Lahat ng Kabanata ng CLIFFORD HAN, The Possessive CEO: Kabanata 41 - Kabanata 50

Nagising si Katrina nang umagang iyon, bumangon siya sa kama subalit kaagad na nahaplos ang sintido nang maramdaman ang pagkirot niyon. Bahagya din nanakit ang balakang niya. "Ano nga bang nangyari kagabi?" Bulong niya. Ang natatandaan lang niya ay marami siyang nainom na alak kagabi. Hindi niya alam kung paano siya nakauwi ng bahay. Naroon na siya sa kanyang silid. Nakasuot ng pajamas. Sa sobrang kalasingan ba niya ay nakauwi siyang mag isa at nakapagpalit pa ng pantulog? Bigla ay may pumasok sa isip niya, malabo lang iyon pero pakiwari niya ay nararamdaman ng katawan niya ang mainit na eksena kagabi. Panaginip lang din ba lahat iyon? Tuluyan na siyang bumangon at nagtungo sa banyo. Naligo muna siya pagkuwa'y lumabas ng silid.

Para namang kinurot ang puso ni Katrina nang makita niya ang kakaibang ekspresyon ni Mr. Han. He looked like he was gritting his teeth through the pain. Tumayo siya, tinungo niya ang nakita niyang medicine kit sa bedside table pagkuwa'y bumalik sa kanyang puwesto. "Bakit naman kasi tinitiis mo ang sakit," sabi niya na kinuha ang kamay nitong may benda. Maingat na pinaltan niya ng malinis na benda ang kamay nito. "Atsaka, alam mong may sugat ka sa kamay, may sira ba yang tuktok mo? Bakit sinuntok mo yung dingding kanina?" Sermon niya dito. Her heart reacted to Lan, but she momentarily forgot that Mr. Han was in front of her. Ganon na lang ang pagkabog ng dibdib niya nang tingnan niya ito. He was looking at her intently, tila ba hinihigop nito ang kaluluwa niya sa paraan ng mga tingin nito. Mabilis niyang binitawan ang kamay nito at pilit na nagpakaka

Habang nasa hapag ay tahimik na kumakain lang si Katrina. Nakikinig lang siya sa usapan ng mga kasama. She noticed that they seemed to have known each other for a long time - Mr. Han, Sir Yano, Roswald and Miss Grace. The way they were talking, there was a sense of closeness and ease in their conversations, as if they had been friends for years. Hindi niya maiwasang isipin na baka matagal na ding may relasyon si Mr. Han at Miss Grace. May bumalot na kakaibang damdamin sa kanyang dibdib. Sinubukan niyang iwaksi iyon at pilit na ipinapaalala sa sarili na ang relasyon nila ni Mr. Han ay propesyonal lamang, subalit nakikipagmatigasan ang puso niya, ayaw magpaawat. Nakaramdam siya ng kirot sa kanyang dibdib, at kung anu-ano ang mga pumapasok sa isip niya. Bakit niya nararamdaman ito? Bakit ba ang hirap mag move on? Bakit kailangan niyang masaktan ng ganito? Ako na nga itong niloko at sinaktan, bakit ako pa rin ang talunan sa huli? Wala siyang karapatan kay Mr. Han. Bumaba an

Tinuon ni Katrina ang sarili sa trabaho, ilan araw na siyang walang tigil sa ginagawa. She wants to prove her worth and make the assignment a success. At isa pa, ilan araw na rin niyang iniiwasan si Mr. Han. Ayaw niya itong makita o makausap kaya sinusubsob niya ang oras sa assignment na iyon. Kahit sa pagkain ay hindi siya sumasabay sa mga ito, ang dahilan niya ay marami pa siyang trabahong ginagawa. Subalit sinusubok yata siya ng tadhana dahil ang pangunahing sponsor ng bahay-ampunan ay ang Han Brothers, kaya kailangan niyang makausap ang binata tungkol sa ilang bagay. Nang araw na iyon ay nag iinterview siya ng staff ng ampunan kasama niya si Roswald ang camera man. "Let's take a break, Katrina." Sabi ni Roswald pagkatapos niyang mag interview. "Okay let's take a five-minute break." Aniya. Narinig niya ang pag ungol nito. "Five minutes? Eh pagpunta ko pa lang sa cr, limang minuto na." Angal nito. Naupo siya sa mahabang bench habang nirereview ang mga notes

Nagising si Katrina, inabot niya ang cellphone sa ilalim ng unan at sinulyapan ang oras. Nanlaki ang mga mata niya nang makitang ala una na ng hapon. Bumangon siya at sinubukan tumayo subalit nakaramdam siya nang panghihina. Doon lang niya naalala na, nilagnat siya matapos ng magdamag na pag iyak. Bumigay yata ang katawan niya hindi dahil sa pagod kundi sa mental breakdown dulot ng pagiging heartbroken niya. Nang maalala ang bagay na iyon ay muling nangilid ang mga luha niya. Tama na Katrina, huwag mo nang ipilit sa puso mo si Lan dahil may ibang babae na siyang mahal. Pinunasan niya ang mga luha at pinakalma ang sarili. Ito na ang huling pag iyak ko dahil sa kanya. Pinapangako niyang kakalimutan na niya si Lan. Sa kabila ng masama niyang pakiramdam ay nagawa niyang makatayo at makapagbihis. Bago siya lumabas ay nahagip ng mga mata n