Semua Bab ล่ารักสาวร้อน: Bab 91 - Bab 100

“หายแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง”ปัทมาตอบคำถามนั้น ขณะดึงมือออกอย่างสุภาพ ขยับถอยห่างร่างหนาที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้เกินพอดี ใจสาวเต้นตึกตักเมื่อสายตาเจ้ากรรม มันเผลอมองกล้ามเนื้อแข็งแกร่งบนเรือนร่างล่ำสันตรงหน้า ยิ่งได้มองชัดๆ หัวใจก็เต้นโครมคราม พยายามอย่างสุดฤทธิ์ไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอแสนจะตื่นเต้นเพียงใด“ดีแล้ว วันนี้ฉันมีงานให้เธอช่วยทำ พอจะช่วยฉันได้ไหม”เฟอร์นันโดยิ้มละมุน มองดูท่าทีของสาวน้อยอย่างเอ็นดูแกมขบขัน เขารู้ตัวดีว่ารูปร่างของตัวเองแสนจะเพอร์เฟค มีอิทธิพลต่อสายตาผู้หญิงแค่ไหน สาวๆ หลายคนต่างหลงใหลคลั่งไคร้จนยอมทอดกายร่วมเตียงกับเขา สาวน้อยคนนี้หรือจะไม่หวั่นไหวบ้าง คนเจ้าแผนการเชื่อมั่นในตัวเองสูงจนน่าหมั่นไส้“งานอะไรเหรอค่ะ”ปัทมามองหน้าเจ้าหน้าหนุ่มสุดหล่อ บังคับตัวเองไม่ให้หลบสายตาคมของเขาอย่างยากลำบาก“งานง่ายๆ แค่ช่วยทำอาหารให้ฉันกินหน่อย เธอพอจะทำอาหารไทยเป็นไหม ฉันอยากกินอาหารไทย”เฟอร์นันโดรู้ว่าปัทมาเป็นคนไทย เขาเองสนใจวัฒนธรรมไทยอยู่ไม่น้อย แต่ไม่เคยมีโอกาสได้เดินทางไปเมืองไทยสักครั้ง และได้รู้จากเพื่อนนักธุรกิจว่า คนไทยส่วนใหญ่ภูมิใจในวัฒนธรรมของตัวเอง การ

การวาดรูปต้องใช้สมาธิมากเด็กสาวจึงพาตัวเองมาหามุมสงบบริเวณใกล้แม่น้ำ ซึ่งไม่ค่อยมีคนรบกวนและไม่มีเสียงดังเธอจะแวะมาที่นี่อาทิตย์ละครั้ง ใช้เวลาสองชั่วโมงในการวาดรูป และนำรูปที่วาดเสร็จไปฝากขาย บางภาพใช้เวลาร่วมเดือนกว่าจะมีคนซื้อ บางภาพก็ขายได้ในอาทิตย์เดียว ประกอบกับเธอไม่ใช่ศิลปินอาชีพ ภาพวาดจึงราคาไม่แพงนัก รายได้จึงไม่แน่นอน ปัทมาเลยหางานอย่างอื่นทำไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นการรับจ้างจดเเล็กเชอร์ให้เพื่อน หรือการรับจ้างหาข้อมูลทำรายงาน ทุกอย่างสามารถสร้างรายได้ให้เธอได้หมด ยิ่งมาทำงานที่คฤหาสน์เบอร์นี่ ยิ่งแทบไม่ต้องใช้จ่ายอะไร ปัทมาจึงมีเงินเหลือเก็บทุกเดือน บวกกับเงินพิเศษที่เฟอร์นันโดให้เธอในระหว่างไปทำความสะอาดที่คอนโด ปัทมาจึงไม่ต้องกระเบียดกระเสียนเหมือนที่ผ่านมา“เสร็จสักที หวังว่าคุณโรเบิร์ตจะให้ราคาดี” ปัทมามองดูภาพวาดผลงานชิ้นล่าสุดของตัวเองอย่างพอใจ โรเบิร์ตเจ้าของแกลลอรี่ จะเป็นคนตั้งราคาภาพให้เธอทุกครั้ง เขาจะหักส่วนแบ่งไปสามสิบเปอร์เซ็นจากราคาขาย หากภาพขายได้ก็จะแบ่งเงินให้ ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาภาพของเธอถูกเหมาไปเกลี้ยงร้าน โรเบิร์ตเลยอยากได้ภาพไปวางขายเพิ่ม“ลู

เขาไม่ได้พูดเกินจริงเลย ภาพวาดของปัทมาสวยถูกใจเพื่อนนักธุรกิจของเขา หากเธอวาดมันอีกก็จะมีคนรอซื้อแน่นอน เฟอร์นันโดอยากสนับสนุนปัทมา ให้เธอได้ทำในสิ่งที่รัก มีรายได้มั่นคงเลี้ยงตัวเอง จะได้ไม่ต้องเป็นคนงานในบ้านของเขาอีก “จริงหรือคะ ฉันดีใจมาก ดีใจที่มีคนชอบผลงานของฉัน ขอบคุณมากนะคะคุณเฟอร์นันโด” ปัทมาพนมมือกราบอกเจ้านายหนุ่มด้วยความซึ้งใจ พยักหน้ารับเฟอร์นันโดกอดร่างงามไว้แนบอก พร้อมกับก้มลงมาแตะริมฝีปากบนหน้าผากเนียน เขายิ้มเมื่อเห็นเธอสะดุ้ง เลยแกล้งเลื่อนจมูกไปหอมแก้มอีกฟอดหนึ่ง “ขอบคุณมากพอแล้วนะปัทมา ฉันว่าเธอไปทำขนมมาให้ฉันกินแทนคำของคุณดีไหม” “ได้เลยค่ะคุณไม่ต้องช่วยฉันนะคะ นั่งรอกินก็พอ” เธอขยับถอยห่างยิ้มเขินๆ ก่อนจะเดินไปเปิดดูตู้เย็น และตู้เก็บของ ตรวจดูเครื่องปรุงที่จะใช้ทำขนม เมื่อได้ของครบก็เริ่มลงมือทำ เพียงไม่นานขนมไทยแสนง่ายอย่างบัวลอยน้ำกะทิก็เสร็จ “บัวลอยค่ะ ลองชมดูนะคะ” ปัทมาตักขนมใส่ถ้วย มาวางตรงหน้าเฟอร์นันโด “ท่าทางน่ากิน” เฟอร์นันโดมองดูขนมแล้วเอ่ยชม ก่อนจะตักเข้าปาก เข้าทำตาโตเมื่อพบว่ามันหวานมันอร่อย จากนั้นไม่รีรอตักกินจนหมดถ้วย โดยมีสายตาของค

เฟอร์นันโดประคองดวงหน้าอ่อนใสให้มองสบตาเขา อยากให้เธอรู้ว่าความรู้สึกที่เขามีให้ มันคือความจริง ไม่ใช่ความรู้สึกที่เขาจะมอบให้ใครง่ายๆ“คุณเฟอร์นันโด...”ปัทมามองใบหน้าของเจ้านายหนุ่มแล้ว หัวใจปวดปร่ายิ่งกว่าเดิม ยิ่งใกล้ชิดเขามากแค่ไหน ก็ยิ่งรู้สึกดีๆ กับเขามากขึ้นทุกที ยิ่งใกล้ยิ่งไม่อาจห้ามหัวใจตัวเองได้เลย แต่มันไม่ควร ไม่ควรเลย...“เราต่างกันเกินไป ฉันไม่กล้าคิดหรอกค่ะ”เธอเบือนหน้าหลบสายตา ขอบตาเริ่มร้อนผ่าว ใจรวดร้าวเมื่อต้องกดข่มความรู้สึกที่มีต่อเขา ด้วยความเจียมตัว“ทำไมต้องคิดมาก ฉันไม่ได้สนใจเลยนะ ว่าเธอเป็นใคร ฉันเป็นใคร อย่าเอาฐานะ อายุ หรืออะไรที่เธอคิดว่าต่างมาวัดสิ”เฟอร์นันโดแนบหน้าผากชิดหน้าผากเนียน กอดรัดร่างบางแนบชิด ดวงตาคู่คมจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีนิล สะกดให้เธอรับฟังเขา ให้เธอเปิดใจตัวเองให้เขาได้เข้าไปในหัวใจเธอ“ใช้หัวใจของเธอ ใช้ความรู้สึกของเธอ แล้วจะพบว่าไม่มีอะไรสำคัญเท่าเราสองคน มีหัวใจตรงกัน เรารู้สึกดีๆ ต่อกัน”เฟอร์นันโดหลับตาลง กระชับอ้อมกอดรัดร่างนุ่มแน่นขึ้น“อย่าห้ามไม่ให้ฉันรักเธอเลยนะ อย่าห้ามหัวใจตัวเองไม่ให้รักฉันเลย ให้โอกาสฉันได้รักเธอ ได้ดูแ

ปัทมาไม่รู้เลยว่า ดวงตาคู่คมจับจ้องทุกอากัปกิริยาของเธอตลอดเวลา ริมฝีปากร้อนผ่าวยังคงหยอกเย้า ดูดดึงยอดทรวงสลับไปมาทั้งสองข้าง มอบความเสียวซ่านให้อย่างเท่าเทียม เฟอร์นันโดกำลังกลืนกินเธอช้าๆ ไม่ต่างจากงูเหลือมที่กำลังกลืนเหยื่อแสนโอชะอย่างใจเย็น มือหนาลูบไล้ผิวนุ่มราวกับผิวเด็ก สำรวจ พร้อมกับปลุกเร้า ให้อารมณ์หวามไหวโลดแรง เขาค่อยๆ คืบตัวลง ใช้ปลายลิ้นกวาดไล้ความหวาน ไปทั่วทุกอณูของร่างสาว มือลูบผ่านปลายลิ้นร้อนไล้เลียตามจากบนลงล่าง ไปตามหน้าท้องแบนราบขาวผ่องไร้ไขมันส่วนเกิน หยุดหยอกเอินหลุมสะดือเล็กน่ารักให้เจ้าของสะท้านไหวส่งเสียงครางฮือ ก่อนจะรุกคืบไปยังใจกลางเนินสวรรค์ ที่มีดอกกุหลาบสาวยังเต่งตูมรอคอยให้ภมรหนุ่ม ได้เปิดเปลือยกลีบผกางาม รอการสัมผัสรสหวานล้ำของเกสรสาวซึ่งยังไร้ผู้ใดเชยชม เป็นดอกไม้แรกผลิกลิ่นหอมยั่วยวนใจ จนไม่อาจปล่อยให้หลุดมือไป“สวย... สวยเหลือเกิน...”เฟอร์นันโดครางเสียงพร่า มองดูความงดงามของกุหลาบแรกผลิอย่างหลงใหล มันสวยงามเกินกว่าจินตนาการที่เขาเคยมี“คุณเฟอร์นันโด...”ปัทมาปรือตามอง ก่อนจะส่ายหน้าไปมา หนีบขาหนีสายตาวาววามอย่างเขินอาย“อย่าค่ะ...”“ปัทมา... คนส