All Chapters of เมื่อไหร่คุณแม่สามีจะจ้างผมเลิกกับลูกชายด้วยเงินสิบล้านสักที: Chapter 21 - Chapter 28

หลังจากทิ้งแม่เจายืนงงในห้องครัวเพราะศัพท์แสงที่ท่านฟังไม่เข้าใจ เขาก็เดินออกมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วเห็นพ่อเจากำลังก้มๆ เงยๆ อยู่กับขาโต๊ะกาแฟตัวเก่าที่ดูเหมือนจะโยกเยกเล็กน้อย“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับคุณพ่อ”“อ๋อ พอดีขาโต๊ะมันหลวมนิดหน่อยน่ะ พ่อกำลังจะหาไขควงมาขันให้มันแน่น” พ่อเจาตอบ“เรื่องใหญ่นี่ครับ!” เสิ่นหลางกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังราวกับกำลังวิเคราะห์แผนการลงทุนพันล้าน “ผมว่าปัญหามันอยู่ที่โครงสร้างของโต๊ะตัวนี้เลยนะครับ วัสดุที่ใช้ก็ดูจะไม่ค่อยทนทานเท่าที่ควร เอาอย่างนี้ดีไหมครับคุณพ่อ เดี๋ยวผมให้ทีมวิศวกรของผมออกแบบโต๊ะตัวใหม่ให้เป็นพิเศษเลยดีกว่า เอาแบบที่ทำจากไม้สักทองทั้งตัวและฝังระบบปรับสมดุลอัตโนมัติไปเลย”พ่อเจา “...”เสิ่นหลางยังคงเสนอไอเดียต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง “หรือถ้าจะให้ดีที่สุด ผมว่าเราซื้อบ้านทั้งซอยนี้เลยดีไหมครับ แล้วก็ทุบทิ้งสร้างใหม่ทั้งหมด ออกแบบตามหลักฮวงจุ้ยที่ดีที่สุดไปเลย คุณพ่อคุณแม่จะได้อยู่สบายๆ ยังไงล่ะครับ”คำพูดนั้นทำให้ทั้งพ่อเจาและเจาหยวนที่เพิ่งเดินออกมาได้ยินถึงกับพูดไม่ออกไปตามๆ กันตกบ่าย เจาหยวนตัดสินใจพาสามีที่ดูจะ ‘ปรับตัว’ มากเกินไปหน่อยออกไ

เจาหยวนสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามรักษาสีหน้าให้ดูเศร้าสร้อยที่สุด ทั้งที่ในใจกำลังจุดพลุฉลองอย่างบ้าคลั่ง เขายื่นมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ซึ่งเกิดจากการแสดงล้วนๆ ออกไปหยิบซองนั้นขึ้นมา‘หนักจัง... สงสัยข้างในจะไม่ใช่แค่เช็ค แต่เป็นเงินสดเลยหรือเปล่านะ! หรืออาจจะมากกว่าสิบล้าน! โอ้พระเจ้า! แผนการเปิดร้านเบเกอรี่ริมทะเลของฉัน!’เขาค่อยๆ เปิดผนึกซองออกอย่างเชื่องช้า ในใจก็นึกบทพูดไปด้วย ‘ถึงผมจะรับเงินมา แต่ผมก็จะไม่ยอมเลิกกับเขาหรอกนะ! ความรักของเราตีค่าเป็นเงินไม่ได้!’แต่สิ่งที่อยู่ข้างในซองกลับทำให้เจาหยวนนิ่งค้างไปราวกับถูกแช่แข็งมันไม่ใช่เช็ค... ไม่ใช่เงินสด...แต่เป็นบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากโลหะ บนบัตรสลักชื่อของเขา ‘JIAO YUAN’ ไว้อย่างชัดเจนด้วยตัวอักษรสีเงิน พร้อมกับกระดาษการ์ดแผ่นเล็กๆ ที่มีข้อความเขียนด้วยลายมืออันงดงามของคุณหญิงเขาหยิบการ์ดแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน...‘ถึง เจาหยวน ลูกรักของแม่ ตลอดเวลาที่ผ่านมา หนูทำงานหนักยิ่งกว่าใครๆ ทั้งดูแลเจ้าลูกชายจอมยุ่งของแม่ ทั้งเลี้ยงดูหลานๆ ที่น่ารักของแม่ มันถึงเวลาแล้วที่หนูควรจะได้หยุดพักอย่างจริงจังเสียที โปรดใช้ ‘เงินเดือน’ ก้อนนี้ พาต

หลายเดือนผ่านไป ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ กำแพงน้ำแข็งรอบตัวเสิ่นหลางค่อยๆ ทลายลงเมื่ออยู่กับเจาหยวน เขาเริ่มแสดงด้านที่ขี้เล่นและอ่อนโยนออกมาให้เห็นมากขึ้น แต่สำหรับคนนอก เขาก็ยังคงเป็นท่านประธานเสิ่นผู้สุขุมและน่าเกรงขามเช่นเคยแต่แล้วบททดสอบครั้งใหญ่ที่สุดในความสัมพันธ์ของพวกเขาก็มาถึง... โดยไม่ทันตั้งตัวเจาหยวนรู้สึกไม่สบายมาหลายสัปดาห์แล้ว เขารู้สึกอ่อนเพลีย วิงเวียนศีรษะ และคลื่นไส้ในตอนเช้า ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพราะพักผ่อนน้อย แต่เมื่อเพื่อนโอเมก้าที่ทำงานทักขึ้นมาประโยคหนึ่ง โลกทั้งใบของเขาก็สั่นสะเทือน“อาการแบบนี้... เหมือนคนท้องเลยนะ”เจาหยวนหน้าซีดเผือด เขารีบไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ เขายืนตัวสั่นอยู่ในห้องน้ำเล็กๆ ของบ้านเช่าตัวเอง จ้องมองผลลัพธ์ที่ปรากฏขึ้นบนแท่งพลาสติกในมือ...สองขีดเขาท้อง... เขากำลังจะมีลูกกับเสิ่นหลาง!ความรู้สึกแรกที่ถาโถมเข้ามาไม่ใช่ความยินดี แต่เป็นความกลัวเขากลัวจนแทบสิ้นสติ เขาเป็นใคร? ก็แค่โอเมก้าธรรมดาๆ คนหนึ่ง ส่วนเสิ่นหลางเป็นถึงทายาทของตระกูลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศ เรื่องนี้มันจะเป็นไปได้อย่างไร? เส

สุดสัปดาห์แรกของการมีถวนถวนเป็นเหมือนบททดสอบความอดทนครั้งใหญ่ของเจาหยวนวันเสาร์เริ่มต้นขึ้นด้วยการที่เจ้าหมาน้อยตัดสินใจว่าพรมขนแกะราคาแพงนำเข้าจากเปอร์เซียในห้องนั่งเล่นคือสถานที่ที่ดีที่สุดในการ ‘ทำธุระส่วนตัว’ เสิ่นหลางอาสาที่จะจัดการทำความสะอาดด้วยตัวเองโดยใช้เครื่องมือกำจัดคราบไฮเทคที่เขาสั่งซื้อมา แต่ดูเหมือนว่าเขาจะใช้มันไม่เป็น จนทำให้คราบเล็กๆ ขยายวงกว้างขึ้นเป็นสองเท่า สุดท้ายเจาหยวนก็ต้องเข้ามาจัดการด้วยน้ำส้มสายชูและเบกกิ้งโซดาซึ่งเป็นวิธีบ้านๆ แต่ได้ผลชะงัดตกบ่าย พวกเขาทั้งห้าชีวิตตัดสินใจไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ แต่ดูเหมือนว่าถวนถวนจะมีพลังงานของสุนัขลากเลื่อนอยู่เต็มเปี่ยม มันออกแรงดึงสายจูงจนเสิ่นหลางที่ตัวโตราวกับยักษ์ยังแทบจะปลิวตามมันไป เขาลื่นล้มลงไปในกองใบไม้แห้งอย่างหมดท่าท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของลูกชายทั้งสองคน กลายเป็นภาพที่น่าขันจนเจาหยวนต้องรีบหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึกและหายนะครั้งสุดท้ายของสัปดาห์ก็มาถึงในวันอาทิตย์ เมื่อถวนถวนค้นพบงานอดิเรกใหม่... การกัดแทะรองเท้าและรองเท้าคู่ที่โชคร้ายก็คือ... รองเท้าหนังจระเข้รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่เส