บททั้งหมดของ รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ: บทที่ 201 - บทที่ 210

ก่อนจะจับความเป็นชายตวัดฟาดใส่อย่างมีชั้นเชิง ผู้ถูกกระทำร้องครางซี้ดอ้า ส่ายสะโพกยวนยั่วตาเยิ้ม เล่นเอาคนที่อยากจับเมียมากระแทกแรงๆ ฟาดเข้าที่แก้มก้นน่าฟัดด้วยความมันเขี้ยวเหลือคณา ขบฟันข่มกลั้นอารมณ์ด้านมืดให้ไม่ตบะแตกกระทำการอย่างเอาแต่ใจ ทำได้มากสุดก็แค่จับสัดส่วนมโหฬารอันแสนพร้อมพรักงัดขึ้นลงแต่ภายนอก แต่กระนั้นก็ยังเสียวประหนึ่งร่วมรักกัน กดลำคอระหงให้ใบหน้างามโน้มลงมาหา วินาทีถัดมาก็ลนลานประกบปากแลกลิ้นกันอย่างถึงพริกถึงขิง จนรู้สึกเหมือนจะทนไม่ไหว จึงละมือจากความดุกร้าว ปล่อยให้หญิงสาวควบคุมจังหวะเสือกไส แต่ไม่สอดใส่ตามอำเภอใจ มือกระด้างย้ายมาฟอนเฟ้นเคล้นคลึงหน้าอกสล้าง กระทั่งแม่สาวไม่ประสาแต่ร้อนฉ่าถึงใจสะบัดใบงดงามชื้นเหงื่อหนีจูบดุดันดิบเถื่อน แล้วร้องครางหลุดหลงแบบสุดกู่ เขาถึงได้ตะปบเข้าที่กลางกายสาว แล้วสอดเสียบสองนิ้วเข้าหา วินาทีถัดมาก็ทิ่มแทง จ้วงยาวสาวลึก บ้างตอกอัด เลียนแบบกิริยาการร่วมรักฮอตฉ่า จนเธอหวีดร้องลั่นละงม วาดมือเรียวเกาะไหล่หนา โหย่งบั้นท้ายกลมกลึงขึ้นลงสวมรัดนิ้วกระด้าง แล้วลดกลีบสาวปริปลิ้นบดอัดท่อนลำชายในจังหวะที่เขาถอนนิ้วห่าง จากนั้นก็หมุนว

“อย่าทำอะไรเด็กนะ!”ปิยฉัตรเค้นเสียงเย็นเยียบ จ้องอีกฝ่ายด้วยสายตากร้าวกระด้าง แค่คิดว่ากัปตันอาจถูกทำร้ายเธอก็เหมือนจะสติแตก หากแต่ต่อหน้าศัตรูเธอยังทำหน้าเรียบ ไม่เผยความหวาดหวั่นออกมา “ระวังมันไว้ให้ดีก็แล้วกัน!”แม่สาวผู้ดีแค่เปลือกพ่นถ้อยคำข่มขู่เสียงกระด้าง จากนั้นก็จิกตามองเธออย่างชิงชัง แล้วหมุนตัวเดินจากไปพร้อมเสียงหัวเราะเขย่าขวัญสั่นประสาท“พี่หมอปี่”น้ำเสียงใสแจ๋วที่โพล่งขึ้นจากทางเบื้องหลังทำให้คนที่ยืนนิ่งได้สติ ปิยฉัตรหันไปมองคนที่ก้าวขามายืนเคียงข้าง เมื่อเห็นว่าเป็นนลินนิภาเธอก็ส่งยิ้มให้ “มาออกกำลังกายเหมือนกันเหรอเรา”“ใช่ค่า บังเอิญจังเลยนะคะ ไม่คิดว่าพี่หมอปี่จะมาออกกำลังกายที่นี่กับน้องกัปตันเหมือนกัน” คนที่อยู่ในชุดออกกำลังกายที่ดูเข้ารูปขัดกับบุคลิกพยักหน้าเอ่ยด้วยท่าทางสดใส “เห็นว่าเขาป่วยบ่อย มีเวลาพี่เลยพามา อย่างน้อยก็จะได้ผ่อนคลายบ้าง”เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ตามองร่างเล็กๆ ที่กำลังวิ่งเลี้ยงบอลอย่างคล่องแคล่ว กลั้นใจลุ้นไปกับการหลบเลี่ยงลูกบอลหนีไปจากทีมฝั่งตรงข้าม แล้วหลุดหัวเราะเมื่อกัปตันทำได้อีกหนึ่งประตู “น่าสนุกจังเลยค่ะ หนูไปขอเล่นกับ

“งั้นเดี๋ยวป๊าจะไปเตือนรัฐมนตรีสุชาติให้ว่าอย่าให้ลูกสาวเขามายุ่งกับหนูอีก”คนที่กุมความลับบางอย่างในมือเอ่ยเสียงทรงอำนาจ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เจ้าสัวทรงพลจะเห็นแก่หน้าสุชาติ ใจจริงเขาอยากจะจัดการขั้นเด็ดขาดกับพัดชาเสียเดี๋ยวนั้น หากว่าไม่คิดถึงคำที่ให้สัญญากับไว้บิดาผู้ล่วงลับไปแล้ว เพราะตระกูลนั้นมีบุญคุณต่อกันเมื่อครั้งที่ปู่ของท่านเกือบล้มละหาย ฉะนั้นต่อให้บาดหมางมากมายเพียงใดก็ขอให้ให้อภัยสักครั้ง แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่อีกฝ่ายฮึกเหิมล้ำเส้นเป็นหนที่สองก็ให้นับว่าได้ตัดขาดจากความผูกพันฉันมิตร ซึ่งนี่ก็เป็นหนแรกที่สุชาติใช้อำนาจในทางไม่ถูกไม่ควรช่วยลูกสาว แต่ถ้ามีหนที่สองเขาจะใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟันเตี่ยแค่ห้ามไม่ให้เล่นงานสุชาติ ไม่ใช่ ‘ลูกสาว’ ของสุชาติเสียหน่อย แล้วจู่ๆ เจ้าสัวทรงพลก็หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี หญิงสาวมองอีกฝ่ายอย่างกังขา ไม่แน่ใจว่าท่านขำอะไรทั้งที่เธอเครียดจะตายอยู่แล้ว วินาทีถัดมาก็ต้องทำหน้าเหวอ เมื่ออีกฝ่ายชวนไปทานมื้อค่ำที่โรงแรมดังย่านสาทร นี่ไม่ห่วงหลานชายบ้างหรืออย่างไร เจ้าสัวทรงพลให้คนขับรถมาส่งปิยฉัตรที่คอนโดหลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ แล้วพาเธอไ

ผู้กองภามโทรมาในช่วงสายของวันหยุดในรอบหนึ่งสัปดาห์ของเธอ ระหว่างนั้นปิยฉัตรกำลังทำอาหารเช้าง่ายๆ สำหรับตัวเอง และน้องกัปตันที่มานอนด้วยตั้งแต่เมื่อคืน “รู้ชื่อคนที่ไอ้แสงฉานไปพบที่ผับใต้ดินนั่นแล้วครับ”“ใครคะ?” เธอเอ่ยถามไถ่ ขณะมือสาละวนหยิบผักที่ล้างเตรียมเอาไว้ใส่ลงไปในหม้อแกงจืดเต้าหู้หมูสับ แล้วคำตอบที่ได้รับฟังก็ทำให้คิ้วโก่งขมวดมุ่น “เท่าที่คนที่ผมส่งไปแฝงตัวเป็นเด็กเสิร์ฟได้ข้อมูลมา บัตรเครดิตที่รูดจ่ายไปใช้ชื่อว่าฟางเยี่ย ชาง”“ฉันไม่เคยได้ยินชื่อนี้ และไม่รู้จักมาก่อนเลยค่ะ” ปิยฉัตรทำหน้างงหนัก “หล่อนเป็นแฟชั่นไอค่อนของฮ่องกง ที่ทั้งสวยสง่า เซ็กซี่ และร่ำรวยมหาศาล” นายตำรวจมาดขรึมขยายความถึงบุคคลที่ตกเป็นหัวข้อสนทนาอย่างฉะฉาน เพราะเตรียมข้อมูลมาดี “คุณพอจะมีรูปหล่อนไหมคะ”“ผมส่งให้แล้วครับ” เสียงห้าวเอ่ยบอกหลังจากกดส่งภาพมาทางข้อความไลน์ ปิยฉัตรวางทัพพีในมือลงบนฝาหม้อ แล้วก้มลงเช็กข้อความอย่างเร็วไว “ได้ภาพมาอย่างนี้ ผู้กองคงรู้แล้วใช่ไหมคะ ว่าหล่อนนัดกับแสงฉานจริงๆ” “ไม่เลยครับ เรายังไม่รู้ในรายละเอียดส่วนนั้น เพราะภาพที่ผมส่งให้หมอปี่เมื่อกี้เป็นภาพที่ไ

“นี่แกจะผูกใจเจ็บอะไรนักหนา เรื่องที่นังนีราแย่งคุณจอมไปจากแกมันนานเป็นชาติแล้วนะยะ อีกอย่างตอนนี้นังนีรามันก็แต่งงานมีลูกมีสามีไปแล้ว แถมสามีมันยังหล่อ รวย และดีเลิศประเสริฐศรีแบบน่าอิจฉาสุดๆ จะว่าไปก็ไม่รู้ว่ามันทำบุญด้วยอะไรนะ ผู้ที่เข้าหามันแต่ละคนไม่ธรรมดากันทั้งนั้น” “หึ…ก็งั้นๆ แหละ มันก็แค่กินของเหลือเดนจากฉัน”“ย่ะแม่คุณ! เอาที่สบายใจ”แม่สาวผมสั้นหน้าตาสวยคมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเอ่ยอย่างหมั่นไส้ แล้วก็ก้มลงเช็กข้อความในโทรศัพท์เพราะผู้จัดการส่วนตัวส่งเรื่องงานมา พอหันกลับมาอีกทีก็ต้องหลุดอุทานตาโต “ว้าย! ยัยแพทตี้เพลาๆ หน่อยแก มาถึงก็ยกเอาๆ จะรีบเมาไปไหนยะ”ยอมรับว่าเอวารินตกใจอยู่ไม่น้อย เพราะไม่เคยเห็นพัดชาดื่มเหล้าแบบเอาเป็นเอาตายแบบนี้มาก่อน อย่างมากหล่อนก็แค่นั่งเชิดๆ ชิลๆ จิบเหล้าเรียกสายตาผู้ชาย “ขอเมาสักวันเถอะน่า เครียดจะตายอยู่แล้วเนี่ย”คนที่มีภาพน่าอายไปโผล่ว่อนในโซเชียลเอ่ยเสียงเครียดๆ แล้วยกเหล้าในแก้วขึ้นกรอกลงปากไปอีกอึก ท่าทางกร้านโลกจนเพื่อนสาวส่ายหน้า “เดี๋ยวข่าวมันก็ซาไปเองแหละ อย่าคิดมาเลยน่า” เอวารินเอ่ยปลอบใจเพื่อนรัก แล้วหันไปผสมเหล