All Chapters of นับหนึ่งจนถึงรัก: Chapter 11 - Chapter 20

แผ่นหลังกว้างที่ยืนอยู่หน้าเตา ต้มเส้นสปาเก็ตตี้อย่างเชี่ยวชาญ อีกเตาผัดซอสรสชาติเข้มข้นสไตล์ไทยแล้ว รอให้ทุกอย่างเรียบร้อย ก่อนจะคลุกเคล้าทั้งสองอย่างให้เข้ากัน แล้วจัดเสริฟ มาในจานสวยงามที่สุดใบหน้าของเด็กสาววัย19ปี ยิ้มตาพร่า มองผู้ชายตรงหน้าด้วยความชื่นชมโทรศัพท์ในมือถูกเก็บภาพอาหารจานแรก แล้วมองเชฟหนุ่มที่ยิ้มให้ ลูบผมคนข้างๆ เบาๆ" พี่เขินนะ " คนเป็นเชฟ บอกออกมา เมื่อโดนจับจ้อง" อีกหน่อย เปิดร้าน มีครัวแบบเปิดกว้าง คงมีสาวๆ มานั่งให้กำลังใจเพียบ " คนที่วาดภาพในใจ บอกออกมา" แล้วคนนี้ละ จะอยู่ตรงไหน "" คนนี้ " ชี้มือมาที่ตัวเอง แล้วชี้ไปอีกมุมไกลๆ สุดริมห้อง" ตรงโน้นไงคะ ตรงที่เก็บเงิน " คำตอบของเธอ ทำเอาคนฟังจับแก้ม แล้วลูบเบาๆ" ทานครับ คนดี ลองชิมให้หน่อยว่า ถูกปากหรือเปล่า "มือบางม้วนเส้นขึ้นมาคำโต แล้วสูดเข้าปากทีเดียว ก่อนจะชูนิ้วโป้ง ให้แทนตำตอบ เจ้าของห้อง เดินไปที่ตู้เย็น เปิดฝากระป๋องน้ำอัดลม แล้วเทใส่แก้วส่งให้" ถ้าพี่แบงก์ทำอาหารแบบนี้ ริสาคงอ้วนแย่ " คนกลัวอ้วนตักปลาหมึกชิ้นโต เข้าปากอีกคำเชฟหนุ่มมือสมัครเล่นหยิบทิชชูมาซับที่ริมฝีปาก มองเด็กรุ่นน้อง อายุน้อยก

แสงไฟในยามค่ำคืนบนถนนสายหลักในกรุงเทพ ส่องสว่างแก่ผู้ใช้รถใช้ถนน รถตู้คันสวยขับอย่างระมัดระวังในช่วงรถน้อย และมีผู้ทำความเร็วบนถนน มากกว่าปกติร่างบอบบางที่นั่งอยู่ในรถมองออกไปข้างนอกรถ แล้วนึกถึงความรัก ที่เป็นรักแรก และรักเดียวผู้ชายชาวเอเชียผมสีดำ สวมหมวกคลุมผม และผ้ากันเปื้อน ปรุงอาหารที่ร้านอาหารใกล้โรงเรียน เกือบจะทุกเย็นหลังเลิกเรียน นักเรียนไฮสกูลจะนัดรวมตัวกันที่นี่ เพื่อเดทกันสั้นๆ ก่อนกลับบ้าน" ลิซ่า ไปร้านแจ็คกัน "เพื่อนร่วมคลาสที่เป็นฝรั่งรูปร่างสูงใหญ่ เดินเข้ามาชวน สาวน้อยรูปร่างบอบบาง ที่เป็นเด็กต่างชาติเพียงไม่กี่คนในโรงเรียนแฮรี่ หล่อในแบบของเค้า แต่ไม่ใช่สเปคของเธอริสา หรือ ลิซ่า พยักหน้าแล้วมองเพื่อนสาว ที่ดูท่าจะมีใจให้แฮรี่ไม่น้อย บอกออกมาอย่างรู้ใจ" เดี๋ยวลิซ่า ตามไปทีหลังนะ แฮรี่ ไปกับ โมนิก้า ก่อนก็แล้วกัน"ชายหนุ่มยิ้มกว้าง และ ตกลงตามนั้น ส่วนโมนิก้า ขยิบตาให้เพื่อนสาว แล้วเดินตามชายหนุ่มไปทันทีคนที่อยากมีเวลาส่วนตัวแวะไปที่ห้องสมุด ยืมหนังสือบางอย่างที่อยากอ่านแล้วเดินไปที่ร้านอาหารที่นัดพบเพียงลำพังประตูด้านข้างของร้านเปิดออก พร้อมกับที่ชายหนุ่มเดิ

วิมลินสะดุ้งตื่นช่วงเช้ามืด เพราะฝันไม่ค่อยดี ใบหน้าสวยหวานหม่นหมองตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้เลยดูเหมือนไม่ค่อยสบาย เท่าไหร่เสียงแม่ตื่นมาหุงข้าวใส่บาตร เป็นประจำเหมือนเช่นเคย สองแม่ลูกจะใส่บาตรที่หน้าบ้านด้วยกัน แล้วเดินออกไปตลาดใกล้บ้าน เพื่อซื้อกับข้าวมาทำอาหาร และ วิมลิน ก็จะไปทำงาน หลังจากที่แยกกับผู้เป็นแม่" มาลิน มาทานข้าวลูก "ลูกสาวแต่งตัวออกมาจากห้องนอนเรียบร้อยแล้ว เดินมาหาแม่ในครัว ต้มจืดเต้าหู้ กับ ข้าวสวย อยู่ในถุง ที่แม่เตรียมเอาไว้ อยู่ในถาด นำไปใส่บาตรพระด้วยกัน ลูกสาวส่ายหน้า แล้วนั่งลง บนเก้าอี้ในครัว" แม่ วันนี้หนูอาจจะกลับค่ำหน่อยนะ บอสให้ไปที่โรงพยาบาล" คนเป็นแม่ พยักหน้าเข้าใจ คิดว่าเป็นเรื่องงานแน่นอน" ไม่หิวข้าว ก็ออกไปหาซื้ออะไร ติดมือไปกินที่ทำงานเถอะลูก จะได้ไม่หิว " แม่บอกลูกสาว แล้วเดินออกมาจากบ้าน พร้อมกันเสียงพระให้พร วิมลินขอพรให้แม่คุณคี หายเจ็บหายป่วย เพียงอย่างเดียว ขอให้แม่คุณคี ปลอดภัยสองแม่ลูกเดินมาที่หน้าตลาด ผู้เป็นแม่ซื้อส้มไปคั้นน้ำให้ลูกสาว ในขณะที่เจ้าตัว เดินไปซื้อขนมไทย ร้านข้างๆ เอาไปฝากพี่ๆที่ทำงาน" แม่ หนูไปนะ " ลูกสาวบอกผู้เป็นแม่

ผู้ป่วยหญิงวัยใกล้เคียงกัน นอนอยู่ในห้องรักษาผู้ป่วยหนัก คนละห้อง ป้ายหน้าห้องระบุชื่อ เอาไว้เรียบร้อย ข้างล่างสุดที่ป้าย เขียนตัว vip ระบุเอาไว้ชัดเจนพยาบาลและแพทย์ประจำห้อง เข้ามาตรวจดูอาการโดยละเอียด แล้วบอกด้วยความเห็นใจ" คนที่เส้นเลือดในสมองแตก แม่คุณคีตะ ส่วนอีกคนที่มาใหม่ ยังไม่รู้ว่า เป็นใคร หรือ มีความเกี่ยวข้องอะไร กับคุณคีตะ แต่ทางทีมเลขา เป็นผู้ดำเนินการทุกอย่างทั้งหมด "หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างนอก มองผ่านกระจกเข้าไปภายใน สายระโยงระยางมากมาย ทำให้อดใจหายไม่ได้จริงๆ คุณป้าที่ยังไปเที่ยวด้วยกันมา ไปทานข้าวด้วยกันมา นอนไม่ได้สติ แบบนี้ทิชชูเนื้อนุ่มถูกยื่นส่งให้ แล้วเดินขยับตัวออก ไม่ให้ยืนใกล้ชิดจนเกินไป มือบอบบางซับน้ำตา แล้วมองคนข้างๆ ที่มาอยู่เป็นเพื่อน" คี คงมาดึกๆ ริสา กลับบ้านก่อนไหมครับ " ชายหนุ่มมองนาฬิกา เที่ยงคืนกว่าแล้ว คีตะยังไม่มาเลย" ค่ะ ริสากลับก่อนก็ได้ พี่แบงก์ละคะ " คนที่มีงานพรุ่งนี้ พยักหน้า" พี่ก็จะกลับแล้ว พรุ่งนี้มีงานเช้า "ร้านอาหารกำลังเป็นรูปเป็นร่าง ทุกอย่างกำลังจะเดินหน้าต่อ อย่างน้อย เค้าก็อยากแบ่งเบาภาระส่วนนี้ ให้คีตะ สบายใจ" พี่ไปส่งไหม "

เสียงที่พูดคุยเงียบหายไป ทันที เมื่อริมฝีปากหนาจูบลงที่ริมฝีปากบาง ใบหน้าหล่อเหลา อยู่ตรงหน้า แนบชิด เสื้อเชิ้ตสีขาวที่สวมอยู่ อยู่ถอดออกจากตัว อย่างกับในหนัง ที่พระเอก กำลังจะมีฉากเลิฟซีน คนที่ไม่เคยมีประสบการ์ณมองคนที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าของคุณคี เต็มไปด้วยอารมณ์ร่างกายบอบบางดันตัวให้ขยับขึ้นมา บนเตียง คล้ายจะหนี แต่เป็นการ ขยับขึ้นมา ให้เข้าที่เข้าทางมากขึ้น เสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ หลุดจากตัวเรียบร้อย คีตะ ลุกขึ้น มา ถอดกางเกงของตัวเองออก เหลือเพียงชั้นในสีขาว เพียงตัวเดียวคนที่สวมชุดเดรสสีหวาน นอนมองคนตรงหน้า ที่เดินขึ้นมาหา แล้วถามเค้า ด้วยความไม่ค่อยมั่นใจ" คุณคี จะเริ่มเลยหรอคะ "คีตะพยักหน้าแทนคำตอบ เค้าไม่รอเวลาอีกแล้ว ไม่ต้องโอกาส อะไรอีกต่อไป แม่ที่เพิ่งเจอตอนเช้า ตกบ่ายยังเกิดเรื่องขึ้นมา แล้วเค้าจะรอทำไมเดรสตัวสวยหลุดออกจากร่างกาย ผิวขาวบอบบาง สวมชุดชั้นใน เพียงสองชั้น ทั้งเนื้อทั้งตัว มีเพียงความงดงามตรงหน้าใบหน้าหล่อเหลา จูบที่หน้าผากขาว ไล่ลงมาที่ปลายจมูก ก่อนจะเลาะเล็มริมฝีปาก ดูดชิมความหวาน แล้วค่อยๆปลดตะขอเสื้อในออกจากตัวหน้าอกอวบอิ่มผิวขาวเหลืองตัดกับปลายยอดสีชมพู