บททั้งหมดของ หว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา: บทที่ 121 - บทที่ 130

“....” เงียบไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นั่งข้าง สายตาของเขาจับจ้องร่างอรชรที่กำลังยืนคุยกับภูดิทภัทรด้วยท่าทางสนิทสนม รวมถึงพนักงานหนุ่ม ๆ ในบริษัทต่างเข้ามายืนคุยกับเธอเป็นระยะ ความสวยของนุนีติ์เป็นที่โจษขานกันทั้งบริษัท ต่างขายขนมจีบกันให้ควั่ก ทำเอาหมาป่าหน้ายักษ์เกิดอาการหงุดหงิดโดยไม่ทราบสาเหตุมาส

“...” ท้ายที่สุดนุนีติ์จึงใช้วิธีเงียบ เธอเหนื่อยที่จะต้องต่อล้อต่อเถียงกับคนเอาแต่ใจเช่นเขา ยิ่งต่อต้านก็ยิ่งทำให้เขาสนุกในการที่จะล้อเล่นกับเธอ“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย” คำพูดของเขาทำเอานุนีติ์ถึงกับอ้าปากค้าง แปลกใจกับท่าทีของเจ้านายหนุ่มสงสัยกินยาผิดขวดผิดขนานปรมัตถ์พานุนีติ์มาที่บ้

ขนแขนลุกชูชันปรมัตถ์แตะเบา ๆ ที่หน้าผาก แน่ใจว่าไข้น่าจะลดลงแล้ว จึงจัดการปิดฝักบัว ก่อนจะเชยคางมนขึ้นสายตาคมเข้มจับจ้องดวงหน้าขาวซีดที่มีหยดน้ำเกาะพราว“ไข้น่าจะลงแล้ว หนาวไหม” ปรมัตถ์เอ่ยเสียงทุ้มราบเรียบไม่ได้อ่อนโยนแต่ไม่ถึงกับดุกร้าวเหมือนทุกครั้ง อะไรบางอย่างทำให้เธอแปลกใจกับการกระทำของเขาท

นุนีติ์ตื่นขึ้นมาจัดการเตรียมอาหารให้เจ้านายแต่เช้า อาการไข้ของเธอทุเลาลงไปมากเกือบจะเป็นปรกติ แต่มีระคายคอนิดหน่อยจึงจิบน้ำอุ่นไปพลางขณะเตรียมอาหารลุงวิเชียรเดินเข้ามาในห้องครัว“ตื่นแต่เช้าเลยนะครับคุณนุนีติ์” วิเชียรคนขับรถเอ่ยยิ้มทักทาย เมื่อเห็นผู้ช่วยเลขาฯ ของเจ้านายกำลังง่วนกับการทำอาหาร ช่วง

หลังจากคุณหมอมาดูอาการเจ้านายหนุ่มเรียบร้อยแล้ว นุนีติ์จึงอยู่ดูแลชายหนุ่มตลอดทั้งคืน ทั้งเช็ดตัวลดไข้ ปลุกให้กินยาทุก 4-6 ชั่วโมงแรก ๆ เจ้านายของเธอปฏิเสธส่ายหน้าท่าเดียว เธอจึงคะยั้นคะยอจนคนป่วยยอมกินยานุนีติ์เกิดอาการง่วงจัดจึงฟุบหลับข้างเตียงจนรุ่งสาง ส่วนคนป่วยที่นอนซมอยู่บนเตียงอาการไข้เริ่มล