Semua Bab ห้วงรักไฟเสน่หา: Bab 51 - Bab 60

88 Bab

บทที่ 51

“ทำไมเสื้อผ้ามันยับแบบนี้! รีดชุ่ยๆ อย่างนี้จะให้ผมใส่ได้ยังไง ไปทำมาให้ผมใหม่ ไม่อย่างนั้นผมจะบอกผู้จัดการให้ไล่คุณออก” เสียงห้าวกังวานของจัสตินดังขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดพนักงานสาวของโรงแรมมรกตโฮเทลรีบลนลานออกมาจากห้องวีไอพีนั้นทันทีด้วยอาการตัวสั่นและหน้าเสีย หลังจากถูกตะเพิด หลายวันมานี่ไม่ใช่แต่เพียงหล่อนเป็นคนแรกแต่ยังมีพนักงานอีกหลายคนที่เจอเหตุการณ์ในลักษณะเดียวกันอริสราที่เดินผ่านมาพอดีเห็นพนักงานกลุ่มหนึ่งกำลังซุบซิบกันด้วยสีน้าเคร่งเครียดหล่อนจึงเดินเข้าไปถามอย่างอดไม่ได้“มีอะไรให้เอิงช่วยมั้ยคะ”“ก็มีนิดหน่อยค่ะคุณเอิง” พนักงานสาวผู้ที่พึ่งโดนตะเพิดจากจัสตินเป็นคนตอบ“มีปัญหาอะไรคะ”“คุณจัสตินโวยวายค่ะ ว่าเรารีดผ้าให้เขาไม่เรียบ วันก่อนก็โวยวายว่าชงกาแฟรสชาติราวกับน้ำล้างจาน”อริสราได้แต่พยักหน้าอย่างเห็นใจคนเล่า หล่อนไม่รู้ว่าจัสตินกำลังจะออกฤทธิ์ออกเดชอะไรอีก แต่หล่อนไม่มีทางยอมให้เขาเอาแต่ใจและอาละวาดใส่พนักงานของหล่อนโดยไม่มีเหตุผลเพียงพอแบบนี้เป็นแน่“ไหนล่ะคะเสื้อ เดี๋ยวเอิงจัดการให้ค่ะ”พนักงานสาวเดินไปหยิบเสื้อกางเกงรีดเรียบสะอาดแขวนไม้เรียบร้อยส่งให้อริสรา หลังจากน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 52

จัสตินก้มหน้าประกบปากเข้ากับริมฝีปากบางสวยของหล่อนอย่างดูดดื่ม อริสราเผยอปากอย่างรอคอยแต่ชายหนุ่มกลับไม่ส่งลิ้นเข้าไปเหมือนทุกครั้ง เรียวลิ้นเล็กๆ จึงเป็นฝ่ายเบียดแทรกเข้าไปพัวพันด้านในโพรงปากของเขาเสียเอง สัมผัสความหอมหวานและนุ่มชื้นของลิ้นและริมฝีปากเอิบอิ่มสร้างความพอใจให้กับเขาอย่างที่สุด ความร้อนแรงอันไร้ประสบการณ์ของอริสราทำเอาชายหนุ่มผู้ช่ำชองในเชิงรักถึงกับตัวแข็งไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะเร่งตวัดปลายลิ้นแลกจูบกับหล่อนอย่างเร่าร้อนพร้อมทั้งบีบขยำสะโพกหนั่นแน่นไปด้วย“ว้าย!” เสียงหวานร้องอุทานเมื่ออยู่ดีๆ ร่างนุ่มนิ่มของหล่อนก็โดนสองแขนแข็งแรงอุ้มขึ้นไปอย่างง่ายดาย มือข้างหนึ่งของชายหนุ่มช้อนเข้าที่ข้อพับหัวเข่า ส่วนอีกข้างก็จับยึดบริเวณเอวเล็กๆ ของหล่อนจัสตินวางร่างบางลงบนโซฟาตัวใหญ่อย่างทะนุถนอม มือหนาเลื่อนไปจับที่สะโพกแล้วยกขึ้นจนก้นงอนงามเลื่อนมาอยู่ตรงขอบโซฟาก่อนที่เขาจะขยับตัวลงไปนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นตรงหน้าหล่อน“จัสติน อย่าค่ะ” หล่อนค้านเสียงเบาเท่ากระซิบหน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย“อย่าห้ามผมสาวน้อย คุณเองก็อยากลองใช่ไหม” ชายหนุ่มกระซิบเสียงทุ้มเบาพลางจุมพิตลงบนซอกคอขาวเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 53

“ก็ไม่มากเท่าที่ผมกับคุณพึ่งจบกันไปหรอก” เขากระซิบเสียงทุ้ม หรี่ตามรกตมองลงมาที่ทรวงอกก่อนจะผุดรอยยิ้มสวาทตรงเรียวปาก“คนบ้า!” หล่อนแหวใส่แล้วลนลานดึงชุดกระโปรงขึ้นมาปกปิดส่วนนั้นด้วยมือไม้อันสั่นเทา“สาบานได้ว่า ผมไม่เคยปรารถนาใครเท่านี้มาก่อน” ชายหนุ่มพึมพำพลางเอื้อมมือมาช่วยรูดซิปกระโปรงให้เออหนอ...ผู้ชายคนนี้ช่างมีเสน่ห์เหลือร้ายนัก เมื่อชั่วโมงที่ผ่านมาหล่อนจึงโกรธเขาหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่เลย แต่พอถูกเขาจู่โจมถึงเนื้อถึงตัวเพียงไม่กี่นาทีหล่อนก็มานอนอ่อนระทวยปล่อยให้เขาล่วงล้ำไปทั่วร่างกายอย่างไม่คิดจะปัดป้องสักนิด“แล้วทำไมถึงโกรธผมเรื่องลินซี่ล่ะสาวน้อย คุณหึงผมหรือเปล่า” เขาถามขึ้นในขณะที่อริสรายังวุ่นวายอยู่กับการจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่คำถามนั้นทำให้มือบางถึงกับชะงักค้างไปทันที!“อย่ามาโมเมได้มั้ย ฉันเกลียดคุณจะตาย”“แต่ผมชอบคุณนะ” จัสตินบอกออกมาตรงๆ ไม่อ้อมค้อม“อะ...อะไรนะ!” ดวงตาคู่สวยได้แต่มองเขาปริบๆ คิดว่าตัวเองหูฝาดกับสิ่งที่ได้ยิน“ผมชอบคุณ” เขาย้ำ“ทำไม?”“ไม่รู้สิ” ชายหนุ่มตอบด้วยสีหน้าที่อ่านยากเหมือนเขาก็หงุดหงิดตัวเองที่รู้สึกแบบนั้นกับหล่อน“คุณพูดเพราะอยากพาฉันขึ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 54

เชียงใหม่…วันนี้ตรงกับวันเพ็ญขึ้นสิบห้าค่ำเดือนสิบสอง บรรยากาศในสถานที่ต่างๆ มีความคึกคักมากเป็นพิเศษเพื่อต้อนรับเทศกาลลอยกระทงซึ่งจะมีขึ้นในค่ำคืนนี้ บ้างก็จัดตกแต่งสถานที่อย่างสวยงาม มีการประดับประดาไปด้วยไฟแสงสี บางส่วนก็จัดเตรียมกระทงในรูปแบบต่างๆ สำหรับการวางจำหน่ายให้แก่นักท่องเที่ยวและผู้ที่จะมาร่วมงานภูริภัชร์ออกจากไร่วลีพรรณตั้งแต่เช้าเพื่อเข้าไปตรวจโรงงานผลไม้กระป๋องในตัวเมืองตามปกติ การดำเนินงานทุกอย่างยังเป็นไปด้วยดี แต่วันนี้มีปัญหาเกิดขึ้นในสายการผลิตเมื่อเครื่องจักรที่เครื่องหนึ่งใช้งานไม่ได้ ทางแผนกซ่อมบำรุงระดมทีมมาซ่อมอยู่หลายชั่วโมงจนเลยเวลาเลิกงานเขาจึงอยู่ลุยซ่อมกับทีมช่างจนค่ำ ...กว่าเครื่องจักรจะทำงานได้ตามปกติก็เล่นเอาทุกคนเหนื่อยไม่ใช่น้อยแต่ต่างก็ทำด้วยความเต็มใจเพราะเห็นว่ามีระดับผู้บริหารลงมาช่วยลุยด้วยตัวเอง ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณทุกคนหลังจากเครื่องใช้งานได้แล้ว หลังจากนั้นจึงออกจากโรงงานเป็นคนสุดท้ายการจราจรในช่วงหัวค่ำค่อนข้างติดขัดเพราะผู้คนส่วนใหญ่เดินทางออกจากบ้านเพื่อเที่ยวงานเทศกาลลอยกระทง ภูริภัชร์แหงนมองดูท้องฟ้าไปพลางๆ ในขณะที่รถติด พระจันทร์วันเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 55

“เอย เอยฟังก่อนนะ... เอย” ชายหนุ่มฉุดแขนบอบบางเอาไว้ทันแล้วดึงร่างอรชรเข้ามากอด“ปล่อยนะ!” หญิงสาวระเบิดอารมณ์ใส่ราวกับพายุทอร์นาโด “คนกักขฬะ! มักง่าย!” ก่อนจะดิ้นดุดันด้วยเรี่ยวแรงมหาศาลที่เกิดจากการโกรธจัด“ไม่ปล่อย จนกว่าคุณจะยอมฟัง”“คนบ้า!!” ยศสิตาโมโหหนัก ฟันเล็กๆ ฝังลงบนต้นแขนเขาอย่างแรงจนชายหนุ่มนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแต่ก็ไม่ยอมร้องออกมาปล่อยให้หล่อนอาละวาดใส่จนพอใจ ร่างบางค่อยๆ ละปากออกเมื่อลิ้มรสคาวเลือดที่เริ่มไหลซิบออกมาจากคมเขี้ยวของฟันตัวเองอิงฟ้ากอดอกมองภาพนั้นอย่างสะใจ เหยียดปากยิ้มเยาะ“คุณเจ็บมากหรือเปล่า” หญิงสาวถามเสียงแผ่วๆ หน้าเจื่อนเล็กน้อยที่ทำร้ายเขาหนักขนาดนั้น“ไม่เป็นไรหรอก เจ็บกว่านี้ก็ทนได้” ชายหนุ่มพูดคล้ายปลอบเมื่อเห็นหล่อนหน้าเสียยศสิตารู้สึกเสียใจก่อนจะเอ่ยพึมพำออกมา “เอยขอโทษ...”สถานการณ์ที่กำลังคุกรุ่นเริ่มผ่อนคลายลง อิงฟ้าจึงเร่งอุณหภูมิให้โหมลุกขึ้นใหม่อีกครั้งด้วยการรีบกระวีกระวาดเข้าไปดูแผลของภูริภัชร์ทั้งที่เขายังกอดยศสิตาอยู่“เป็นยังไงบ้างคะพี”“ผมไม่เป็นไรฟ้า คุณกลับก่อนเถอะ”“อย่าพึ่งไล่สิคะพี ฟ้ามาตามนัดของคุณนะคะ” อิงฟ้าทิ้งระเบิดอีกลูก
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 56

ยศสิตาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพาชายหนุ่มขึ้นไปยังห้องของเขาส่วนหล่อนจะออกไปนอนที่อื่นแทน“เดินดีๆ สิคะคุณ”เสียงหวานคอยเอ็ดในขณะพาเขาเดินขึ้นบันไดเมื่อคนเมาเอาแต่ซุกหน้าลงตรงซอกคอของหล่อนแล้วหัวเราะเบาๆ ชั่วขณะหนึ่งหญิงสาวรู้สึกเหมือนขาหมดแรงจะเดินเอาดื้อๆ ทำให้ร่างบางเซถลาไปหาเขา อกอวบเบียดเข้ากับต้นแขนหนา เพียงแค่นั้นยศสิตาก็รู้สึกร้อนวูบวาบและขนลุกเกรียวไปทั่วกาย ยอดอกชูชันขึ้นมาทันที ความรู้สึกต้องการให้เขาสัมผัสจู่โจมเข้ามาอย่างรุนแรงกว่าจะพาเขามาถึงนอนที่เตียงได้ก็เล่นเอาร่างอรชรหอบเหนื่อยไปเช่นกัน พอหัวถึงหมอนร่างสูงกำยำก็ผล็อยหลับทันที หน้าอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงด้วยลมหายใจที่สม่ำเสมอ ยศสิตากดอกยืนมองเขาสักพักแล้วเตรียมจะออกจากห้องนั้น เพื่อไปนอนที่อื่นแต่สายตาคู่สวยก็เหลือบไปเห็นรอยเลือดที่ซึมออกมาตามเสื้อของเขาจนเห็นเป็นจุดแดงๆ ความรู้สึกสงสารปนรู้สึกผิดทำให้ร่างบางต้องเดินไปหยิบยามาทำแผลให้เขายศสิตาถลกแขนเสื้อเขาขึ้นและเช็ดสำลีที่ชุบน้ำยาล้างแผลลงบนรอยฟันเล็กๆ จากคมเขี้ยวของตัวเองอย่างเบามือ ต่อด้วยน้ำยาใส่แผลสด มือบางเอื้อมมาลูบตรงเนื้อที่หล่อนกัดราวกับจะเสกให้แผ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 57

ร่างอรชรเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากใช้เวลาอาบน้ำอยู่นานเกือบชั่วโมงโดยมีขนหนูพันร่างเอาไว้เพียงผืนเดียว แสงไฟสีขาวนวลสาดส่องกระทบกับเรือนร่างเกือบเปลือยเปล่าที่มีหยดน้ำใสๆ เกาะติดพร่างพราวไปทั่วทั้งตัวจนเกิดเป็นประกายวาววับห้องที่รกเกลื่อนกลาดเมื่อชั่วโมงก่อนถูกทำความสะอาดเก็บกวาดเรียบร้อยหมดแล้ว ร่างกำยำนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงกว้างโดยนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว พลางหลับตาพริ้มฝันหวานอย่างมีความสุขราวกับอยู่ในสรวงสวรรค์“คงรอนานจนหลับไป” หล่อนพึมพำเบาๆ คนเดียวขณะเดินมาชะโงกดูเขาที่เตียง แล้วเดินกลับไปยืนตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้งโดยไม่รู้เลยว่าขณะนั้นถูกสายตาซุกซนมองสำรวจช่วงขาเรียวยาวที่ขาวละลานตาอย่างชื่นชมยศสิตาคลายขมวดมวยผมที่ถูกรวบไว้ตอนอาบน้ำออกแล้วหยิบหวีมาแปรงผม หล่อนเอาแต่เพ่งมองร่างตัวเองในกระจกจนลืมสังเกตว่าตอนนี้ร่างใหญ่เดินมายืนซ้อนหลังจนแนบชิด“อุ๊ย!” ร่างบางสะดุ้งตกใจที่อยู่ดีๆ ก็โดนโอบรัดด้วยท่อนแขนแข็งแรงมาจากทางด้านหลัง“สวยแล้วครับทูนหัว” เขากระซิบเสียงทุ้ม พ่นลมหายใจอุ่นรดใบหูเรียวสวย“นี่แกล้งหลับอีกแล้วเหรอคะ”“ก็เหมือนที่ใครบางคนแกล้งถ่วงเวลานั่นแหละ”จมูกโด่งซุกลงบนลาดไ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 58

“พี่พีขา เอย...เอย”ร่างอรชรต้านทานกระแสสวาทอันเชี่ยวกรากอยู่ได้ไม่นาน หล่อนก็กระตุกเฮือก สมองพร่างพรายพราวระยิบระยับประหนึ่งล่องลอยขึ้นไปบนสรวงสวรรค์แขนเรียวตวัดกอดร่างกำยำของชายหนุ่มจนแน่นก่อนจะค่อยๆ ระทดระทวยอย่างเหนื่อยอ่อนลงในวงแขนเขา ลมหายใจถี่กระชั้นจนทรวงอกอวบสวยนั้นสะท้านขึ้นลงเสียดสีกับอกแกร่งเป็นจังหวะ จากนั้นร่างนุ่มนิ่มของหล่อนก็โดนสองแขนแข็งแรงช้อนอุ้มขึ้นแล้วพาตรงดิ่งไปยังเตียงกว้างทันที ดวงตาสีน้ำตาลเข้มอันเปี่ยมไปด้วยพลังอันร้อนแรงคู่นั้นมองลึกลงไปในดวงตาคู่หวานเหมือนจะยั่วเย้าและล้วงอ่านซอกซอนเข้าไปทุกซอกมุมในใจของหล่อน ยศสิตาร้อนวูบวาบเพราะทุกอณูอารมณ์เต็มไปด้วยเพลิงปรารถนาไม่ต่างจากหินหลอมเหลวจากปล่องภูเขาไฟที่พร้อมจะสาดประทุได้ทุกขณะ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อกวาดตามองไปทั่วร่างกำยำเบื้องหน้าภูริภัชร์พลิกตัวลงหนอนหงาย ยื่นแขนไปดึงตัวยศสิตาขึ้นมานั่งทาบทับบนตัวเขา หญิงสาวเขินอายไม่น้อยเมื่อมือใหญ่โอบกระชับที่สะโพกผาย ยกหล่อนขึ้นไปจนกุหลาบช่อสวยลอยอยู่เหนือริมฝีปากหยัก“อุ๊ย คุณกำลังจะทำอะไรคะ” หล่อนถามเสียงสั่น“ผมกำลังจะกลืนกินคุณครับคนสวย” เขาตอบพ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 59

“พี่พีขา เอยไม่ไหวแล้ว อั่ก ไม่ไหวแล้วจริงๆ อีกนิดเดียว ใกล้แล้ว ใกล้แล้วๆๆ...อ๊ายยย” หล่อนหวีดร้องอย่างสุดเสียงเมื่อความสุขสมทะยานขึ้นไปสู่สูงสุด กล้ามเนื้อทั่วร่างของหล่อนขมวดเกร็งสั่นระริก ผนังเนื้ออันอ่อนนุ่มราวกับกำมะหยี่ตอดรัดเขาถี่ยิบบีบแนบแน่นจนชายหนุ่มต้องครางอือร่างกำยำแข็งแรงที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของชายหนุ่มเร่งโหมกระหน่ำเข้าใส่ด้วยจังหวะอันดิ่งลึกมากที่สุด“ผมก็ไม่ไหวแล้วที่รัก โอยย! ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว! อีกนิดนะ ใกล้แล้วๆๆๆ อ๊ากกกก!!!! ” ร่างชายหนุ่มสั่นสะท้านอย่างไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป เขากดกระแทกสะโพกลงไปอีกไม่กี่ครั้งก็ออกแรงกดความแข็งแกร่งแช่ค้างเอาไว้เพียงครู่เดียวธารธาราแห่งความสุขก็ไหลผ่านเข้าสู่กายหล่อนชายหนุ่มพลิกร่างบางเข้ามากอดกระชับเอาไว้ด้วยกิริยาที่บ่งบอกถึงความหวงแหนแล้วก้มลงไปจูบยังหน้าผากมนซึ่งเปียกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อ ร่างบางอ่อนระทวยอย่างหมดเรี่ยวแรงแต่หล่อนกลับรู้สึกมีความสุขล้นปรี่ สองแขนโอบกอดชายหนุ่มแล้วซบใบหน้าสวยลงไปอิงแนบอกของเขา ชั่วขณะหนึ่งหล่อนนึกอยากได้ยินคำว่ารักจากปากของเขาบ้าง ถึงแม้ว่าเขาจะแสดงออกว่าปรารถนาหล่อนมากแค่ไหนหากแต่หญิงสา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya

บทที่ 60

จัสตินหันมามองเสี้ยวหน้าของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แสงเทียนสีแดงปนส้มส่องสะท้อนต้องใบหน้านวลเนียนผสมกับเรือนผมดำสลวยที่ไหวลู่พลิ้วพรายไปตามสายลมก่อให้เกิดภาพที่งดงามสะกิดหัวใจคนมองให้กระตุกวูบไหว สายตาคู่คมหวานละมุนเพลิดเพลินไปกับการชื่นชมความงามที่ธรรมชาติแต่งแต้มนั้นอย่างเผลอไผล ระยะหลังนี้เขาเริ่มรู้ตัวว่าหญิงสาวผู้นี้สามารถตรึงตราตรึงใจเขาได้แทบทุกอิริยาบถโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามแม้แต่น้อย ใจหนึ่งประหวัดคิดว่าหากเขาช้อนอุ้มร่างอรชรเดินลงไปในทะเลแล้วบรรเลงลีลารักอันเร่าร้อนข้างๆ โขดหินที่มีคลื่นซัดสาดใส่ตลอดเวลาคงจะให้ความรู้สึกซาบซ่านดีไม่น้อย“รีบอธิษฐานแล้วก็ลอยสิคะ คนอื่นเสร็จหมดแล้วนะ” เสียงใสๆ ที่ดังขึ้นทำลายจินตนาอันเพริดพลิ้วของเขาลงทันที ชายหนุ่มกะพริบตาปริบๆ พยายามดึงตัวเองออกมาจากห้วงของจินตนาการ ก่อนจะยิ้มแหยๆ รีบทำตามที่อริสราบอกทั้งหมดกลับมาถึงบ้านพักในเวลาเกือบเที่ยงคืนครึ่ง บ้านหลังนั้นเป็นบ้านเดี่ยวสำหรับตากอากาศในรีสอร์ตหรูซึ่งตั้งอยู่บนหาดส่วนตัวของมหาเศรษฐีผู้หนึ่ง ตัวรีสอร์ตมีสถาปัตยกรรมที่แตกต่างจากที่อื่น ต้นมะพร้าวถูกจัดวางเรียงตัวอย่างสวยงาม มีแปลยวนให้นอน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1
...
456789
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status