Semua Bab ห้วงรักไฟเสน่หา: Bab 31 - Bab 40

อริสราคาดไว้ไม่มีผิดเพราะเมื่อจบคำถามนั้นพี่สาวก็หยิกที่บั้นเอวเล็กๆ ของหล่อนจนเนื้อเขียวทันที “โอ๊ย!...พี่เอยน่ะ เอิงเจ็บนะคะ” คนเป็นน้องร้องอุทธรณ์ “มันน่ามั้ยล่ะ กับความทะลึ่งของเรา” “เอิงไม่ได้ทะลึ่งนะ เอิงแค่อยากรู้ว่ามันเป็นยังไงก็เท่านั้นเอง” “ลองดูเองสิ” คนเป็นพี่หันมาทำตาเขียวอย่างหมั่นไส้ “อี๋...ไม่เอาหรอก” อริสราทำท่าขยาด “เอิงกลัวเป็นลม ไม่รู้ว่ารสจูบของพี่พีเป็นไง แต่คงซาบซ่านน่าดูทั้งดิบทั้งเถื่อนแบบนั้นถึงว่าคุณอิงฟ้าติดใจนักหนา คิกๆ” คำพูดของน้องสาวทำให้ยศสิตาหน้าตึงเมื่อนึกถึงสิ่งที่ภูริภัชร์เคยบอกหล่อนว่าเขาไม่เคยจูบกับอิงฟ้า ครั้งนั้นเขาไม่บอกเปล่าๆ แต่ยังระดมจูบหล่อนแทบเข่าอ่อนเป็นการสาธิตด้วย ไม่รู้ว่าตอนนี้เขากับอิงฟ้าจะจูบกันไปกี่ครั้งแล้ว หรือไม่ก็อาจจะเลยเถิดไปถึงไหนๆ เพราะจากประสบการณ์ของหล่อนเองทำให้รู้ว่าภูริภัชร์เป็นบุรุษที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหลถึงแม้กับหล่อนเขาจะหยุดอยู่แค่... ยศสิตาหน้าแดงเมื่อความทรงจำย้อนมาถึงเรื่องนี้ แต่กับผู้หญิงทีเขารักอย่างอิงฟ้าเขาอาจจะไม่ยับยั้งชั่งใจก็ได้ “ชักจะแก่แดดแล้วนะเรา พี่ขอให้เอิงเจอผู้ชายประเภทน

ร่างอ้อนแอ้นในชุดเครื่องแบบของโรงแรมเดินเข้าไปหยุดอยู่หน้าเตียงกว้างในขณะที่ผู้เป็นเจ้าของห้องกำลังอาบน้ำอยู่ข้างในห้องน้ำ หญิงสาวลงมือเปลี่ยนผ้าปูที่นอนและดึงจนแน่นตึงตามแบบที่เคยได้รับการฝึกมาแล้ว จากนั้นก็เปลี่ยนปลอกหมอน จัดผ้าคลุมเตียงให้เข้าที่อย่างคล่องแคล่วและนึกสนุกเพราะงานแบบนี้หล่อนไม่เคยต้องทำเองมาก่อนจัสตินก้าวออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าขนหนูสีขาวพันกายเอาไว้เพียงผืนเดียว ดวงตาสีมรกตเพ่งพิศดูเรือนร่างอรชรและลำขาขาวเนียนที่โผล่พ้นออกมาจากกระโปรงสั้นเขียวมรกต บั้นท้ายงอนงามของหล่อนสะบัดไปมาซ้ายทีขวาทีอย่างยั่วยวนในขณะกำลังหันหลังก้มๆ เงยๆ จัดห้องให้เขาโดยไม่รู้ว่าถูกชายหนุ่มจดจ้องมองอยู่อย่างเพลินตาเพลินใจด้วยระดับอารมณ์ที่กำลังปรารถนาในเสน่ห์เย้ายวนของสาวสวยเบื้องหน้าอริสราที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดเตียงรู้สึกเหมือนมีใครอีกคนหนึ่งอยู่ในห้องด้วย จึงหันกลับมาดู แล้วดวงตากลมแป๋วก็ต้องเบิกขึ้นเพราะนึกไม่ถึงว่าเจ้าของห้องนี้จะเป็นเพื่อนชายของพี่สาวที่หล่อนได้สร้างวีรกรรมแกล้งเขาเอาไว้“คุณ!”“สวัสดีครับสาวน้อย” เขามองใบหน้าของหญิงสาวเต็มตา วันนี้อริสรารวบผมเป็นมวยตึง แต่งหน้าบางๆ อ

อริสรารีบเดินเข้าไปในห้องพักส่วนตัวของหล่อน ร่างอรชรยืนพิงประตูที่ปิดสนิทอย่างอ่อนระโหยโรยแรง หอบหายใจถี่ๆ ราวกับเพิ่งวิ่งระยะไกลมา...เกือบไปแล้วสิเรา!...หญิงสาวพึมพำและเริ่มกลัวอารมณ์ตัวเอง ผู้ชายคนนั้นทำให้ร่างกายของหล่อนร้อนรุ่มราวกับจะลุกเป็นไฟและเตลิดเพริดหลงใหลรสจุมพิตแสนสวาทนั้นด้วยการรุกรานอันร้ายกาจของเขา แต่ที่น่าตกใจไปกว่า... ก็คือตัวหล่อนเองกลับอยากรู้ว่าจุดสิ้นสุดของอารมณ์วาบหวามชวนมึนเมานั้นมันเป็นอย่างไร หล่อนรู้สึกเกลียดตัวเองที่แสนจะไวต่อการสัมผัสจากฝ่ามือใหญ่ของเขาซะเหลือเกินร่างบางลากเท้าไปยังห้องน้ำ เดินไปหยุดอยู่ที่หน้ากระจกเพื่อสำรวจตัวเอง ภาพที่สะท้อนออกมาทำให้อริสราตกใจไม่น้อยเพราะไม่เคยเห็นตัวเองอยู่ในสภาพแบบนี้มาก่อน ผมที่ถูกรวบไว้จนเรียบตึงหลุดลุ่ยลงมาจนเกือบจะเป็นยุ่งเหยิง แววตาปรือเยิ้มเจือไว้ด้วยอารมณ์หวามสวาท ริมฝีปากเลอะเทอะด้วยคราบลิปสติกสีอ่อนซึ่งถูกเคลือบไว้อย่างสวยงามก่อนหน้านี้ ใบหน้าที่เคยเนียนใสเป็นธรรมชาติบัดนี้กลับเปล่งปลั่งส่องประกายความสวยสดของสาววัยแรกแย้มราวกับดอกไม้เมืองหนาวที่ได้ความสดชื่นจากน้ำค้างในยามรุ่งอรุณมือบางเลื่อนมาปลดกระดุม

“เอยไม่ใช่คุณที่จะไม่รู้สึกรู้สมอะไรกับการถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่ตัวเองไม่ได้รัก”“คุณกำลังจะบอกว่าไม่ได้รักผมงั้นสิ”“เราต่างก็รู้ดีว่าไม่ได้รักกัน” หล่อนย้ำชัด“หึๆ” เขาหัวเราะ รอยยิ้มหยันปรากฏบนเรียวปากเปี่ยมเสน่ห์“คุณนึกว่าได้ทีคุณแล้วจะต้อนเอยให้จนมุมอย่างไรก็ได้ใช่มั้ย?!?” ยศสิตาถามเสียงสูงด้วยความเจ็บใจ“ผมไม่เคยคิดแบบนั้น”“ไม่เคยคิดแบบนั้นแล้วคิดยังไง ให้เอยตายซะดีกว่าจะยอมทำตามเงื่อนไขบ้าๆ ของคุณ” เสียงหวานตะโกนใส่อย่างฉุนเฉียวในเวลานั้นหล่อนลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองมาที่นี่ทำไม รู้แต่เพียงว่าต้องการตอบโต้ให้เขารู้สึกเจ็บบ้าง“ถ้าอย่างนั้นก็กลับไปซะ ยกเลิกทุกอย่าง แล้วไปหาเงินมาใช้หนี้เอาเองก็แล้วกัน” ภูริภัชร์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่แยแสเมื่อถูกไล่เอาดื้อๆ หญิงสาวก็เริ่มลังเลแต่ความหยิ่งมีมากกว่าทำให้ร่างบางผุดลุกขึ้นด้วยความโมโห เดินเชิดหน้าตั้งตรงออกจากห้องทำงานของเขา ก้าวฉับๆ ไปขึ้นรถแล้วกลับสนามบินทันที“เป็นยังไงบ้างลูก” ดนัยเอ่ยถามหลังจากที่ยศสิตากลับมาถึงโรงแรมในช่วงบ่าย“พ่อคะ คือว่าเอยตกลงกับเขาไม่ได้” หญิงสาวตอบเบาๆ แล้วชั่วขณะนั้นหัวใจดวงน้อยๆ ของหล่อนก็เจ็บปวดอ

ยศสิตาใช้เวลาอาบน้ำประมาณครึ่งชั่วโมงก็เดินออกมาเลือกเสื้อผ้าก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนที่หลังม่านซึ่งถูกกั้นไว้เป็นห้องแต่งตัว หล่อนยอมรับว่าหลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าจากการเดินทางและความวุ่นวายที่ต้องเผชิญมาตลอดวันผ่อนคลายลงจนแทบหายเป็นปลิดทิ้ง จะเหลือก็เพียงแต่ความกังวลที่ต้องเผชิญหน้ากับคู่เจรจาซึ่งร้ายกาจเอาการหญิงสาวอดหน้าแดงไม่ได้เมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วเห็นว่าเขาเตรียมทุกอย่างไว้ให้หล่อนจริงๆ ไม่เว้นแม้แต่ชุดชั้นในที่กะขนาดได้ถูกต้องอย่างไม่ผิดเพี้ยเลยแม้แต่น้อยขณะนั้นร่างสูงกำยำนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ภายในห้องคลอเคล้าไปด้วยเสียงเพลงคลาสสิกท่วงทำนองหวานหู ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจดจ้องมองใบหน้าตาจิ้มลิ้มสวยหวานเมื่อยศสิตากำลังเดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินชายหนุ่มส่งแก้วไวน์ขาวให้แก้วหนึ่งหลังจากร่างบางเดินมานั่งตรงข้ามกับเขา ท่าทีของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นผสมผสานกับพละกำลังมากมาย ประกายตาที่ทอดมองมาทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองเป็นลูกไก่ตัวน้อยในกำมือพญาราชสีห์อย่างเขา“เอยต้องการจะคุยเรื่องธุระ”“ดื่มก่อนสิ จะได้ใจเย็นๆ” เขาบอกอย่า