๋อง แต่ก็ยังมีคนที่กล้าสนทนากันถึงเรื่องนี้“เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นมาอย่างไรหรือ เจ้าพอจะบอกข้าได้หรือไม่ กุ้ยเฟย” เสิ่นชิงเฟิงหรือเสิ่นฮองเฮากล่าวถามเสียงเรียบแม้ภายนอกฮองเฮาและหนิงกุ้ยเฟยเหมือนจะปรองดองกัน แต่ความจริงแล้วทั้งสองกลับห้ำหั่นกัน ไม่ต่างกับบรรดาขุนนางที่รับใช้ฮ่องเต้นักหรอก“ไม่มีเหตุอันใดให้น่าสนพระทัยหรอกเพคะ ฮองเฮา แท้จริงแล้วผู้ที่ที่อยู่ในห้องนั้น คือชินอ๋องและพระชายาหนิง เนื่องจากทั้งสองเกิดเหนื่อยและมึนเมาสุรา จึงเข้าไปพักในห้องรับรองเท่านั้นเองเพคะ” หนิงกุ้ยเฟยตอบกลับเพียงแค่นั้น ด้วยรู้ดีว่าสาเหตุที่ฮองเฮาถามเช่นนี้ ก็เพราะต้องการเล่นงานน้องสาวของนางเช่นกัน“เช่นนั้นหรือ ไม่มีเหตุอันใดก็ดีแล้ว ข้าเองก็ไม่อยากให้มีเรื่องราวที่ไม่ดีเกิดขึ้นในงานวันนี้ ยามนี้ข้าเองก็เหนื่อยแล้วเช่นกัน อย่างไรข้าขอตัวไปพักก่อน คงต้องรบกวนให้เจ้าดูแลส่วนที่เหลือด้วยนะ กุ้ยเฟย”เสิ่นฮองเฮากล่าวจบก็ลุกขึ้นและเดินออกมาจากที่ประทับทันที

ตอนที่ 30 ย้อนกลับไปหาตนเอง (2)“เจ้าโกหก! ข้าไม่เคยพบหรือว่ารู้จักกับเจ้ามาก่อน เหตุใดจึงมาใส่ร้ายข้าเช่นนี้ หากเจ้าเอ่ยความจริงออกมา ข้าจะไม่เอาเรื่องเจ้า” ไป๋ซือหรานตวาดกลับยังไม่พอใจ และรู้สึกโกรธเคืองเป็นอย่างมาก ที่บุรุษผู้นี้กล้าแอบอ้างว่าเป็นคนรักของนาง“ในเมื่อคุณหนูไป๋ไม่กล้ายอมรับความจริง บุรุษเช่นข้าจะทำให้เห็นเองว่า สิ่งที่ข้ากล่าวออกมาทั้งหมดนั้นล้วนเป็นความจริง” เมื่อเอ่ยจบ ชายหนุ่มผู้นี้ก็วิ่งเอาหัวชนเสาใหญ่ จนเลือดไหลอาบหน้าและหมดสติไปทันที ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน“หากบุรุษผู้นี้ไม่ได้กล่าวความจริงออกมา เช่นนั้นเขาคงไม่กล้าจบชีวิตตนเองแน่ เจ้าควรจะสารภาพความจริงออกมาได้แล้วนะ ไป๋ซือหราน” เสิ่นฮองเฮากล่าวด้วยน้ำเสียงกดดันยามนี้ทุกสายตามองมาที่ไป๋ซือหราน เพื่อกดดันนางให้เอ่ยความจริงออกมาส่วนทางด้านหยางเฟยหลง เวลานี้ชายหนุ่มมาที่ห้องทรงพระอักษรของฮ่องเต้เรียบร้อยแล้ว เมื่อเจ้าของตำหนักเห็นว่าใครมาเยือน ได้แต่ส่ายหน้าอย่างละอายใจ“เจ้ามีเรื่องอันใดหรือน้องพี่ ยามนี้มีงานเลี้ยงไม่ใช่หรืออย่างไร เหตุใดถึงมาหาข้าถึงที่นี่” ฮ่องเต้ทรงตรัสถามออกมา“แล้วเสด็จพี่เล่า เหตุ