All Chapters of นับหนึ่งจนถึงรัก: Chapter 41 - Chapter 50

คนท้องที่กำลังเริ่มแพ้ หลังจากที่ทราบผลการตรวจ ไม่กี่วัน อาการวิงเวียนคลื่นไส้ในตอนเช้ามืด ทำเอาคนที่นอนข้างๆ ต้องลุกขึ้นด้วยแทบทุกครั้ง น้ำลายเหนียวๆ ไหลออกมา เปื้อนริมฝีปาก เต็มไปหมด ใบหน้าขาวซีดเซียว อย่างน่าสงสาร" ลูกครับ แม่จะไม่ไหวเอานะลูก ถ้าหนูอ้อนแม่แบบนี้ "คนเป็นพ่อที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย มองภรรยาด้วยความสงสาร สามสี่วันมานี้ มาลินแพ้ท้องแรงจริงๆ" อย่าว่าลูกนะคะ " คนเป็นแม่ทำเสียงดุ น้ำตาคลอเบ้า" พี่คีธว่าลูกทำไม " คนฟังถอนหายใจออกมา แล้วรั้งตัวเธอมาแนบชิด ซับน้ำตาที่ไหลออกมา ด้วยความอ่อนโยน" พี่ไม่ได้ว่าลูกเลยครับ พี่แค่คุยกับลูก ว่าทำไมหนูอ้อนแม่ขนาดนี้ แค่นั้นเอง "คนหลงเมียหลงลูก บอกออกมา ลูบหน้าท้องเบาๆคล้ายกับจะปลอบใจลูกน้อย ไปด้วย" วันนี้จะไปประชุมไหมคะ " เมื่อวานเลขาแจ้งว่า มีประชุมเรื่องอนุมัติโครงการใหม่ น่าจะเข้าไปฟังด้วย จะดีกว่า" หนูไปกับพี่ไหม เดี๋ยวทานข้าวกลางวันกันก่อน แล้วบ่ายๆ พี่ไปประชุม หนูก็ไปหาขนมกิน ดีไหมครับ "เด็กโดนเอาขนมมาล่อลวง ยิ้มตาแดงก่ำ" ไปค่า ไปกินขนมกันนะลูก ไปเฝ้าพ่อด้วย ดีไหม "ว่าที่คุณพ่อยิ้มกว้าง มองภรรยาตัวน้อยด้วยความเอ็นดู น้ำตาย

  เชฟหนุ่มมองเพื่อนรักด้วยความภูมิใจ คีตะ เป็นลูกที่ดีของคุณแม่ เป็นเพื่อนที่รักเพื่อน และเป็นสามีที่รักภรรยาเหลือเกิน ดังนั้น เมื่อคีตะกำลังจะเป็นพ่อ แน่นอนว่า เด็กในท้องของภรรยา ที่กำลังจะลืมตาดูออก ในอีกไม่กี่เดือน จะได้รับทุกสิ่งที่อย่าง จากผู้ชายคนนี้ แน่นอน   เชฟหนุ่มมองแผ่นหลังขาวเนียนแล้วขัดใจ เด็กดื้อคนนี้ ต้องโดนอะไร คืนนี้ จะได้รู้กัน เจ้าตัวปัดความขุ่นมัว แล้วเงยหน้ามอง แขกคนสำคัญ ที่เป็นกลุ่มเพื่อน และ คนดัง อายุรุ่นราวคราวเดียวกัน แล้วยิ้มออกมา   " ผมแบงก์นะครับ " เชฟหนุ่มแนะนำตัว มองไปรอบๆ แล้วสบตากับ คนตรงหน้า ที่มองตัวเองอยู่ " ผม อยากเป็นเชฟ อยากทำอาหารอร่อย อยากทำอาหารให้ทุกคนได้ทาน ตลอดเวลาเกือบ5ปี ผมเรียน ผมฝึกฝนตัวเองมาอย่างหนัก เพื่อทำความฝันของตัวเอง ให้เป็นจริง ขอบคุณคุณแม่ของคีตะ ที่รักและเชื่อมั่น ในตัวผม ของคุณเพื่อนรัก

" คุณคะ ตื่นได้แล้ว นอนนานเกินไปแล้วนะคะ "   คนที่กำลังจะได้ออกจากโรงพยาบาล มองคนป่วย ที่ดูดีขึ้นมากแล้ว แต่ยังไม่ยอมตื่นสักที ผมที่ถูกโกน จากการผ่าตัด ขึ้นมายาวหลายเซนติเมตร ใบหน้าซีดเซียว มีเลือดฝาดขึ้นมาบ้าง แต่ยังไม่ยอมลืมตา   มืออ่อนโยน เกาะกุมมือ คนป่วยเอาไว้ แล้วพูดคุย เรื่องราว แต่ละวัน   " หลานของเรา กำลังจะเกิดมาแล้วนะคะ อีกไม่กี่เดือน มาลิน ลูกสาวของคุณ จะเป็นคุณแม่แล้ว คุณต้องตื่นมาช่วยเลี้ยงหลานนะคะ "   คนเป็น แม่เหมือนกัน บอกด้วยความห่วงใยตอนนี้ แม้จะเข้าสู่เดือนที่5แล้ว แต่ลูกสะใภ้ ก็ยังอ่อนแรงอยู่ ไม่ค่อยแข็งแรงมากนัก ดังนั้น ถ้าหากจะเทียวไปเทียวมาทุกวัน นางก็อดห่วงไม่ได้ จึงรับปากว่า ระหว่างที่แม่ยังอยู่ที่นี่ จะคอยดูแล คุณแม่ให้เอง  

 ข้าวต้มและอาหารง่ายๆเสิร์ฟมาบนโต๊ะเรียบร้อย คนที่หิวมาก ตักข้าวต้มอุ่นๆใส่ปาก " อะไร ใจเย็นๆ หิวอะไรขนาดนั้น " ชายหนุ่มเปิดขวดน้ำแล้ว เทใส่แก้วให้" หิวมากแหละขนาดกลางวัน ทานอิ่มมากนะ " คนที่ทานมื้อเย็น ตั้งแต่หัวค่ำ บอกเสียงเข้ม " ค่อยๆ ร้อน " เค้าบอกแล้วตักเป็ดพะโล้ ใส่จานให้ ตักต้มยำแบ่งใส่ถ้วยให้อีกถ้วย มองดูเธอกิน แล้วกินตาม " อร่อย วันหลังพาพี่แบงก์มาบ้างดีกว่า " คนที่นึกถึงแฟน บอกขึ้นมา เมื่อได้ทานเป็ดเนื้อนุ่มหอมกลิ่นพะโล้ ชายหนุ่มที่นั่งตรงหน้า เรียกพนักงานทันที " เอาเป็ดพะโล้ กล่องใหญ่กลับบ้านครับ " คนมีน้ำใจสั่งกลับไปให้ทันที " กว่าพี่แบงก์จะมีเวลา อีกนาน เตอร์สั่งไปฝากเลยดีกว่า " คนมีน้ำใจ บอกยิ้มๆ 

" แบงก์เค้าขอริสา แต่งงานแล้ว "   เสียงคุณน้าย้ำชัดอีกรอบ แล้วมองเพื่อนที่เพิ่งหายป่วยด้วยความเกรงใจ แต่เพราะแบงก์ไม่มีใครแล้วจริงๆ พ่อแม่ที่เป็นผู้ให้กำเนิด ก็ตัดขาดลูกชาย เพราะเจ้าตัวยืนยันว่า ไม่มีเงินให้ไปเล่นการพนันหรือใช้หนี้ให้อีกแล้ว การเป็นลูกอกตัญญูในสายตาคนอื่น ทำให้ลูกชายอย่างแบงก์ ต้องยอมตัดใจ หันหลังให้ครอบครัว เพื่อชีวิตที่ดีขึ้นของตัวเอง   คนที่เพิ่งหายป่วย ยิ้มแก้มปริ ดีใจ ที่พ่อแม่ของริสา มาพูดเรื่องนี้ ด้วยตัวเอง ทั้งที่ความจริงแล้ว ลูกชายอีกคน ไปกราบคุณแม่ ขอให้คุณแม่ เป็นแม่ของตัวเอง ตั้งแต่ยังไม่ทันออกจากโรงพยาบาล   ลูกชายอีกคน จับมือคนป่วยที่กำลังจะได้ออกจากโรงพยาบาลขึ้นมา แล้วเอามาวางบนศีรษะของตัวเอง ก่อนจะสบตากับ คุณแม่     " แบงก์อยากจะรบกวน