All Chapters of ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+): Chapter 11 - Chapter 20

เช้าวันต่อว่า“ลั้นล้าา~~ ลั้นล้าา~~ลั้นล้าา~~” เสียงคลอเพลงรักดังขึ้นอย่างอารมณ์ดี..สามารถเรียกรอยยิ้มของผู้ที่ได้รับฟังอย่างง่ายดาย ยกเว้นเพียงนักศึกปีหนึ่งอย่างเคนโซ่ที่แทบจะสำลักข้าวต้มปลาตรงหน้า..นั่นเพราะเสียงที่ทุกคนต่างสรรเสริญเยินยอนั้นแทบไม่ต่างจากชะนีร้องเรียกหาผัวเลยสักนิด!“หยุดร้องเถอะพี่ไดเคนขอร้อง”เคนโซ่จำต้องวางช้อนตักข้าวต้มในมือลง..ก่อนจะเป็นผู้กล้าตายหันขวับไปขอร้องพี่สาวจอมป่วน ที่กำลังกรีดกรายเดินลงจากบันไดวนกลางโถงคฤหาสน์..ทำราวกับเป็นเวทีแสดงเสียงอันทรงพลังของเจ้าตัวเสียอย่างนั้น“ทำไมคะ..หรือมันไพเราะจนเคนอยากให้พี่ถนอมกล่องเสียงไว้ไปร้องในงานแต่งใช่ปะ?”นักร้องเสียงเพี้ยนทำทีกระแอ่มในลำคอเบาๆอย่างเนียมอาย..ก่อนจะกระพริบตาปริบๆแล้วเอ่ยถามผู้ฟังด้วยน้ำเสียงหวานน้ำตาลเรียกพี่“….”และก็เป็นอีกครั้งที่เคนโซ่ต้องลอบกรอกตามองบนอย่างเอือมระอากับอาการเฟ้อฟันสุดไร้สาระของพี่สาว ที่นับวันจะยิ่งเลอะเทอะจนทำให้เคนโซ่ต้องเป็นตัวแทนแห่งมนุษย์โลก..แล้วรีบทำการดึงคนใกล้บ้าให้กลับมาอยู่ในโลกแห่งความจริงสักที!“=_=แก้วหูเคนจะแตกต่างหากละ!..และที่สำคัญใครเขาจะมาขอพี่ไปเป็นเมีย?”แ

7 ตำรามัดใจชายคนรักให้หลงคุณไปนานๆ1. ดูแลตัวเองให้สวย และดูดีเสมอ2. ทำตัวน่ารักงุ๊งงิ๊ง เหมือนลูกแมวน้อย3. เอาใจใส่และมีความเข้าใจในตัวแฟนหนุ่ม4. พูดจาหวานๆ5. ไม่งี่เง่า เจ้าอารมณ์6. รักษาหุ่นให้ดูดี7. สร้างความตื่นเต้นและเร้าใจให้แฟนหนุ่มอยู่เสมอ“>\\\อิๆๆ~~~”รอยยิ้มกระชากตับไตไส้พุงเพศตรงข้ามปรากฏขึ้นแทบจะทันที ที่สมองแสนรู้งานได้จินตนาการไปถึงใบหน้าหล่อเหลาของว่าที่สามีในอนาคต..ในช่วงเวลาที่เธอได้นำคำแนะนำเหล่านี้ไปใช้กับเขาในทุกๆวัน ตามความตั้งอกตั้งใจที่มุ่งมั่นศึกษาตำรารักมากมายพวกนี้มาเป็นเวลานานหลายปีพรึบบบ!!!“อะ!!”ซึ่งในระหว่างที่นั่งไดอาน่ากำลังนั่งอ่านทบทวนตำราพิชิตใจชายในฝันให้หลงรักจนหัวปรักหัวปรำอยู่นั้นเอง..พลันโทรศัพท์ในมือของเธอก็ถูกแย่งออกไปด้วยฝีมือของคนที่เธอบุกเข้ามารบกวนช่วงเวลาทำงานในตอนนี้ ใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตากระเบื้องงอง้ำเป็นตูดหมึก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปเอาเรื่องกับคนเสียมารยาท..ที่บังอาจเข้ามาพังทลายจินตนาการแสนหวานของเธอจนกลายเป็นเพียงเศษเถ้าธุลี!“อ่านอะไรไร้สาระ!”พร้อมกันนั้นเสียงทุ้มราบเรียบก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่ถนอมน้ำใจคนฟังหน้าตูม..หลังหลุบตามอง

ผับหรูแห่งหนึ่งในย่านสถานบันเทิงใจกลางเมืองบรืนนนน~~~ บรืนนนน~~~ บรืนนนน~~~รถหรูสัญชาติยุโรปสีดำขลับ..ค่อยๆขับเคลื่อนตัวผ่านจุดตรวจบริเวณหน้าประตูทางเข้าผับมาอย่างช้าๆ เพื่อให้จอมแสบประจำกลุ่มได้ตื่นตาตื่นใจไปกับสถานบันเทิงยามค่ำคืน ที่เวลานี้กำลังเนืองแน่นเต็มไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา..ที่พอตะวันลาลับขอบฟ้าก็พร้อมใจกันตบเท้าเดินเข้ามาหาความสุขให้กับชีวิตกันในที่แห่งนี้“ทำเป็นตื่นเต้นเหมือนไม่เคยออกเที่ยวกลางคืนไปได้นะไดอาน่า!”ก่อนจะเป็นเพลินวานที่ชะโงกหน้าจากเบาะหลัง..มากระเซ้าเย้าแหย่ไดอาน่าที่กำลังแสดงอาการตื่นเต้นกับโลกตะวันตกดินราวกับไม่เคยเห็นและสัมผัสมาก่อน ทั้งที่ความเป็นจริงแล้ว..ธุรกิจของตระกูลเพื่อนสาวก็วนเวียนอยู่แต่กับโลกสีดำเป็นกิจลักษณะอยู่แล้ว“^.^ก็ฉันพึ่งได้หนีเที่ยวที่อื่นนอกจากมอซิลล่าผับเป็นครั้งแรกอะ..เลยรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย~~”ซึ่งไดอาน่าที่เป็นคนต้นเรื่องในการชวนเพื่อนเที่ยวในครั้งนี้..ก็รีบหันขวับไปตอบเพื่อนสาวอย่างภาคภูมิใจกับการหนีเที่ยวผับอื่นเป็นครั้งแรกในชีวิต และแน่นอนว่าเรื่องนี้จะไม่มีทางเล็ดลอดลอยไปถึงหูของพี่ชายบังเกิดเกล้าและน้องชายจอมวุ่นวายของเ

อีกด้านหนึ่งของผับหรูกริ้กๆๆๆๆ~~~เสียงน้ำแข็งก้อนสี่เหลี่ยมกระทบเข้ากับขอบแก้วดังขึ้นตามจังหวะของดนตรีบรีสหนัก..ที่กำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนาน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นใบหน้าหล่อเหลาของชายร่างใหญ่ที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังสีดำสนิทภายในมุมหนึ่งของผับ..ก็ยังคงความเรียบเฉยไม่อะไรเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เครื่องดื่มราคาแพงมากมายที่ตั้งเรียงรายอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้าไม่สามารถทำให้สิงห์นักดื่มแห่งยุคเมามายได้ ไม่เว้นแม้กระทั่งนารีมากหน้าหลายตา..ที่พร้อมใจกันต่อแถวกันเข้ามาให้เขาได้ลิ้มลองรสชาติก่อนจะทิ้งขวางอย่างไม่สนใจใยดี“ขออนุญาตครับนาย”และในขณะที่เจโรมกำลังดื่มด่ำกับความหวานละมุนนุ่มลิ้นของวอดก้าดีกรีแรงในมืออยู่นั้นเอง..พลันเสียงเข้มของบอดี้การ์ดคนสนิทของตัวเองก็เอ่ยขึ้นขัดจังหวะห้วงอารมณ์สุนทรีย์ของเจโรมลงอย่างฉับพลันกึกกก!!!ของเหลวสีทองอำพันที่เหลืออยู่เกือบครึ่งแก้วถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ก่อนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์..จะหันขวับไปตวัดสายตาคมกริบราวกับพญาเหยี่ยวในตำนาน มองไปยังบอดี้การ์ดมากฝีมือดีของตัวเองอย่างเอาเรื่อง“…!”“เออ…คือว่าผม…” พอได้สบประสานเข้ากับสายตาเย็นย

ตึกๆๆๆไล่หลังร่างบางที่เดินออกไปแล้วนั้น ปลายเท้าหนาก็ได้เวลาขยับ..พาร่างกายแสนเพอร์เฟสเดินออกจากมุมมืดที่ตัวเองได้ยึดครองอยู่ชั่วขณะหนึ่ง เสียงร้องเท้าหนังแบรนด์หรูกระทบลงกับพื้นทางเดินดังขึ้นเป็นจังหวะที่มั่นคง..ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหยุดอยู่บริเวณที่ร่างของชายปริศนา ยังคงนอนตัวงอกุมของลับของตัวเอง..ส่งเสียงร้องโหยหวนเป็นผีไร้สุสานร้องขอส่วนบุญส่วนกุศลอยู่บนพื้นฟุตบาทอย่างน่าสมเพช มุมปากหนาสีไวท์ก่ำแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ..เมื่อผลงานของหญิงสาวก่อนหน้านี้ทำเอาชายผู้โชคร้ายถึงกับจุกจนขยับตัวไม่ได้“แม่งเอ้ย…อย่าให้กูเจออีกนะกูจะเอาคือให้สะ..อ๊ากกกก!!!!”ความเจ็บบวกกับอาการจุกที่แผ่กระจายไปทั่วทุกอรูรูขุมขน..ทำชายหนุ่มผู้โชคร้ายไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าบัดนี้ได้มีร่างสูงใหญ่ของใครบางคนกำลังยืนในระยะประชิด ความคับแค้นใจที่ถูกผู้หญิงตัวเล็กๆเหยียบย้ำศักดิ์ศรี..ทำเอาชายหนุ่มที่ชอบบริหารเสน่ห์ถึงกับกัดฟันด่ากราดผู้หญิงอวดดีออกไปอย่างหงุดหงิดโมโห แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยจบด้วยซ้ำ..พลันเสียงที่ดังออกมากลับกลายเป็นเสียงร้องโหยหวนของความเจ็บร้าวราวกับกระดูกถูกบดขยี้เป็นผุยผง!ฟุบบบบ!!! ปึกกกกก!!!!“อ๊ากกกกก