"Bound by A Billionaire's Mistake" のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 50: "Isinasagawa nang May Katinuan" Ang tensyon sa pagitan namin ni Wilbert ay patuloy na naririnig — parang isang paulit-ulit na echo, o dahan-dahang pagbuhos ng gripo na hindi mapigilan. Ang aming mga pag-uusap, na dating siyang tugtog ng init ng aming samahan, ay naging maikli at pormal na mga usapan na lang, wala na ang dating liwanag na nagpapasigla sa aming mga araw. Ngayong umaga, parang may bigat na bumabalot sa aking opisina, ang hangin ay puno ng mga di-nabibigkas na salita at ng lumalamig nang lasa ng aking kape. Si Gelda, ang katulong ni Wilbert, ay siyang tibok ng puso ng aming opisina — kasing mapagkakatiwalaan ng pagsikat ng araw at kasing nakakapagpakalma nito. Mahilig siya sa mga tsokolateng bar, isang ugali na palaging nagdudulot ng ngiti sa akin, na nagpapaalala sa akin ng aking lola na dati nang nagtatago ng mani sa lahat ng maiisip na lugar — isang lihim na handa para sa mga mahihirap na sandali o simpleng kasiy

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 52: "Isinasagawa nang May Katinuan"Ang tensyon sa pagitan namin ni Wilbert ay patuloy na naroroon—parang isang paulit-ulit na echo na hindi kailanman tuluyang nawawala, o isang gripo na dahan-dahang tumutulo sa katahimikan, paulit-ulit at nakapapagod. Ang aming mga pag-uusap, na dati’y punô ng init, lambing, at likas na saya, ay naging maiikli at pormal na lamang—mga usapang kinakailangan, hindi ninanais. Wala na ang dating liwanag na nagpapasigla sa aming mga araw; napalitan ito ng mga sandaling puno ng pag-iingat at hindi masabing alinlangan.Ngayong umaga, ramdam ko ang bigat na bumabalot sa aking opisina. Parang mas makapal ang hangin kaysa dati, puno ng mga salitang nais bigkasin ngunit patuloy na nilulunok. Kahit ang kape sa aking mesa ay tila may mapait at malamig na lasa—isang tahimik na salamin ng aking kasalukuyang damdamin.Si Gelda, ang personal na katulong ni Wilbert, ay tila siyang tibok ng p

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 54: Mga Sirang PaniniwalaSa opisina ni Wilbert, ang hangin ay puno ng tensyon mula sa isang napakasakit na pangyayari. Ang aking kaluluwa ay nagagambala; ang lalaking akala kong siyang sandigan ko ngayon ay siyang pinagmumulan ng aking matinding sakit. Ang presensya ni Wilbert, na dating aking kanlungan, ay parang isang bagyo ng pagtataksil.Nakatayo siya roon, isang anino ng lalaking akala kong kilala ko, ang mga mukha niyang puno ng kahinaang dati kong hindi nakikita sa kanya. Ang kanyang mga mata, na dating parang tubig na mainit at tiyak, ay ngayon ay nagpapakita ng hidwaan at pagkasisi.“Marian, mangyaring,” simula niya, ang boses niya ay parang sirang bulong hindi katulad ng kumpiyanteng lalaking kilala ko. “Kailangan mong payagan akong magpaliwanag.”Harap ko siyang tiningnan, ang aking puso ay isang larangan ng digmaan ng pag-ibig at pagtataksil. “Magpaliwanag?” Naputol ang boses

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 56: "Ang Sukdulan ng Pagkakasira"Ang katahimikan ng aking kuwarto sa hotel ay naging aking kanlungan, isang hadlang laban sa bagyong si Wilbert. Patay pa rin ang aking telepono — ang katahimikan nito ay isang sadyang pigil sa kanyang patuloy na pagsisikap na makontak ako. Bawat araw na lumilipas, lima na ngayon, ay patunay ng aking determinasyong manatiling nakatago at iwasan ang desperadong paghahanap ni Wilbert.Ngayong araw, handa akong harapin ang kailangan ngunit masakit na gawain: kunin ang aking mga gamit sa penthouse ni Wilbert. Oras na para bawiin ang mga piraso ng aking buhay, para handa akong bumalik sa trabaho.Naabisuhan ko na si Larry tungkol sa aking pangangailangan ng ilang araw na pahinga. Ang kanyang boses ay puno ng hindi nasasabing pag-aalala at pagkaintriga. Alam kong malapit siyang kaibigan ni Wilbert, kaya hindi ko mapigilang isipin kung ibinahagi ni Wilbert sa kanya ang aming mga pr

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 58: "Mga Atraso ng Pagkawala"WILBERTAng sikat ng umaga ay tumagos sa mga kurtina, naglalagay ng mahahabang anino sa buong silid. Nagising ako na may bigat sa dibdib, patuloy na binabalot ng emosyonal na pagkawasak ng kagabi — ang pagkabigla ni Marian sa harap ko. Ang alaala ay sariwa pa rin — dumating siya upang kunin ang kanyang mga gamit at bumalik sa hotel, at ang kanyang mga salita ay patuloy na umaalingawngaw sa aking isipan: “Hindi ko na kayang gawin ito.”Ang paraan ng kanyang paglakad patungo sa elevator ay nagdulot ng isang sakit na hindi ko kayang labanan, isang uri ng kirot na hindi ko pa kailanman naranasan. Para bang sa iisang sandaling iyon, napatunayang totoo ang bawat takot at bawat pagdududa ko sa aking sarili.Ang masasamang salita ng aking ama ay patuloy na umaalingawngaw sa aking isipan — isang malupit na paalala ng kanyang paniniwala na hindi ako karapat-dapat mahalin, lalo n