Todos os capítulos de พ่อผัวในตำนาน: Capítulo 121 - Capítulo 130

“ฮึ่ก… อูยยยยย… ”บุหงาสะบัดใบหน้าทรมาน…ไม่อาจข่มกลั้นน้ำหวานสวาท…จึงปล่อยให้ทะลักสวนลำเนื้อออกมาอาบชุ่มพุ่มขนสีดำหยาบแข็ง โอบล้อมรอบตอโคนสีน้ำตาลอวบหนา ขยับเข้ามาสุดโคนไข่“ขมิบแรงเหลือเกิน… ซี้ดดดด… ร่อนเก่งแบบนี้ฉันคงต้องเอาทุกวัน”บดินทร์ชอบใจ…สองมือหยาบใหญ่โอบขยำสะโพกของบุหงา รั้งเข้ามากระเด้าเสยจนก้นไม่ติดเบาะ บุหงาโดนจัดหนักจนตัวสั่น…สองแขนโอบรอบลำคอของบดินทร์ รั้งเข้ามาพร้อมกับแอ่นสองเต้าอวบใหญ่ ป้อนหัวนมใส่ริมฝีปากปาก กดลงมาครอบดูดอย่างกระหาย“โอ๊ววว… ร้อนแรงเหลือเกินหนูจ๋า… ”ลุงแดนน์ยืนลุ้นอยู่ใกล้ๆ…เห็นแล้วยิ่งมีอารมณ์ เอามือรูดชักลำเนื้อของตัวเองไปพลาง ตาจ้องมองภาพตรงง่ามก้นของบุหงาเป็นเพราะว่ายืนอยู่ข้างหลังจึงมองเห็นภาพของแก่นกายลุงดินน์ กำลังสอดสวนเข้าใส่รูสวาทของบุหงา อย่างชัดเจนเต็มตา“งืออออ… ลุงดินน์จ๋าหนูไม่ไหวแล้ว”ใบหน้าของบุหงาบิดเบ้ทรมาน…บดินทร์กำลังมัน จึงโก่งเอวอัดลำเอ็นกระแทกเข้าใส่ไม่ยั้ง โดยลืมไปว่ากลีบสวาทบอบบางของบุหงาอาจจะระบมบวมเมื่อเจอของใหญ่เพราะก่อนหน้านี้ก็โดนแดนทรวงผู้เป็นพี่ชาย จัดหนักมาพักใหญ่ๆ“ไหวนะที่รัก… ”บดินทร์ฉุกคิดขึ้นได้จึง

ความใหญ่ยาวของสองลุงแฝดทำเอาหล่อนจุก เขาสามัคคีกันรุกอย่างเร่าร้อนและดุดันเหลือเกิน แต่ฝ่ายรับอย่างหล่อนก็ร่อนสะโพก โยกสู้ไม่ถอย“อูย… ไม่ไหวแล้วลุงดินน์ลุงแดนน์จ๋า ซี้ดดดด… กระแทกให้แตกเถอะค่ะ กระแทกแรงๆ หนูไม่ไหวแล้วค่ะ… งือออ… ”บุหงาร้องขอออกมาอย่างลืมอายตัวสั่นตามแรงกระแทกเสียงดังตั่บๆ มองเห็นริ้วลายกล้ามเนื้อเต้นระริกไปทั่วแผ่นหลังเปล่าเปลือยของหล่อน สะโพกเริ่มขยับ สับง่ามก้นไปตามอารมณ์ใคร่ที่พุ่งทะยานสูงขึ้นเกือบถึงขีดสุดบดินทร์เสียวจัด ปวดหนึบไปทั้งลำ ผงกศีรษะขึ้นมาจูบไซ้ดูดนมสองเต้าสลับไปมาบุหงาเสียวใจจะขาด หัวไหลบิดลู่ด้วยความสยิว พร้อมกันนั้นแดนสรวงก็ก้มลงจูบไซ้แผ่นหลัง รินรดลมหายใจร้อนผ่าวลงบนลาดไหล่ของหล่อนอย่างโหยหา“อีกนิดนะครับ… ลุงกำลังมัน”แดนทรวงกระซิบเสียงกระเส่า…ก้มลงจูบไซ้แผ่นหลังเนียนขาว มือสองข้างสอดเข้ามาใต้ซอกแขนของบุหงา ตะล่อมบีบเคล้นสองเต้าแล้วโก่งเอวกระเด้าไม่หยุด“หนูจ๋า… ขอลุงจุ๊บนะจ๊ะ… ”บดินทร์ที่หงายอยู่ด้านล่างกลัวว่าจะน้อยหน้าพี่ชาย จึงเอื้อมมือขึ้นมาโอบใบหน้าที่กำลังบิดเบ้ของหญิงสาวรั้งเข้ามาบดเคล้าริมฝีปาก ดูดปากแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อนขณะแก่

ก่อนจะพบว่าเป็น ‘วัลยา’ สะใภ้ของตนกำลังอุ้มลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ลงมาจากรถกระบะ มืออีกข้างหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเดินเข้ามาในบ้าน“สวัสดีจ้ะพ่อทอง”วัลยายกมือไหว้พ่อสามี เรียกกำนันทองว่า ‘พ่อ’ เพราะหล่อนมีศักดิ์เป็นลูกสะใภ้ของชายผู้นี้“หนูวัลย์นี่เอง… พ่อนึกว่าใคร ไปยังไงมายังไงกันล่ะนี่… แล้วนี่มากับลูกสองคนหรือ?”กำนันทองเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นสะใภ้อุ้มลูกชายในวัยขวบกว่าๆ ลงมาจากรถเพียงลำพัง… ไร้เงาของสามี “ค่ะพ่อ… หนูมาสองคนกับลูกจ้ะ”วัลยาตอบ“อ้าว… แล้วไอ้สันต์ล่ะ ทำไมมันปล่อยให้หนูกับลูกมากันสองคนลำพัง”กำนันทองถามถึงลูกชายของตน ทว่าถามยังไม่ทันขาดคำ ก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือ แสงที่สว่างวาบขึ้นบนหน้าจอ ทำให้เห็นว่าเป็นเบอร์ของ ‘สันต์’ ผู้เป็นลูกชาย“ไอ้สันต์โทรเข้ามาพอดี… ”กำนันทองกล่าวขณะที่ตายังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือ และในจังหวะที่กำลังจะกดรับอยู่แล้วเชียว วัลยารีบยกมือห้ามและร้องบอก“เดี๋ยวจ้ะ… เอ่อ… ถ้าพี่สันต์ถามถึงหนูกับลูก… พ่อทองอย่าบอกนะว่าหนูกับลูกมาที่นี่”ประโยคที่ได้ยินจากปากของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ทำให้กำนันทองขมวดคิ้ว“นี่แสดงว่าทะเลาะกันม

วัลยารู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่อุบัติเหตุเมื่อครู่ก็ทำให้กำนันทองรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กำนันทองอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองทรวงอกอวบใหญ่ของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ผิวพรรณของหล่อนช่างเนียนขาว ทรวดทรงอวบอัดอะร้าอร่ามทำเอาคนมองใจเต้นแรง “แล้วนี่จะอยู่กี่วันจ๊ะ… ”กำนันทองถามขณะอุ้มร่างจ้ำม่ำของหลานชายไว้ในอ้อมอก“บรรยากาศดีจังค่ะ… ที่นี่อากาศดีมากเลยค่ะ ได้มาเห็นแล้วอยากอยู่สักอาทิตย์”วัลยาตอบขณะทอดสายตามองทิวเขาทาบทะมึนเป็นฉากหลังของไร่สับปะรด ยืดอกสูดเอาความบริสุทธิ์ของมวลอากาศไว้เต็มปอด แสงแดดลำสุดท้ายสาดทอประกายสีทองทาบทาไปทั่วไร่ นกกระยางฝูงใหญ่บินชักแถวเป็นแนวเส้นสีดำพาดผ่านแนวขอบฟ้าเบื้องทิศตะวันตก “วันนี้อากาศหนาวนะคะ… ”วัลยาเอามือลูบแขน กล่าวขณะทอดสายตาดูพระอาทิตย์สีแดงเหมือนไข่ดาว ลอยเรี่ยต่ำเกือบแตะสันเขา “ใช่… วันนี้หนาวกว่าเมื่อวาน ข่าวว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลงจนถึงสิบห้าองศา”สันต์กล่าวตามที่ได้ฟังมาจากข่าวพยากรณ์อากาศเมื่อตอนเช้า อดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองเรือนร่างเอิบอิ่มไปด้วยเลือดเนื้อวัยสาวสะพรั่งของลูกสะใภ้.....ในมุมที่วัลยายืนย้อนแสง กำนันทองมองจากทางด้านหลั

“ดูดเยอะๆ… วันนี้นมแม่คัดมากจนปวด”มือข้างหนึ่งโอบร่างของลูกน้อยแนบอก มืออีกข้างบีบหัวนมจนปลายยอดปูดพอง ขยับขยอกอยู่ในอุ้งปากของทารกน้อยดูดดึงกินนมจากเต้าเอร็ดอร่อย‘นมใหญ่เหลือเกิน… แม่คุณเอ๊ย’กำนันทองพึมพำอยู่ในใจ กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก ตาจ้องมองริมฝีปากของเด็กน้อยกำลังครอบดูดปลายหัวนมชูชันขึ้นมาเป็นช่ออย่างนึกอิจฉา‘โอ้ว… ’กำนันทองยังคงอุทานอยู่ในใจ ตื่นเต้นจนท่อนเอ็นแข็งเป็นลำ ไม่อาจดึงสายตากลับมาจากภาพของทารกน้อยที่กำลังกะซวกดูดกินนมจนน้ำนมสีขาวเอ่อออกมาชุ่มอยู่รอบๆ ขอบปากจิ้มลิ้ม‘ใหญ่สุดๆ… ’กำนันทองยังคงพึมพำในใจ จ้องมองทารกดูดนมเสียงดังซ่วบๆ อย่างไร้เดียงสานั่งมองอยู่ครู่สั้นๆ จนรู้สึกได้ว่าแก่นกายของตัวเองตั้งลำคัดแข็งแทงตุงขึ้นมาจากกางเกงขาก๊วย“เอ่อ… พ่อขอไปนั่งรอข้างนอกนะ… ”กำนันทองกลัวว่าสะใภ้จะรู้ว่าพ่อผัวมีอารมณ์ จึงรีบขยับลุกขึ้นยืน หันหลังให้สะใภ้ ก้าวเดินออกไปเสียก่อนที่หล่อนจะเห็นความเป็นชายยาวใหญ่ตั้งลำตุงอยู่ในกางเกงขาก๊วยในเวลาต่อมาเมื่อเสร็จจากให้นมลูกแล้วกล่อมนอนจนหลับ วัลยาเดินออกมาจากห้อง เมื่อเห็นว่ากำนันทองไม่อยู่ในบ้าน จึงเดินออกมาที่หน้าบ้าน