All Chapters of เสน่ห์รักนางร้ายข้ามภพ: Chapter 51 - Chapter 60

ตอนที่ 52 ฮ่องเต้องค์ใหม่ (2)หยางเฟยหลงไม่รอหรือว่าคิดให้ยุ่งยาก เขารีบสั่งให้ทุกคนออกจากห้องนี้ไปทันที แล้วหันมาสบตากับชายาอย่างสงสัยหนิงหว่านซูหลับตาแล้วเรียกยาบำรุงออกมา โดยแสร้งหยิบออกมาจากแขนเสื้อ แล้วกล่าวขึ้น “นี่คือยาบำรุงวิเศษเพคะ หากฝ่าบาทและเสด็จพี่เชื่อหม่อมฉัน...”“เจ้าเอามาเถอะ ลองดูก็ไม่เสียหาย” ฮ่องเต้ตรัสแทรกขึ้นมา พระองค์ไม่อยากทำลายน้ำใจของนาง แต่ก็แปลกใจว่าเหตุใดนางถึงให้ทุกคนออกไปหมดหนิงหว่านซูส่งขวดยาให้กับพระสวามี ซึ่งหยางเฟยหลงไม่รีรอเช่นกัน เขาหยิบยาออกมาหนึ่งเม็ดแล้วส่งให้พี่ชายฮ่องเต้หยิบมากินทันที จากนั้นภายในกายนั้นก็รู้สึกร้อนวูบวาบ ก่อนพระองค์จะสำลักเลือดออกมาก้อนใหญ่ จนหนิงหว่านซูตกใจ เผลอด่าเสียงปริศนาในหัวออกมา“อ้าวท่าน เหตุใดฝ่าบาทถึงเป็นเยี่ยงนี้เล่า”‘เจ้าอย่าเพิ่งใจร้อน พี่สามีของเจ้าถูกพิษมานานแล้ว มันเป็นพิษเรื้อรัง หากไม่สำลักเลือดออกมา อาการจะดีขึ้นได้อย่างไร เอาน้ำนี่ให้เขากินซะ’ สิ่นเสียงนั้น จู่ ๆ ก็มีขวดบางอย่างโผล่ขึ้นมาในมือของหนิงหว่านซู หยางเฟยหลงเห็นก็แค่ขมวดคิ้วแปลกใจ แต่ไม่ได้ตกใจอะไร“เสด็จพี่อย่างกังวลไปเลยเพคะ เอาน้ำนี่ให้

ตอนที่ 54 เจ้ามีความสุขหรือไม่ (2)แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่นางจะมาตกใจ เมื่อหยางเฟยหลงโจมตีดอกไม้นางหนักขึ้นด้วยนิ้วเรียวยาวที่สอดแทรกเข้ามาในร่องเสียว“อ่าร์ส ท่านพี่ หม่อมฉันเสียว” หนิงหว่านซูครางออกมากับสิ่งที่เขาปรนเปรอ นางแอ่นดอกไม้ให้แนบชิดใบหน้าสวามีจนเต็มหน้า มือน้อย ๆ กดไว้ไม่ยอมปล่อย เพื่อเอาคืนที่เขากดหัวนางใส่มังกรของเขาหยางเฟยหลงรีบลากเลียลิ้นเร็วรัวขึ้น ก่อนที่เขาจะขาดใจตายเสียก่อน เขาทำให้หนิงหว่านซูร่างเกร็งกระตุกปล่อยน้ำหวานออกมาเต็มหน้าเขาจนได้“เจ้ากะจะให้ข้าตายคาหว่างขาของเจ้าเลยหรืออย่างไร ชายารัก ข้าขอตายคาอกเจ้าก็พอละมั้ง” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับขยับตัวออกจากใต้ขาชายารักเมื่อเขาดื่มกินน้ำของนางจนอิ่ม“หม่อมฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครขาดใจตายตรงหว่างขาภรรยาสักคนนะเพคะ พระสวามี” หนิงหว่านซูกล่าวยอกย้อนและหัวเราะร่าเมื่อเห็นสีหน้าของพระสวามี“เจ้ายอกย้อนข้าหรือ ประเดี๋ยวจะได้รู้กัน”หยางเฟยหลงกล่าวพร้อมกับยกยิ้มเต็มหน้า เขาส่งสายตาเข่นเขี้ยวไปยังชายารัก เมื่อเห็นนางยกคำพูดเขามายอกย้อน แถมยังหัวเราะใส่เขาอีก“เดี๋ยวเราไปต่อที่เตียงดีกว่า”หยางเฟยหลงกระซิบบอกเบา ๆ

บทส่งท้าย ครอบครัวที่สมบูรณ์ (จบ) 1.2ในใจเขาคิดว่า‘ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็กลับไปเสีย’“ฝ่าบาททรงพระปรีชาแล้วเพคะ” หนิงหว่านซูได้ยินอย่างนั้นจึงพยักหน้ารับและเอ่ยออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ยามนี้นางมีความสุขมากกว่าจะคิดเรื่องอื่น นางจึงซบตัวอยู่ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของพระสวามี ทั้งสองมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุขไม่นานข่าวการตั้งครรภ์ของฮองเฮา ก็ถูกประกาศไปทั่วทั้งเมืองหลวง ชาวบ้านต่างรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก รวมถึงขุนนางที่สนับสนุนพระนาง แต่ก็มีกลุ่มที่ไม่พอใจอยู่บ้าง เพราะหากฮองเฮาทรงตั้งครรภ์แล้ว คงยากที่จะดันลูกหลานเข้าวังหลังและมีทั้งนางกำนัลหลายคนหมายปองจะปีนขึ้นเตียงฮองเต้ เนื่องจากคิดว่าเวลานี้ฮองเฮาไม่สามารถปรนนิบัติพระสวามีได้ เหมือนดังเช่นเหตุการณ์ในวันนี้“เจ้ากล้ามาก กล้ามากที่มายั่วยวนฝ่าบาท”หนิงหว่านซูกล่าวเสียงเข็มและเย็นชา นางมีความรู้สึกหึงหวงสวามีอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนางกำลังตั้งครรภ์หรือไม่ เลยไม่อาจระงับอารมณ์ตนเองไว้ได้“หม่อมฉันเพียงแค่อยากรับใช้ฝ่าบาทแทนฮองเฮาเพคะ ยามนี้ฮองเฮาทรงตั้งครรภ์หลายเดือนแล้ว ฝ่าบาทย่อมต้องมีคนปรนนิบัติ”นางกำนัลผู

ตอนพิเศษ 1 อิจฉาแม้กระทั่งโอรสของตนเอง (2)เวลานั้นมารดาของนางดีใจยกใหญ่ ใช่ว่าดีใจที่ได้องค์หญิงสี่มาเป็นสะใภ้ แต่ดีใจที่บุตรชายแต่งงานเสียที‘จะว่าไปต้องขอบคุณ ผู้ที่ส่งข้ามาอยู่ในร่างนี้ หากไม่แล้วข้าคงไม่มีครอบครัวที่รักและอบอุ่นเยี่ยงนี้หรอก ข้าไม่รู้ว่าผู้ใดส่งข้ามาอยู่ที่นี่ แต่ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ข้าก็อยากขอบคุณคนคนนั้นอยู่ดี ที่ส่งข้ามาที่นี่ ขอบคุณจริงๆ’จากตอนแรกนางยืนยันที่จะหย่ากับพระสวามีที่มีตำแหน่งชินอ๋อง แต่ไม่คิดว่าเรื่องราวจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จนทำให้นางและพระสวามีผูกมัดกันด้วยหัวใจ จนทำให้มีโอรสถึงสามคน และยามนี้นางยังเป็นแม่ของแผ่นดินอีกทั้งยามนี้ผลผลิตในแคว้นต่างก็อุดมสมบูรณ์ คนยากไร้และขอทานทั่วทั้งเมืองหลวงก็ลดน้อยลงในขณะที่กำลังคิดถึงเรื่องที่ผ่านมา หยางเฟยหลงก็เดินเข้ามาเงียบ ๆ และจ้องมองนางอย่างรักใคร่เมื่อรู้ว่ากำลังถูกจ้องมอง นางจึงรีบหันมาดู ก็พบว่าเป็นพระสวามีของนางเอง เลยยิ้มและถามออกมาอย่างอ่อนโยน“เสด็จพี่มานานแล้วหรือเพคะ ที่ตำหนักอาจจะเงียบสักหน่อย เพราะทั้งสามคนไปที่จวนสกุลหนิงเพคะ” นางรายงานเรื่องลูก ๆ ไปในคราวเดียว“อืมดีมาก เช่

ตอนพิเศษ 2 ข้าต้องการบุตรสาวมาออดอ้อน (2)และไม่นานชายารักของเขาก็กรีดร้องออกมาพร้อมกับซบหน้าลงกับไหล่หนา แต่ก็ไม่วายที่จะบดคลึงสะโพกไปมาโดยที่ยังไม่ยอมให้มังกรออกมาจากกาย ส่วนสวามีก็กอดร่างบางไว้อย่างรักสุดหัวใจ“เจ้ามีความสุขไปสองครั้งแล้ว คราวนี้ถึงเวลาที่พี่จะสร้างลูกสาวของเราแล้วนะ” หยางเฟยหลงกระซิบบอกอย่างอ่อนหวาน และส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้นางที่ผลักตัวมาสบสายตากันจากนั้นเขาก็โน้มตัวลงเหมือนม้าโยก จนตอนนี้เขาขึ้นมาอยู่ข้างบนโดยมีร่างชายารักนอนอยู่ใต้ร่าง“ข้ารักเจ้าที่สุด” เขากระซิบบอกรักก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่ม สะโพกหนาก็ส่งมังกรยักษ์เข้าภายในกายนางจากช้าๆ เนิบๆ ก็เร็วขึ้นหนักหน่วงขึ้นตามอารมณ์รักที่พุ่งสูงตับๆๆ ตับๆๆ ตับๆๆ“โอ้ววว แน่นเหลือเกิน ชายาของข้าช่างน่ารักขึ้นทุกวัน” ชายหนุ่มครางออกมาสุดเสียง เมื่อหยัดตัวขึ้นมานั่งคุกเข่า เขาจับขาของนางพาดบ่าแล้วจับเอวบางไว้ก่อนจะกระแทกสะโพกส่งมังกรเข้าไปอย่างรัวเร็วจนร่างบางกระเพื่อมขึ้นมาจากแรงโยก“อ่าร์ส ท่านพี่ ท่านพี่ น้องไม่ไหวแล้ว” หนิงหว่านซูร้องครางออกมาอย่างกระสันเสียว ใบหน้าสวยส่ายไปส่ายมาบนหมอนนุ่น มือสองข้างดึงผ้าปูที่นอน