Alle Kapitel von ห้วงรักไฟเสน่หา: Kapitel 61 – Kapitel 70

เขากระซิบแล้วโหย่งกายชำแรกผ่านความร้อนผ่าวอันอ่อนนุ่มเข้าไปช้าๆ ดำดิ่งลึกเข้าไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง...สะดุดกับเยื่อบางๆ ที่บ่งบอกว่าร่างบอบบางใต้ร่างของเขาคือสาวพรหมจรรย์ ร่างกายของจัสตินเครียดเขม็ง ถึงแม้จะผ่านผู้หญิงมามากมายแต่ประสบการณ์กับสาวเวอร์จิ้นก็พึ่งมีเป็นครั้งแรก ความรู้สึกเต็มตื้นอย่างประหลาดเกิดขึ้นเมื่อรู้ว่าเขาคือคนที่ได้ครอบครองหล่อนเป็นคนแรก และจะไม่ยอมให้ผู้ชายหน้าไหนได้แตะต้องตัวหล่อนเป็นอันขาด หากแต่สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ก็คือใช้พยายามอย่างยิ่งยวดเพื่อให้หล่อนเจ็บปวดน้อยที่สุดซึ่งมันก็ไม่ง่ายเลยในเมื่อความหวานฉ่ำของหล่อนโอบกระชับเขาอย่างแนบแน่นยิ่งกว่าที่เคยนึกจินตนาการ เขาแทบอยากกระทั้นเข้าใส่ร่างบอบบางอย่างหนักหน่วง“อาา จัสตินคะ” เสียงหวานเรียกเขาพลางหยัดกายเข้ามาเมื่อร่างกำยำกดตัวเองแช่ค้างไว้ไม่ยอมเดินหน้าต่อ ชายหนุ่มไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว สะโพกสอบกดฝังกายเข้าไปเต็มแรงจนเยื่อบางๆ นั้นขาดสะบั้นพร้อมกับเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของอริสรา“โอ๊ย!”“ผมขอโทษ ฮันนี่ ผมสัญญามันจะไม่เจ็บแบบนี้อีกแล้ว” จัสตินพูดกระซิบที่ข้างหูพร้อมทั้งแหย่แยงลิ้นละเลงไปทั่วใบหูเร

จัสตินพยักหน้า “ครับ แม่ผมเป็นคนอังกฤษ พ่อเป็นคนฝรั่งเศส” เขาเล่าเรื่อยๆ ขณะนั้นพระอาทิตย์อัสดงสีส้มดวงมหึมากำลังคล้อยจมหายลงน้ำทะเลอย่างช้าๆ พระจันทร์สีทองสุกอร่ามค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาทำหน้าที่แทน ร่างกำยำเดินอ้อมมาข้างหน้าหญิงสาว สายลมพัดผมดำของเขาปลิวไสว ดูหล่อกร้าวแกร่ง“เขาว่าลูกครึ่งมักจะสวย และหล่อ เอิงก็ว่าน่าจะจริง”ดวงตาที่เจือด้วยแรงเสน่หาของหล่อนกำลังจับจ้องมองเรือนร่างกำยำของชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแรง“คุณกำลังชมใช่มั้ยฮันนี่” จัสตินยิ้มแก้มแทบปริ“ใช่ค่ะ สุดหล่อ” หล่อนย้ำพร้อมกับส่งยิ้มละมุนละไมให้ ริมฝีปากแสนเสน่ห์เผยอออกเล็กน้อยจนเห็นไรฟันสีขาวสะอาดเรียงกันเป็นระเบียบเรียบชิดชวนให้คนมองคิดเตลิดเพริดไปไกล “กลับกันเถอะฮันนี่”“ทำไมรีบกลับล่ะคะ ลมกำลังสบายเลย”“ถ้าอย่างนั้นลงไปเล่นน้ำกันมั้ย?” เขาชวนอย่างมีความนัย“จะดีหรือคะ มืดแล้วนะ ตอนนี้ก็ไม่มีใครเขาเล่นน้ำกันแล้วด้วย”อริสรามองไปรอบๆ บรรยากาศตอนนี้เงียบจริงๆ เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นหาดส่วนตัว ราคาที่พักจัดได้ว่าแพงทีเดียว ดังนั้นจึงไม่ค่อยมีคนมาพักมากนัก“มืดแล้วก็ดีสิครับ เล่นน้ำตอนกลางคืนสนุกอย่

คุ้มอินทัศน์...พ่อเลี้ยงวัยกลางคนเจ้าของอาณาจักรอินทัศน์เดินเข้าไปหาลูกสาวซึ่งกำลังยืนกอดอกมองสวนหย่อมอยู่ตรงระเบียงหน้าบ้าน“ไปหาคุณพีมาเป็นยังไงบ้างลูก”“ก็ดีค่ะพ่อ”“ก้าวหน้าบ้างหรือเปล่า?”“ก็นิดหน่อยค่ะ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ไม่คิดว่าเด็กนั่นจะมาเห็นตอนที่ฟ้ากับพีอยู่ด้วยกันสองต่อสอง”“ผลเป็นยังไงบ้าง”“ก็อาละวาดซะเละเลยค่ะ ท่าทางจะระแวงพีไม่น้อย” อิงฟ้าฉีกยิ้มอย่างสะใจ “แล้วพ่อรู้หรือยังคะว่าเบื้องหลังที่สองคนนั้นแต่งงานกันคืออะไร?”“ยังเลย แต่ได้เค้าบ้างแล้วล่ะ”“แต่ไม่ว่าจะแต่งเพราะอะไร ฟ้าก็ไม่มีวันยอมให้ยัยนั่นมาชุบมือเปิบไปได้ง่ายๆ แน่ค่ะ ถ้าฟ้าไม่มีความสุขก็อย่าหวังว่ามันจะมีความสุข”“ถ้าลูกได้เป็นสะใภ้ของไร่แม่เลี้ยงวลีพรรณ ลูกจะเป็นผู้หญิงที่โชคดียิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งเสียอีก” พ่อเลี้ยงอินทัศน์เอ่ยอย่างสนับสนุน“นี่มันแค่เริ่มต้นค่ะพ่อ ฟ้ายังมีไม้เด็ดอีกเยอะ รับรองว่ายัยเด็กนั่น ขอหย่ากับพีแทบไม่ทัน” ร่องรอยของความมุ่งมั่นอันแรงกล้าเจืออยู่ที่ดวงตาริษยาของอิงฟ้า“พ่อเชื่อมือลูกสาวคนเก่งของพ่อ”“ฟ้ารับรองว่าจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังค่ะ”สิ้นคำของลูกสาวเสียงหัว

อริสราแก้เผ็ดเขาบ้างด้วยการลูบไล้ผิวแน่นตึงที่แผงอกแกร่ง เคลื่อนคล้อยต่ำลงไปหาหน้าท้องแข็งแรง ต่ำลงไปจนหาบางสิ่งที่ผงาดอยู่ในกางเกงว่ายน้ำ แม้เพียงสัมผัสนอกผ้าก็พาเอาใจเต้นไม่เป็นส่ำจัสตินครางลึกในลำคอพลางดึงมือผุดผ่องให้ล้วงลอดสอดมือเข้าไปในขอบกางเกงว่ายน้ำเพื่อสัมผัสเนื้อแท้ของเขา หล่อนชะงักมือนิดหนึ่งเมื่อได้จับต้อง ความร้อนผ่าวที่หล่อนกุมกำอยู่นั้นแข็งราวกับแท่งเหล็กโดนไฟลน มือเล็กๆ กอบกำสิ่งมหึมานั้นไว้อย่างเงอะงะแต่ทำเอาชายหนุ่มครางอู้เสียงกระเส่าเบาๆ ร่างกำยำเกร็งกระตุกด้วยความเสียวซ่านที่บังเกิดจากมือของหล่อน“สาวน้อย..ผมแทบจะอดใจไม่ไหวที่จะรักคุณตรงนี้”จัสตินเสียงสั่นพร่ารีบรูดกางเกงว่ายน้ำออก ดันตัวหล่อนไปติดขอบสระ ขยับมือขวาไปช้อนขาข้างซ้ายของหล่อนขึ้นมาเกี่ยวอยู่ข้างเอวสอบ แล้วเลื่อนสองมือเขาช้อนใต้แก้มก้นขาวผ่อง จ่อความแข็งแกร่งซึ่งพรั่งพร้อมต่อการออกสนามรบตลอดเวลาไปประชิดกลีบกุหลาบทันที“อือ...” หญิงสาวเริ่มครางออกมาเมื่อเขาลากเกลี่ยความแข็งแกร่งเข้ากับความอ่อนนุ่มแล้วแทรกเข้าไปเบาๆ สองมือของหล่อนยกขึ้นโอบรัดต้นคอชายหนุ่มแน่นเพื่อยึดเป็นหลักช่วยพยุงตัวเอาไว้“ยังเหมือน

อริสราพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วหยิบกุหลาบสีขาวในถาดขึ้นมายกจรดจมูก รอยยิ้มน้อยๆ ระบายบนใบหน้านวลเนียนแล้วนั่งลงละเลียดอาหาร อาหารพวกนี้ถึงจะเป็นของโปรด แต่เวลานี้หล่อนทานไม่ค่อยลงนักเห็นน้ำแกงสีแดงๆ ของแกงเผ็ดเป็ดย่างแล้วก็อดคิดถึงคนที่หล่อนเคยแกล้งไม่ได้ หน้าเขาตอนนั้นแดงแป๊ดลามเลียไปถึงใบหูช่างน่าขำนัก สายตาที่เขามองหล่อนตอนนั้นเขียวปัดราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเสียอย่างนั้น และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาหมั่นไส้หล่อนล่ะมั้ง คิดขึ้นมาก็พานให้ลำคอตีบตัน แต่อริสราพยายามที่จะกลืนมันลงท้องให้มากที่สุดเพื่อเก็บแรงเอาไว้เที่ยว หล่อนมีแผนว่าจะนั่งเรือไปเที่ยวเกาะใกล้ๆ ในช่วงบ่าย เพราะที่กระบี่มีเกาะเล็กๆ สวยๆ มากมายหลายเกาะที่น่าเที่ยว กลับมาอีกทีก็คงเย็นแล้ว เป็นอันว่าวันนี้คงผ่านไปอีกวันอย่างว่างเปล่าอริสราเดินไปสมทบกับนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ รวมกันประมาณยี่สิบคนตรงจุดนัดพบ จากนั้นเรือของรีสอร์ตก็พาทั้งหมดออกทะเลมุ่งหน้าไปยังเกาะที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักเท่าไหร่นัก ความน่ารักของหล่อนเป็นที่สะดุดตาแก่หนุ่มหล่อคนหนึ่งซึ่งแอบมองอยู่เงียบๆ มาตลอดทาง หนุ่มผู้นั้นยื่นมือให้เพื่อช่วยดึงหล่อนขึ้นจากเรื