แพรนวลตอบ หล่อนไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของคนอื่น“ลงเนินทางซ้ายมือ ตรงออกไปจะมีลำธารค่ะ... มีน้ำตกเล็กๆ ไหลมาจากเขา... อู้ว... สวย แต่ถ้าชอบทุ่งหญ้าโล่งๆ ขนาบด้วยไร่องุ่นเขียวขจีก็เลี้ยวขวาค่ะ... เดี๋ยวออกไปคุณนวลจะเห็นเอง”ป้าต้อยแนะนำ อยากอวดไร่องุ่นที่ได้ชื่อว่าสวยงามของจังหวัดเชียงราย“ค่ะป้า”หญิงสาวเดินออกมา คร่อมจักรยานแล้วปั่นออกไปตามถนนดินเล็กๆ ทอดยาวออกไปสู่ทุ่งโล่งของไร่องุ่นแพรนวลขี่จักรยานผ่านมากลางไร่องุ่นพักใหญ่ๆ เมื่อเห็นทางแยกซ้ายมือ หล่อนก็เลี้ยวรถตามไปด้วยความอยากเห็นลำธารและน้ำตกที่ป้าต้อยบอกแพรพวลขี่จักรยานลึกเข้ามาจนได้ยินเสียงน้ำตก ก่อนที่สายตาจะปะทะเข้ากับรถกอล์ฟที่จอดเอาไว้ใกล้กระท่อมและทันใดนั้นเอง... ในจังหวะที่รถจักรยานของหล่อนกำลังจะแล่นผ่านกระท่อม จู่ๆ เสียงร้องแปลกๆ ที่ดังออกมาจากกระท่อมริมทาง ก็ทำให้หญิงสาวจอดรถ เดินเข้ามามองด้วยความสงสัย ก่อนที่จะต้องผงะ... ตกใจกับสิ่งที่เห็นในกระท่อม‘พระเจ้าช่วยกล้วยทอด’แพรนวลยกมือขึ้นปิดปาก กับภาพภายในกระท่อมข้างทาง สาวใหญ่ร่างอวบอัดน่าฟัดกำลังกอบใบหน้าของคมน์ด้วยอารมณ์ถวิลหา“คิดถึงคุณที่สุดค่ะ”ราตรีละล่ำละลักบอก
Read More