All Chapters of Lure Into Deception: Married the Wealthiest Billionaire. : Chapter 91 - Chapter 100

Iba pa, labis siyang nag-aalala na baka hindi kayang makasabay ni Hiraya, sa mga pangungulit ng lahat ng kamag-anak na ito.Nang makausap sa telepono si Hiraya, sinabi ni Lola, na magpakasaya siya at huwag mahiyang gumala-gala sa bahay, dahil hindi kasama ngayon si Kaelix, at hindi na kailangang pumunta pa siya dahil abala ito.Ngunit sa isip ni Hiraya, dahil wala si Kaelix, siya na dapat ang pumunta. Napakabait sa kanya ni Tiyahin Jaden, at ayaw niyang magdulot ng sama ng loob dito.Nang makita si Hiraya, talagang tuwang-tuwa si Jaden. Hinila niya itong umupo sa tabi niya at ipinakilala sa ilan sa mga pinakamahahalagang matatanda sa pamilya, pinupuri siya sa harap ng lahat dahil sa kanyang husay at kagandahang-loob.Sobrang nagustuhan din ni Hiraya, ng mga matatanda sa pamilyang Jade.Si Hiraya, ay hindi lamang maganda, kundi ang kanyang ugali ay nakahihigit pa sa lahat ng ibang batang babae mula sa mga kilalang pamilya na kanilang inakala noon na angkop para kay Kaelix.Minsan nga a

"Paumanhin po sa inyong lahat, medyo lasing na ang aking kasintahan, at gusto ko pong dalhin siya pauwi para magpahinga muna.""Sasamahan na lang kayo ng aking assistant..." masiglang sabi ni Mateo.Nang makita ni Lola, na sabay pumasok sina Hiraya, at Kaelix, agad na naiintindihan niya ang lahat. Kasama ng ibang mga babae, nagpalitan sila ni Mateo, ng isang ngiting may ibang kahulugan.Nang makita na parang hindi alam ni Mateo, ang tamang asal, agad na nagsalita si Mateo, "Sige na, kapatid, hindi naman umiinom si Kaelix, hayaan na nating dalhin niya si Hiraya. Huwag na kayong mag-alala."Bago pa makapagsalita pa si tiyo Mateo, agad na tumayo si Lola Cristobal, at itinulak sina Kaelix, at Hiraya, palabas, sabay sabi, "Sige na, sige na, bilis na at umuwi na kayo. Hindi dapat makagambala ang mga bata sa pag-uusap at pagtitipon ng mga matatanda."Mabilis na bati ni Hiraya, sina Lola, at Mateo,at tumango na lamang si Kaelix, bilang pagpapatunay. Lubos siyang nagpapasalamat sa kagandahang-

"Pupunta ako mamaya gabi." Sabi niya nang parang wala lang, na para bang iyon ang pinakanatural na bagay sa mundo.Sandaling tumigil ang tingin niya sa mukha ni Hiraya, may bahid ng matagal nang pagmamahal, bago tuluyang umiwas ng tingin at bumalik sa kanyang karaniwang malamig at malayong ugali.Matapos umalis si Kaelix, agad na hinampas ni Hiraya, ang kanyang mukha para makabawi sa kanyang sarili.Kahit na talagang mabait na tao si Kaelix, hindi niya dapat mahulog sa kanya ng ganito at hayaan pang lumaki pa ang kanyang damdamin...Noong tanghali, tumanggap ng tawag si Vince Gil, at nagmadaling pumunta sa ospital.Ang tawag ay mula sa katulong ng kanilang pamilya, na nagsabing biglang nahimatay ang matandang babae kaninang umaga at kakarating pa lang sa ospital.Nang dumating si Vince, halos lahat ng miyembro ng kanyang pamilya ay naroon na. Si Erlinda ay naghihintay sa labas ng kuwarto ng pasyente, at kahit si Charlie, ay dinala ng katulong sa ospital."Ano'ng nangyari?"Agad na tin

"Charlie, talaga bang sa tingin mo’y walang makakapigil sa’yo, at hindi ako makakapagparusa sa’yo? Nakalimutan mo na ba ang sinabi ko sa’yo noong huli? Wala akong pakialam kung maging mabangis ako kapag oras na para disiplinahin ang mga tao?”“Waaaaah—”Alam ni Charlie, ang ugali ni Hiraya, kaya’t sadyang malakas niyang iyak.Agad namang sumulpot ang katulong para pigilan siya. “Ma’am, bata pa lang po ang young master, mangyaring huwag niyo na pong ipagdamdam. Dadalhin ko na po siya pauwi, naghihintay po sila sa inyo sa itaas…”“Maganda naman ‘yon. Kung talagang may sama ng loob siya sa akin, mas mabuting sabihin niya mismo ‘yon sa harap ng kanyang pamilya. Charlie, dahil mukhang napakasaya mo kay Tita Leona, gagawin kita ng pabor—gawin kong ina mo si Leona,"Matapos magsalita si Hiraya, hindi niya pinansin ang pagpigil ng kanyang katulong at pilit na hinila paalis si Charlie.Nakalaya si Charlie, at hinila ang sarili palayo, habang umiiyak at sumusumpa.Alam niyang hindi siya pwedeng

Hinaplos ni Lola Camella, ang kamay ni Hiraya, at ang mga mata niya ay puno ng kabutihan at pagmamahal.Ngunit sa pagkakataong ito, sa wakas ay napagtanto ni Hiraya, na may bahid ng pagmamataas sa ekspresyon ng matandang babae.Natural lang naman na magkatulad ng iniisip sina Hiraya at Erlinda.Noong una, mahirap pa si Hiraya, ngunit naiintindihan siya ni Lola, at lagi niyang sinasabing naniniwala siyang magiging mabuting asawa si Hiraya, kay Vince,at magiging kapaki-pakinabang na miyembro ng pamilyang Gil.Naging mas masipag at tapat siya dahil sa pasasalamat niya.Maging ang mga sama ng loob niya ay naging hindi na mahalaga; gusto pa nga niyang patunayan sa pamilya na karapat-dapat siyang mapasama kay Vince Gil.Ngunit ngayon, natuklasan ni Hiraya, na ang pagtitiwala sa kanya ni Lola, ay binalot ng pagpapaubaya at pag-asa—parang isang may katungkulan na nagtitiwala sa isang mahusay na tauhan.Bata pa si Hiraya, noon at hindi naiintindihan ang mga bagay na ito, ngunit nang isipin niy