Lahat ng Kabanata ng Lure Into Deception: Married the Wealthiest Billionaire. : Kabanata 81 - Kabanata 90

"Kapag mo nang pirmahan ang kasunduan para sa paglipat ng 40% na mga bahagi, agad kong ipapagawa ang pagbabago ng mga rehistro. Maaari ka nang bumalik sa kompanya at mamahala ng proyekto kaagad."Narinig ito ni Hiraya, kaya muling umupo siya sa tapat ni Ares.Akala ni Ares, ay sumang-ayon na siya sa mungkahi, kaya agad niyang ipinaalam sa kanyang assistant at sa isang walang kinikilingang partido na kumpirmahin ang bisa ng kasunduan, na magkakaroon ng bisa kaagad pagkatapos niyang pirmahan.Ngunit sa sandaling maipirma na ang kasunduan, hiniling ni Ares, na makita ang panukalang proyekto na dala ni Hiraya, ngunit tinanggihan siya muli."Chairman Ares, huwag po kayong mag-alala. Basta't tuparin ninyo ang inyong pangako, tiyak kong ipapakita ko ang proyekto pagkatapos kong opisyal na makuha ang kalahati ng mga bahagi ng kompanya."Hindi inakala ni Ares, na gagawin ito ni Hiraya. Nabigla siya at napainis, kaya namumuo ang mga ugat sa kanyang noo.Ngunit matagal na siyang nagtatrabaho sa

Ang pagiging mabait ni Vince, kay Hiraya, ay tila salita lamang at hindi lalim, samantalang si Hiraya, naman ay bihira itong sabihin sa bibig ngunit palaging ipinapakita sa pamamagitan ng kanyang mga gawa.Abala si Hiraya, hanggang gabi, at sa sandaling kinuha niya ang kanyang telepono, naisip niya si Kaelix.Matapos ang Araw ng mga Puso ng Tsino (Camella Festival), naging mas abala si Kselix. Bagama’t nagsisimula siyang tumawag at magpadala ng mensahe kay Hiraya, nahihirapan silang magkita.Alinman ay wala si Kaelix, dahil hindi makauwi, o kaya ay maraming gawain si Hiraya,na kinalaman sa pamilyang Rey.Sa pangkalahatan, mas magiging abala pa si Kaelix.Sa mga nakaraang araw, habang may libreng oras, lagi na lang iniisip ni Hiraya, si Kaelix, at minsan ay hindi niya mapigilan na tawagan ito, kahit para lamang marinig ang boses nito.Ngunit parati na lang itong mabilis na pinapatay ang tawag pagkatapos mag-usap ng ilang sandali.Parang ang alaala nilang magkayakap noong gabing iyon ay

Hindi niya inakala na nandoon din si Hiraya. Sa una, hindi nasisiyahan si Kaelix, sa ginawa ng kanyang lola, ngunit nang marinig niyang nag-aalala ito para sa kanya at makita ang babae na nakatingin sa screen na halos mapaluha, napuno ang kanyang isip ng libu-libong iniisip, at lahat ng kanyang galit ay biglang nawala.Lalong naging matindi ang kanyang tingin, tumigil siya sa pagsasalita, at kitang-kita ang pamumula ng kanyang mukha.Ang pinakakatatakutan ni Kaelix, ay ang pag-aalala ng iba para sa kanya.Noong bata pa siya, naramdaman niyang ang pag-aalala ng iba ay nagpapakita na siya ay hindi kayang gumawa ng mga bagay nang mag-isa. Kaya kahit anong problema man ang kanyang naranasan o gaano kalala ang kanyang karamdaman, ayaw niyang malaman ng sinuman.Habang lumalaki siya, kailangan niyang buhatin ang mabigat na responsibilidad ng kanyang pamilya at harapin ang lahat nang mag-isa—hindi niya hahayaan na makita ng iba ang kanyang kahinaan.Ngunit ang tunay na pag-aalala ni Hiraya,

Hatinggabi na, Opisina ng CEO, Gusaling Gil.Ang kumikislap na mga ilaw sa labas ng mga bintanang mula sahig hanggang kisame ay sumasalamin sa pagod na pigura ng isang lalaki sa kanyang mesa.Si Vince Gil, ay nagre-rebyu ng mga ulat ng kumpanya, ngunit hindi siya makapagpokus ng maayos.Ngayon nga lang, isang maganda at matingkad na pigura ang lumitaw sa harap ng pintuan, at agad na pumasok sa isip niya ang larawan ni Hiraya.Mabilis siyang tumayo at binuksan muna ang pintuan. "Hiraya...""G. Vince, narito na po ang mga materyales na hiling ninyo. Katatapos ko lang pong ayusin."Ang babae sa kanyang harap ay hindi pamilyar, at biglang naalala ni Vince, na siya pala ang bagong katulong sa proyekto.Tumango siya, kinuha ang mga dokumento, at mahinahong nagsabi, "Hindi pa po ba kayo uuwi ng gabi na ito?""Marami pa hong trabaho ang koponan ng proyekto, marami pang hindi pa nakakaalis. Salamat po sa inyong pag-aalala, G. Vince."Medyo mahiyain ang babae. Matapos magsalita, mahinahon niyan

Alam niyang isasaisip pa rin ni Hiraya, ang mas malawak na pangyayari kung kailan ito mahalaga. Sa loob ng anim na taon nilang magkasama, minsan na rin siyang nakapagpasama ng loob kay Hiraya,ngunit tuwing nahaharap siya sa mga problema, palaging nandoon ito para suportahan siya nang buong puso.Naisip iyon ni Vince Gil, at biglang naging labis na kanyang ayaw ibigay ang 50% na equity stake, napagtanto niyang talagang may utang siya kay Hiraya.“Kahit na gusto mong bumalik sa dati, hindi mo na kailangang umalis pa sa bahay, di ba?” Malambot na bumuntong-hininga si Lolo. “Alam kong nag-away kayo ni Vince, pero anong mag-asawa namang hindi nagkakaaway? Bumalik na ang Lola mo para ipagtatanggol ka. Sinabi ko na dati, hindi ako papayag na saktan ka ng sinuman. Mahal kong apo sa tuhod, bumalik ka na rito. Isasama kita maglakad para malinis ang isip mo. Basta ano ang gusto mong gawin, gagawin ng Lola mo para matupad iyon.”Ang salitang “apo sa tuhod” ay agad na nagdulot ng magkakaibang damd