Mula nang gabing nasaksihan ni Claudio ang pagtatagpo nina Amarra at Julio, tila hindi na siya pinatahimik ng sariling isipan. Sa bawat pagmulat niya tuwing umaga, mukha ni Amarra ang unang pumapasok sa kanyang alaala—hindi bilang isang tauhan ng hacienda, kundi bilang babaeng ngumiti sa ibang lalaki. Ang ngiting iyon ang gumugulo sa kanya.Sa almusal kinabukasan, naroon si Amarra, tahimik na naghahain ng kape sa mesa nina Doña Consuelo at Vanessa. Maamo ang kanyang kilos, maingat ang bawat hakbang, tila walang bahid ng lihim na itinago kagabi. Ngunit para kay Claudio, bawat galaw niya ay may kahulugan. Nang lumapit ito sa kanya upang ilapag ang tasa ng kape, nagtagpo ang kanilang mga mata. Saglit lang. At agad ding umiwas si Amarra. Naramdaman niya ang pagbilis ng tibok ng kanyang puso. Alam ba nito? May hinala ba ito na may nakakita sa kanila?“Salamat,” malamig na sabi ni Claudio, hindi inaalis ang tingin.Bahagyang yumuko si Amarra. “Opo, Señorito.”Ang pormalidad. Ang distansya.
Terakhir Diperbarui : 2026-02-27 Baca selengkapnya