บททั้งหมดของ ผู้ชายคนนี้คุณหนูมาเฟียจองแล้ว (NC20+): บทที่ 41 - บทที่ 50

ความวุ่นวายเล็กๆที่เกิดขึ้นภายในโถงคฤหาสน์หลังใหญ่..ไม่อาจเล็ดลอดผ่านสายตาพญาเหยี่ยวในตำนานของเจโรมไปได้ มุมปากหนาสีไวน์ก่ำเพียงขยับขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นปกติ..เมื่อประมุขใหญ่แห่งตระกูลบูเกต์ตวัดขาลงจากรถและกำลังเดินตีหน้ายุ่งตรงเข้ามายังรถของเขาที่จอดอยู่ใกล้ๆ ซึ่งเจโรมก็ไม่คิดจะรีบร้อนอะไร..กลับยกมือขึ้นกอดอกรอดูความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าอย่างใจเย็นก๊อกกก!!! ก๊อกกก!!! ก๊อกกก!!! ครืดดดด~~~“=*=ต้องปูพรมแดงก่อนรึไง..คุณชายผู้สูงศักดิ์อย่างมึงถึงจะยอมเสด็จลงจากรถได้นะไอ้เจโรม”ทันทีที่เดินมาถึงรถสปอร์ตคันเป้าหมาย..เจ้าของใบหน้าหงุดหงิดเป็นปลายจวักก็จัดการกระหน่ำเคาะบานกระจกรถรัวๆ และทันทีที่เจโรมยอมกดเลื่อนบานกระจกรถลงต่ำ..ก็ไม่แคล้วที่มาเฟียใหญ่แห่งตระกูลบูเกต์จะส่งเสียงทักทายปนเหน็บแนมคนหน้าตายทุกช่วงเวลาออกไปในทันที“…=.=ก็ไปเอามาสิ”ซึ่งนอกจากเจโรมจะไม่ได้รู้สึกผิดที่ต้องให้เจ้าของบ้านมาเชิญลงจากรถด้วยตัวเองแล้ว ยังแกล้งไหวไหล่กว้าง..น้อมรับการปรนนิบัติพัดวีจากเดมเคร์ด้วยความเต็มอกเต็มใจอย่างรวดเร็ว“กูประชดโว้ยยยย!!!…รีบลงมาได้แล้ว!!”ปฏิกิริยาที่ไม่

หลังจากระเห็จตัวเองกลับขึ้นห้องไปแช่น้ำนมบำรุงผิวทั่วทั้งร่างกายแล้ว..ไดอาน่าก็กลับมาในร่างทองสุดสวยทุกอณูรูขุมขน ลิปสติกสีแดงสดไม่ต่างจากเดรสสายเดี่ยวรัดรูปบนเรือนร่าง..ถูกหยิบขึ้นมาทาเคลือบริมฝีปากบางกระจับของตัวอย่างไม่ต้องคิดให้เสียเวลา นั่นเพราะแผนการร้ายในค่ำคืนนี้..คือเธอจะต้องสวยยิ่งกว่าพริตตี้ที่พี่ชายตัวดีขนมาจัดปาร์ตี้ที่คฤหาสน์!“โอเค!..สวยกว่านี้ก็ไม่มีอยู่จริงแล้วละจ๊ะแม่!!”ชมตัวเองอย่างภาคภูมิใจพร้อมกับหมุนตัวโชว์รูปร่างฟ้าประทานอยู่หน้ากระจกเงาหนึ่งกรุบ ไดอาน่าก็แค่นหัวเราะในลำคอระหงอย่างมีจริตจะก้าน..นั่นเพราะความสวยของตัวเองนั้นไม่เคยตกเป็นรองในทั่วหล้า ซึ่งเธอก็รู้ดีว่าความฮอตปรอทแตกของตัวเองนั้นดังกระฉ่อนมากจนต้องยกความดีความชอบให้กับบิดามารดา..ที่ได้ถ่ายทอดยีนความดูดีมาให้เธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า“>\\\\แดงแจ๋ซะขนาดนี้..พี่ต้องตกเป็นของไดแล้วนะคะพี่เจโรม~~”ยิ่งพูดยิ่งเขินอายกับความคิดเกินตัวไม่ใช่น้อย..แต่เพราะความมุ่งมั่นอันแรงกล้าจึงทำให้ไดอาน่าต้องพังทลายกำแพงยางอายของตัวเองลง เพื่อพุ่งตัวเข้าไปขโมยหัวใจของชายที่เธอหมายปองตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยมาครอบครองให้จงได้

‘อย่าล้ำเส้นไดอาน่า…ถ้าหากว่าเธอรับมันไม่ไหว..’“…!!!”คำเตือนที่เต็มไปด้วยความน่ากลัวปริศนานั้น..สามารถทำความมุ่งมั่นตั้งใจของไดอาน่าไขว้เขวได้ง่ายๆ หัวใจดวงเล็กที่อยู่ภายใต้หน้าอกข้างซ้ายกระหน่ำเต้นรัวเร็วราวกับตีกลองในสนามรบ ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างพลันชื้นแฉะเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ..บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเธอนั้นกำลังหวาดหวั่นกับคำพูดของเขามากแค่ไหน! แต่พอกลับมาคิดทบทวนกับตัวเองดูอีกครั้งแล้ว..ถ้าหากว่าเธอไม่เดินหน้าต่อ ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็คงจะสิ้นสุดลงเพียงแค่ค่ำคืนนี้เท่านั้น และเมื่อได้รู้ว่าตัวเองอาจจะปล่อยโอกาสเพียงหนึ่งเดียวนี้หลุดมือไป..ความกล้าหาญที่หดหายก่อนหน้านี้ก็คืนกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง“ได..เตรียมใจรับมันตั้งนานแล้วค่ะ”ความหวั่นกลัวที่ถูกเขาข่มขู่ทั้งคำพูดและสายตาถูกกลืนลงท้องอย่างรวดเร็ว..ก่อนนาทีต่อมาไดอาน่าจะยืดอกตอกย้ำความแน่วแน่ของจิตใจตัวเอง ให้เจโรมได้รับรู้เอาไว้ว่าเธอไม่ใช่คนขี้ขลาดตาขาว..ที่พอเจอเขาขู่กลับเล็กน้อยเธอจะได้วิ่งหัวหดหนีเข้าป่าไปฟ้องบิดามารดา“หึ..”สิ้นคำพูดแสนอวดดีนั้นมุมปากหนาสีไวน์ปากก่ำก็หยักขึ้นสูง..คล้ายกับพึ่งพอใจกับปฏิกิริยาตอบสนองของ

ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายที่สั่นเทาจนน่าสงสารนั้น..ไม่ได้ทำให้เจโรมเกิดความรู้สึกสงสารหรือเห็นอกเห็นใจไดอาน่าในตอนนี้แม้แต่น้อย บุหรี่ที่หลงเหลืออยู่ภายในกระเป๋าเสื้อถูกนำขึ้นมาจุดสูบฆ่าเวลา…ความใจเย็นประดุจดั่งน้ำแข็งพันปีที่เจโรมแสดงออกมานั้นช่างตรงข้ามกับภายในกายที่ร้อนระอุราวกับกับเพลิงโลกันต์ที่กำลังปะทุ ดวงตาคมกริบไม่ต่างจากซาตานไร้ความรู้สึกจ้องมองเขม็งมองร่างบางบนพื้นไม่ได้ต่างจากผู้หญิงชั่วคราวที่ผ่านๆมา และถึงแม้ว่าไดอาน่าจะยังบริสุทธิ์ไร้ราศี..แต่เส้นใยบางๆพวกนั้นไม่สามารถที่จะพันธนาการหัวใจน้ำแข็งของเขาได้“หึ!..ไม่กล้าก็หยุดซะ” ควันบุหรี่สีขาวถูกพ่นขึ้นเหนือใบหน้าหล่อเหลาอย่างช้าๆ ก่อนเจโรมจะส่งเสียงแค่นหัวเราะในลำคอหนาอย่างเย้ยหยัน..พร้อมกับใจดีเสนอทางเลือกให้กับไดอาน่าที่คงจะหมดสิ้นความอวดเก่งแล้วหมับบบ!!!แต่เปล่าเลย!..เพราะคำพูดสบประมาทของเขาเป็นเหมือนดั่งยาชูกำลังชั้นดี..ที่ปลุกตัวตนด้านมืดของไดอาน่าให้ตื่นขึ้น! ดวงตากลมโตบัดนี้ไม่มีความกลัวหลงเหลืออยู่อีกต่อไปอีกแล้ว..เมื่อจิตใต้สำนึกสั่งการให้เธอยื่นมือเข้าไปกำรอบแก่นกายร้อนที่มีเส้นเลือดมากมายโอบล้อม การตอบสมองเ

ความตั้งใจที่อยากไปพังงานปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำของพี่ชายบังเกิดเกล้า..พลันต้องพังลงอย่างไม่เป็นท่า หลังจากเกิดเหตุการณ์วาบหวิวนั้นขึ้นไดอาน่าก็รีบใส่เกียร์หมาหนีกลับมาขึ้นมากบดานอยู่ภายในห้องนอนตามเดิม และทำได้เพียงแค่ดีดดิ้นเป็นปลาถูกน้ำร้อนลวกอยู่บนเตียงที่ยับยู่ยี่ราวกับผ่านสมรภูมิรบมาหมาดๆ ใบหน้าหวานที่ถูกชำระล้างเครื่องสำอางออกไปหมด..เผยให้เห็นแก้มเนียนซาลาเปาทั้งสองข้างที่แดงก่ำยิ่งกว่าผลเชอร์รี่ ริมฝีปากบางสีชมพูระเรือบัดนี้บวมเจ่อคล้ายกับถูกผึ้งทั้งรังต่อย!..ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเธอถึงผ่านการ(ใช้ปาก)กับสิ่งอลังการงานสร้างมาต่างหาก!“>\\\งื้ออออ~~~ หยุดคิดนะยัยบ้า!”เสียงหวานใสออกอาการงอแงเมื่อสมองและร่างกาย..ยังคงบันทึกภาพและเสียงในขณะที่เธอปรนเปรอสิ่งนั้นด้วยปากและลิ้นอย่างชัดเจนราวกับภาพสี่ดี! โดยเฉพาะสัมผัสและรสชาติที่ขมฝาดติดหวานปลายลิ้น..มันยังคงตลบอบอวลอยู่ภายในโพรงปากของเธออยู่เลย! แปะๆๆๆ~~~ ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างรีบยกขึ้นตีแก้มป่องรัวๆ..เพื่อเรียกสติสัมปชัญญะของตัวเองให้รีบกลับเข้าร่าง ศีรษะทุยเล็กสะบัดไปมา..ก่อนจะหันรีหันขวางเพื่อต้องการหาความช่วยเหลือจากคนที่เธอพอจะพ