All Chapters of รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ: Chapter 221 - Chapter 230

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่ดังขึ้นแล้วเงียบไปหลายต่อหลายครั้ง ทำให้คนที่ตกอยู่ในภวังค์ความเศร้าสลดเพราะข่าวร้ายที่เพิ่งได้รับรู้โดยตรงจากณภัทรได้สติ นัยน์ตาร้าวรานเสมองหน้าจอมือถือที่สว่างวาบเพราะมีสายเรียกเข้า ครั้นเห็นชื่อคนโทรมาโชว์หราก็นั่งนิ่งเฉยไม่ยินดียินร้าย ขยับกายนอนขด แล้วกอดตัวเองเอาไว้ ขณะหูยังแว่วได้ยินเสียงมือถือดังอยู่อย่างต่อเนื่อง กระทั่งทนรำคาญไม่ไหวถึงได้กดรับสาย “คุณโอเคไหมทูนหัว?”ทำไมได้ยินแค่นี้มันต้องรู้สึกดีด้วยวะ?น้ำเสียงห้าวทุ้มติดจะร้อนรนกรอกลงมาในสายทำให้คนที่ไม่อยากยอมรับและซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองถึงกับเบ้หน้า ผู้ที่โทรมากำลังทำให้เธออุ่นใจอย่างช่วยไม่ได้ “ฮื่อ…ฉันกำลังพยายามอยู่” หญิงสาวสวนกลับแบบแบ่งรับแบ่งสู้ เงียบไปอึดใจใหญ่ ก่อนจะเอ่ยคล้ายระบายกับเขาเสียงสั่นเครือ “แต่มันก็อาจจะยากสักหน่อย คุณนิเขาตายเพราะฉัน ถ้าฉันไม่ดึงเขาเข้ามาพัวพันกับเรื่องบ้าๆ เขาก็คงไม่จบชีวิตลงอย่างน่าอนาถเช่นนี้” “ชู่ว์…อย่าโทษตัวเองสิเบบี๋ ไม่มีใครเขาโทษว่าเป็นความผิดของคุณหรอก ถ้าคุณรู้ก่อนล่วงหน้าว่าสุดท้ายแล้วคุณนิเขาจะมาจบชีวิตลงแบบนี้ คุณก็คงจะไม่

“หวัดดีค่ะพี่หมอปี่ ไม่นึกว่าพี่หมอปี่จะอยู่ที่นี่ด้วย” “อ้าว! ตอนโทรไปคุณไม่ได้บอกน้องเหรอคะ ว่าฉันเป็นคนให้คุณโทรไปชวนน้องมาทานมื้อค่ำกับเรา”ปิยฉัตรหันไปเล่นงานคนที่ตัวเองเพิ่งตะกายลงจากตัก แต่กระนั้นพ่อคุณก็ยังไม่วายดึงเธอไปนั่งแนบชิดตรงโซฟาต่อหน้าสาวน้อย คนอะไรไร้ยางอายสิ้นดี “เปล่าจ้ะ ผมลืมน่ะ” เขาไหวไหล่เอ่ยหน้าตายยังไม่ทันที่ทั้งสามจะได้สนทนาอะไรกันไปมากกว่านั้น เสียงกดกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้น จอมพลผุดลุกขึ้น เดินไปเปิดประตู ก็ปรากฏว่าเป็นคนของทางร้านอาหารตรงข้างล่างคอนโดนำอาหารมาส่ง“มานั่งนี่มาตัวแสบ” ชายหนุ่มว่าพลางกวักมือเรียกนลินนิภาไปนั่งข้างกายตัวเอง เท่านั้นแหละสาวน้อยก็ยิ้มแฉ่ง รีบกระวีกระวาดไปนั่งเก้าอี้ข้างกันกับเขา ส่วนปิยฉัตรก็เดินอ้อมไปนั่งลงในฝั่งตรงข้ามกับนลินนิภา แทนที่จะนั่งตรงข้ามกับเขาอย่างที่เขาตั้งใจไว้ และนั่นก็ทำให้จอมพลมองด้วยสายตาดุๆ คล้ายคาดโทษ แต่เธอกลับลอยหน้าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จากนั้นทั้งสามก็ลงมือจัดการกับอาหารด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย บ้างคุยสัพเพเหระไปเรื่อย เสียงหัวเราะแว่วออกมาจากปากไม่ขาดสาย แต่น่าแปลกที่นลินนิภาคุยกับจอมพลได้ถูกคอเกินคาด

เอวารินขึ้นรถมากับจอมพลอย่างงงๆ ในช่วงหัวค่ำของวันศุกร์ถัดมา หลังจากปฏิเสธนัดของผู้ชายหล่อเหลา และร่ำรวยมากด้วยเสน่ห์ในแบบดิบเถื่อนชวนค้นหา ที่ผู้หญิงค่อนประเทศอยากจับทำสามี มาแล้วไม่ต่ำกว่าสามครั้ง นั่นก็เพราะระลึกเสมอว่าอีกฝ่ายคือเป้าหมายของเพื่อนรักอย่างพัดชา ทั้งที่อยากลองไปขึ้นเขาลงห้วยกับเขาบ้าง แต่หล่อนก็ไม่คิดจะทำอะไรลับหลังเพื่อน ของเพื่อนก็คือของเพื่อน ถึงจะอยากได้จนตัวสั่นก็ต้องหักห้ามใจ “เราจะไปไหนกันคะ”น้ำเสียงอ่อนหวานทอดผ่านริมฝีปากอวบอิ่มสีส้มอิฐ ขณะที่ร่างเซ็กซี่ในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีเดียวกับสีปากกำลังนั่งในรถยนต์คันหรูที่เบาะหลัง จอมพลไม่ได้ขยับเข้าหาเหมือนที่ผู้ชายคนอื่นมักจะทำหากว่าหล่อนเปิดโอกาสให้ ทว่าอีกฝ่ายกลับนั่งเกือบชิดประตูอีกฝั่ง ดูไว้ตัวแต่ก็ท้าทายในเวลาเดียวกัน “ผมแค่นึกอยากหาเพื่อนนั่งรถชมวิว” น้ำเสียงห้าวทุ้มติดจะนุ่มนวลเอ่ยเบาๆ ขณะที่เจ้าตัวหันมามองหน้าหญิงสาว หล่อนตะลึงงัน ในความหล่อเหลาแบบอัดแน่นไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้าม นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ได้มองหน้าเขาในระยะใกล้ๆ เพราะอย่างนี้ล่ะมั้งพัดชาถึงอยากได้เขาจนแทบคลั่ง “คุณคงไม่ลืมใช่ไ

“นั่นแหละ คือสิ่งที่กูกำลังสงสัย” “เวรเถอะ! นี่เรากำลังเล่นสงครามประสาทกับฆาตกรโรคจิตชัดๆ” เจ้าพ่อหนุ่มหลุดสบถ“นั่นดิ เลือดเย็นจนน่าขนลุก” พงษ์สวัสดิ์เห็นด้วยไม่ต่างจากปรเมศ และคนอื่นๆ และก่อนที่ทั้งหมดจะได้ปรึกษาหารือกันไปมากกว่านั้น เสียงเคาะประตูก็ดังติดๆ กันสามครั้ง ปิยฉัตรกำลังจะลุกไปเปิดเพราะคิดว่าน่าจะเป็นผู้กองภาม เนื่องจากเธอลงไปบอกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไว้ว่าหากเขามาถึงให้ช่วยพาเขาขึ้นมาส่งหน่อย แต่จอมพลกลับบอกให้เธอนั่งลงที่เดิม แล้วเขาก็ผุดลุกขึ้นไปเปิดประตูให้เสียเอง ผู้มาใหม่คือผู้กองภามจริงๆ แต่เขาไม่ได้มาคนเดียว มีผู้ชายอายุราวๆ วัยกลางคน ท่าทางตุ้งติ้งเดินตามเขาเข้ามาด้านในด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ จากนั้นภามก็แนะนำผู้ที่เขาพามาด้วยให้ได้รู้จัก ว่าอีกฝ่ายเป็นเมคอัพอาร์ติสเบอร์ต้นๆ ของประเทศ ซึ่งเอาจริงๆ ทุกคนก็งงไม่น้อยว่าช่างแต่งหน้ามาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ จนณภัทเล่าให้ฟังว่าแก๊งอาชญากรที่สวมรอยเป็นคนอื่นก็เคยว่าจ้างพวกช่างแต่งหน้าเซียนๆ เพื่อให้เนียนเสมือนคนที่พวกมันสวมรอยเพื่อตบตาคนมาแล้ว “คุณพอจะรู้ไหม ว่ามีใครในแวดวงอาชีพของคุณที่แต่งหน้าได้เ

“ดีมาก…คนเก่ง”ขาดคำเขาก็ถาโถมโหมกระหน่ำเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ส่วนปิยฉัตรก็ตอบสนองให้มากสุดเท่าที่จะทำได้ ฤทธิ์พิศวาสบาดจิตทำเธอหลงลืมความผิดชอบชั่วดีไปชั่วขณะ ทว่าในวินาทีที่จะกรีดร้องอย่างสาแก่ใจเขาก็รีบเบี่ยงหน้ามาจูบซับเสียงครวญคร่ำร่ำร้อง แล้วขยี้ร่างเย้ายวนให้แนบชิดติดผนังอย่างสาแก่ใจ ยิ่งซอกสาวบีบรัดเป็นจังหวะเร้าอารมณ์เขาก็ยิ่งเหมือนจะเสียสติเสียให้ได้ อัดกระแทกเข้าใส่อย่างดิบเถื่อน เร่าร้อน และทรงพลังอย่างถึงแก่น กระทั่งทนไม่ไหวอีกต่อไป จอมพลจึงปล่อยให้ปากเจ่อเป็นอิสระ กระซิบให้เธอยกมือสั่นเทาขึ้นเท้าผนังในท่าโก้งโค้ง จนสะโพกมนลอยเด่นมาทางด้านหลัง ลนลานจับบั้นเอวคอดกิ่วเอาไว้ให้มั่น จากนั้นก็ตอกอัดเข้าใส่หนักๆ ติดๆ กันหลายครั้ง กระทั่งเสียงคำรามสอดประสาน กายทั้งคู่สั่นระริกด้วยความสุขสมถึงขีดสุดของความหฤหรรษ์ ทันใดนั้นเธอก็ร้อนวาบไปทั้งช่องท้อง เมื่อหยาดหยดรักสาดซัดเข้าใส่ทันทีที่ชายหนุ่มถอดถอนตัวตนออกไปจากกายสาว ร่างอ่อนเปลี้ยก็ทรุดลงไปกองกับพื้นในสภาพเหนื่อยหอบ ก่อนที่เขาจะลนลานช้อนเธอมานั่งเกยบนตักกว้าง กดใบหน้าชื้นเหงื่อซบอกอุ่น แล้วลูบหลังเป็นเชิงปลอบประโลม ขณะปากจุม