All Chapters of One Night, Bound Forever (SPG): Chapter 221 - Chapter 230

[Ang Bagong Reyna]Ang hangin sa loob ng pribadong jet ni Sofia ay amoy mamahaling leather at vanilla—isang malaking kaibahan sa amoy ng pulbura, dugo, at basang lupa na iniwan ni Paola sa Tagaytay. Nakasuot na ngayon si Paola ng isang itim na silk robe, habang ang kanyang mga sugat ay maingat na nilinis at binalutan ng benda.Sa harap niya, kalmado ring humihigop ng champagne si Sofia. Ang babaeng akala ni Paola ay kaaway, o di kaya’y biktima rin ni Kristoff, ay lalong nagiging misteryoso sa kanyang paningin."Iniisip mo siguro kung bakit kita tinutulungan," panimula ni Sofia, habang nakatingin sa labas ng bintana kung saan unti-unti nang lumiliwanag ang kalangitan."Iniisip ko kung kailan mo ako papatayin para sa chip na 'to," diretso at walang emosyong sagot ni Paola. Kinuha niya ang maliit na memory chip mula sa kanyang kandungan at ipinatong sa lamesang nasa pagitan nila. "Eto ang gusto niyo, 'di ba? Ang mga offshore accounts ni Don Rigor. Ang listahan ng mga opisyal na binabayar

[Ang Order ng Itim na Rosas]Ang katahimikan sa loob ng bodega ay napalitan ng tunog ng mga boots na humahakbang sa semento. Labindalawang lalaking nakasuot ng tactical gear at tactical masks ang nakapaligid sa kanila. Sa kanilang mga dibdib ay nakaburda ang isang simbolo: isang bungo na may kagat na itim na rosas."The Black Rose..." bulong ni Kristoff. Sa unang pagkakataon, nakita ni Paola ang tunay na takot sa mga mata ng kanyang asawa. Ang halimaw na kinatatakutan niya ay mukhang isang tupa sa harap ng mga bagong dating.Isang matangkad na lalaki ang humakbang pasulong. Tinanggal nito ang kanyang maskara. Isang lalaking nasa late 50s, may mapuputing buhok ngunit bakas ang lakas sa bawat galaw."General Suarez?" gulat na sabi ni Paola. Ang heneral na madalas niyang makita sa balita bilang simbolo ng integridad ng bansa ay narito sa isang madilim na bodega sa Tondo."I prefer 'Grandmaster', iha," sabi ng Heneral habang nakatingin kay Paola nang may halong paghanga. "You've done a ma

[Ang Impyerno sa Ilalim ng Balat]Ang tunog ng detonator ay hindi sinundan ng isang higanteng pagsabog na wawasak sa isla. Sa halip, isang matinis at nakabubinging high-frequency sound ang bumalot sa loob ng villa."Ahhhh!" Napabitaw si Kristoff kay Paola habang sapo ang kanyang tenga. Ang mga tauhan ng Red Thorns ay napaluhod din, ang ilan ay nagdurugo na ang ilong dahil sa tindi ng frequency.Ngunit para kay Paola, mas matindi ang epekto. Naramdaman niya ang isang nakapapasong init na gumagapang mula sa kanyang batok, pababa sa kanyang gulugod, at patungo sa kanyang mga braso. Parang may mga buhay na uod na gawa sa kuryente na kumakain sa kanyang laman mula sa loob."Sofia... anong... ginawa mo?" hirap na tanong ni Paola bago siya tuluyang bumagsak sa sahig."It's a failsafe, Paola," ubo ni Sofia habang pilit na tumatayo, ang kanyang binti ay dugu-duan pa rin. "Ang chip... ang biometric sensor... hindi iyon nakatanim sa retina mo. It's a neural mesh spread throughout your nervous sy

[Ang Altar ng mga Traydor]Ang hangin sa Macau ay amoy dagat na hinaluan ng usok ng sigarilyo at mamahaling pabango, ngunit sa loob ng abandonadong relohan sa Coloane, ang tanging amoy ay kalawang at takot. Nakatayo si Paola sa harap ng isang basag na salamin. Ang dating mahaba at kulot niyang buhok na paboritong haplusin ni Kristoff ay nakakalat na sa sahig—mga itim na hibla na tila mga patay na alaala. Ngayon, ang gupit niya ay maikli, matalim, at hindi na pang-asawa kundi pang-mandirigma."Bagay sa iyo," puna ni Sofia habang nililinis ang duguang balikat nito. "Mukha ka nang taong handang pumatay."Hinarap siya ni Paola, ang gunting ay mahigpit pa ring hawak. "Hindi mo kailangang magbiro, Sofia. Alam nating dalawa kung ano ang nakataya rito. Bakit mo ba talaga ginagawa ito? Huwag mong sabihing dahil sa konsensya, dahil alam nati

[Ang Huwad na Reyna]Ang elevator ay bumababa nang napakabilis, sapat na para maramdaman ni Paola ang pag-akyat ng kanyang sikmura sa kanyang lalamunan. Ngunit mas matindi ang pagbaligtad ng kanyang mundo. Ang imahe sa monitor bago sumara ang pinto—ang babaeng kamukhang-kamukha niya, ang ngising iyon na puno ng mapait na tagumpay—ay tila isang sumpa na ayaw siyang tantanan."Sino siya, Gabriel?" garalgal ang boses ni Paola. Nakasandal siya sa malamig na dingding ng elevator, ang kanyang mga kamay ay nakayakap sa kanyang tiyan na tila pinoprotektahan ang huling piraso ng kanyang katinuan. "Sino ang babaeng 'yun?"Hindi tumingin si Gabriel. Nanatiling diretso ang kanyang paningin sa numerong bumababa sa display. 05... 04... 03..."Ang proyektong hindi mo tinapos, Paola," sagot ni Gabriel. Ang kanyang boses ay walang bakas ng pagmamahal na naaalala ni Paola mula sa kanilang kabataan. "Akala mo ba, hahayaan ng Order na mawala ang pinakamahalagang asset nila dahil lang naging 'tao' ka? Siya