Semua Bab Ang Ganti ni Amarra Villasanta: Bab 21 - Bab 22

Unang bumagsak ang patak ng ulan sa kanyang pisngi na parang babala. Hindi pa man tuluyang nakakalayo si Amarra sa lumang kubo ng kanyang ina ay narinig na niya ang mas malinaw na sigaw ng mga tauhan ni Claudio. Ang mga yabag ay papalapit. Ang mga boses ay nagiging mas marahas.“Hanapin ninyo siya sa likod!”“Hindi siya makakalayo!”Humigpit ang hawak niya sa laylayan ng kanyang damit habang pilit binibilisan ang paglakad patungo sa masukal na bahagi ng kagubatan. Hindi pa siya maaaring tumakbo nang todo. Kailangan niyang mag-ingat. Kailangan niyang protektahan ang batang dinadala niya.Ngunit nang muling marinig ang pagkabali ng mga sanga sa likod niya—isang malinaw na senyales na malapit na ang humahabol—napilitan siyang tumakbo. Lumakas ang ulan. Sa loob lamang ng ilang minuto, ang mahinang ambon ay naging buhos na parang ibinuhos ng langit ang lahat ng galit nito sa mundo. Nabasa ang kanyang buhok, dumikit sa kanyang mukha. Ang kanyang damit ay kumapit sa kanyang katawan, mabigat