All Chapters of BLANE HAN, The Ruthless Billionaire: Chapter 11 - Chapter 20

Hindi nagtagal ay nakauwi ng bahay si Melissa, ang mansiyon ng mga Romero. Simula ng ikasal sila ni Axel, doon na rin ito tumira subalit hindi ito kailanman tumabi sa kanya. Magkahiwalay sila nito ng silid, noong una ay ikinasasama niya iyon ng loob at palagi niya itong pinapakiusapan na matulog sa silid nila pero matigas ito, kahit umiyak at magwala siya ay balewala dito ang damdamin niya. Nakatira sila nito sa iisang bahay subalit tila estranghero kung ituring siya nito. Mag isa lang din niyang dinala ang pagbubuntis niya ng walang tulong ng pamilya niya, siguro kung buhay ang daddy niya ay isa ito sa susuporta sa kanya, ito lang naman ang nagmahal sa kanya sa pamilyang iyon. “Eli, anong balita? Anong sabi ni Mr. Han?” Kaagad na tanong ni Axel nang makapasok siya sa loob ng bahay. Naroon at naghihintay sa sala ang kanyang ina at kapatid, tumayo sa pagkakaupo ang mga ito at sinalubong siya. “Melissa, pumayag na ba si Mr. Han na ituloy ang kontrata sa kumpanya?” Tanong ni Bianc

Napangiwi si Melissa nang lagyan niya ng band aid ang sulok ng kanyang labi, nagkasugat iyon ng sampalin siya ng malakas ni Axel kanina. Saglit pa niyang sinulyapan ang sariling repleksyon sa side mirror ng sasakyan, hindi pa rin naman nakabawas sa taglay niyang kagandahan ang maliit na sugat sa mukha, aaminin niyang may mga lalaking lumapit at nagtangkang ligawan siya noon subalit dahil tapat siya sa pag ibig niya kay Axel ay hindi na niya nagawa pang tumingin sa iba, pinagsisihan na lang niya ang lahat ng makasal siya dito. Kasalanan naman niya iyon dahil pinilit niya ang kanyang ama noon na makasal sa lalaki, nabulag siya ng pagmamahal at sa pag aakalang matututunan din siya nitong mahalin ay hindi kailanman nangyari, dahil sa una pa lang ay may mahal na itong iba at pinakasalan lang siya nito dahil sa ambisyon nitong mapasakamay ang kumpanya niya. Nagbuntong hininga siya, naroon siya sa parking lot ng Han mall, mula sa kanyang sasakyan muli niyang pinagmasdan ang malaki at mala

Habang lulan ng elevator pababa, nakabibinging katahimikan ang namayani sa pagitan nila ni Blane. Sila lang dalawa ang naroon, pasimpleng sinulyapan ni Melissa ang binata sa tabi niya. Nakapamulsa ito habang nakatingin sa floor numbers, naghuhumiyaw ang kaguwapuhan nito, his perfect side profile made her mouth go dry. Napalunok siya nang mapansin ang adams apple nito, at nang gumalaw iyon, tuluyan na siyang nabighani. Hindi naman niya napaghandaan ang biglang paglingon sa kanya ng lalaki, mabilis siyang nagbaba ng tingin, pulang pula siya sa pagkapahiya dahil nahuli nitong nakatitig siya. Naramdaman niya ang mumunting pagkilos nito. "Do you have something to say?" narinig niyang tanong nito, ang boses niya ay may bahid ng amusement. Tumingin muli siya dito, at nagtama ang kanilang mga mata. "Ha?" maang niya, ang isip niya ay tila ba biglang nablanko. "You've been staring at me," he said, his eyes locked onto hers. "Do you have a question or something to say?" Bigla tuloy siy

Ganoon na lamang ang halakhak ni Axel habang nakatingin kay Melissa, na nakaluhod at nagmamakaawa sa harap nito. His laughter echoed throughout the room, as if he didn’t care at all about the pain Melissa was feeling. "Okay, since gusto mong makita ang anak mo, ibibigay ko sa'yo ang address kung nasaan ang lalaking iyon," nakangising sabi ni Axel, habang kinukuha ang cellphone sa ibabaw ng mesa, nanatiling nakatitig siya kay Melissa, as if it gave him a strange sense of satisfaction to see the woman before him struggling. Maya-maya, narinig ni Melissa ang pagtunog ng cellphone. Agad niyang tiningnan ang screen at nakita ang text message mula kay Axel—isang address ang nakasulat doon. Her heart raced, clinging to the hope that this could be the start of her search for her child. Tumayo siya subalit bahagya siyang nabuway dahil sa pagkahilo at sa matagal na pagkakaluhod, nanghihina ang kanyang mga tuhod subalit pinili niyang tumayo dahil mas matibay ang determinasyon niyang makita

Nang magising si Melissa, kaagad siyang bumangon at pinagmasdan ang paligid. Natitiyak niyang nasa ospital siya base sa mga aparatong nakikita niya. Maya-maya, bumukas ang pinto at pumasok ang isang nurse. "Gising ka na, ma'am," sabi nito. "Bakit ako nandito? Sino ang nagdala sa akin dito?" tanong niya. "Ah, hindi ko alam, ma'am. Kagabi ka kasi dinala dito, hindi pa ako nakaduty. Mamaya itatanong ko sa mga nakaduty kahapon," sagot ng nurse, na ikinakunot ng noo niya. "Kagabi? Anong oras na ba?" tanong niya. "Alas-sais na ng umaga," sagot ng nurse. Nanlaki ang mga mata ni Melissa. Mabilis niyang tinanggal ang dextrose na nakakabit sa kanya at bumaba ng kama. Pinigilan naman siya ng nurse na lumabas ng silid, subalit nagpumilit siya. "Ma'am, saan ka pupunta?" nag-aalalang tanong ng nurse. "May appointment ako today, may work ako," sabi niya at mabilis na lumabas ng hospital room. Pagkalabas niya ng ospital, pumara kaagad siya ng taxi. Kailangan niyang makauwi muna para