เสน่ห์รักนางร้ายข้ามภพ

เสน่ห์รักนางร้ายข้ามภพ

last updateLast Updated : 2025-11-12
By:  sanvittayamOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
60Chapters
11.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อนางร้ายตัวแม่ต้องทะลุมิติมาอยู่ในร่างชายาเอกของอ๋องปีศาจ ที่เอาแต่หาวิธีครองใจสวามีแถมยังตบตีกับอนุไม่เว้นวัน แต่มีหรือที่นางจะทำแบบนั้น ฝันไปเถอะ ในเมื่อยุคนี้ไม่ได้มีบุรุษเพียงคนเดียว!!

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 นี่ข้าคือชายาอ๋องเช่นนั้นหรือ (1)

"보스!"

"그렇게 부르지 말라니까."

도혁은 짜증스럽게 말하며 차 문을 열었다. 언제 샀는지 상수는 본 적도 없는 빨간 스포츠카였다. 이런걸 타고 다녔었나? 다급한 와중에도 그런 의문이 들었다. 매일 검은색 세단만 타고 다니던, 심지어는 본인이 운전하지도 않던 사람이 갑자기 운전석을 여니까 수상했다. 그러나 그는 얼른 정신을 차리고 떠나려는 도혁을 다급하게 다시 불렀다. 

"백 대표님!"

"어, 간다."

"아니, 어디 가시는데요! 형님! 아! 형님!!!!!"

상수는 미련 없이 운전해서 사라지는 그를 보며 절규했다. 생전에 관심도 없더니 갑자기 양지에서 사업을 하질 않나. 갑자기 대표라고 부르라고 하고. 요즘은 도대체 어딜 다니는 건지, 동에 번쩍 서에 번쩍 난리였다. 사업을 벌여놓고 대표까지 달았으면 뭐라도 일해야 하는 거 아니냐고 따지고 싶었다. 그래봤자 처맞기밖에 더하겠냐마는. 사람이 안 하던 짓을 하면 죽을 때가 다 된 거라던데. 물론 이런 말도 입 밖으로 꺼낼 수는 없었다. 

"아, 백보스 대체 어디 가시는 거야!"

"너 모르냐? 그 뭐냐... 한서대학교? 거기 가시는 거잖아."

어느새 따라 나온 기찬의 말에 상수는 어이가 없다는 얼굴이 되었다. 뭐? 대학교? 고등학교도 겨우 나온 인간이라 그런 곳이랑은 영 관계가 없었는데 이 나이 먹고 무슨 대학교를 들락날락한다는 건지. 이해가 안 되는 게 하나둘은 아니었지만 이건 정말 의아한 일이었다. 

"아니, 인마. 수업 들으러 가시겠냐? 여자 보러 가시는 거지. 내가 볼 땐 확실해."

"여...자...?"

이해가 안 되는 일의 연속이었다. 다른 조직원들과 백퍼센트 고자라고 수군거리던 게 고작 지난주였는데, 무슨 여자? 심지어 대학생...? 하지만 그의 의문을 풀어줄 생각이 없는 듯 기찬은 어깨를 으쓱였다. 

"자세히 알려고 하면 단명해."

맞는 말이긴 했다. 남아있는 일이 문제였을 뿐이지. 그런 걸 궁금해하는 것보다는 서명이 없는 서류를 어떻게 해야 할지 고민하는 게 더 이득이었다. 진짜, 더럽게, 궁금하긴 했지만. 

"...근데 언제부터?"

"얼마 안 됐을걸. 최근에 새벽 4시에 들어온 날 있잖아. 그날부터."

열흘이나 되었을까. 정말 얼마 안 된 기간이라 상수는 고개를 갸우뚱거렸다. 그러고 보니 사업을 한다니 어쩐다니 했던 게 그쯤이었던 것 같기도 했다. 그래서 부하들이 지금 너무 바빠서 눈코 뜰 새가 없는 지경이니까. 더 이상 궁금해하지 않는 게 낫다는 걸 아는데도 자꾸 악마가 속삭이는 것 같았다. 상수는 기찬을 살살 꼬드겼다. 대체 그날 무슨 일이 있었던 거냐고. 10년 가까이 조직에 있었지만 여자 이야기는 들어본 적도 없었다. 

"나도 정확하게는 모르는데... 12시 반인가? 그때까지 술 마시고 계셨는데, 갑자기 잠시 바람 쐬러 나가셨거든. 그 뒤론 연락이 아예 없다가... 갑자기 한서대학교에 자주 가시는 중이라. 여자 아닐지 추측 중."

"그러니까, 빚 받으러 가는 게 아니고?"

"그걸 보스가 왜 직접 하냐."

기찬은 어이가 없다는 듯 상수를 쳐다보았다. 집에 사람이 몇 명인데 그걸 도혁이 직접 가는 게 말이나 된다고 생각하는지. 물론 지금까지의 행보를 생각해 보면 그쪽이 더 신빙성이 있기는 했다. 사실은 기찬이 여자 때문일지도 모른다는 의견을 내놓았는데 안 믿는 사람이 훨씬 많았다. 아니, 안 믿는 정도가 아니라 그냥 한 귀로 듣고 한 귀로 흘리는 사람이 100명 중 99명이었고 1명 정도가 비웃어주었다. 그의 목소리가 무슨 뒤뜰에 틀어진 라디오도 아니고. 하지만 기찬은 확신하고 있었다. 그래서 그는 가장 가까운 조직원인 상수라도 설득해 볼 작정이었다. 그러나 상수 또한 금세 흥미를 잃은 목소리로 말했다.

"그래도 이상하잖아. 믿을 수가 없는데?"

"내가 증거를 찾아올게."

"뭐?"

"그다음에 같이 가보자. 그 한서대학교에."

상수는 진짜인가 싶어서 가늘어진 눈으로 기찬을 보았다. 기찬은 당당한 표정이었다. 증거. 그러니까 여자를 만나고 있는 게 맞다는 증거? 상수는 떨떠름한 얼굴로 고개를 끄덕거렸다. 그가 밑지는 장사는 아니라고 생각했다. 궁금하긴 했으니까. 다음 날, 기찬이 '안 보는 게 낫겠다'라고 할 때까지 그는 별생각이 없었다. 사람이란 무릇 보지 말라고 말리면 더 보고 싶어지는 존재가 아니겠는가? 기찬이 불붙인 호기심 때문에 상수는 결국 보면 안 될 것을 보고 말았다. 어떤 여자를, 주인님이라고 부르며 존댓말 하는 백도혁을. 꿈에 나올까 봐 무서운 그런 것을. 기찬을 원망한 것은 당연한 수순이었다.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
60 Chapters
ตอนที่ 1 นี่ข้าคือชายาอ๋องเช่นนั้นหรือ (1)
ตอนที่ 1 นี่ข้าคือชายาอ๋องเช่นนั้นหรือ (1)“ฮือ ๆ ๆ พระชายาเพคะ เมื่อไรพระองค์จะฟื้นเพคะ อย่าทำให้หม่อมฉันหวาดกลัวเลย หากรุ่งเช้าพระองค์ยังไม่ฟื้นขึ้นมา หม่อมฉันจะต้องไปส่งข่าวให้ท่านเสนาบดีทราบแล้วนะเพคะ” ลี่เอ๋อร์ร้องไห้คร่ำครวญไม่หยุด เมื่อเห็นว่าคุณหนูของตนไม่ยอมฟื้นขึ้นมาเสียที หลังจากแต่งเข้าจวนชินอ๋องแล้ว นางก็พบว่าเรื่องราวร้าย ๆ ก็มักจะเกิดกับคุณหนูของตนอยู่เสมอ “โธ่โว้ย!! คนจะนอน จะร้องไห้หา...รึยังไง” หญิงสาวใบหน้างดงามขมวดคิ้วเป็นปมและตะโกนด่าขึ้นมา เนื่องจากรำคาญเสียงคนกำลังร้องไห้คร่ำครวญเหมือนใครกำลังจะตายอย่างนั้นแหละ ก่อนที่หญิงสาวจะลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกับอ้าปากหาว ไม่มีกิริยาของกุลสตรีเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งมือข้างหนึ่งยังยกขึ้นเกาศีรษะจนผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด “พระชายาเพคะ พระชายาฟื้นแล้ว หม่อมฉันดีใจเหลือเกินเพคะ” ลี่เอ๋อร์หลังจากหายตกใจ ก็รีบคลานเข้ามาเกาะเตียงไว้ แล้วร้องเรียกเจ้านายของนางอย่างดีใจ เพราะเสียงนี้เลยทำให้ ซูซี่ นางร้ายอันดับต้น ๆ ของเมืองไทยคล้ายกับจะได้สติขึ้นมา จากนั้นก็ค่อย ๆ เปิดตาขึ้นมามองสิ่งรอบกาย ก่อนจะตาโตแทบถลนออกมาด้วยความตกใจกับภาพที่เห็
Read more
ตอนที่ 2 นี่ข้าคือชายาอ๋องเช่นนั้นหรือ (2)
ตอนที่ 2 นี่ข้าคือชายาอ๋องเช่นนั้นหรือ (2)ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น ที่หน้าห้องบรรทมของพระชายา ได้มีนางกำนัลส่งเสียงเข้ามาว่า “ทูลพระชายาเพคะ เวลานี้ชายารองและสนมทั้งสามมาขอคารวะเพคะ”‘นี่อีกเรื่องที่ต้องมานั่งปั้นหน้าทุกวันยิ้มแย้มและดูโอบอ้อมอารี เพื่อให้บรรดาเมียน้อยของพระสวามีผู้มักมาก มาคารวะยกน้ำชา ไม่เข้าใจว่าเหตุใดต่างคนต่างอยู่ไม่ได้หรืออย่างไรกันนะ’ นางบ่นในใจอย่างไม่พอใจ ก่อนจะคิดบางอย่างได้ แล้วบอกกับลี่เอ๋อร์นางกำนัลคนสนิทด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“ลี่เอ๋อร์ อีกสักสองชั่วยาม เจ้าไปบอกชายารองและสนมพวกนั้นว่าข้ายังไม่หายป่วย ข้าต้องการพักผ่อน และต่อไปก็ไม่ต้องมายกน้ำชาให้ข้าทุกวันเช่นนี้อีก ให้ทุกเจ็ดวันค่อยมาหนึ่งครั้งก็แล้วกัน”“เพคะ” เมื่อได้รับคำสั่ง ลี่เอ๋อร์ก็พยักหน้ารับ แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้เลยถามออกไปเบา ๆ “ทำเช่นนี้มันจะดีหรือเพคะ หากชายารองฟู่ไปทูลฟ้องท่านอ๋อง จะไม่ยิ่งทำให้ท่านอ๋องมาตำหนิพระชายาอีกหรือเพคะ”“แล้วอย่างไร ในเมื่อข้าไม่สามารถทูลขอเรื่องหย่าร้างได้ เช่นนั้นก็ให้ท่านอ๋องเป็นฝ่ายทนไม่ไหว แล้วขอหย่ากับข้าเองดีกว่า จากนั้นข้าจะได้ท่องเที่ยวไปทั่วใต้หล้า และข้าจะ
Read more
ตอนที่ 3 พระชายาเปลี่ยนไป (1)
ตอนที่ 3 พระชายาเปลี่ยนไป (1)หลายวันต่อมา...เมื่อเห็นว่าร่างกายและสมองปรับการอยู่ของตนเองเรียบร้อยแล้ว หนิงหว่านซูจึงออกมารับลมนอกเรือนโดยนั่งเล่นอยู่ที่ศาลาริมน้ำ เวลานี้ไม่ว่าผู้ใดเห็นนาง ต่างก็ต้องเหลียวมามอง เนื่องจากบัดนี้ทุกคนมองว่าพระชายาดูน่ามองและงดงามยิ่งกว่าเดิมมาก จากที่งดงามอยู่แล้ว กลับงดงามยิ่งกว่าเก่า “หม่อมฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่า เพียงเปลี่ยนการแต่งหน้าจะทำให้พระชายางดงามได้มากเช่นนี้” ลี่เอ๋อร์เอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองว่า เพียงแค่พระชายาเปลี่ยนการแต่งหน้า จะทำให้งดงามยิ่งกว่าเดิมเสียอีก “ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่เจ้าต้องเรียนรู้ จริงสิ ข้าได้วาดแบบเสื้อผ้าทั้งของข้าและของเจ้าเรียบร้อยแล้ว แบบและสีขาวของชุดที่ข้ามักจะใส่อยู่เสมอ มันช่างจืดชืดจนเกินไป ข้าได้ออกแบบเสื้อผ้าและกำหนดสีสันให้เข้ากับเราสองคนแล้ว ช่วงสายหน่อย เจ้าก็เรียกให้ช่างตัดเย็บจากร้านเข่อซิงมาหาข้าหน่อย บอกให้พวกเขาให้นำผ้าหลากหลายสีมาให้ด้วยล่ะ ขอสีสดใสมากหน่อยนะ” หนิงหว่านซูสั่งออกไปด้วยใบหน้าที่ดูจริงจังและมีความสุขหลังจากวันที่ฟื้นและได้หลับไปอีกครั้ง ความทรงจำต่าง ๆ ของร่างเดิมก็หลั่งไ
Read more
ตอนที่ 4 พระชายาเปลี่ยนไป (2)
ตอนที่ 4 พระชายาเปลี่ยนไป (2)กลับมาทางด้านลี่เอ๋อร์ หลังจากที่ได้รับคำสั่งให้มาดูในครัวนางก็ออกมาด้วยความงุนงง เนื่องจากข้องใจอย่างมากในเรื่องที่พระชายาจะทำอาหารเอง!!“วัตถุดิบจากครัวใหญ่ส่งมาแล้วใช่หรือไม่” ลี่เอ๋อร์เอ่ยถามนางกำนัลคนหนึ่งเมื่อมาถึงครัวของเรือนแล้ว“มาถึงแล้วเจ้าค่ะ นางกำนัลลี่ถามทำไมหรือเจ้าคะ”นางกำนัลที่มีหน้าที่ในครัวตอบและถามกลับไป เพราะไม่เข้าใจว่าเหตุใดนางกำนัลลี่ผู้ซึ่งเป็นคนสนิทของพระชายา ถึงได้ถามเช่นนี้“ก็พระชายาน่ะสิ พระองค์อยากจะปรุงอาหารเอง หากได้วัตถุดิบมาครบแล้วก็ดี ข้าจะไปทูลให้พระชายารับรู้น่ะ”ลี่เอ๋อร์ตอบกลับไปตามตรง นางไม่แปลกใจกับท่าทีของนางกำนัลในห้องครัวนี้เลย เพราะก่อนหน้านี้นางเองก็แปลกใจไม่น้อย ที่เห็นพระชายาเปลี่ยนไปราวกับคนละคนเมื่อนางกำนัลลี่เอ๋อร์ออกไปแล้ว บรรดานางกำนัลในครัวต่างก็สบตากัน ทุกคนต่างแปลกใจที่พระชายาจะเข้ามาทำอาหารด้วยตัวเองทางด้านหนิงหว่านซู หลังจากนางกำนัลคนสนิทออกไป นางจึงนั่งคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมด“ไม่คิดเลยจะมีเรื่องราวที่แสนมหัศจรรย์เกิดขึ้นเช่นนี้ แม้ว่าจะเคยอ่านนิยายมาบ้างก็ตาม แต่ไม่คิดเลยเรื่องจะเกิดขึ้นกับข
Read more
ตอนที่ 5 หม่อมฉันไม่ต้องการแท่งหยกอันนั้น (1)
ตอนที่ 5 หม่อมฉันไม่ต้องการแท่งหยกอันนั้น (1)“ถวายพระพรพระชายา” เสียงนางกำนัลดังตลอดทางเดิน เมื่อนายหญิงของเรือนเดินผ่านหนิงหว่านซูทำเพียงพยักหน้ารับรู้เท่านั้น ก่อนจะเดินไปตามทางเพื่อให้ถึงห้องครัว ในใจก็ก่นด่าไม่หยุด ที่เรือนนี้ช่างกว้างขวางเสียเหลือเกิน จะไปไหนแต่ละที เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันเมื่อมาถึงห้องครัว นางสั่งให้ทุกคนออกไปให้หมด ทว่าลี่เอ๋อร์และเสียนเสียนนางกำนัลอีกคนไม่ยอมออกไป เพราะกลัวว่าพระชายาจะได้รับบาดเจ็บยามที่ทำอาหาร“พวกเจ้าไม่ต้องกลัวว่าข้าเกิดอันตราย ข้าต้องการความเป็นส่วนตัว หากไม่ฟังคำสั่ง ข้าจะสั่งลงโทษพวกเจ้าทั้งสองคนเดี๋ยวนี้” หนิงหว่านซูส่งเสียงดุและหนักแน่นออกไปอีกครั้งสาเหตุที่นางต้องการจะทำอาหารคนเดียวนั้น เพราะนางต้องการทดสอบมิติที่ได้มาว่าใช้ได้จริงหรือไม่ หากมีคนอื่นอยู่ด้วย คงจะไม่ค่อยสะดวกเท่าไร“แต่...” ลี่เอ๋อร์เอ่ยขึ้นเบา ๆ “ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น นี่คือคำสั่งของข้า” กล่าวจบนางเดินเข้าห้องครัวไปทันที พร้อมปิดประตูใส่หน้านางกำนัลทั้งสองทันทีเมื่ออยู่ตามลำพัง นางก็ส่งสายตามองไปยังวัตถุดิบที่มีอยู่ก่อนจะพยักหน้าอย่างพอใจ“วัตถุดิบก็ดูครบถ้วนดี แ
Read more
ตอนที่ 6 หม่อมฉันไม่ต้องการแท่งหยกอันนั้น (2)
ตอนที่ 6 หม่อมฉันไม่ต้องการแท่งหยกอันนั้น (2)ในที่สุดประตูห้องครัวเปิดออกมาเสียที ทุกคนเห็นดังนั้นจึงพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก ที่เห็นว่าพระชายายังปลอดภัยดี“อาหารของข้าแบ่งไว้เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือพวกเจ้าแบ่งกันกินได้เลยข้าไม่หวง แต่อาจจะรสเผ็ดสักหน่อย ทางที่ดีเตรียมน้ำดื่มไว้ข้างตัวด้วย” นางบอกกับทุกคนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ส่วนไก่และหมู แบ่งมาให้ข้าจานเดียวก็พอ ที่เหลือพวกเจ้าเอาไปแบ่งกันกินได้เลย แล้วเย็นนี้ข้าอาจจะมาทำครัวปรุงอาหารมื้อเย็นอีกครั้ง อ้อ...ถ้าไม่อยากหัวหลุดออกจากบ่า ก็อย่าเอ่ยถึงเรื่องที่ข้าทำอาหารเอง”“เพคะ” นางกำนัลทุกคนก้มศีรษะรับคำสั่งอย่างพร้อมเพรียง“มันจะดีหรือเพคะ” ลี่เอ๋อร์ได้ยินก็รีบแย้งขึ้นมา นางเห็นว่าไม่เหมาะที่นางกำนัลอย่างพวกนางจะกินอาหารที่พระชายาลงมือทำด้วยตนเองความจริงเรื่องงานในครัว นางไม่อยากให้พระชายาแตะต้องด้วยซ้ำ เนื่องจากงานพวกนี้เป็นงานชั้นต่ำ ไม่เหมาะกับตำแหน่งพระชายาของท่านอ๋องเลย“มันจะดีหรือไม่ อยู่ที่ข้าตัดสินใจ ข้าบอกว่าดี มันต้องดี หรือพวกเจ้าอยากขัดคำสั่งข้า รีบยกอาหารไปเถอะ” หนิงหว่านซูรู้ดีนางกำนัลไม่กล้าขัดคำสั่งนาง จึงส่งเสียงดุ ก่
Read more
ตอนที่ 7 หม่อมฉันต้องการหนังสือหย่าเพคะ (1)
ตอนที่ 7 หม่อมฉันต้องการหนังสือหย่าเพคะ (1)หนิงหว่านซูกลับมาถึงเรือนของตนเอง เมื่อเห็นสำรับอาหารมาถึงแล้ว จึงยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจแล้วรีบนั่งลงทันที เนื่องจากนางกำลังหิวจนไส้กิ่วแล้ว“อาหารมาแล้ว ข้าหิวจนจะกินพวกเจ้าได้อยู่แล้วนะ”นางกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม อีกทั้งยังทำท่าลูบท้อง จนลี่เอ๋อร์ต้องรีบร้องห้ามด้วยความตกใจ“พระชายาสำรวมด้วยเพคะ พระองค์ทำแบบนั้นไม่งามเลยนะเพคะ ประเดี๋ยวผู้ใดมาเห็นเข้า”“เจ้าก็ระแวงเกินไป นี่อยู่ในเรือนของข้า ใครจะมาเห็นท่าทางของข้าเช่นนี้กันเล่า เจ้าอย่าคิดมากเลย เร็วเถอะ เจ้ามานั่งกินอาหารกับข้าเร็วเข้า”หนิงหว่านซูกล่าวอย่างไม่สนใจ นางไม่คิดว่าการกระทำของนางนั้นจะน่าเกลียดหรือไม่สำรวมตรงไหน ก่อนจะกวักมือเรียกให้นางกำนัลคนสนิทมานั่งกินอาหารด้วยกัน“ไม่ได้ มันไม่เหมาะสมเพคะ ยิ่งหากท่านอ๋องมาพบเข้า หม่อมฉันคงหัวหลุดจากบ่าโดยไม่รู้ตัว พระชายาทรงเสวยเถิดเพคะ พระองค์กล่าวว่าหิวจนปวดท้องแล้วมิใช่หรือเพคะ”ลี่เอ๋อร์รีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธ นางไม่อาจเอื้อม นางไม่กล้าตีตนเสมอเจ้านายเด็ดขาด หากเป็นเมื่อก่อน การนั่งกินอาหารกับคุณหนูนั้นก็มีบ้างในบางครั้ง แต่ไม่บ่อยนัก แ
Read more
ตอนที่ 8 หม่อมฉันต้องการหนังสือหย่าเพคะ (2)
ตอนที่ 8 หม่อมฉันต้องการหนังสือหย่าเพคะ (2)ในขณะเดียวกันที่เรือนของชายารองฟู่ เมื่อนางกำนัลคนสนิทวิ่งกลับมาหน้าตาตื่น นางจึงได้ถามออกไปอย่างร้อนรน“เจ้าได้ความว่าอย่างไรบ้าง ไหนลองบอกข้ามาสิ”“ตั้งแต่พระชายาหนิงฟื้นขึ้นมา ก็เปลี่ยนไปราวกับไม่ใช่คนเดิมเพคะ อีกทั้งหม่อมฉันได้ยินว่านางทำอาหารกินเองด้วย และยังเผื่อแผ่ไปให้นางกำนัลด้วยนะเพคะ อีกทั้งท่านอ๋องยังเสด็จไปที่เรือนของนาง เพื่อร่วมเสวยอาหารด้วยกันเพคะ”เพล้ง!!สิ้นเสียงของนางกำนัลชิงชิง ฟู่เจียยวี่ก็ขว้างปาข้าวของข้างมือจนแตกกระจายด้วยความไม่พอใจ“เป็นไปได้อย่างไรกัน ที่ท่านอ๋องจะเสด็จไปหาหนิงหว่านซู ท่านอ๋องเกลียดมันแทบตาย หาไม่แล้วพระองค์จะรับชายารองมาพร้อมกันตั้งสามคนได้อย่างไรกัน เจ้าต้องได้รับข่าวมาผิดแน่” ฟู่เจียยวี่กล่าวอย่างเกรี้ยวกราด นางไม่มีวันเชื่อว่าชายอันเป็นที่รักของนาง จะไปหาหนิงหว่านซูถึงเรือน“ไม่ผิดเลยเพคะ หม่อมฉันตรวจสอบแน่ชัดแล้วว่า ยามนี้ท่านอ๋องทรงไปอยู่ที่เรือนนั่นจริง ๆ เพคะ”นางกำนัลชิงชิงรีบเอ่ยอย่างออกรส นางหาข่าวมาเป็นอย่างดีแล้ว และไม่มีความผิดพลาดอย่างแน่นอน ยามนี้ท่านอ๋องอยู่กับพระชายาหนิงจริง ๆไ
Read more
ตอนที่ 9 เจ้าคิดว่ามันง่ายอย่างนั้นหรือ (1)
ตอนที่ 9 เจ้าคิดว่ามันง่ายอย่างนั้นหรือ (1)นางกำนัลที่ได้ยินต่างก็ก้มหน้า ไม่เข้าใจว่าเหตุใดพระชายาถึงได้กล่าวออกมาเช่นนี้ แต่ทว่าทุกคนก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยวาจาใดออกมาเช่นกันหนิงหว่านซูได้ยินคำถามจึงได้พยักหน้าตอบรับ โดยไม่สนใจท่าทีของอีกฝ่ายเลยว่าเป็นอย่างไร“ใช่แล้วเพคะท่านอ๋อง หม่อมฉันต้องการหนังสือหย่าจากพระองค์ ด้วยเหตุผลอันใดนั้น หม่อมฉันได้กล่าวไปหมดแล้วเพคะ”นางมีท่าทีไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย และไม่สนใจด้วยว่าชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพระสวามีจะโกรธเคืองมากน้อยเพียงใด “เหตุผลเพียงเพราะข้าแต่งชายารองเข้ามาอย่างนั้นหรือ เจ้าถึงได้ต้องการหนังสือหย่า เจ้าไม่รู้หรืออย่างไรว่าสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ ไม่มีทางที่จะลงชื่อในหนังสือหย่าได้ตามอำเภอใจ เจ้ากับข้าจะหย่ากันได้ ก็ต้องให้ฝ่าบาทเป็นคนส่งราชโองการมาให้เราทั้งสองเท่านั้น”บุรุษที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชาและเหี้ยมโหดที่สุด กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ต้องมานั่งอธิบายให้ชายาของตนได้เข้าใจ ถึงเหตุผลว่าทำไมถึงหย่าขาดจากกันไม่ได้ “ทำไมที่นี่การหย่าถึงได้ยุ่งยากนักนะ เห้อ...”นางได้แต่บ่นกับตนเองเบา ๆ แต่ทว่าเสียงที่นางกล่าวออกมานั้น กลับทำให้ทุกคนงุนงง
Read more
ตอนที่ 10 เจ้าคิดว่ามันง่ายอย่างนั้นหรือ (2)
ตอนที่ 10 เจ้าคิดว่ามันง่ายอย่างนั้นหรือ (2)“เจ้าไล่ข้าเช่นนั้นหรือ” ชินอ๋องเลิกคิ้วถามอย่างจริงจัง และรู้สึกตกใจที่ถูกชายาของตนไล่ให้กลับตำหนัก ต่อหน้านางกำนัลในจวน“หม่อมฉันไม่ได้ไล่ แต่หม่อมฉันต้องการพักผ่อนเท่านั้นเพคะ” นางยังคงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเช่นเดิม“เช่นนั้นคืนนี้ข้าจะอยู่ที่เรือนของเจ้า” ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ต่างกับนางและนั่นทำให้นางกำนัลและขันทีทุกคนพากันตกตะลึง เนื่องจากรู้ดีว่าท่านอ๋องไม่พอใจการแต่งงานครั้งนี้ ดังนั้นจึงไม่เคยคิดที่จะมาหา หรือหลับนอนด้วยกับพระชายา อีกทั้งชินอ๋องยังแต่งชายารองและสนมเข้ามาหลายคนพร้อมกัน เพื่อให้พระชายาหนิงเสียใจแต่เหตุใดครั้งนี้พระองค์ถึงได้...“เอ่อ...ไม่เหมาะหรอกเพคะท่านอ๋อง ช่วงนี้หม่อมฉันไม่ค่อยสบายตัวสักเท่าไร หากท่านอ๋องต้องการคนปรนนิบัติ เหตุใดถึงไม่ไปหาชายารองหรือสนมคนอื่นเล่าเพคะ” หนิงหว่านซูกล่าวแย้งออกมาเบา ๆและนับว่านี่เป็นการปฏิเสธของนางอีกครั้ง‘นึกบ้าอะไรขึ้นมา วันนี้ถึงได้อยากนอนกับข้า ข้าไม่ยอมหรอกนะ ข้าต้องการหย่า’ นางได้แต่บ่นในใจอย่างไม่ยินยอมเท่านั้น‘นี่เจ้าปฏิเสธข้าอีกแล้วหรือ ก่อนหน้านี้ก็บ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status