Todos os capítulos de CLIFFORD HAN, The Possessive CEO: Capítulo 11 - Capítulo 20

The man leaned in, his lips capturing hers in a kiss that was both eager and gentle, as if he was handling something fragile. Ramdam ni Katrina ang mabilis na tibok ng kanyang puso nang tugunin niya ang mga halik ng lalaki, ang malambot at mainit nitong labi ay waring isang bagang sumisindi sa kanyang kaibuturan. She didn't know she could feel this way, didn't know her lips could crave someone's touch like this. Hinila siya nito atsaka niyakap. Katrina melted into the kiss, her senses overwhelmed by the taste of him – a mix of mint and something uniquely his, nakakaadik ang lasa niyon. The kiss deepened, and Katrina's fingers tangled in the man's hair, her body swaying closer, as if trying to erase the space between them. His grip tightened, his breathing growing ragged, and Katrina felt a spark of power in being wanted this much. Nagprotesta pa siya nang maghiwalay sila, ramdam niya ang pagkibot ng kanyang labi na tila bitin sa halik na iyon. Tumingin siya sa mga mata ng lalaki

Saglit na natulala si Katrina, kahit na kasama lang niya ito kanina ay iba pa rin pala talaga ang dulot na epekto ng kaguwapuhan nito. "I'm sorry Katrina nag cr lang ako saglit," sabi nito. Hindi pa sana siya magigising sa pagkakatulala niya kung hindi niya narinig ang tinig ng kanyang lola. "Aba'y kay gandang lalaki ng iyong nobyo Rina," masayang komento ng kanyang lola. Umawang ang bibig niya sa sinabi ng kanyang lola pagkuwa'y tumingin sa lalaki. Kitang kita niya ang nagtatanong na mga mata nito, nagkibit balikat naman siya bilang sagot. "Ang tagal ko nang gustong makilala ang nobyo nitong apo ko, mabuti na lang at nakilala na kita sa wakas," masiglang saad nito, "Maaari ko bang malaman ang iyong pangalan hijo?" Nagkatinginan sila ng binata, paano ba niya ipaliliwanag sa kanyang lola ang lahat? Masyadong komplikado ang sitwasyon ng lalaki at baka maguluhan lang ito. Isa pa, hindi nito alam na pansamantalang nakatira ang lalaking kasama sa ancestral house. Wala pa rin maa

Hindi pa rin tumitila ang malakas na ulan nang humimpil ang sasakyan sa tapat ng bahay ni Katrina. "We're here," sabi ni Lan nang patayin ang makina. Lumingon ito sa kanya nang makita nitong binuksan niya ang pinto. Mabilis siya nitong pinigilan sa pagbaba. "Sandali, wala ka bang payong?" tanong nito. Umiling siya. "Hindi ko nadala, naiwan ko iyong payong sa bahay sa pagmamadali kanina," sagot niya. Napasinghap siya ng bigla itong lumapit sa kanya. Tinitigan nito ang mga mata niya. "Don't forget your umbrella next time. It's a must-have, rain or shine." Paalala nito. Napatango na lamang siya. Pakiramdam kasi niya ay nag stuck up ang dila niya, isabay pa ang pagmamal-function ng sistema niya. "Good." nakangiting saad nito. Her heart was still pounding hard, and her body felt numb as he inched closer and closer. Oh my god, is he going to kiss me again?! Pinikit niya ang mga mata. She felt nervous and excited at the same time, kung hahalikan siya nito uli ay hindi niy

"Good morning," nakangiting sabi ni Lan. Doon lang napansin ni Katrina na umaga na pala. Magdamag ba siyang nasa tabi ko? Natuwa ang puso niya nang maisip na magdamag itong nakabantay sa kanya. "You want something to eat?" tanong nito na hindi pa rin nawawala ang mga ngiti sa labi. Tumango siya. "Then shall we go?" "To where?" takang tanong niya. "To the kitchen, let me cook something for you." anito. Napangiti siya dahil first time lang na may lalaking ipagluluto siya. "Marunong kang magluto?" Amuse na tanong niya. "Well, I'll try to cook." Saad nito. Mahina siyang tumawa. "Sige, sana hindi sumakit ang tiyan ko ha." Biro niya. Nahaplos nito ang batok. "That, I'm not sure about," he said, playing along with her joke. Sabay na silang tumawa nito, at tuluyang nawala sa isip ni Katrina ang masamang panaginip niya. Nasa banyo si Katrina habang nasa kusina naman si Lan, habang naliligo ay nasasamyo pa niya ang mabangong pagkain na niluluto nito. Ano kayang niluluto niy

"Gotcha!" Blane said, his eyes shining with excitement. Sa ilang linggo niyang paghahanap sa wakas ay nahanap na rin niya ang lokasyon ni Clifford. Lumayo siya ng bahagya sa malaking monitor ng computer. Dinukot niya ang cellphone sa bulsa at may tinawagan. Ilan saglit lang ay narinig niya ang tinig ni Wade. Madaling araw na at halatang nagising lang sa tawag niya. "Yes, Blane." "I finally found Ford!" Pagbabalita niya. "Where?" Sabi ni Wade, narinig niya ang pagbalikwas nito sa kama. Sinabi naman niya kung saan niya na-trace ang lokasyon ni Clifford. "I'll go ang verify if he's there. I'll call you back with an update." Sabi niya. "Okay, take care. Keep me updated." Sabi nito. Pagkapatay ng cellphone ay lumabas na rin siya kaagad ng kanyang silid at dumiretso sa malawak na garahe ng kanyang bahay. Sumakay siya sa sasakyan at pinaandar iyon. "Lan!" Tawag ni Katrina sa binata nang umagang iyon. Dumiretso siya sa silid kung saan ito namamahinga. Sa sobrang excited ay n