[Ang Banal na Kasalanan]Ang Omega Facility ay hindi lamang isang laboratoryo; ito ay isang katedral ng teknolohiya at pasakit. Sa ilalim ng malamig na puting ilaw ng recovery wing, ang amoy ng antiseptiko ay humahalo sa amoy ng takot. Para kay Paola, ang bawat hakbang sa pasilyong ito ay parang paglakad sa ibabaw ng mga bubog. Alam niyang sa bawat sulok ay may matang nakabantay—mga mata ni Sebastian na tila hindi kailanman pumipikit.Si Kristoff ay nakaupo na sa kanyang kama, ang kanyang katawan ay balot pa rin ng mga benda, ngunit ang apoy sa kanyang mga mata ay muling nagliliyab. Ang kanyang pagbangon ay isang himala, o marahil ay isang sumpa na hatid ng siyensya ni Sebastian.“Paola,” tawag ni Kristoff nang bumukas ang pinto.Agad na lumapit si Paola at hinawakan ang mga kamay ng lalaki. “Huwag kang biglang babangon, Kristoff. Marupok pa ang mga tahi mo.”“Marupok ang katawan ko, pero hindi ang isip ko,” sagot ni Kristoff, ang boses ay malat at puno ng poot. “Narinig ko ang mga ta
Huling Na-update : 2026-01-17 Magbasa pa