All Chapters of หวงเด็กในปกครอง: Chapter 31 - Chapter 40

บทที่ 30 ช็อก@โรงพยาบาลxxx ประเทศอังกฤษ"คุณแม่" ทันทีที่มาถึงหน้าห้องไอซียู ฉันก็ตะโกนเรียกผู้เป็นแม่พร้อมกับโผเข้าไปกอดท่านด้วยความเป็นห่วง ก่อนที่จะมาถึงที่นี่ฉันคุยกับคุณแม่ตลอด หลังจากที่คุณหมอช่วยปั๊มหัวใจคุณพ่อเกือบชั่วโมง จนหัวใจกลับมาเต้นได้ตามปกติแต่ก็ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ต้องเฝ้าระวัง หลังจากนั้นคุณพ่อก็ถูกย้ายเข้าห้องไอซียูคุณหมอบอกกับคุณแม่ว่าอาการของคุณพ่อน่าเป็นห่วงมาก โอกาสรอดมีเพียงสิบเปอร์เซ็นต์ เพราะเส้นเลือดในสมองแตก สมองถูกทำลายอย่างหนัก ถ้ารอดมาได้ก็ไม่สามารถกลับมาเป็นปกติได้เหมือนเดิม ตอนที่ได้ฟังฉันช็อกมาก เหมือนกับทุกอย่างหยุดหมุนชั่วขณะฉันยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกับคุณพ่อเลย ฉันอยากบอกคุณพ่อว่า ฉันรักท่านมากๆ อยากกอดท่าน ยังมีอีกตั้งหลายเรื่องที่เรายังต้องคุยกัน ทำไมพระเจ้าถึงทำให้คุณพ่อเป็นแบบนี้ด้วยคุณพ่อคุณแม่พี่เรย์เดนก็มาด้วยนะทว่าตอนนี้ท่านทั้งสองออกไปทานข้าว ฉันจึงโทรบอกว่าให้ท่านกลับไปพักที่บ้านก่อนเลย ฉันขออยู่เป็นเพื่อนคุณแม่เอง เมื่อกี้พยาบาลก็มาบอกให้กลับบ้านไปพักก่อนนะ ทางด้านคุณหมอและพยาบาลจะเป็นคนดูแลคุณพ่อเอง ถ้าเกิดอะไรขึ้นคุณหมอจะโทรเรียกทันท

บทที่ 32 ปาร์ตี้หมูกระทะวันต่อมา @ร้านหมูกระทะxxx "เจนนิส...ทางนี้" มดแดงเอ่ยเรียกเพื่อนสนิทเมื่อเห็นเจนนิสเดินเข้ามาในร้าน"ขอคู่หมั้นว่ายังไงจ๊ะ ถึงมาคนเดียวได้" มดแดงเอ่ยแซวเมื่อเจนนิสมาถึง"ถ้าไม่เลิกแซวจะกลับแล้วนะ" ว่าจบเจนนิสก็หย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้เรื่องมากินหมูกระทะกับเพื่อนฉันขออนุญาตพี่เรย์เดนเรียบร้อยแล้วนะ ตอนแรกพี่เขาจะมาด้วย ทว่าติดประชุมด่วนเลยไม่ได้มา"หวังว่ากูจะไม่โดนตีนมาเฟียนะ ไม่รู้ลากพวกกูมาทำไม เกิดอะไรขึ้นคุมกันกูด้วยนะ" เดลต้าเอ่ย"เอาน่า กินหลายๆคนจะได้อร่อย" มดแดงเอ่ยบอกคนตรงหน้าที่ทำท่าทางไม่สบอารมณ์ มดแดงเป็นคนชวนเดลต้ากับออดี้มาด้วย ได้มาเป็นเพื่อนกันแล้วยังไงก็หนีไม่พ้นหรอก เพราะไม่มีใครคบแล้ว"ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกจ๊ะ เพราะพี่เรย์เดนเป็นคนมีเหตุผลมาก" เจนนิสลากเสียงประโยคสุดท้ายอย่างมั่นใจ"หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ" ออดี้เอ่ยขึ้น"ที่บอกว่ามีเรื่องจะเม้าท์ มีอะไรจ๊ะ""วันนั้นฉันเจอแพรวา""…""น่าสงสารนะ จากชีวิตลูกคุณหนู ครอบครัวต้องมาล้มละลาย เพราะนิสัยของตัวเอง""มดแดงเจอแพรวาที่ไหน""เจอที่ร้านขายข้าวแกงxxx เธอเป็นพนักงานเสิร์ฟที่นั่น เราเห็น

บทที่ 34 น่ารังเกียจวันต่อมา ก๊อก~ ก๊อก~ ก๊อก~ "เข้ามา" สิ้นเสียงเรย์เดน เคนตะก็เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของนายตัวเองด้วยท่าทางร้อนรน"มีอะไร""เรื่องที่นายให้ไปตรวจสอบ เรียบร้อยแล้วครับ...เรื่องระเบิดที่ร้านหมูกระทะxxxเป็นฝีมือคนของอีธาน มันส่งคนคอยตามคุณเจนนิสตลอด" คำรายงานของเคนตะทำให้เรย์เดนละสายตาจากกองเอกสารพร้อมกับทุบหมัดลงบนโต๊ะอย่างแรงด้วยความเดือดดาล"มันรู้ตำแหน่งเจนนิสได้ยังไง""วันที่เราแยกกันเดินทาง มันคงแบ่งจำนวนคนออกเป็นสองกลุ่ม อีกกลุ่มตามไปที่อังกฤษ ส่วนอีกกลุ่มตามมาที่ไทยครับ มันรอบคอบพอสมควร""ตอนนี้คนของมันที่อยู่นี่ คงกระจายตำแหน่งกันอยู่ เพื่อลดการสูญเสียจำนวนคน มึงไปแบ่งคนตามประกบลูกน้องมัน แล้วฆ่ามันให้หมด""ครับนาย" ด้านเจนนิส"อื้อ~" เจนนิสส่งเสียงงัวเงียตื่นพร้อมกับบิดขี้เกียจไปมา คนตัวเล็กหลุบมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังห้อง ก็ต้องเบิกตาออกกว้างเมื่อเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงครึ่งแล้ว ที่เธอหลับเป็นตายขนาดนี้ก็เพราะเรย์เดนนั่นแหละ กว่าจะหยุดการกระทำก็ปาไปเกือบตีสี่ คนอะไรกินดุตลอด แกร๊ก~ "ตื่นแล้วเหรอครับ" เรย์เดนพูดพร้อมเดินเข้ามาหาคนรักเขาตวัดโอบเอว

บทที่ 36 ต้องรับผิดชอบ@โรงแรมxxx วันนี้เราไม่ได้กลับเพนต์เฮาส์พอกลับจากงานเปิดตัวรถที่บริษัทพี่เรย์เดนก็พากลับมาพักที่โรงแรมเหมือนเดิม พี่เขาบอกแค่ว่าอยากเปลี่ยนบรรยากาศ แต่สายตาดูเจ้าเล่ห์มากทว่าโรงเเรมที่นี้สวยมากอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา วิวตอนกลางคืนดีมาก"ชอบไหมครับ" เสียงแฟนหนุ่มดังมาจากทางด้านหลังในขณะที่เจนนิสกำลังยืนดื่มด่ำกับบรรยากาศอยู่ริมระเบียง"ชอบมากค่ะ"มือหนาเลื่อนมาโอบเอวบางจากทางด้านหลัง พร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มนวลฟอดใหญ่"ถ้าเจนนิสชอบพี่จะซื้อไว้ ถ้าเราอยากเปลี่ยนบรรยากาศเมื่อไหร่จะได้มาพักโดยไม่ต้องจองล่วงหน้า""พี่เรย์เดนยังจะซื้อเพิ่มอีกเหรอคะ เจนนิสว่าไม่ต้องซื้อหรอกถ้าเราไม่ค่อยได้มาอยู่ เปลืองเงิน""สำหรับพี่ถ้าเจนนิสชอบ พี่หาให้ได้ทุกอย่าง ไม่ต้องห่วงเรื่องเงิน พี่รวย ชาตินี้ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมดหรอก"เจนนิสได้แต่สายหน้าน้อยๆให้กับคำพูดของเรย์เดน คนอะไรพูดได้น่าหมั่นไส้เหลือเกิน"เก็บไว้...เพื่อใช้ในชาติหน้าด้วยไงคะ" เจนนิสพูดพร้อมกับคลี่ยิ้มหวานจนตาหยีราวกับหยอกล้อ"...""พูดไปเรื่อยนะ จะเก็บไว้ใช้ชาติหน้าทำไม เราจะได้เกิดเป็นคนอีกหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต

บทที่ 38 ร้อนแรงภายในห้องพักสุดหรูเจนนิสกำลังฮัมเพลงอย่างมีความสุขอยู่ริมระเบียงพลางยกไวท์ขึ้นจิบไปด้วย ปกติเธอไม่ดื่มแอลกอฮอล์ ทว่าตอนนี้เธออยู่คนเดียวเลยหาอะไรทำแก้เบื่อรอแฟนหนุ่ม เพราะคืนนี้เรย์เดนบอกกับเจนนิสว่าจะออกไปคุยงานสำคัญกับนักธุรกิจคนหนึ่ง อาจจะกลับดึกเขาบอกเธอว่าไม่ต้องรอถ้าง่วงให้นอนก่อนเลยแต่เธออยากรอเขา ครืดดด~ ครืดดด~ เสียงโทรศัพท์มือถือทำให้เจนนิสหลุดออกจากภวังค์คนตัวเล็กหลุบมองหน้าจอก็ต้องเบิกตาออกกว้างเพราะปลายสายคือผู้เป็นแม่ เธอจึงรีบกดรับทันทีแสดงว่าแม่เธอคงดีขึ้นแล้วหรือไม่ก็คงหายเป็นปกติแล้ว - MOM CALLING -"คุณแม่" เจนนิสเอ่ยเรียกผู้เป็นแม่ด้วยความคิดถึงน้ำใสๆก็เริ่มไหลออกจากดวงตาคู่สวยเพราะตั้งแต่วันที่เจนนิสกลับจากเยอรมันหลังจากไปส่งคุณพ่อสู่อ้อมกอดของพระเจ้า ก็ยังไม่ได้คุยกับผู้เป็นแม่อีกเลย เธอได้แต่พูดคุยถามไถ่เรื่องอาการซึมเศร้าของแม่ตัวเองผ่านทางคุณแม่ไลลา(เจนนิสเป็นยังไงบ้างลูก สบายดีไหม แม่คิดถึงหนูที่สุดเลย)"เจนนิสสบายดีค่ะ เจนนิสก็คิดถึงคุณแม่ที่สุดเหมือนกัน"(แม่ขอโทษนะลูกสำหรับทุกๆอย่างและขอโทษแทนคุณพ่อด้วย) จินตนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเคร