Semua Bab ล่ารักสาวร้อน: Bab 101 - Bab 110

“ลาออกจากงานเถอะ เมียคนเดียวฉันเลี้ยงได้ มาอยู่ด้วยกันที่คอนโดเถอะนะปัทมา”เฟอร์นันโดจับมือน้อยมากุมไว้ เธอเป็นเมียเขาแล้วไม่จำเป็นต้องทำงานเป็นนางซินก้นครัวให้ลำบาก เขาสามารถเลี้ยงดูเธอให้สุขสบายได้“สิ่งที่เรามีร่วมกันคือความรัก ถ้าฉันยอมลาออกแล้วให้คุณเลี้ยง เท่ากับฉันกำลังพาตัวเองไปเป็นนางบำเรอของคุณ วันนี้คุณอาจจะรักฉันอยู่ แต่ต่อไปคุณอาจจะรักฉันน้อยลง ศักดิ์ศรีของฉันก็ลดน้อยลง จนกลายเป็นคนไม่มีค่าในหัวใจคุณ”ปัทมาบอกให้เขาได้รู้ถึงสิ่งที่เธอคิด เธออาจจะอายุน้อย แต่เธอไม่ได้ด้อยปัญญา หลงระเริงกับความรักที่มองไม่เห็นปลายทาง หัวใจและร่างกายของเธอมอบให้เขาหมดแล้ว เหลือเพียงศักดิ์ศรีเพียงอย่างเดียวที่เธอไม่อาจให้ใครหยามหยันได้“ไม่มีวันหรอก ฉันรักเธอจริงๆ นะปัทมา”เฟอร์นันโดรั้งร่างงามมากอดไว้ ผู้หญิงคนนี้ต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เขาเคยพบเจอ เธอไม่ยอมเรียกร้องเงินทองของตอบแทน ไม่ใช้ความสัมพันธ์ที่มีมาผูกมัดเขา ปัทมาไม่ยอมให้เขามีอำนาจเหนือเธอ ทั้งที่เขาคิดว่าเมื่อเธอยอมเป็นของเขาแล้ว เขาจะใช้โอกาสนี้บังคับให้เธอลาออก แล้วมาอยู่กับเขา เหมือนแผนการที่เคยวางไว้ แต่สาวน้อยกลับไม่ยอมอยู่ใต

ท้องฟ้ามีเมฆดำลอยเต็ม อีกไม่นานฝนคงเทกระหน่ำลงมาตามที่จอร์ซคาดการ ฟ้าฝนช่างเป็นใจเขาเหลือเกิน จอร์ซมองปัทมาด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ เขาพนันกับไมค์ไว้ว่า วันนี้จะต้องพิชิตใจและกายสาวน้อยเอเชียคนนี้ให้ได้ เดิมพันเป็นเงินและบัตรคอนเสิร์ตของศิลปินชื่อดัง หากแพ้เขาคงเสียเงินไม่น้อย แต่ไม่สำคัญเท่าเสียเหลี่ยมถูกเพื่อนเยาะเย้ยว่าไร้ฝีมือจีบหญิง เขาเทียวไล้เทียวขื่อจีบปัทมาตั้งแต่เธอเข้าเรียน นี่ก็ผ่านมาเทอมที่สองแล้ว ยังไม่มีท่าทีว่าเธอจะใจอ่อนยอมรับรักเขาสักที เธอวางตัวดีไม่เคยหวั่นไหวกับผู้ชายคนไหน มีผู้ชายหลายคนในมหาวิทยาลัย ที่เข้ามาขายขนมจีบให้ แต่ปัทมาไม่เคยสนใจหนุ่มๆ คนไหนมากกว่าการตั้งใจเรียน นี่เป็นสิ่งที่ทำให้จอร์ซรู้สึกท้าทาย หากสามารถพิชิตใจสาวน้อยคนนี้ได้ เขาก็จะได้ชื่อว่าเป็นผู้ชายที่เหนือกว่าเพื่อนชายคนอื่นที่ตามจีบเธอ“น่า ให้ฉันไปส่งเธอได้ไหม หรือเธอรังเกียจฉัน”จอร์ซทำเสียงเศร้า มองหน้าปัทมาด้วยแววตาน่าสงสาร“ฉันไม่ได้รังเกียจ แต่ฉัน...”ปัทมาถอนหายใจแรง แหงนหน้าทมองท้องฟ้าที่ตอนนี้เมฆกลั่นตัวเป็นหยาดฝนตกลงมาเปาะแปะ และมีท่าทางจะตกลงมาหนักในไม่ช้า เธอจึงต้องรีบตัดสินใจ“ฝนจะตกแล้

“ฉันเห็นสองคนนั้นเจาะยางรถเธอ ฉันจอดรถอยู่หน้าร้านไอศกรีมเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง มันเป็นแผนการ ไม่ใช้เรื่องบังเอิญ เอไว้ใจคนผิดปัทมา”“ฉันโง่เอง ที่เชื่อใจพวกเขา”ปัทมาน้ำตาไหล เสียใจเสียดายความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีให้เพื่อนทั้งสาม วันนี้ทุกคนทำให้เธอรู้ว่าความเชื่อใจนั้น ไม่ควรให้ใครง่ายๆ“เรื่องมันผ่านไปแล้ว ขอให้จำเป็นบทเรียนไว้ คราวหน้าจะได้ไม่สียโง่ใครอีก ไปอาบน้ำดีกว่านะ ตัวเธอเย็นแบบนี้แช่น้ำอุ่นให้สบาย แล้วมากินยาสักหน่อยจะได้ไม่เป็นไข้”เฟอร์นันโดประคองปัทมาพาไปยังห้องน้ำ เขาตามมาส่งถึงข้างใน ช่วยเธอถอดเสื้อผ้าเปียกชื้นออก สาวน้อยตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า เธอช็อคจนไม่มีสติอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่นัก จึงปล่อยให้เขาช่วยดูแลโดยไม่ขัดขืน เฟอร์นันโดอุ้มร่างแน่งน้อยหย่อนลงในอ่างน้ำอุ่นที่ผสมเกลือหอมกลิ่นกุหลาบไว้ “ฉันอาบน้ำเองไหวค่ะ”ปัทมาหน้าแดง เมื่อเห็นเขายังคงนั่งจ้องมองเธออยู่ข้างอ่าง สติที่กระจัดกระจายกลับคืนมาบางส่วน ทำให้รู้สึกตัวว่ากำลังปล่อยตัวเองให้ทำเรื่องน่าอายอยู่“ฉันช่วยอาบให้ดีกว่า เดี๋ยวเธอเป็นอะไรไปอีก”คนตัวโตลุกขึ้นสลัดเสื้อผ้าทิ้ง แล้วหย่อนตัวลงมาในอ่า

นายแพทย์รีบเดินเข้ามาดูอาการ เขาเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายซีดเซียว ท่าทางจะอาการแย่จึงหันไปบอกเจ้าของแกลลอรี่ว่า“คลีนิคของผม อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ผมว่าพาเธอไปตรวจอาการก่อนดีไหมครับ”“ครับคุณหมอ ปัทมาเธอไปตรวจอาการก่อนนะ ท่าทางไม่ดีเลย” โรมาโน่ช่วยประคองเด็กสาวให้ลุกขึ้น“ฉันไม่เป็นอะไรมากค่ะ แค่เวียนหัว หน้ามืดเท่านั้น คงจะนอนไม่พอ ขอพักสักครู่น่าจะดีขึ้น”ปัทมาไม่อยากไปตรวจเลยจึงปฏิเสธ แต่อีกฝ่ายไม่ยอม“คุณควรตรวจดู หากเป็นอะไรมากจะได้รักษาทัน ถ้าไม่เป็นอะไรก็จะได้สบายใจ อายุน้อยก็ใช่ว่าจะไม่เป็นโรคอะไร”“เชื่อคุณหมอเถอะปัทมา เธอหน้าซีดมาก ฉันกลัวเธอจะเป็นอะไรมากกว่านี้” โรมาโน่สนับสนุน“โอเคค่ะ ฉันจะไปตรวจ”ปัทมาจำต้องยอมไป เด็กสาวเดินตามนายแพทย์ขึ้นรถของเขาที่จอดอยู่ คลีนิคไม่ไกลจากแกลลอรี่ห่างกันคนละฝั่งถนนเท่านั้น“เชิญทางนี้ครับ”นายแพทย์เดินนำเข้าไปภายในคลีนิค ซึ่งด้านหน้าติดป้ายว่าเป็นคลีนิคแม่และเด็ก ปัทมาได้รับการตรวจอย่างละเอียด“ผมฉีดยาบำรุงให้คุณเข็มหนึ่ง และมียาให้กลับไปรับประทานที่บ้าน ช่วงนี้ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ และดูแลตัวเองเพิ่มขึ้น”นายแพทย์นำยาให้และบอกว่ารับประทานอย่าง

“คริสติน่ามาถึงเมื่อไหร่ ทำไมไม่โทรมาบอกป้าก่อน”นางเอลินอร์ทักทายหลานสาว ส่งสายตาตำหนิที่อีกฝ่ายไม่โทรมาบอกล่วงหน้า อย่างไม่ชอบใจนัก“ฉันเพิ่งมาถึงเมื่อครู่ค่ะ พอดีว่าแซมเขาต้องไปประชุมกับสมาคม ฉันเลยตามเขามาคิดถึงคุณป้าเลยแวะมาหาค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้โทรบอก” คริสติน่าชี้แจง “คราวหน้าคราวหลังก็อย่าโผล่มาแบบนี้”คนเป็นป้าโบกมืออย่างขอไปที แม้ไม่ชอบใจนัก แต่ก็ไม่คิดถือสา คริสติน่าเป็นคนไม่ค่อยมีระเบียบตั้งแต่ไหนแต่ไรมาแล้ว จะให้เปลี่ยนคงยาก ในอดีตหลานสาวคนนี้เคยสร้างปัญหาปวดหัวให้พ่อแม่ เมื่อตั้งท้องตอนอยู่ไฮสคูลแล้วผู้ชายไม่รับผิดชอบจนคิดจะทำแท้ง เฟอร์นันโดลูกชายของนางสงสารเด็กจึงขอร้องให้คริสติน่าเก็บเด็กเอาไว้ และรับเลี้ยงดูหลานที่คลอดออกมา เวลาผ่านไปร่วมสิบปี ลูกของคริสติน่าเกิดเป็นชายเฟอร์นันโดตั้งชื่อให้ว่าคารอส เขานำเด็กมาเลี้ยงดูเอง และส่งเข้าโรงเรียนประจำ คริสติน่าปกปิดความจริงนี้ไม่ให้ใครรู้ จนกระทั่งเรียนจบและแต่งงานกับแซม นักธุรกิจใหญ่ ความลับเรื่องที่เธอมีลูกจึงยังเป็นความลับจนถึงทุกวันนี้“ค่ะคุณป้า คารอสเป็นยังไงบ้างคะ ปิดเทอมหรือยัง”คริสติน่าถามถึงลูกชาย แม้ไม่ได้