บททั้งหมดของ ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+): บทที่ 51 - บทที่ 60

“0xo!!!…อี้เออ้น..!”เสียงหวานครางประท้วงอยู่ภายในลำคอระหง..หลังได้รู้ว่าคนที่ฉุดกระชากเหวี่ยงเธอเข้ามาในห้องคือผู้ใด ดวงตากลมโตทั้งสองเบิกกว้างแทบถลนออกมานอกเบ้า..เมื่อเจ้าของใบหน้าเย็นชาที่กระชากหัวใจเธอไปทั้งดวงยังคงปิดริมฝีปากของเธอด้วยฝ่ามือของเขาแน่น หัวใจดวงเล็กภายใต้หน้าอกข้างซ้ายกระหน่ำเต้นราวกับตีกลองในสนามรบ เมื่อไม่คิดว่าเขาจะยังอยู่ที่คฤหาสน์..ทั้งที่ปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำได้ปิดฉากจบลงไปแล้ว“จะดูพี่เธอแสดงหนังสด?”นอกจากจะไม่รีบปล่อยมือออกไปจากริมฝีปากเธอแล้ว..สายตาดุดันที่จ้องเขม็งมาที่เธอในตอนนี้ก็ยังคงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ มุมปากหนาสีไวน์ก่ำแสยะยิ้มเย้ยหยัน..พร้อมกับเลิกคิ้วถามเธอด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก จนร่างกายของเธอแข็งทื่อคล้ายกับถูกสายตาวาวโรจน์ของเขาสาปให้กลายเป็นหินพรึบพรับๆ ความน่ากลัวของเขาทำคนขวัญอ่อนกะทันหันรีบส่ายศีรษะดุ๊กดิ๊กอย่างน่ารักน่าเอ็นดู..แต่มันคงจะไม่ใช่ในสายตาของเจโรมที่มองมาที่เธอด้วยสายตาเหยียดหยามศักดิ์ศรี“หรือจะออกไปยั่วยวนใคร…บอดี้การ์ดพวกนั้น?”ไม่เพียงแค่นั้นปากที่เลี้ยงสุนัขไว้ทั้งฝูงของเขา..ก็พ่นคำดูถูกต่างๆนานาใส่หน้าของเธอไม่หยุดหย่อน ทำ

“เธอเลือกเอง..ไดอาน่า”ฟุบบบบ!!!“…!!”สิ้นคำพูดนั้นแผ่นหลังบางของเธอก็แตะสัมผัสลงกับฟูกที่นอนนุ่ม..ดวงตาคมสีเทาเข้มคู่สวยที่เธอเคยตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ บัดนี้ทอประกายระยิบระยับไม่ต่างจากซาตานที่ล่อลวงเหยื่อที่ตัวเองหมายตาได้สำเร็จพรึบบบบ!!!เปลือกตากลมโตราวกับตุ๊กตากระพริบรัวๆ..เมื่อความขาวเนียนยิ่งมากผิวของผู้หญิงปรากฏต่อสายตา ความเพอร์เฟคที่พระเจ้ารังสรรค์ขึ้นอย่างตั้งใจ..ทำเอาร่างบางที่พึ่งจะเคยเห็นร่างกายบุรุษเป็นครั้งแรกถึงกับหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก ไหนจะรอยสักบริเวณแผงอกด้านซ้ายนั่นอีก..แม้ว่าเธอจะไม่รู้ความหมาย แต่มันกลับสามารถตรึงความสนใจของเธอไม่ต่างจากถูกมนต์สะกดหมับบบบ!!!ไวเท่าความคิดสมองส่วนหน้าสั่งการให้เธอเอื้อมมือไปหารอยสักของเจโรมอย่างหลงใหล แต่แล้วกลับถูกฝ่ามือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของเธอเอาไว้..ก่อนที่เธอจะได้แตะสัมผัสรอยสักและร่างกายที่หวงแหนของเจโรมอย่างที่ใจต้องการ คิ้วเรียวสวยเหนือดวงตากลมโตขมวดเป็นปมยุ่ง..พร้อมกับค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปสบประสานสายตากับเจโรมด้วยความสงสัย“ไม่เคยมีใครได้สัมผัสมัน”ในขณะที่หัวสมองของไดอาน่ายังคงเต็มไปด้วยความสงสัยอยู่นั้น..พลันเส

“เก็บปากไว้ครางก็พอ..เพราะฉันไม่ชอบคู่นอนที่ปากมาก!”วินาทีนั้นไดอาน่ารับรู้ได้ในทันทีว่าเธอคงไม่มีโอกาสรอดพ้นไปจากเงื้อมมือของเจโรมได้อีกแล้ว ลมหายใจร้อนผะผ่าวที่เป่ารินรดอยู่บริเวณลำคอระหงช่างไม่ต่างจากเปลวไฟที่แผดเผาร่างกายของเธออย่างช้าๆ หัวใจดวงเล็กที่เคยถือดี..บัดนี้อ่อนปวกเปียกไม่ต่างจากลูกโป่งที่ถูกเข็มตำจนไม่เหลือสภาพเดิมอีกต่อไป“0.0!..นะ..นั่นพี่กำลังจะทำอะไร!!”พลันหนังศีรษะทุยเล็กก็ต้องชาวาบ..เมื่อใบหน้าหล่อเหลาที่เคยซุกไซร้ซอกคอและทรวงอกอวบใหญ่ได้ย้ายตำแหน่งลงไปยังหน้าท้องแบนราบ ดวงตากลมโตพลันเบิกกว้างเกิดอาการเลิ่กลั่ก..พร้อมกับตะกุกตะกักเอ่ยถามเจโรมออกไปด้วยความรู้สึกหวาดหวั่นกับการกระทำของเขาเป็นอย่างมาก ซึ่งเธอที่ไม่ได้ไร้เดียงสาจนเกินไป..ก็พอจะเดาได้ว่าเขากำลังจะทำอะไรกับส่วนไหนของร่างกายเธอ!หมับบบบ!!! พรึบบบบ!!!“หยุดดิ้น..เธอกำลังทำให้ฉันหงุดหงิด!”เสียงเข้มทรงอำนาจพึมพำขึ้น..ก่อนเจโรมจะใช้พละกำลังที่มากกว่าจับตรึงทุกส่วนของร่างกายไดอาน่ากดลงกับฟูกที่นอนนุ่ม ดวงตาคมดุตวัดมองใบหน้าหวานที่แดงก่ำ..ก่อนจะเคลื่อนสายตาลงไปยังช่อดอกไม้อวบงามที่ปรากฏต่อสายตาของเจโรม แสงไฟส

‘0////0!..พะ..พี่เจ..โรม’ขนาดรูปร่างที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานของคนทั่วไป..ทำสัญชาตญาณระวังภัยของเธอทำงานด้วยการสั่งการให้เธอรีบขยับร่างกายถอยหนีเป็นพัลวัน! ใบหน้านวลแดงแจ๋ลามไปถึงหูใบเล็กพลางตะกุกตะกักพูดแทบไม่เป็นภาษามนุษย์..หลังได้เห็นเจโรมทำการสาวความยิ่งใหญ่ของตัวเองเต็มสองตา! และที่ทำให้เธอเตลิดจนเก็บอาการหวาดหวั่นไม่อยู่นั้น..ก็คือสายตาลึกลับที่เขาใช้มองมาที่เธอในตอนนี้ต่างหาก เพราะมันไม่ต่างจากลูกไฟที่ร้อนระอุ..กำลังแผดเผาอวัยวะภายในร่างกายของเธอให้มอดไหม้เป็นเถ้าธุลีหมับบบบบ!!!และเหมือนว่าการตัดสินใจของเธอจะล่าช้าเกินไป..เพราะทันทีที่เธอรวบรวมเรี่ยวแรงหมายจะขยับร่างกายหนีจากใต้อาณัติ ฝ่ามือหนาข้างที่ว่างอยู่ของเจโรมก็ตามมาพันธนาการรอบเรียวขาเล็ก..แล้วออกแรงกระชากเธอลงไปยังตำแหน่งเดิมที่จากมาเฮือกกกก!!! ตึกตักๆๆๆ“จะหนีไปไหน..?”พร้อมกันนั้นน้ำเสียงแหบพล่าก็เอ่ยขึ้นถามอย่างช้าๆ..แต่กลับเหมือนยมทูตที่กำลังจะมาเอาชีวิตเธอ!“0.0!…พะ..พี่เจ…ได..วะ…”นาทีนี้วิญญาณของเธอแทบจะหนีออกจากร่างอยู่รอมร่อ ไดอาน่าเบิกตากว้างแทบถลนออกมานอกเบ้า..พร้อมกับรีบฝืนกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอเพื่อเค้นเสียง

ปึกกกกก!!! ปึกกกกก!!! ปึกกกก!!! ปึกกกกก!!!ความเจ็บปวดที่แผ่กระจายไปทั่วทุกอรูรูขุมขนในตอนนี้..สามารถลบภาพจิตนาการจากคำบรรยายนาทีที่เสียความบริสุทธิ์ในครั้งแรกจากตำราของเธอไปจนหมดสิ้น! จุดสงวนที่เธอหวงแหนและฟูมฟักทะนุถนอมมาเป็นอย่างดี..บัดนี้ถูกคนป่าเถื่อนบุกทำลายซ้ำๆจนมันยับเยินไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ร่างกายของไดอาน่าขยับโยกคลอนไปตามแรงตอกกระแทกกระทันที่รุนแรงและทรงพลัง..กลิ่นคาวเลือดที่ตลบอบอวลอยู่ภายในห้องแทบจะดึงสติสัมปชัญญะของเธอออกไปจากร่างเป็นช่วงๆหมับบบ!!!“อย่าหลับ..”แต่แล้วเสียงของคนเหนือร่างพร้อมกับสัมผัสหลาบกระด้างของเขาก็ดึงให้เธอกลับมาอยู่กับความจริง..ที่ทุกอย่างยังคงดำเนินไปด้วยความจุกหน่วงแทบจะประคับประคองลมหายใจของตัวเองไม่ได้ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวอยู่ตลอดเวลา..แรงตอกอัดที่ไม่มีความนุ่มนวลแทบจะทำอวัยวะภายในของเธอสลับที่ปึกกกกก!!! ปึกกกกก!!! ปึกกกก!!! ปึกกกกก!!!“อึก!..ได..อึก..เจ็บ”นานนับนาทีกว่าที่ไดอาน่าจะเค้นเสียงแหบพล่าของตัวเองพูดประท้วงออกไปอย่างยากลำบาก มือเล็กทั้งสองข้างพลันไร้เรี่ยวแรงทิ้งลงข้างลำตัว..ก่อนเปลือกตาที่หนักอึ้งจะพยายามเคลื่อนปิดลงเพื่อพาเธอหนีไปจ