Semua Bab Lure Into Deception: Married the Wealthiest Billionaire. : Bab 61 - Bab 70

Nagningning ang mukha ng Lola, na parang isang bata, at binigyan pa nga niya ng paborito (red envelope) ang bawat kaibigan ni Hiraya.Sandaling umalis pa lang ang lola ay agad namang binuksan ng lahat ang kanilang mga paborito."… Diyos ko! Ang laki naman ng paboritong ito?"Tumingin si Irish, sa halaga na nakasulat sa loob ng paborito at muntik nang mapaluha.Maliit at makipot lang naman ang paborito, kaya akala niya'y simbolo lamang ito ng pagmamahal, ngunit hindi niya inakalang may tseke pala itong lamang na nakasulat na ang halaga ay 66,666 yuan!Namilog ang mga mata ng lahat at natigilan sila sa gulat; napakalaking halaga iyon, at iyon na ang pinakamalaking paborito na kanilang natanggap sa buong buhay nila!Engagement party pa lang ito—paano pa kaya kung sa kasal na?Isip iyon ng lahat habang mahigpit na hawak-hawak nila ang kamay ni Hiraya."Ate Hiraya, pakiusap, payagan ninyo po akong dumalo sa handaan ng kasal ninyo!""Pangako po sa Diyos, simula ngayon, si Hiraya, na ang tan

Hindi na siya muling tumingin sa kanya, at napaluha si Luna.“Okay, Kaelix, napakagaling mo. Hindi na kita hahabulin pa.”Isinara ni Luna, ang kanyang mga mata, itinaas ang ulo, at tinigilin niya ng isang lagok ang alak sa kanyang baso. Ng sandaling ibaba niya ang baso, biglang lumambot ang kanyang katawan at muntik na siyang mahulog patungo kay Kaelix.Ngunit iniiwasan kaagad ni Kaelix, ang kanyang kamay na parang kinababahan, hindi man lang hinayaan na hawakan ni Luna, ang kanyang damit.Nakakita na ng senyales mula kay Kaelix, si Draven, kaya agad siyang lumapit, mahigpit na sinusuportahan ang braso ni Luna, at magalang na nagsabi, “Binibining Luna, mukhang labis ka nang nalasing. Ihahatid na po kita pabalik sa inyong tahanan.”Hindi inaasahan ni Luna, na ganun na lang siya iiwasan ni Kaelix, walang anumang awa. Gusto niyang sabihin pa ngunit nang makita niya ang malamig na tingin ni Kaelix, nilunok na lang niya ang mga salitang nakahain na sa dulo ng kanyang dila.“Hindi na kailan

Sinabi niyang marami siyang paraan, at totoo namang naranasan na ito ni Leona, noon pa man.Ang paghihiwalay niya sa kanyang pamilya, pagharang sa kanyang kinabukasan, at pagwasak sa kanyang mga pangarap—lahat iyon ay inayos ni Ares.Mabilis na lumabas si Leona, sa opisina ng presidente habang nakikita ng lahat, ngunit nang makarating na siya sa kanyang trabaho, natagpuan niyang inayos na ang lahat ng kanyang gamit.Maraming empleyado ang nakapalibot sa kanyang trabaho, mabilis na binubura ang kanyang computer at tinatanggal ang kanyang name tag.“Manager Leona… ito na po ang mga gamit ninyo.”Isang tao ang nag-abot ng isang kahon na puno ng maayos na inayos na mga gamit sa opisina kay Leona, matapos suriin na walang anumang dokumento ng kompanya roon.Hindi sumagot si Leona, ngunit narinig niya ang mga bulungan mula sa paligid.“Naririnig ko raw na personal na hinanap ni Chairman Vince, siya…”“Dapat na sana itong mangyari noon pa. Wala naman siyang kakayahan. Paano niya kayang mapal

Hindi niya pinapansin ang pera o kung sino ang mas nagsakripisyo; ang tanging pinapahalagahan niya ay ang kanilang relasyon. Hindi niya nga kayang magalit o makipag-away sa kanya.“Hindi ako maraming oras para maghintay. Bibigyan kita ng dalawang araw para pag-isipan ito. Kung hindi ito matutupad, opisyal akong magre-resign sa Gil."Wala nang ganang makinig si Hiraya, kaya agad niyang ibinaba ang tawag matapos magsalita.Nang tumawag muli si Vince Gil, tinanggihan na lamang niya ito.Dalawang araw ang lumipas.Matapos ang kanilang walang sawang pagsisikap nitong mga nakaraang araw, sa wakas ay natapos na ang proyekto ni Hiraya!Mas maaga pa nga ito ng isang araw at kalahati kaysa sa inaasahang isang linggong takdang panahon.Sa sandaling ipahayag ni Hiraya, ang matagumpay na pagkumpleto ng proyekto, ang limang miyembro ng koponan ay biglang nahiga sa sofa at malakas na sumigaw ng tuwa.“Talagang binibigyan ng gantimpala ng langit ang mga taong nagsisikap!”“Napakahirap man… pero napak

Dahil sa inggit ng kamag-anak na iyon sa pinagmulang buhay ni Kaelix, masama itong tratuhin—kaya naman hanggang sa siya ay lumaki ay bihira siyang makakain ng sapat. Nang makita niya muli ang kanyang lola, napayat na ito nang husto.Ang mga salita ni Lola, ay nagbigay-daan kay Hiraya, na maunawaan pa si Kaelix.Hindi siya isinilang na isang mayamang batang amo na hawak ang kutsara’t tinidor na gawa sa pilak. Tulad niya, isa siyang batang lumaki nang walang kasama at nag-iisa.Noong bata pa siya, palagi nang pangarap ni Hiraya, na makapagluto ng pagkain para sa kanyang pamilya—kahit na hindi pa masyadong masarap ang kanyang niluluto.Naisip niya ang sarili, at napagtanto niyang pwede naman niyang lutuin ng pagkain si Kaelix.Sinulyapan ni Kaelix, ang orasan. “Umuwi na lahat ng chef ngayon. Kung gusto mong kumain, kailangan mong magluto mismo.”“Pero ikaw naman ay pagod na pagod na sa trabaho ngayong araw—hindi ka ba napapagod?”“Hindi ako pagod. Maaari akong magluto ng kahit ano, malib