Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

ท่าทางของชายหนุ่มที่แสดงออกมาว่าต้องการหล่อน ทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นแรง แม้ลีลาร่วมรักของเจมส์ออกจะเรียบง่าย ไม่โลดโผน แต่นวลก็มีความสุขเพราะเขารักหล่อนมาก แม้เพิ่งรู้จักกันในช่วงระยะเวลาสั้นๆ ก็ตาม แต่ด้วยการเปิดใจต่อกัน ทำให้ความสัมพันธ์พัฒนารุดหน้ารวดเร็วอย่างที่เห็น“ผมอยาก… ”เจมส์เปิดฉากกอดจูบ แพรนวลไม่ขัดขืน ค่อยๆ เอนหลังพิงประตู ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปอย่างที่มันเคยเกิดขึ้น“นวลจ๋า... ผมอยากใส่เข้าไปในตัวคุณ”ออดอ้อนเสียงหวาน มือของเจมส์ลูบคลำลงมาขยำสะโพกของหญิงสาวที่ยืนพิงผนังห้อง น้ำเสียงของเจมส์สั่นพร่า กระหายที่จะได้เชยชมหล่อน แววตาวาวโรจน์ไปด้วยความปรารถนาในเนื้อหนังมังสาของหญิงสาวตรงหน้า“นวลก็อยากค่ะ... ”มือเรียวเอื้อมขึ้นมาโอบใบหน้าของชายหนุ่ม รั้งให้เจมส์ค้อมใบหน้าลงมาหา ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งสองจะผนึกเข้าหากันแน่น ด้วยอารมณ์พลุ่งโพลงเกินจะยับยั้ง ปากกับปากบดขยี้เข้าหากันดูดดื่มรุนแรงราวกับมีอำนาจแม่เหล็กดึงดูดเข้าหากัน“คุณจูบเก่งจัง”เจมส์ชม แพรนวลนึกตอบในใจว่าจูบไม่ใช่เรื่องยากเย็นที่จะเรียนรู้ แค่ยื่นปลายลิ้นออกมาไล้เลียแล้วดูดดุนเรียวลิ้นของกันและกันอย่างดื่มด

“อ๊า... ”เจมส์ขยับบั้นท้าย เสยความเป็นชายเข้าใส่อุ้งปากของหล่อนเป็นจังหวะ“อูววว... ”เจ้าของท่อนเนื้อพริ้มตา สองมือขยุ้มศีรษะของหญิงสาวเอาไว้แน่น แพรนวลตวัดลิ้นไล้เลียจนรอบส่วนปลายมนทู่ จากนั้นก็ครอบริมฝีปากรูดลึกลงมาในความแข็งแกร่งนั้นอีกครั้ง ทำให้เจมส์ร้องคราง หน้าบูดหน้าเบี้ยวด้วยความเสียวจัด“ไม่ไหวแล้วนวล”เจมส์พยายามกระถดสะโพกหนี แต่แพรนวลยังตามมาครอบริมฝีปากดูดเลียดอกเห็ดแดงก่ำ แตะไต่ปลายลิ้นลงบนรอยแยกรูปดวงตาน้อยๆ ไม่นานน้ำใสๆ ของเขาก็ปริ่มย้อยออกมาติดปลายลิ้นของหล่อน“เสียวจะแตกแล้วนวล”สิ่งที่ได้ยินทำให้หล่อนต้องหยุด เจมส์หลั่งเร็วทุกครั้งที่ร่วมรักกัน ถ้าเขาแตกคาปากก็หมดสนุกกันพอดี “ไปที่เตียงเถอะค่ะ”หล่อนจูงเขาขึ้นมาจากโซฟา เดินนำมาที่เตียง เอนกายลงนอน คว้าหมอนมารองหลัง เจมส์นั่งลงข้างๆ ค่อยๆ กระดุมเสื้อของหล่อนแล้วก้มลงจูบร่องอกเบียดชิด“ซี้ด... ”สองมือของแพรนวลรั้งร่างของเจมส์ให้แทรกกายเข้ามาระหว่างง่ามขาอ้ากว้าง กับเจมส์นวลไม่เคยหวงแหนร่างกาย ความเชื่อมั่นบางอย่างว่าผู้ชายคนนี้จริงจัง ไม่ทอดทิ้งหล่อน ทำให้แพรนวลยอมเปิดขาอ้ารับผู้ชายคนนี้เข้ามาในชีวิต... ย

เสียงกรนสนั่น บอกให้รู้ว่าร่างสูงโปร่งที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงนั้นหลับไปแล้ว แต่คนที่ยังหลับไม่ลงก็คือแพรนวล หล่อนก้าวลงมาจากเตียง แอบเข้ามาขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ เพราะรู้ว่าจะต้องจัดการกับความรู้สึกที่เรียกว่า ‘อารมณ์ค้าง’ นั้นได้อย่างไร หล่อนรู้ว่าจะหลับไม่ได้... ถ้าไม่รีบจัดการกับอารมณ์คั่งค้างให้ลุล่วงลงไปเสียก่อนในห้องน้ำแพรนวลปลดเปลื้องชุดนอนบางๆ ออกจากเรือนร่างจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน มือเรียวโอบกอดลูบไล้เรือนร่างของตัวเองที่กำลังตกอยู่ในอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวคล้ายจะเป็นไข้ หากลึกลงไปในใจ… แพรนวลเท่านั้นที่รู้ดีว่าอะไรเป็นสาเหตุหล่อนเปิดฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำราดรดทรวงอกขาวผ่อง หลุบตาลงมองปลายถันสีเนื้อ ชี้งอนเป็นตุ่มไตแข็งตั้งในทันทีที่สัมผัสเข้ากับความเยียบเย็นของสายน้ำ“อ่า... ”เสียงครางแผ่วพร่า แข่งกับเสียงน้ำจากฝักบัวที่ตกกระทบพื้น หล่อนแอบจินตนาการว่าหัวนมกำลังโดนดูดด้วยริมฝีปากของผู้ชายในสเปค ลิ้นร้อนของผู้ชายในแบบที่หล่อนไฝ่หา... กำลังลากผ่านร่องอก บีบบี้ดูดดุนยอดปทุมตูมตั้งของหล่อนด้วยความโหยหา มือที่สั่นน้อยๆ ลูบไล้ต่ำลงมาที่ท้อง ยอบกายลงนั่งยองๆ แล้วเสียบล

ลูกชายแซว ก็เมื่อวานก่อนเจมส์เพิ่งโทรคุยกับป้าต้อย แกบอกว่าตอนนี้พ่อคมน์เป็นพ่อม่ายเนื้อหอม กำลังเป็นที่หมายปองของบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่รวมทั้งสาวแก่แม่ม่ายที่แวะเวียนมาเที่ยวหาเขาที่ไร่องุ่นจนหัวบันไดไม่แห้งเจมส์รู้ว่ามีผู้หญิงมากมายพยายามทอดสะพานให้พ่อคมน์ ทว่าที่ผ่านๆ มาก็ยังไม่เห็นว่าพ่อเลี้ยงคนนี้คิดจะจริงจังกับใครเสียทีวันนี้พ่อคมน์ก็ยังทำตัวเป็นพ่อพวงมาลัย ลอยมาลอยไป หว่านเสน่ห์ให้สาวแก่แม่ม่ายน้ำลายไหลไปวันๆ อย่างที่ป้าต้อยบอกหลังจากแพรนวลดื่มน้ำจนหายเหนื่อยจากการเดินทาง พ่อคมน์อาสาพาเดินชมบ้าน บ้านไม้ของพ่อเลี้ยงคมน์ช่างกว้างขวางโอ่อ่าสมฐานะเจ้าของไร่ โถงทางเดินกว้างแบ่งบ้านออกเป็นปีกซ้ายขวา คมน์สั่งให้ป้าต้อยซึ่งเป็นแม่บ้านที่มีหน้าที่ดูแลงานบ้านงานเรือนให้เขา ช่วยจัดการเรื่องห้องพักให้กับเจมส์และนวลที่ตัดสินใจแล้วว่าจะมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่ไร่องุ่นหลังเวลาอาหารค่ำที่จัดขึ้นอยางอบอุ่น ต้อนรับการกลับมาของเจมส์และสะใภ้“พ่อเพิ่งซื้อฟาร์มโคมนมเอาไว้ที่เชียงใหม่... ตั้งใจว่าจะให้แกไปดูแล”คมน์บอกแผนการที่เขาวางเอาไว้ในอนาคต ดีใจที่เจมส์ตัดสินใจทิ้งงานที่กรุงเทพฯ แล้

“ได้สิ... กูขอไปดูก่อนว่ารถกูยังโอเคอยู่ไหม... ”แก๊งค์บิ๊กไบค์รีบชักชวนเจมส์ออกไปซิ่งทดสอบความแรง แต่รถของเจมส์ไม่ได้ใช้งานมานาน ตอนนี้คงยังจอดอยู่ในโรงจอดรถ “ใครคะ”นวลถามถึงคนที่โทรมา“เพื่อนผม... พวกแก๊งบิ๊กไบค์... ชวนกันออกไปบิด นวลไปด้วยกันนะ”เจมส์ชวน“ไม่ดีกว่า”แพรนวลส่ายหน้า เพราะหล่อนเคยเห็นคนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์มากับตา มาถึงทุกวันนี้ก็ยังหวาดกลัวไม่หาย “ผมรู้ว่าคุณกลัว... งั้นคุณอยู่บ้านนะ... ผมไปไม่นาน”เจมส์บอก“ค่ะ... ”นวลพยักหน้า อันที่จริงหล่อนอยากจัดข้าวของอยู่บ้านมากกว่า เจมส์หอมแก้มหล่อนเสียงดังฟอด“ดูแลตัวเองด้วยนะคะ... ”แพรนวลห่วง หอมแก้มเขากลับเสียงดังฟอดที่โรงเก็บรถ“คุณเจมส์ลงมาทำอะไรครับ”ลุงแสงถาม เมื่อเห็นชายหนุ่มลูกชายเจ้าของไร่องุ่นเดินมาที่โรงเก็บรถ“รถผมเป็นไงบ้าง... ทิ้งไว้นานคงหยากไย่จับสินะ”เจมส์หมายถึงรถบิ๊กไบค์คันโปรดที่พ่อคมน์ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด มันถูกจอดทิ้งเอาไว้นาน เพราะว่าหลังจากเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ เจมส์ก็แทบไม่ได้แตะมันอีกเลย“เดี๋ยวผมจะให้ดูอะไรครับ”ลุงแสงเดินนำเข้ามาในโรงจอดรถ กระชากผ้าคลุมสีดำออกจากรถ