บททั้งหมดของ หว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา: บทที่ 141 - บทที่ 150

เช้าวันนี้นุนีติ์เดินทางไปภูเก็ตกับเจ้านายหนุ่ม ระหว่างที่ชายหนุ่มพักผ่อนในห้อง เธอจึงถือโอกาสออกมาเดินเล่นใกล้ ๆ โรงแรม กลับกลายเป็นว่าเจอจิรเมศเข้าโดยบังเอิญ ชายหนุ่มมาเรื่องงาน“โลกช่างกลมจังนะครับคุณนุนีติ์ สวัสดีครับ”“อ้าวคุณเมศ สวัสดีค่ะ มาทำอะไรที่ภูเก็ตคะ” เสียงหวานเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือไห

“สวยจังค่ะ ลมทะเลแรงมาก”“ฉันชอบทะเล ภูเขา และสายน้ำ ชอบทุกอย่างที่เป็นธรรมชาติมันน่าอัศจรรย์มาก เจ้านายล่ะคะ ชอบอะไร”“ไม่รู้สิ”ทั้งคู่หยุดยืนตรงขอบเขตของลานประภาคาร มองไปทิศเบื้องหน้าท้องทะเลสีฟ้าครามไกลสุดลูกหูลูกตา“เจ้านายต้องใช้ใจสัมผัสค่ะ ถึงจะรับรู้ว่ามันมีความงดงามซ่อนอยู่ในสิ่งนั้นเสมอ เห

ภายในห้องสวีตโรงแรมหรูระดับห้าดาวติดกับชายทะเลห้องที่ตกแต่งอย่างสวยงามเป็นสัดส่วน หลังจากนุนีติ์อาบน้ำเสร็จเธอก็ไม่เป็นตัวของตัวเอง หวนนึกถึงคำพูดของเขาเมื่อตอนเย็น เลือดในกายมันร้อนรุ่มยังไงชอบกล ขณะที่ปรมัตถ์กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำ เธอจึงหนีออกไปรับลมทะเลตรงระเบียงห้องลมทะเลปะทะใบหน้าเป็นระลอก อ

แต่ปรมัตถ์กลับใช้มือดึงรั้งสะโพกกลมกลึงเข้าหา ลิ้นร้อนตวัดดูดดึงไปมาอย่างเจนจัด นุนีติ์แอ่นอกแอ่นส่ายสะโพกเข้าหา ห่อปากกอบโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจที่ขาดหายเป็นห้วง ใบหน้าบิดเบี้ยวแสนทรมานแต่สุขล้นอย่างที่ไม่เคยได้พานพบ ดิ้นพล่านบิดเร่าเข้าหาอย่างหน้าไม่อาย“อย่าค่ะ เจ้านายมัน...” ชายหนุ่มรุกรา

เมื่อทุกอย่างเสร็จสรรพเหลือบมองนาฬิกาแขวนฝาผนังเป็นเวลาหกโมงเช้าเจ้านายหนุ่มมักจะตื่นเวลานี้เป็นประจำเพื่อไปออกกำลังกาย ระหว่างรอจึงเดินเข้ามาในห้องนอนเพื่อเตรียมชุดทำงาน ปรมัตถ์เดินออกมาจากห้องน้ำใบหน้าสวยซีดเซียวมีอาการวิงเวียนศีรษะเป็นระยะ พยายามฝืนตัวเองสุดฤทธิ์ขณะที่กำลังผูกเนกไทให้ชายหนุ่มหลัง