Todos os capítulos de CLIFFORD HAN, The Possessive CEO: Capítulo 21 - Capítulo 30

Nasa farm sina Katrina at Lan ng araw na iyon. Binalita niya sa mag asawa na magkakaron ng bagong may ari ang farm. Nalungkot sina mang Boy at aling Nena subalit natanggap na rin ang naging desisyon niya. "Mamimiss ko itong farm kapag nasa Maynila na ako." Sabi ni Katrina. Nakaupo sila sa kawayang upuan sa ilalim ng malagong puno. Mahangin at malilim sa bahaging iyon kaya kahit tanghali ay malamig pa rin. "Kung hindi lang talaga kailangan, hindi ko ipagbebenta itong farm." Aniya na pinagmasdan ang malawak na bukirin. Humilig siya sa balikat ni Lan, katabi niya ito at tahimik na nakatingin din sa magandang tanawin. Sinulyapan niya ito at pinagsawa ang mga mata sa guwapong mukha nito. "I feel most at peace here, ang ganda talaga dito." Komento ng binata. Ngumiti siya at sumang ayon. "Yeah, ang guwapo mo talaga." Sabi niya. Maang na nilingon siya nito. Bahagya itong nagulat nang makita siyang nakatitig dito. A smile lit up his face, making him look even more stunning. Pinis

"Kumusta apo, bakit hindi mo kasama si Landon?" tanong ng kanyang lola Minda. Dinalaw niya ito upang ibalita rito na may trabaho na siya. Matagal na nitong pinagtutulakan siyang maghanap ng trabaho pero dahil may plano siyang inililihim dito ay hindi niya nagawa ang gusto nito. Ang katwiran niya ay kailangan nito ng makakasama at mag aalaga. "M-may importante lang pong inaasikaso lola," pagsisinungaling niya habang pinagbabalat ito ng saging. Napansin niya ang excitement sa mukha nito. "Nag aasikaso na ba siya ng kasal ninyo?" tanong nito. Tumingin siya dito at pilit na ngumiti. "Darating din kami sa bagay na iyan lola," aniya. "Heto, kumain muna kayo." "Gustong gusto ko na talagang magka apo, tumatanda na ako, baka hindi ko na abutin pa ang magiging anak mo kapag babagal-bagal ka," sabi nito. "Lola naman.." "Totoo naman, kailan mo ba ako balak bigyan ng apo? Kapag uugod-ugod na na ako at hindi na makakilala?" May himig pagtatampo sa tinig nito. Nagbuntong hininga siya. "

Nagpasalamat si Katrina na walang alam ang HR Department sa nangyari kanina sa lobby. Labis ang kaba niya na baka matanggal siya sa trabaho kahit hindi pa man nagsisimula. Gaya ng narinig niya, she messed up with the big bosses, hindi kaya isa sa mga big boss ay si Lan? Oh, his name is Ford. Malungkot na nagbuntong hininga siya, mas gusto niya ang Lan na kilala niya, mas namimiss niya ang palangiting Lan, ang Lan na palaging nagpapalakas ng loob niya. "You can now go to your office table," nakangiting sabi ng HR manager, pinindot nito ang intercom at may kinausap doon, maya maya ay may pumasok na lalaki. "Carlos, this is Miss Katrina Santos, would you mind taking her to her office table? Ipakilala mo na rin siya sa mga kasamahan mo," Sabi ng HR Manganer. Nakangiting tumango ang lalaki. "Ok sir!" masiglang sagot nito pagkuwa'y nilapitan siya. "Let's go to our department," nakangiting sabi nito sa kanya. Tumango siya at tipid na ngumiti. "Okay." Aniya. "So your name is Katrin

Inabala ni Katrina ang sarili sa trabaho upang kalimutan ang nararamdamang kalungkutan. It was her first heartbreak, and it's really hard to forget. Ginawa niya ang lahat nang pinapagawa sa kanya ng nakatataas at maayos naman niyang natatapos iyon, sinubsob niya ang sarili sa trabaho pero kahit kailan ay hindi naman niya kinaligtaang kumain. Ayaw niyang magkasakit at matanggal sa trabaho. At lahat nang pinaghirapan niya ay nagkaron ng magandang resulta, napromote siya bilang kapalit ng nag resign na batikang reporter na tatakbo sa pagkasenador sa darating na eleksyon. She is now part of the evening news team, isa siya sa mga field reporters ng naturang programa. "Wow, congrats Rina! You are now part of the evening news team, nakakainggit ka!" masayang sabi ni Shella. Naroon sila sa cafeteria habang kumakain. "And I'm so happy dahil makakasama kita palagi, I'm glad that we're partners," masaya ding saad ni Carlos. Nakangiting tumango siya. "Oo nga, mabuti na lang nan

Nang tumapat si Katrina at ang kasama sa pinto ay nagbuga muna sila ng hangin bago mahinang kumatok si Carlos, pinihit nito ang seradura at pumasok ito, nakasunod naman siya dito. Natigil yata ang paghinga niya nang makitang nakatingin ang lahat sa kanila. Marami din silang mga field reporters kaya maraming tao sa meeting room. Nasa gitna ang Senior nila habang nakaupo sa di kalayuan si Mr. Han. Nakasandal ang likod nito sa swivel chair habang nakapatong ang mga braso sa arm chair. He looked intimidating just sitting there and looking at them. Nang makasalubong niya ito ng tingin, tila tumalon ang puso niya sa kanyang rib cage. As their gazes met, he locked eyes with her, his expression serious and intent. Iniiwas niya ang tingin dito, naglakad na si Carlos papasok kaya tahimik na sumunod lang siya dito. Napatigil ang pag upo nila nang marinig nila ang isang baritonong tinig. "You're late, and EDSA isn't that far from here." Seryosong sabi ni Mr. Han. Nagkatinginan sila n